บนโต๊ะอาหารเย็นของบ้านนายหัวใหญ่แห่งไร่สายลมวันนี้ครึกครื้นไปด้วยเสียงของลูกคู่ที่เล่าเื่ราวต่างๆ อย่างออกรส ทั้งที่ถูกเตือนอยู่หลายครั้งก็ไม่เชื่อฟังกันจนผู้ใหญ่อ่อนใจปล่อยให้คุยกันไปยังไงก็นานๆ ครั้งที่สองแสบจะคุยอย่างสนุกแบบนี้
“พูดมากพวกเอ็ง” ลมเลว่าลูกชายทั้งสองที่วันนี้ไม่รู้อารมณ์ดีอะไรพูดได้ไม่หยุด สองแสบหมุ่ยหน้าใส่พ่อไปทีก่อนพูดต่อ
“พี่อินทร์ช่วยอารักซักผ้าด้วยนะครับ”
“น้องจันทร์ก็ช่วยด้วย ยังช่วยกวาดบ้านด้วยยย”
“พี่อินทร์ก็กวาด”
“จ้า ลูกคู่ของย่าเก่งที่สุดเลยช่วยอารักเยอะแยะเลย” ญาดาชมหลานชายที่เที่ยวคุยอวดเื่ช่วยงานพี่เลี้ยง ซึ่งั้แ่พูดมาก็แข่งกันอวดนี้แหละว่าใครช่วยงานอะไรอารักกันบ้าง ไม่เคยมีสักครั้งที่ลูกคู่จะพูดคุยเื่ราวทำนองนี้ที่ผ่านมามีแต่เล่าความแสบว่าวันๆ ไปป่วนอะไรกันมาบ้าง พอเห็นหลานชายเป็แบบนี้ก็อดชื่นชมรักไม่ได้
“น้องจันทร์ช่วยทำทุกอย่างเลยยย”
“พี่อินทร์ก็ช่วยทุกอย่าง”
ยิ่งได้รับคำชมเด็กน้อยก็ยิ่งภาคภูมิใจอย่างโอ้อวดสิ่งที่ทำให้ผู้ใหญ่ได้รู้เพราะหวังจะได้รับคำชมมากขึ้นไปอีก
“ขี้โม้” ลมเลพูดดักคอลูกชายทั้งที่ยังสนใจแต่จานข้าว ให้ได้ขัดลูกสักนิดคนเป็พ่อก็สบายใจแล้ว คนอื่นบนโต๊ะอาหารถึงกับหัวเราะออกมาพร้อมกันเพราะสองแสบหันมองหน้าพ่ออย่างเซ็งๆ ราวกับ้าบอกว่าพ่ออย่าขัด
“อารักว่าเราตั้งใจทานข้าวก่อนดีกว่านะคt พี่ต้มจืดกับพี่หมูทอดน้อยใจแล้วนะคะพี่อินทร์กับน้องจันทร์ไม่ตั้งใจทานเลย” รักร้องบอกสองแสบเพราะกลัวว่าจะเกิดศึกระหว่างพ่อลูกขึ้นมาก่อนได้ทานข้าวอิ่ม
“โอ๋ๆ พี่ต้มจืดอย่าน้อยใจนะเดี๋ยวน้องจันทร์กินให้หมดเลยยยยย” ว่าจบก็รีบตั้งข้าวคำโตเข้าปากจนต้องเอามือมาช่วยดันเข้าไปจนแก้มฟองโตทำเอาผู้ใหญ่ต้องสายหน้า
“กินได้แล้วดูแสบอยู่นั้นแหละ” เสียงบอกกล่าวที่มาพร้อมกับหมูทอดชิ้นโตวางลงในจานข้าวของรัก ซึ่งการกระทำนี้เรียกให้รัก และผู้ใหญ่อีกสองคนที่ร่วมโต๊ะอยู่ด้วยต้องหันมองลมเล เ้าตัวพอถูกมองก็ทำเป็ไม่สนใจหันมาตักคั่วกลิ้งใส่จานตัวเองอย่างไม่มีอะไร แต่การกระทำนี้มันทำให้หนึ่งหัวใจนั้นสั่นไหว อีกสองใจนั้นใคร่สงสัย
“ขอบคุณค่ะ” รักเอ่ยขอบคุณเบาๆ ก่อนจะสนใจทานข้าวของตัวเองต่อแต่สายตายังคงแอบเหลือบมองชายหนุ่มที่นั่งอยู่ตรงข้ามพอเห็นอีกคนเอื้อมมือมาตักอาหารที่อยู่ไกลรักก็จะช่วยตักให้ทันที ขนาดน้ำพริกผักจุ่มก็ยังหมวดให้พอดีคำก่อนจะส่งให้คนด้านหน้า บาง่ก็หันมาดูแลสองแสบ
ทุกการกระทำของรักและลมเลตกอยู่ในสายตาของผู้ใหญ่ทั้งสองท่านที่นั่งมองดูเหตุการณ์อยู่เงียบๆ จนนายหัวใหญ่อย่างคุณพายุต้องส่งสายตาใคร่สงสัยให้กับผู้เป็ภรรยา ซึ่งญาดาทำเพียงยิ้มรับราวกับ้าบอกว่าปล่อยให้เป็เื่ของเด็กๆ เขา
หลังจบมื้ออาหารรักออกปากช่วยล้างจานให้โดยมือสองแสบเป็ลูกมืออย่างเคยผลที่ได้ก็คือแก้วแตกไปหนึ่งใบเพราะสองแสบแย่งกันล้าง ไม่รู้ด้วยความขยันหรือแค่นึกเล่นสนุกกันซึ่งรักก็ไม่ได้ว่ากล่าวอะไรแค่เตือนให้สองแสบทำอย่างระมัดระวังเพราะกลัวจะได้รับบาด สองแสบก็เชื่อฟังอารักเพราะแก้วจานหนึ่งใบก็ช่วยกันจับกันยกอย่างเบามือเพราะกลัวตกแตกอีก
“เสร็จกันแล้วหรือลูก” ญาดาร้องถามขึ้นเมื่อเห็นทั้งสามเดินออกจากห้องครัว
“เสร็จแล้วครับคุณย่า” ขุนจันทร์บอกทั้งวิ่งไปนั่งข้างๆ ขุนอินทร์ก็ตามมาติดๆ
“ไปทำไรมาอีกละพวกเอ็ง” ลมเลเห็นอาการลูกชายที่วิ่งมาประจบญาดาก็ร้องถามทันที
“พี่อินทร์เปล่าทำไรนะพ่อ” ขุนอินทร์รีบปฏิเสธทันควัน โดยมีขุนจันทร์ผยักหน้าช่วยยืนยัน
“แล้วเสียงออะไรดังลั่นบ้าน” ลมเลถามนิ่งๆ เด็กน้อยทั้งสองรีบฉีกยิ้มกว้างก่อนตอบพร้อมกันว่า
“แก้วะโดดดด”
“แล้วทำไมลูกคู่ไม่จับไว้ละลูก” ญาดาแกล้งถาม
“น้องจันทร์จับไม่ทันครับ แก้วมันะโเร็วมากเลย”
“ใช่ๆ พี่อินทร์ก็ช่วยจับไม่ทันครับ”
เด็กแสบทั้งสองลงโรงช่วยกันจนผู้ใหญ่อดเอ็นดูไม่ได้เล่นใหญ่อะไรขนาดนี้
“ลูกใครว่ะ” ลมเลว่าอย่างสายหน้า
“ก็ลูกคุณลมไงครับ” รักที่นั่งอยู่ข้างๆ ตอบกลับด้วยรอยยิ้มแต่กลับได้รับสายตากรอกกลับมาจากนายจ้างจนรักอดหัวเราะไม่ได้เลยได้รับสายตาดุจากลมเลกลับมาซึ่งมันก็ไม่ได้จริงจังอะไร
“ได้พ่อมันมาลูกคู่นะ” เสียงทุ่มจากนายหัวใหญ่อย่างคุณพายุที่นั่งเงียบอยู่นานทำเอาลมเลร้องท้วงเสียงดัง
“ผมใช่บ้าแบบไอ้สองแสบเถอะพ่อ”
“อย่าเรียกลูกว่าไอ้ค่ะ” รักก็ดุทันทีที่ลมเลว่าจบแถมไม่ว่าเปล่ายังตีเบาๆ ที่แขนใหญ่ของลมเล คนถูกดุหันบอกอย่างใไม่ได้โกรธแต่ใจมันกระตุกแปลกๆ กับการกระทำของหญิงสาวแบบนี้ไม่ได้รู้สึกแย่แต่กลับรู้สึกดีเพราะบนใบหน้าหล่อนั้นประดับไปด้วยรอยยิ้ม
“ขอโทษครับ ไม่ทราบว่าคุณลูกชายทั้งสองจะกลับบ้านได้หรือยังครับผม พูดแบบนี้ได้ไหมครับคุณพี่เลี้ยง”ลมเลล่อเลียนจนรักรู้สึกหมั่นไส้ แต่การกระทำแบบนี้ของลมเลเป็อะไรที่แปลกตาสำหรับคนเป็พ่อเป็แม่อย่างพายุและญาดามากเหลือเกิน พวกเขาไม่เคยเห็นลูกชายทำตัวทะเล้นแบบนี้มาก่อนเลย
“ล้อฉันหรือค่ะ” รักว่าทั้งทำแก้มพองลมอย่างที่ทำประจำเมื่อถูกลมเลกวนใจ
“ฉันเปล่าสักหน่อย แก้มจะแตกเอานะ” ว่าแล้วก็ใช้มือใหญ่ตบลงบนแก้มทั้งสองข้างอย่างหยอกล้อโดยลืมไปว่าที่ตรงนี้ไม่ได้มีแค่เขาสองคน เหตุการณ์ตอนนี้เลยเงียบลงดื้อๆ มือใหญ่ค่อยๆ ปล่อยจากสองแก้มเมื่อลมเลหันไปสบสายตาของพายุและญาดาที่มองมาอย่าง้าถามว่ามันคืออะไร ลมเลทำเพียงเกาท้ายทอยแล้วยิ้มให้ท่านทั้งสองแล้วตีเนียนทำว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น ทางรักก็ดูเลอะละไม่รู้จะทำสีหน้ายังไงออกมาดี
""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""
ลูกคู่มาแล้วนะคะ
12K
![[จบ] ย่างก้าวสู่วิถีเซียน](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1705487675_48932925.webp)