การมาเป็ตำรวจของผมมันเริ่มจากผู้หญิงคนนึง เธอมีชื่อว่าจูเลีย บ้านเธอกับบ้านผมอยู่ติดกัน ตอนที่เราสองคนยังเรียนอยู่ เธอกับผมจะเดินไปโรงเรียนด้วยกันตอนเลิกเรียนเราก็จะเดินกลับบ้านพร้อมกัน จนเราทั้งคู่ต่างคนต่างสนิทสนมกันมากขึ้นตามเวลาที่เราได้รู้จักกันมาเรื่อยๆ ผมกับเธอตกลงคบกัน เรารู้จักกันั้แ่ที่ผมยังเด็กมากๆ เราอยู่บ้านข้างๆกันโตมาด้วยกัน ตอนที่ผมอายุ16ปี เราตกลงคบกันมีความรักใสๆแบบเด็กวัยรุ่นทั่วๆไป เราคบกันมาได้4ปี แต่แล้วอยู่ๆเธอก็หายตัวไปโดยที่เธอไม่ได้บอกอะไรกับผมไว้ก่อนเลย ผมตั้งใจที่จะมาเป็ตำรวจเพราะผมอยากจะหาตัวเธอให้เจอ ั้แ่วันที่เธอหายตัวไปจนถึงวันนี้เป็เวลา5ปีเต็ม เป็5ปีที่แสนจะยาวนานมากๆสำหรับผม ผมยังคงรอคอยให้เธอกลับมา แต่เื่ราวต่างๆที่ผมได้รับรู้มากลับยิ่งทำให้ผมรู้สึกเคลือบแคลงสงสัยในการหายตัวไปของเธอมากขึ้น ว่าการหายตัวไปของเธอมันจะต้องมีอะไรมากกว่าการที่เธอจะหนีหายจากผมไปเองอย่างแน่นอน
จูเลียอาศัยอยู่กับย่าสองคน บ้านของเธออยุ่ติดกันกับบ้านผม จูเลียจะต้องตื่นแต่เช้ามาทำอาหารไว้ให้ย่าของเธอทุกเช้าก่อนไปโรงเรียน ตกเย็นเธอก็จะรีบกับมาเตรียมมื้อเย็นเป็ประจำทุกวัน ก่อนหน้านี้ครอบครัวของจูเลียเป็ครอบครัวใหญ่ ตามที่แม่ของผมได้เล่าให้ฟัง แม่เล่าว่าก่อนที่พ่อกับแม่ของจูเลียจะเสียทุกคนในหมู่บ้านพากันอิจฉาครอบครัวของเธอเพราะเป็ครอบครัวที่เพียบพร้อม ไปเสียทุกอย่าง แต่หลังจากที่พ่อของจูเลียประสบอุบัติเหตุ เสียชีวิตไป ไม่นานแม่เธอก็มาตรอมใจตาย ลุงป้าน้าอาคนอื่นๆก็พากันแยกย้ายไปอยู่ที่อื่น เหลือแค่จูเลียกับย่า และพี่สาวของเธอ ทั้ง3อยู่ด้วยกันใช้ชีวิตแบบคนธรรมดาๆทั่วไป ไม่กี่เดือนถัดมาพี่สาวของจูเลียก็หายตัวไป แม่ผมเล่าว่า เธอไม่แน่ใจว่าพี่สาวของจูเลียหายตัวไปหรืออาจจะย้ายไปอยู่กับญาติที่อื่น แต่ส่วนย่าของจูเลียเธอก็ไม่ยอมพูดกับใครเลยั้แ่ที่พ่อจูเลียเสียชีวิตไป เธอกลายเป็คนที่เก็บตัวอยู่แต่ในบ้านแม้แต่ผมที่ไปหาจูเลียหน้าบ้านทุกวันก็ยังไม่เคยเห็นหน้าย่าของจูเลียเลย
2K
