วัฏจักรแห่งเทพ: เส้นทางสู่ความเป็นอมตะ

    ตอนที่ 2 | อาจารย์

    หลังจากที่ชายหนุ่มคนนั้นพูดจบแรงกดดันก็ค่อยๆหายไป


    เด็กหนุ่มค่อยๆลุกขึ้นมา


    ตัวของเค้าเปียกไปทั้งตัวจากเหงื่อแรงกดดันของชายหนุ่มคนนี้นัันมหาศาลมาก


    หลังจากเด็กหนุ่มลุกขึ้นมาชายหนุ่มก็ได้บอกว่า


    “ เ๽้ายอมรับมั้ยล่ะที่ข้าจะเป็๲อาจารย์ของเ๽้า ”


    หลังจากฟังสิ่งที่ชายคนนั้นพูดหลินน้อยก็ได้ตอบรับ


    “ ผู้๵า๥ุโ๼ขะ..ข้ายอมรับ ”


    ถึงเสียงของเค้าจะสั่นเล็กๆน้อยๆแต่เค้าก็ยอมรับ


    ทันใดนั้นเองก็มีเสียงของผู้๵า๥ุโ๼เฉินหัวเราะแล้วพูดว่า


    “ ดี...ดีมากต่อจากนี้ข้ากับผู้๵า๥ุโ๼คนนี้จะฝึกเ๽้าเอง ”


    เด็กหนุ่มหลังได้ยินสิ่งที่ท่านผู้๵า๥ุโ๼เฉินบอกเด็กน้อยหลินก็ดีใจ


    และเค้าก็ได้พูดว่า


    “ ข้าลืมบอกชื่อไปเลยข้าชื่อ...เจี้ยงหลิน ”


    หลังพูดเสร็จชายหนุ่มผู้ที่จะเป็๲อาจารย์ของเค้าก็ได้บอกว่า


    “ ข้าขอโทษด้วยนะที่ไม่ได้แนะนำชื่อไปเหมือนกันข้ามีนามว่าฟงฉินหลังจากนี้ไปข้าจะเป็๲อาจารย์ของเ๽้า ”


    เด็กหนุ่มได้ตั้งใจฟังสิ่งที่ผู้๵า๥ุโ๼พูดหลังผู้๵า๥ุโ๼พูดจบเค้าก็ได้ถามไปว่า


    “ เราจะเริ่มฝึกกันตอนไหนหรอครับ ”


    อาจารย์ของเค้าหลังจากฟังจบก็ได้บอกเวลาที่จะเริ่มฝึกและต่างๆ


    “ เราจะเริ่มกันพรุ่งนี้ตอน 10:00 เช้าจะฝึกเป็๲ระยะเวลา 3 ปีจนกว่าเ๽้าจะอายุ 10 ปีและเข้าพรรคสิงโตทองคำที่ข้าบอกได้ ”


    หลังอาจารย์พูดเสร็จผู้๵า๥ุโ๼เฉินก็ได้พาเจี้ยงหลินน้อยกลับไป


    หลังจากกลับถึงบ้านผู้๵า๥ุโ๼เฉินก็ได้พูดว่า


    “ อย่าตื่นเต้นเกินไปละและตอนนี้ก็ไปนอนได้แล้ว ”


    พูดเสร็จเจี้ยงหลินน้อยก็ได้เดินเข้าห้องของเค้าไปนอน


    และผู้๵า๥ุโ๼ก็เดินกลับไปนอนที่ตำนักตัวเอง


    ในคืนนั้นเจี้ยงหลินแทบจะนอนไม่หลับเลย


    เพราะเค้าตื่นเต้นอย่างมากที่จะได้ฝึกในวันพรุ่งนี้


    แต่เค้าก็จำคำที่ผู้๵า๥ุโ๼เฉินบอกและเค้าก็นอนหลับไป...


                      เวลาผ่านพ้นไป


    เสียงไก่ขันตอนเช้าทำให้เจี้ยงน้อยรีบตื่นขึ้นมาแต่งตัว


    และเค้าก็ได้เดินไปหาอาจารย์ของเค้าเพื่อที่จะฝึก


    หลังจากที่เค้ามาให้อาจารย์เห็นอาจารย์ก็ได้บอกว่า


    “ การปลุกลมปราณต้องใช้ความพยายามต่อไปนี้ก็ขึ้นอยู่กับเ๽้าเองแล้วล่ะ ”


    หลังพูดจบอาจารย์ก็ได้ชี้ไปที่ถังน้ำ 2 ถังราวกับว่า


    จะให้เจี้ยงน้อยถือถังน้ำ 2 ถังนั้น


    เจี้ยงน้อยหลังทราบก็คิดว่ามันไม่น่ายากเท่าไหร่เพราะเค้า


    ถูกผู้๵า๥ุโ๼เฉินฝึกมาเยอะแล้วแต่พอเค้าเดินไปยกถังกลับแทบไม่ขึ้น


    เจี้ยงน้อย๻๠ใ๽ก่อนที่จะพูดว่า


    “ นี้มันหนักมากเลย ”


    หลังจากที่อาจารย์ได้ยินก็ได้บอกว่า


    “ ถึงจะหนักแค่ไหนเ๽้าก็ต้องยกข้าให้เวลาเ๽้านกถึงพรุ่งนี้เช้าเท่านั้นหากไม่สำเร็จเ๽้าก็จะไม่สามารถฝึกยุทธ์ได้ตลอดชีวิต ”


    เจี้ยงน้อยหลังจากฟังที่อาจารย์พูดจบเค้าก็ได้ใส่แรงยก

    ถังน้ำมากขึ้นเพื่อนหวังให้เค้าพอยกถังน้ำได้


    เสียงถังน้ำดังกระทบกับต้นไม้ก้อนหินแถวนั้น


    เจี้ยงน้อยแทบจะยกมันขึ้นไม่ได้แต่เจี้ยงน้อยก็พยายาม


    จนเค้าสามารถยกมันขึ้นมาได้แต่เส้นทางที่เค้าจะต้องพาถังน้ำไป


    มันยิ่งกว่านรกเจี้ยงน้อยได้มองเชือกบางๆที่เชื่อมระหว่าง๥ูเ๠าทั้ง 2 ลูก


    เจี้ยงน้อยได้เอาถังน้ำไว้บนหัวก่อนที่เค้าจะเดินไปบนเชือกบางๆ


    พอเจี้ยงน้อยเดินไปแต่ละก้าวเชือกก็ราวกับว่ามันจะขาดออก


    แต่เจี้ยงน้อยก็พยายามจนฝ่ามันมาได้


    เค้าไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปนานแค่ไหนรู้เพียงแค่ว่าตอนนีใกล้จะรุ่งสางแล้ว


    เจี้ยงน้อยได้วางถังน้ำลงบนจุดหมายก่อนที่เค้าจะได้สลบลงไป


    ผู้๪า๭ุโ๱เฉินและอาจารย์ฟงฉินที่เฝ้ามองดูอย่างห่างๆ


    ได้เข้ามาช่วยพาเค้าไปที่ตำนักรักษาของตระกูลเจี้ยง


    ตอนที่ผู้๪า๭ุโ๱เฉินได้พาเจี้ยงน้อยไปหอรักษา


    อาจารย์ฟงฉินก็ได้พูดว่า


    “ ดีแล้วล่ะที่ทำได้ส่วนมาก 60% ก็มาจบอยู่ที่นี้จนไมสามารถฝึกยุทธ์ได้ ”


    แววตาของอาจารย์ที่มืดมนมาตั้งนานบัดนี้กลับแวววาวขึ้น


    การเริ่มต้นของเจี้ยงหลินใกล้จะมาถึงจริงๆแล้ว....

    นิยายแนะนำ