..." เธอ คิดอย่างไรหรือ ไอริส เกี่ยวกับอภินิหารอักษรไขว้ ที่ทำให้เรา ต้องมานั่งรถม้า อย่างนี้ " นาตาลี ถามขึ้นทำลายความเงียบ
" ในโลก ไม่มีอะไร เป็ไปไม่ได้ ทุกอย่างย่อมเป็ไปตามกฏธรรมชาติ เมื่อมี ครอสเวิร์ด ดิคชันนารี่ ภาษาอังกฤษ เกิดขึ้นบนโลก มันก็ย่อมมีอะไร เป็สิ่งมหัศจรรย์
ตาม พจนานุกรมอักษรไขว้ ไปด้วย หรือ เธอ คิดอย่างไร โอลิเวีย " ไอริส กล่าว ชวนเพื่อนคุย ระหว่างเดินทาง
สองข้างทาง ที่มุ่งหน้าสู่แม่น้ำแม่กลอง ไม่เหมือนในโลกมนุษย์เลย แล้วแม่น้ำแม่กลองล่ะ จะเป็อย่างไร อาร์มเมอร์ ไม่อยากจินตนาการแล้ว
"ไม่รู้จะเรียกว่า ปาฏิหาริย์ หรือ อภินิหาร นาทีนี้ พวกเราทั้งหมด มาอยู่ในโลกอักษรไขว้แล้ว " โอลิเวีย ตอบ
เต่าทองั์ บินอยู่เหนือขบวนม้า ไม่มีเสียงใดๆ นอกจากเสียงล้อรถ และฝีเท้าม้า
รถม้า และม้า จะว่าััพื้นก็ใช่ ไม่ััพื้นก็ใช่
เดินทาง ได้ 3 ช.ม. มีบ้านหลังหนึ่งอยู่ข้างหน้า
" พวกเรา ไปพักที่บ้านหลังนั้น "เต่าทองบอก
" พี่ม้าจะคอยป้องกันภัย อยู่นอกบ้าน ไอริส ช่วยปลดเชือกรถม้าด้วย" เป็เสียงเต่าทอง
อ๊อคคิวลาร์ เปิดประตูบ้าน ความมืดปกคลุมไปทั่ว
" ในโลกอักษรไขว้ มีแสงสว่างไหมพี่เต่าทอง" โอลิเวีย ถาม
" แสงสว่าง มีเหมือนโลกมนุษย์ นั่นแหละ มีดวงอาทิตย์ ของโลกอักษรไขว้ แต่เวลากลางคืน ไม่มีดวงจันทร์ " เต่าทอง ตอบ
" ทำไม ไม่มีดวงจันทร์ล่ะ " โอลิเวีย สงสัย
" เื่มันยาว น่ะ วันหลังจะเล่าให้ฟัง " แล้ว เต่าทองั์ บินเข้าไปในบ้าน ทันใดนั้น แสงสว่าง ปรากฏขึ้น เป็แสงที่มาจาก ปีกของเต่าทอง มีแสงเหมือนหิ่งห้อย แตกต่างกันตรงที่ แสงจากเต่าทอง มาจากปีกส่วนที่เป็ สีทองของแมลงเต่าทอง
บ้านเป็บ้านชั้นเดียว ปลูกพออยู่ได้ ไม่ถึงกับแข็งแรง จะเรียกว่า เป็บ้านพักคนงานในไร่สวนมากกว่า ในบ้านไม่มีสิ่งของ พอที่จะบอกว่า มีคนพักอาศัยอยู่ นอกจากโต๊ะไม้ ที่เต่าทองั์ ไปเกาะอยู่ เท่านั้น
เนฟวี่ นิก ปิดประตู เมื่อทุกคน เข้ามาในบ้านหมดแล้ว ทุกคนลงนั่งกลางบ้าน ต่างมองหน้ากันไปมา โอลิเวีย ยังติดใจ แสงของเต่าทอง ถามว่า
" พี่เต่าทอง มีแสงที่ปีกได้อย่างไรกัน"
" ยังไม่ถึงเวลา ที่พวกเธอ ต้องรู้ " เต่าทองพูดตัดบท
โตเลโด้หันมองไปทางเต่าทอง ถามว่า
" ต่อจากนี้ จะเกิดอะไรขึ้นบ้างพี่เต่าทอง"
เต่าทอง ขยับเท้าดัง ก็อกๆ เดินอยู่บนโต๊ะ ตอบว่า
'' พวกเรา เดินทางไปแม่น้ำแม่กลอง เพราะเป็ทางผ่าน เพื่อไปเทือกเขาดาวเหนือ ไปเอา กระบี่ และ คฑา ซึ่งเป็ของ
2 สิ่ง ที่พวกเธอ ต้องนำติดตัวไปผจญภัย กับปีศาจ
ทั้งหมดที่อยู่ในโลกอัษรไขว้ นี้ แผนที่ ที่ใช้เดินทาง เป็แผนที่เดียวกันกับ พจนานุกรมอักษรไขว้ภาษาอังกฤษ ที่ปักอยู่ในผ้าคลุมกาย ที่พวกเธอห่ม นั่นแหละ "
ทุกคนปลดผ้าคลุมกาย ออกมาพิจารณาดู
" พวกเราต้องเดินทางไปที่ใดบ้าง ในพจนานุกรมอักษรไขว้นี้ " ไอริส ถาม
" ตอนนี้ เพิ่งเริ่มต้นเดินทาง ยังไปไหนไม่ไกล จากเมืองราชบุรี หรอก เพราะมีปีศาจ ครองเมือง อยู่ ที่นี่จะเป็ปีศาจพวกแรก ที่พวกเธอ ต้องปราบปรามให้ได้ พวกเธอ พักผ่อนเถิด่นี้เป็เวลากลางคืน ของโลกอักษรไขว้ "
เต่าทองพูดจบ แสงสว่างจากปีกเต่าทอง เริ่มหรี่แสงลง สว่างเพียงสลัวๆ
หนุ่มสี่คน ล้มตัวลงนอน อยู่ใกล้ประตูบ้าน โดยใช้้เป้ หนุนศีรษะต่างหมอน
สาวสามคน ลุกขึ้นไปหามุมห้อง ด้านใน โดยใช้เป้หนุนศีรษะ เช่นกัน
...ดวงตะวันของโลกอักษรไขว้ โผล่ขึ้นเพียงขอบฟ้า สีส้มอมแดง เป็ประกายดั่ง สีของพลอยทับทิม ผสมกับสีของบุกศราคัม
สายลมยามเช้า ัับนแผงคอม้า ทั้ง 6 ตัว ยิ่งทำให้ สีที่ส่องประกาย อยู่แล้ว ขับแสงไสว ไปมา แข่งกับแสงของดวงตะวัน
อรุณแรกของโลกอักษรไขว้ ทำให้
อันโตนีโอทั้ง 7 รู้สึกััได้
บานประตูบ้านค่อยๆ เปิดออก สายลมนำพาอากาศ เย็น ทำให้ นาตาลี รู้สึกตื่นขึ้นมา ก่อนคนอื่น เธอส่งสายตากวาดไปรอบๆ บริเวณหน้าบ้าน
ม้าทั้ง 6 ตัว และรถที่ใช้เทียมม้า ยืนคอยอยู่หน้าบ้าน เหมือนเมื่อคืน เธอมองไกลออกไป จากตัวบ้าน ถนนที่ผ่านหน้าบ้าน เป็พื้นหินสีดำสนิท ทอดยาวไปไกลสุดตา
สองข้างทาง เป็ต้นหญ้าสีเขียว แกมน้ำเงิน ขนาบข้างไปกับถนน นาตาลี ปิดประตูบ้าน เดินมาที่ม้าทั้ง 6 ยืนอยู่ เธอเพิ่งสังเกตเห็น เมื่อในเวลา กลางวันนี้เอง ที่ม้าทั้ง 6 ตัว กึ่งััพื้น
" เป็อย่างไรบ้างล่ะ นอนหลับสบายดีไหม '' ม้าขาว 2 ตัว ถึงจะเหมือนกัน แต่มีข้อแตกต่าง อยู่ที่ใบหูม้า ทั้ง 2 ข้าง
ม้าตัวที่ส่งเสียงถาม นาตาลี นั้น มีใบหูสีชมพูอ่อน ส่วนม้าขาวอีกตัว ใบหูสีขาว
"หลับ สบายดี จ๊ะ ฉันเดินมาเห็นพี่ม้า ทั้งหมด เท้าของพี่ม้า ยืนไม่ััพื้นเลย เป็ไปได้อย่างไรคะ" นาตาลี ถามอย่างประหลาดใจ
ม้าทั้ง 6 ตัว และรถม้า เป็ส่วนหนึ่งของโลกอักษรไขว้ ย่อมมีอะไรที่มหัศจรรย์ อยู่แล้ว เหมือนกับที่เต่าทอง และม้า พูดได้ นั่นแหละ " นาตาลี เพิ่งนึกได้ เสียงม้าหูชมพู ที่ตอบ เป็เสียงของผู้หญิง
" สำหรับ พวกเธอทั้ง 7 คนยังเป็คน เหมือนตอนที่อยู่โลกในุษย์ เพราะฉะนั้น จะมีความรู้สึกต่างๆ เช่น หิว ร้อน หนาว หรือ เหนื่อย
...มีต้นแอ๊ปเปิ้ลอยู่หลังบ้าน เธอไปเก็บมากินซิ แล้วเก็บมาเผื่อเพื่อนๆ ของเธอด้วยนะ " ม้าหูชมพู กล่าว
นาตาลี เดินไปหลังบ้าน เห็นต้นแอ๊ปเปิ้ลอยู่ หนึ่งต้น ออกลูกเต็มต้น มีตระกร้าหวายวางอยู่ จึงหยิบมา แล้วใช้มือเอื้อมเด็ดลูกแอ๊ปเปิ้ล ใส่ตระกร้า จนเต็ม
พอกินสำหรับคน 7 คน ข้างๆต้นแอ๊ปเปิ้ล มีบ่อน้ำอยู่ นาตาลี ชั่งใจ จะตักน้ำในบ่อมาใช้ ได้หรือไม่
อาร์มเมอร์ เดินมาพอดี จึงบอกว่า
" พี่ม้าขาวหูชมพู ให้ผม มาตักน้ำ ในบ่อนี้ มาใช้ และดื่มได้ ''
ถังไม้มีหูผูกเชือก วางอยู่ใกล้บ่อ อาร์มเมอร์เอาถังไม้ หย่อนลงไปในบ่อ ตักน้ำขึ้นมา
" เธอ ล้างหน้าก่อนสิ จะได้สดชื่น " อาร์มเมอร์ กล่าว
นาตาลี วางตระกร้าหวาย ลงบนพื้น ทั้งสองคนจึงใช้มือ วักน้ำล้างหน้า
นาตาลีกับอาร์มเมอร์ เดินกลับมาที่หน้าบ้าน คนอื่นตื่นนอน ออกมารออยู่หน้าบ้าน พร้อมเป้ของทุกคน
"ทุกคน ล้างหน้ากันก่อน น้ำนี้ใช้ได้ ไม่มีอันตรายใดๆ " อาร์มเมอร์ บอกคนที่รออยู่
" แอ๊ปเปิ้ล นี่ กินรองท้องไปก่อน ไม่มีไก่ย่างหรือสเต๊กเนื้อ ในโลกอักษรไขว้ ใช่ไหมพี่เต่าทอง " นาตาลีบอกเพื่อนๆ และหันไปถามเต่าทองั์ ซึ่งขณะนี้เกาะอยู่ที่รถม้า
เต่าทองั์ กระพือปีก ไม่ตอบอะไร
ทุกคนกินแอ๊ปเปิ้ลอย่างอร่อย และดื่มน้ำที่อาร์เมอร์ ตักมาจากบ่อหลังบ้าน
" แอ๊ปเปิ้ลหวานดี พี่ม้ากับพี่เต่าทอง ไม่กินอะไรบ้างหรือ " โอลิเวีย ถาม
" สำหรับพี่เต่าทอง กับพี่ม้า ไม่ต้องกินอาหารหรอก " เต่าทองตอบ
คราวนี้ ไม่มีใครสงสัย เพราะเดาได้เองว่า อยู่ในโลกอักษรไขว้
มีสิ่งมหัศจรรย์ เกิดขึ้นได้เสมอ ม้าและเต่าทอง สามารถพูดภาษามนุษย์ได้ ย่อมสามารถอิ่มทิพย์ โดยไม่ต้องมีอาหาร ก็สามารถมีชีวิตอยู่ได้
เมื่อทุกคนกินแอ๊ปเปิ้ล และน้ำจนอิ่มแล้ว จึงเตรียมตัวที่จะเดินทาง ทุกคนสะพายเป้ไว้ข้างหลัง
" ถ้าเกิดอยาก ถ่ายหนักถ่ายเบา ไปที่ไหนล่ะ " ทุกคนหันมามอง โอลิเวีย ผู้ช่างสงสัย และ อมยิ้ม
" บริเวณนี้มีบ้าน แต่ ไม่มีห้องน้ำ มีแต่ราวป่า หลังบ้าน ถ้าใคร้า ถ่ายหนักถ่ายเบา ต้องเข้าป่า แล้วล่ะ " เป็เสียงของเต่าทอง ตอบให้หายสงสัย
นาตาลี ฟังเสียงเต่าทองั์ เพิ่งจับเสียงได้ ว่าเป็เสียงคล้ายผู้ชาย แต่ใสก้องกังวาล
ทุกคนสั่นศีรษะ ไม่มีใครถ่ายหนักเบา
ไอริสกับนาตาลี จึงช่วยกันนำรถม้า มาเทียมม้าขาว แล้วผูกเชือกเข้ากับตัวม้า
สาว 3 คน จึงขึ้นนั่งบนรถม้า เรียบร้อย อาร์เมอร์ขึ้นขี่ม้าสีทอง ซึ่งอยู่ทางด้านขวา โตเลโด้ขึ้นขี่ม้าสีเขียว อยู่ด้านซ้าย ทั้งคู่ขี่ม้านำขบวน ออกสู่ถนนสีดำ ซึ่งเห็นได้ชัดว่า เป็พื้นหินแกรนนิสสีดำ สะท้อนแสง ยามเช้า
เนฟวี่ ขึ้นขี่ม้าสีน้ำเงิน ซึ่งอยู่ด้านหลังขวา อ๊อคคิวขึ้นขี่ม้าสีน้ำตาล อยู่ด้านซ้าย ของรถม้า ปิดขบวน ตามไป
...สายน้ำแม่กลองยามเช้า ต้องแสงตะวัน เปล่งประกาย ระยิบระยับ ระลอกคลื่นน้อยๆ ไล่ทยอยกระทบตลิ่ง ตามแรงลมที่พัด ไล่มาจากทิศเหนือ ลงไปทางใต้
ขบวนม้าและรถม้า มาถึงชายฝั่งแม่น้ำแม่กลอง ใน่เวลาสาย แสงตะวันเริ่มแรง กรีดสายน้ำให้เป็ริ้วๆ คล้ายดั่งนักยิมนาสติกลีลา แกว่งริบบิ้น
ทุกคนกำลังเพลิน กับความงามของสายน้ำ ฉับพลันสายน้ำเริ่มแตกกระจาย เป็วงกว้าง มีบางสิ่งบางอย่าง เริ่มโผล่ขึ้นมา กลางสายน้ำ ที่แตกเป็วงกว้าง จะเป็สิ่งมีชีวิต ในแม่น้ำ หรือ วัตถุอะไรสักอย่าง .
คนทั้งหมดสังเกตเห็นไม่ชัดนัก เวลาผ่านไปชั่วละลอกคลื่น กระทบตลิ่ง คนทั้ง 7 ได้เห็นสิ่งที่ปรากฏ อยู่ตรงหน้าอย่างเต็มตา
มันเป็สิ่งมีชีวิต อยู่ในแม่น้ำแม่กลอง ลำตัวดำทะมึน ขวางกลางสายน้ำ แสงตะวันสะท้อน ไปบนหลังของมัน วาววับวาว อย่างกับโลหะ
กระดองเต่ามหึมา โผล่พ้นน้ำเต็มตัว เคลื่อนใกล้กลุ่ม อันโตนีโอ ทั้ง 7
" เต่าั์ "
...เสียงคนใดคนหนึ่งะโขึ้นมา มันเริ่มขยับหัว ให้พ้นจากกระดอง เพียงมันขยับขา ว่ายน้ำ ระลอกคลื่นใหญ่ซัดเข้าตลิ่ง
" ซื่อๆๆ..."
เสียงคลื่นเสนาะหู น้ำในแม่น้ำกระทะเซ็น ขึ้นมาบนฝั่ง
" เฮ้วๆๆๆ..." เสียงของม้าทั้ง 6 ตัว ส่งเสียงร้อง และพยายามยกขาหน้า ขึ้น ดังม้าพยศ
หนุ่มทั้ง 4 ใช้มือลูบแผงคอม้า คอยปลอบไม่ให้ตื่นใ ไอริส ต้องกระชับมือ ยึดเชือกไว้ ไม่ให้ม้าขาวคู่ ตื่นตนก
กระดองเต่าคล้ายดั่งเกาะ กลางแม่น้ำ คนทั้ง 7 ต้องแหงนหน้ามอง ตัวมันใหญ่ปานเนินเขาลูกย่อมๆ หัวและลูกตา ส่ายไปมา มองมายังสิ่งมีชีวิต ที่แปลกประหลาด ในสายตาของมัน
" พวกเ้าจะไปไหน " เต่าั์ ตวาดเสียงก้อง สายน้ำยังกระเพื่อมไหว เต่าั์หรือเต่าไดโนเสาร์ ในโลกของอักษรไขว้ ใหญ่กว่าเต่าเกาะ กาลาปากอส หลายเท่านัก นาตาลี หวาดหวั่นอยู่ในใจ และตั้งสติให้มั่น
" พวกข้า จะไป เทือกเขาดาวเหนือ " อาร์มเมอร์ ลี ตอบ เสียงดัง และหนักแน่น
" จะไปเทือกเขาดาวเหนือ ต้องมีค่าผ่านทาง ให้ข้าหน่อย " เต่าไดโนเสาร์ ทำตัวเป็นายด่าน
" พวกเรา ต้องกลัวมันไหม ถ้าจะต้องสู้ คิดว่าเราจะชนะ ไอ้เ้า ไดโนเสาร์เต่าล้านปีตัวนี้ ได้ไหม พี่เต่าทอง " อาร์มเมอร์ กระซิบถาม
" พวกเรา ไม่จำเป็ ตัองไปสู้กับมันหรอก เ้าเต่าไดโนเสาร์ตัวนี้ มันเป็ผู้พิทักษ์ ลำน้ำแม่กลอง ถามมันซิว่า ้าอะไร " ม้าสีทอง กระซิบกับอาร์เมอร์
" เ้า้าอะไร " อาร์เมอร์ ถามเต่ายัักษ์
" ข้า้า ไข่มุกแห่งเกาะน้ำผึ้ง " เต่าั์ ยื่นข้อเสนอ อาร์มเมอร์ ไตร่ตรองสักครู่ จึงตอบรับ ความ้าของ
ผู้พิทักษ์แห่งลำน้ำ แม่กลอง
ขบวนม้าและรถม้า จึงมุ่งหน้าสู่ เกาะน้ำผึ้ง ตามคำบอกของเต่าั์
" เต่าอะไรก็ไม่รู้ ตัวโตอย่างกลับไดโนเสาร์ " โอลิเวีย เอ่ยขึ้นระหว่างทาง ชวนฉงนสนเท่ห์
" นี่เป็ด่านแรกนะ ที่พวกเราต้องเจอ เพราะฉะนั้น เตรียมใจที่จะผจญภัย ในดินแดน อักษรไขว้ได้เลย และที่สำคัญ จิตใจต้องแข็งแกร่ง และมีสมาธิ ''
ไอริส เตือน และให้สติ เพื่อนร่วมเดินทาง
...ตะวันค่อยๆทิ้งดวงจากขอบฟ้า ด้านตรงข้าม ยามอรุณรุ่ง ขบวนม้าและรถม้า ของ อันโตนีโอ ทั้ง 7 มาสู่ชายฝั่ง ที่จะข้ามไปยังเกาะน้ำผึ้ง
" เย็นแล้ว พวกเราควรหาที่พัก บริเวณชายฝั่ง นี้ก่อน พรุ่งนี้ค่อยข้ามฝั่งไปเกาะน้ำผึ้ง" อาร์มเมอร์ กล่าว
เต่าทอง บินไปสำรวจ บริเวณใกล้ชายฝั่ง มีธารน้ำเล็ก อยู่อีกด้าน จึงบอกให้ผู้หญิง 3 คน ไปอาบน้ำก่อน พวกผู้ชายค่อยอาบทีหลัง
อาร์มเมอร์ หาได้ที่พัก เป็โขดหินกึ่งถ้ำ ใกล้ชายน้ำ โตเลโด้กับเนฟวี่ หาอาหารได้เป็ไก่ป่า จากฝีมือการยิงหน้าไม้ของเนฟวี่
"เย็นนี้ มีเมนูเด็ด เป็ไก่ย่างอักษรไขว้ " เนฟวี่ กล่าว
"เป็ไงนะ ไก่ย่าง อักษรไขว้ " โอลิเวีย ถาม หลังจากไปอาบน้ำ เรียบร้อยแล้ว
" ถามพี่เต่าทองหรือยัง ไก่แถวนี้กินได้ไหม " ไอริส รอบครอบเสมอ
" ถามแล้ว พี่เต่าทอง บอก ไม่มีปัญหา แถมเนื้อไก่ยังหาวาน เพราะกินน้ำผึ้งเป็อาหารซะด้วย " เนฟวี่ จาระไนให้ฟัง
กลิ่นไก่ย่าง หอมตลบไปหมด เพราะกินน้ำผึ้ง เป็อาหาร จึงไม่ต้องใช้เครื่องปรุงใดเลย
หลังจากอิ่มท้องแล้ว หนุ่มทั้งสี่ จึงไป อาบน้ำ สาวทั้สามจึงใช้เวลาค้นเป้มีสิ่งของอะไรอยู่บ้าง
นอกจากชุดเสื้อผ้า ที่พวกเธอเปลี่ยน ใส่ใหม่ แล้ว ยังมีนาฬิกาคนละเรือน เป็นาฬิกาที่มีฝาครอบ พวกเธอยังหาวิธีเปิดไม่ได้ จึงถามพี่เต่าทอง ที่เกาะอยู่ที่โขดหิน
คำตอบคือ ยังไม่ถึงเวลาใช้ ควรเก็บไว้ในเป้ก่อน
...ค่ำคืนนั้น ม้าทั้ง 6 ตัว เป็ยามเฝ้าระวังภัย ขนแผงคอม้า และปีกทองของเต่าทอง เป็แสงสว่าง ยามราตรี
" ไอริส ทำไมเธอ ถึงแตะคำว่า inspire ไม่แตะคำว่าไอริส ชื่อของเธอล่ะ " นาตาลี ถาม
" มีแสง ตรงกลุ่มนี้ พอดี ตอนอยู่ในโบสถ์ซีสือคู่ แต่ก็ความหมายดีนะ อาจเป็แรงบันดาลใจ ของผู้สร้างอักษรไขว้ก็ได้ " ไอริส ตอบ
" โอลิเวีย แล้วเธอ แตะ Olive เกิดแสงเหมือนกันหรือ " นาตาลี ถามต่อ
" คำว่า โอลีฟ ที่หมายถึงต้นมะกอก แสงกลุ่มนั้น เข้าใจฉันมั้ง ฉันคิดว่า ถ้าฉันตาย พ่อเเม่ฉันจะทำยังไง เพราะฉันเป็ลูกคนเดียว พ่อแม่คงเสียใจมากนะ แต่ ความหมายดี ช่อมะกอก เป็สัญลักษณ์ของชัยชนะ และความดี ที่คนกรีกโบราณ ใช้กัน "
ทั้ง 7 ชีวิต หลับอย่างสุขสบาย ภายในเพิงโขดหิน ระลอกคลื่นจากฝั่งแม่น้ำ พัดหาฝั่ง ประดุจเสียงดนตรี ขับกล่อมในยามค่ำคืน
อาร์มเมอร์ เพ่งมองดาบที่อยู่ในมือ เป็ดาบที่มีฝักดาบ เป็ด้ามดาบ ตัวดาบจะเลื่อนเข้ามาในฝักดาบ ดาบทั้งสองเล่มสามารถต่อเข้ากันได้ ทางด้ามดาบ
ตัวดาบเป็ดาบสองคม ความยาวของตัวดาบ 18 นิ้ว ตัวดาบทำจากเหล็กกล้า กลางดาบ ฝังทับทิมแดง เรียงเดี่ยว 7 เม็ด 6 เม็ด อยู่ที่ตัวดาบ อีกหนึ่ง ฝังไว้ที่ด้ามดาบ
ด้ามดาบกลมยาว 19 นิ้ว มีลวดลาย สลักเป็ชื่อ San Antonio เขาตวัดดาบไปมา ยิ่งแกว่งดาบมากขึ้น เท่าใด แสงทับทิม ยิ่งส่งประกาย มากขึ้นเท่านั้น ฉาบแดงฉานทั่วทั้งดาบ
อาร์มเมอร์ มองไกล จากชายฝั่งที่เขายืนอยู่ ไกลจนสุดสายตา แสงทองเล็กๆ จุดขึ้นตรงขอบฟ้า คงเป็เกาะน้ำผึ้ง กระมัง เขาคิดอยู่ในใจ
ท้องฟ้ามืดสนิท ในคืนนี้ ไม่มีแสงจันทร์ แสงดาว ให้คิดถึง เขารู้สึกว่า มีความเคลื่อนไหว อยู่ข้างหลัง อาร์มเมอร์ หันไปดู ม้าสีทอง ยืนมองเขาอยู่
" ทำไม ตื่นขึ้นมากลางดึก นอนไม่หลับหรือ " เสียงม้าสีทองเป็เสียงผู้ชาย
" นอนหลับแต่ มีความรู้สึกยังไง พิกลไม่รู้
" สำหรับเธอ อาร์มเมอร์ ไม่ต้องเป็ห่วงทางครอบครัวเธอ พวกเข้ารู้โดยทางความรู้สึก เธอทั้งหมด 7 คน นั่นแหละ"
ม้าสีทอง กล่าวให้ อาร์มเมอร์ สบายใจ
" ผม ไม่เชี่ยวชาญการต่อสู้ การใช้ดาบ เื่การผจญภัย ชอบอยู่ แต่จะให้ควงดาบ สู้กับปีศาจ ผมไม่ถนัดเลย " อาร์มเมอร์ ร้องทุกข์
" การต่อสู้กับปีศาจ มีทั้งใช้กำลัง ใช้ความคิด อาวุธ ที่ให้ พวกเธอ ย่อมมีเหตุผล ในแต่ละสถานการณ์ สำหรับเธอ ดาบทับทิมแดงคู่กาย เป็ดาบคู่ และต่อกันได้ เป็ดาบยาว
หมายถึงอะไร ดาบ 2 เล่ม เมื่อแยกจากกัน จะอยู่ใน 2 มือ คือ ความคล่องตัว ใช้ได้ทั้ง 2 มือ แต่จะขาดพลังรวม ถ้าต่อดาบเป็เล่มเดียว มีความมั่นคง ดาบยาวขึ้น ใช้ดาบได้ทั้งสองทาง แต่ดาบยาว ย่อมมีข้อด้อย อาจจะขาดความคล่องตัว เช่นเดียวกัน" ม้าสีทอง อธิบาย
" หมายความว่า ในโลกนี้ ไม่มีอะไร สมบูรณ์แบบ จะต้องใช้การผสมผสาน แล้วแต่เหตุการณ์ ใช่ไหมครับ " อาร์มเมอร์ เริ่มเห็นทางสว่าง
" เธอ เริ่มเข้าใจ ความหมายของดาบ เพราะฉะนั้น เธอจะไม่เชี่ยวชาญการต่อสู้ ไม่ใช่เื่สำคัญ ขอให้เธอ ทำความเข้าใจ ดาบของเธอ ดาบกับใจ จะเป็หนึ่งเดียวหรือไม่
อยู่ที่ดาบ อยู่ในมือ อยู่ในใจของใคร ถ้าดาบอยู่ที่มือของคนชั่ว ดาบจะเป็อาวุธไว้ทำลาย ถ้าดาบอยู่ในมือของคนดี ดาบจะเป็อาวุธ ไว้ป้องกันภัย "
ม้าสีทอง ให้ อาร์มเมอร์ กลับไปพักผ่อน เพราะรุ่งขึ้น ต้องข้ามไปเกาะน้ำผึ้ง ไมรู้ต้องเจอกับอะไรบ้าง ขอให้เตรียมพร้อมเสมอ ทั้งกายและจิตใจ....
...เมื่อท้องอิ่มจาก อาหารเช้า ทุกคนเตรียมพร้อมไปเกาะน้ำผึ้ง
" พวกเราจะไปยังไงกัน เราไม่มีเรือข้ามไปเกาะน้ำผึ้ง " โอลิเวีย หารือ
" ขอให้ทุกคน ขึ้นขี่ม้า และรถม้า ได้เลย'' เต่าทองั์ เอ่ยขึ้น ทุกคนยังนึกไม่ออก ว่าจะขี่ม้า ไปเกาะน้ำผึ้ง อย่างไร
ม้าสีทอง และม้าสีเขียว ของอาร์เมอร์กับโตเลโด้ เดินนำหน้า ลงไปในแม่น้ำก่อน
สามสาวต้องเบิกตากว้าง เมื่อเห็นว่า ม้ทั้งสองตัว กำลังเดินอยู่บนผิวน้ำ ไม่ได้จมไปในน้ำ
" มหัศจรรย์ จริงๆ " นาตาลี กล่าวสุดตื่นเต้น
ไอริส สั่นเชือกทางซ้ายมือ ให้ม้าขาวคู่ ลากรถไปอย่างช้าๆ รถม้าเหมือนกับม้าสีทอง และม้าสีเขียว รถม้าอยู่บนผิวน้ำ
ม้าสีน้ำเงิน และสีน้ำตาล ของเนฟวี่ กับอ๊อคคิวลาร์ เดินตามลงไปในแม่น้ำ เช่นเดียวกัน คือ อยู่บนผิวน้ำ
ขบวนม้าและรถม้า วิ่งอยู่บนผิวน้ำ คะเนด้วยสายตา ความลึกของน้ำ ในแม่น้ำแม่กลอง ่ที่จะไปเกาะน้ำผึ้ง ไม่สามารถเดาได้ว่า มีความลึกปานใด
สายน้ำแตกกระเซ็น เมื่อปลายเท้าม้าทั้งหมด ย่างลงบนผิวน้ำ เท้าม้าจะเหยียบอย่างไร ไม่มีเลยที่จะจม ลงไปในผิวน้ำ
อันโตนีโอทั้ง 7 มาถึงชายฝั่งเกาะน้ำผึ้ง หาดทรายสีทองสะท้อน แสงตะวัน ระยิบระยับตา เปล่งประกาย ดั่งทองคำบริสุทธิ์
" นี่มัน หาดทราย หรือ หาดทองคำ หรือนี่ " เป็คำอุทาน ของ เนฟวี่ นิค