มาเทเรีย ผู้กล้าถูกส่งมาดับ

" ฮือ ฮือ ฮือ ท่านผุ้กล้าอ้างชื่อข้าทำไม อนาคตในวังของข้าเลยดับสิ้นแล้ว " แอนนาร้องไห้ตลอดทางที่เธอนั่งในรถม้า

" ฮิ ฮิ ฮิ ตอนนี้คงจำชั้นได้แล้วละสิ " ผมกล่าว อย่างผู้มีชัย
"ชั้นจะจำจนวันตาย และจะไม่มีวันยกโทษให้คุณ " แอนนากล่าว ทว่า...เราก็เถียงกันได้ไม่นาน เพราะมีมังกรมาตัดหน้ารถม้าที่กำลังจะไปส่งผมที่เมืองชายแดน ถ้าผมจำไม่ผิด มันชื่อเมืองมาค๊อต ที่มีแลนเวียฮิเมะ ปกครองอยู่ 
ผมกับแอนนา รีบกระโดดลงจากรถม้าในทันทีที่ลูกไฟบรรลัยกัลป์ของมังกร พุ่งเข้าใส่รถม้า เมื่อผมและแอนนาตั้งตัวได้ ผมและเธอ ก็เตรียมตัวตอบโต้ แต่แอนนากลับทำในสิ่งที่ผมไม่คิดไม่ฝัน
" เจ้ามังกร หนีปายยยยยยยยยยยยยยยยยย " แอนนาร้องตะโกน ในขณะที่ผมกำลังร่ายเวทย์ ดิโอกร้า กราวิด้อน
มังกรทำหน้า งง อยู่ 3วินาที เหมือนติดสตั้น ก่อนตัดสินใจหันมาโจมตีผม แต่มันก็สายไปแล้ว ผมร่ายเวทย์เสร็จแล้ว
" ด้วยเพลิงแห่งนที และเมฆา จงโปรดมอบพลังให้แก่ข้า เพลิงไฟอันยิ่งใหญ่ ดิโอกร้า กราวิด้อน "
ตูมมมม! เสียงเวทย์เพลิงดังกังวาล ก่อนที่มังกร จะกลายเป็นเพียงซากกระดูก
ในตอนนั้นเอง แลนเวีย ฮิเมะ ก็ขี่ม้ามา เธอกระโดดลงจากหลังม้า และเดินมาทางผมช้า เธอเริ่มชักดาบ เคโรเบรอส อันซาส อาวุธใหม่ของเธอออกมา มันเป็นอาติแฟกซ์แรร์ ที่แค่เดินผ่านเมือง เมืองก็ทลายแล้ว
" เจ้าผุ้กล้า มาเทเรีย เจ้ามาฆ่ามังกรในเขตของข้าโดยที่ข้ายังไม่อนุญาติ เพราะฉะนั้น ข้าขอจับเจ้าไปจำคุกหยั่งเมือง มาค๊อต "
...กรรมแล้วตรู ผมมองหน้า แลนเวีย ฮิเมะ อย่างขอความเห็นใจ แต่เธอก็ใจแข็ง จับผมจนได้
" หนี ไปเจ้ามังกร " แอนนายังคงร้องไห้ ให้กับซากมังกรบลูสกาย เสียงกระซิก
ไรชินที่ขี่ม้าตามหลังแลนเวียฮิเมะมา มองภาพ ความหายนะของมังกร อย่างไม่อยากเชื่อสายตาตัวเอง แล้วหันมาถามผม
" ข้าคือไรชิน ที่ปรึกษาของแลนเวีย ฮิเมะ ข้ามีเรื่องจะถามเจ้า " ไรชินกล่าวช้าๆและซักถามผมเกี่ยวกับวิธีฆ่ามังกร ซึ่งผมก็อธิบายให้เขาฟังอย่างชัดเจน
ไรชินทำหน้าเหนื่อยใจ ในขณะที่ แลนเวีย ฮิเมะ สุดสวย เก็บดาบ เคโรเบรอส อันซาส กลับเข้าฝักและขึ้นไปขี่ม้า ก่อนสั่งให้ทหารจับผม ไปเป็นนักโทษ แต่เชิญแอนนาไปเป็น ผู้พยากรณ์ ในเมือง มาค๊อต ในฐานะมิโกะ ผุ้หยั่งรุ้อนาคต
" ท่าน แลนเวีย ฮิเมะ ดูเหมือนจะมีใครตาม เจ้าหนูนี่มานะ " ไรชินกล่าวช้าๆ ให้แลนเวีย ฮิเมะได้ยิน
" ข้าถึงสั่งให้จับ เจ้าหนู มาเทเรียนั่นไปอยู่ในที่ปลอดภัยที่สุดยังไงล่ะ " แลนเวีย ฮิเมะ ขยิบตาให้ไรชิน และขี่ม้าออกไป ก่อนสั่งทหารทั้งหมด
" ทุกคนออกเดินทางได้ "
.
.
เมืองชายแดน มาค๊อต...
ที่ๆ ผมถูกจับขังกลับเป็นห้องทำงานของไรชิน เสนาธิการทหาร ของ แลนเวีย ฮิเมะ
" ดื่มกาแฟนี่หน่อยไหม มันเป็นกาแฟ คาเฟยจากประเทศจีโนว่า ที่รสชาติเยี่ยมยอดไปเลยนะ " ไรชินกล่าว แล้วยกกาแฟให้ มาเทเรีย ดื่ม
" จะปล่อยผมไปได้ยังอะครับ คุณไรชิน " ผมถามอย่างหวังดี
" ชั้นให้นายออกไปเดินได้แค่ 2 ชั่วโมงนะ และต้องรีบกลับมาก่อนมืด " ไรชินมอบกุญแจเข้าออกห้องขังให้มาเทเรีย
มาเทเรียเมื่อรับกุญแจจากไรชินแล้ว ก็เดินออกจากห้อง โดยหันไปพูดขอบอกขอบใจไรชินหลายครั้ง แต่เมื่อเดินออกมาจากห้องขัง ก็เจอกับแลนเวีย ฮิเมะ ยืนอยู่ หน้าทางเข้า เธอเขยิบเข้ามานิดหน่อยแล้วถามมาเทเรียว่า
" นายจะออกไปหาความตายอีกรึ ทั้งๆที่รุ้ว่ามีนักฆ่าตามมาจากเมืองหลวง "
มาเทเรีย พยักหน้า และเดินออกไปโดยไม่หันมามอง แลนเวีย ฮิเมะที่กำลังจิบ กาแฟ อย่างเอร็ดอร่อย แต่แอบส่งกระดาษบอกเกี่ยวกับสกิล รีเบิร์ด เล็กๆให้กับ แลนเวีย ฮิเมะ
ระหว่างทางที่เดินเล่นในเมือง มาค๊อต...
...มาเทเรีย มีคนตามเรามา เป็น เอลฟ์สาวสองคน และทั้งสองคน เป็นนักฆ่าที่ทางเมืองหลวงส่งมา สวยซะด้วยสิ การูด้า หัวหน้าสไลม์ที่ติดตามผมมาบอก
" งั้นการูด้า แกตามดูพวกมันต่อไปนะ " ผมสั่งเบาๆ
... โอเช ลูกพี่ การุด้าขานรับ แล้วใช้เวทย์พรางตัว คอยดูเอลฟ์สาวสองคนนั้น
มาเทเรีย เดินมั่วๆไปจนถึงร้าน ขายอาวุธสำหรับมอนสเตอร์ ในเมืองมาค๊อต และเป็นที่เปลี่ยวที่สามารถลงมือสังหารมาเทเรียได้ เนื่องจาก ร้านขายอาวุธร้านนี้เป็นร้านขายของราคาแพงจึงไม่ค่อยมีคนมาบ่อยนัก
"ลงมือดีมั๊ย ยิบรอน " เอลฟ์สาวผุ้น้องกล่าวขึ้น
" ดูเหมือนว่ามันจะรวย เราเก็บมันเลยดีกว่า ฮัมรอน " เอลฟ์สาวผู้พี่อีกคนเตรียมออกคำสั่ง ทว่า...
มาเทเรีย ทำท่า หยิบเหรียญทองแดงจำนวนเล็กน้อยขึ้นมานับ แล้วทำหน้าเศร้า อย่างไม่เคยเป็นมาก่อน ก่อนจะวางของอย่างเสียดาย แล้วแกล้งตะโกนเสียงดัง
" ของแพงแบบนี้ ใครจะไปซื้อได้กันฟระ " ทำให้เอลฟ์สาวทั้งสอง หยุดการลอบสังหารชั่วคราว
" ที่แท้มันก็จนเหรอเนี่ย " ฮัมรอน กล่าวอย่างเศร้าๆ
" อย่าให้มันมาหลอกเราได้ตามดูต่อไป " ยิบรอนกล่าว
ดังนั้นเอลฟ์สาวทั้งสอง จึงตามดู มาเทเรียต่อไป จนเขาเข้ามาในป่า
ในป่าที่วิเวก โหวงเหวง เอลฟ์สาวทั้งสอง จึงตัดสินใจ ลอบสังหาร มาเทเรีย ตามคำสั่ง เลาห์คอน โนว่า เมื่อเห็นโอกาส
" ฆ่ามัน " ยิบรอน ผู้พี่ ออกคำสั่ง แล้วพุ่งตัวออกไป จู่โจม มาเทเรีย
ฉัวะ เพียงดาบเดียว ก็ทำให้มาเทเรียดับ หรือคือตายนั่นเอง
" งานสำเร็จ ง่ายๆแบบนี้รึ " ฮัมรอนกล่าว ก่อนคิดว่าจะทำยังไงกับศพต่อไป แต่ไม่นานนัก
" ขอโทษที่ให้รอนะ " เสียงอันคุ้นเคยก็ดังมากระทบประสาทของ มาเทเรีย เธอก็คือ แลนเวีย ฮิเมะ นั่นเอง
" แลนเวีย ฮิเมะ!!! " ทั้ง ฮัมรอน และ ยิบรอน พากันตกใจ เพียงแค่แลนเวีย ฮิเมะออกท่าเพียง สองกระบวนท่าเท่านั้น เอลฟ์สาวทั้งสองก็ถูกดาบ เคโรเบรอส อันซาส สังหาร
มาเทเรีย ค่อยๆลุกขึ้นมา พร้อมกับบาดแผลที่ค่อยๆสมาน
"ขอบคุณมาก ท่าน แลนเวีย ฮิเมะ ที่มาช่วยข้า " มาเทเรียกล่าวขอบคุณ
" ดีนะที่เจ้าบอกข้าเรื่องสกิล รีเบิร์ด " แลนเวีย ฮิเมะกล่าว ก่อนจะเริ่มชักชวน มาเทเรียมาเป็นพวก แต่มาเทเรีย ก็ปฏิเสธไปอย่างสุภาพ เพราะถ้าเขาอยู่กับแลนเวีย ฮิเมะ ต่อไป เลาห์คอน โนว่า ก็จะส่งนักฆ่ามาอีกไม่รู้กี่คน ดีไม่ดีอาจจะ หาเรื่อง แลนเวีย ฮิเมะ ว่าเป็นกบฎ ก็เป็นได้
" แล้วเจ้าจะไปไหนต่อล่ะ " แลนเวีย ฮิเมะกล่าว อย่างหวังลมๆแล้งๆว่าจะได้คำตอบ ดีๆ จาก มาเทเรีย
" ไม่รุ้สิ อาจเป็นเมืองทางเหนือก็ได้มั้ง " มาเทเรีย ตอบอย่างขอไปที
"งั้น ก็ไปเมือง บลูอายซิตี้ สิ ที่นั่นขึ้นชื่อเรื่องอาหารอร่อย และข้าจะให้ค่าใช้จ่ายเจ้าเอง " แลนเวีย ฮิเมะ กล่าว แล้วเอาตั๋วเงิน 1แสนเหรียญทองให้กับมาเทเรีย
" ไว้เจอกันใหม่ ท่านแลนเวีย ฮิเมะ "
" อืม ไว้เจอกัน "
และแล้วท้องฟ้าก็ค่อยๆตกดิน มันเป็นภาพบรรยากาศที่หาได้ยาก แลนเวีย ฮิเมะ จึงเดินเข้ามาตบบ่า มาเทเรีย แล้วกล่าวว่า
" เจ้าเอง ก็คงเป็นคนมาจากต่างโลกเหมือนข้าสินะ " และนี่คือจุดเริ่มต้นของความสัมพันธ์ที่ดี ของแลนเวีย ฮิเมะ กับ มาเทเรีย
*****************************************************************************โปรดติดตามตอนต่อไป