แซ่ดดดดดดดดดดดดดดดดดด!!!
ลำแสงทำลายล้างพุ่งตรงมายังโรงเก็บหุ่นรบซอมซ่อ
ที่พวกเราอยู่เป็คำรบที่สอง
(คำรบแรกก่อนขึ้นหุ่นตอนก่อนหน้า)
.
บรึ้มมมมมมมม!!!! ๆ ๆ ๆ ๆ
อ้าาาาากกกก!!!
อึ้กกกกกก!!!
พื้นผิวโรงเก็บโดยรอบะเิขึ้นอย่างรุนแรง
ส่วนหุ่นรบสเปียร์นอฟสีม่วงเข้ม กระเด็นกลิ้งหลุนๆ
ไปชนตัวตึกขนาดใหญ่ ห่างไปไม่ไกลนัก
.
ตูมมมมมมมมมมม!!!
ครืนนนน!!!
อาคารสูงหลายสิบชั้นที่กระแทกเข้างอโย้
เพราะถูกร่างหุ่นเหล็กชน
แต่แปลกที่สเปียร์นอฟไม่มีแม้แต่รอยขีดข่วน
จังหวะที่ลำแสงนั่นยิงเข้าใส่ เหมือนมีบาเรียความเข้มแสงสีฟ้า
สว่างขึ้นป้องกันหักล้างพลังทำลายนั้นไปเสียสิ้น!
.
"อุ๊บ!! น้องนิวๆ น้องนิว ควยๆ ๆ
มันบังหน้าพี่ค่ะ ว้ายๆ ๆ ๆ ๆ! "
"เหวอ!!! ขอๆ ๆ ขอโทษครับ! "
.
ผมที่กระเด็นเพราะแรงอัดจาก
ตัวเครื่องที่ลอยกระเด็นคว้าง
ด้วยไม่ได้นั่งอยู่บนโซฟามีที่ยึดจับแบบพี่อลิซ
ก็เลยกลิ้งไปมาในสภาวะไร้แรงโน้มถ่วง
จน่ล่างและลำควยไปพาด
บนหน้าสวยๆ ของพี่อลิซ
จนเธอร้องไม่เป็ท่า!
.
"สุดยอดเลยนะครับ
โดนลำแสงนั่นเต็มๆ แท้ๆ
กลับไม่เป็ไรเลยแบบนี้"
ผมพูดขึ้นหลังจากกลับมายืนนิ่ง
บนพื้นข้างเธอได้แล้ว
.
"นี่แหละจ้ะ
พี่ถึงพยามให้นิวขึ้นมาอยู่บนนี้
อย่างน้อยถ้าเราอยู่บนนี้
ถึงโดนลำแสงก็คงไม่ตาย! "
.
"เอ่อ...แล้วถ้าโดนเหยียบล่ะครับ? "
"ตายหยังเขียดจ้ะ แหะๆ "
"เหอๆ ..."
เราสองคนมองหน้ากันหน้าซีด
โดยเฉพาะ!
.
ตึงงงง!!! ตึงงงง!!! ตึงงงง!!!
"เฮ้ยยยยยย!! "x2
เ้าแมมมอธเหล็กขนาดั์กำลังเดินมุ่งตรงมาทางนี้ซะแล้ว
แม้มันจะออกไปสู้รบห่างไกล และมีหุ่นอื่นดึงความสนใจอยู่
แต่ไม่นานนัก มันต้องมาถึงตรงนี้แน่
และเราทั้งสองคงโดนเหยียบจนแบนคาเครื่อง
หากไม่รีบหนี!
.
"ทะ...ทำไมล่ะ?
ก็เราไม่ได้ยิงมันเลยนี่นา?! "
พี่อลิซสับสนในการเคลื่อนไหว
ของเ้าจักรกลั์นั่น!
.
"ละ...แล้วเราวิ่งหนี หรือบินหนีไม่ได้เหรอครับ?
ผมเห็นว่าสเปียร์นอฟมีทั้งปีกทั้งบูสเตอร์
แถมท่าทางจะเป็รุ่นความเร็วสูงเสียด้วย? "
.
"ปัญหาก็คือยัยนี่ไม่สามารถบังคับให้มันบินได้น่ะสิ! "
"เอ๋? "
พี่ริชชี่พูดขึ้นแทนพี่อลิซที่นิ่งเงียบ
.
synchro [29%]
.
ตื๊ดดดดด!!!
วื๊ดดดดด!! วื๊ดดดดด!!
มอนิเตอร์เล็กปรากฏขึ้นในอากาศ
แล้วพี่สาวคนสวยก็ชี้ให้ดูว่านิ้วมือข้างซ้าย
ของสเปียร์นอฟขยับอย่างเชื่องช้า
ราวกับจะบอกว่ามันขยับได้แค่นี้แหละ!?
.
"ปัญหาก็คือค่าการเชื่อมต่อนี่แหละจ้ะ
เ้านี่มันขับเคลื่อนด้วยการเชื่อมต่อคลื่นสมอง
ถ้าไม่สามารถเชื่อมต่อให้เกิน 30% ล่ะก็
แทบเป็ไปไม่ได้ที่จะขยับแขนขา แต่ถึง 35%
ที่เยอะสุดที่พี่ทำได้แล้ว ก็ยังได้แค่เดินหรือวิ่งเหยาะๆ
เท่านั้นเองจ้ะ... ขอโทษนะ...ทั้งที่ทำเท่ห์ว่าจะช่วยนิวแท้ๆ
แต่เราคงจะจบกันแค่นี้แล้วล่ะ! "
.
พี่อลิซหันใบหน้าสวยๆ ผมทวินเทลยาวสีชมพู
ดวงตากลมโตน่ารักมามองผมอย่างหดหู่
พาให้ผมสงสารเธอไม่น้อย
.
"เพราะผมใช่มั้ยครับ ค่าซิงโครถึงไม่ถึง 30%"
"มะ...ไม่ใช่เพราะนิวหรอกจ้ะ
ถึงแค่วิ่งได้เหยาะๆ
ก็ไม่ใช่ว่าจะหนีมันพ้นหรอกนะ! "
หญิงสาวพยามพูดให้เด็กชายอย่างผมสบายใจ
แต่แล้ว!
.
"เ้านั่นมันช้ามากนะ ถ้าแค่วิ่งเหยาะๆ
อย่างน้อยก็น่าจะหลบตีนมันทัน! "
"พอเถอะน่าริชชี่
ฉันให้น้องนิวลงจากหุ่นไม่ได้หรอกนะ"
พี่ิอลิซยังคงยืนยัน
พลางลูบหัวปลอบผมอย่างเอ็นดู
.
"ก็ไม่ต้องให้ลงสิ! "
"เอ๋?! "x2
พวกเราร้องออกมาพร้อมกัน
อย่างสงสัยว่าเธอหมายความเช่นไร?
.
"ก็ถ้าน้องนิวเป็สิ่งแปลกปลอม
งั้นพวกเธอก็เชื่อมต่อกันเองเลยก็สิ้นเื่! "
.
"หา? เชื่อต่อกันเองหมายความยังไงน่ะ? "
พี่อลิซคิดไม่ทันพี่ริชชี่จึงเอ่ยถาม
และที่จริงแล้วผมเองก็ด้วย!
.
"ก็ผู้ชายกับผู้หญิง เชื่อมต่อกันยังไงล่ะ! "
"ว้ายยยยๆ ๆ ๆ บ้าๆ ๆ ๆ!!
ยัยริชชี่บ้า! เวลาแบบนี้ ยังมีใจมาพูดเล่นอีกนะ! "
พี่อลิซรีบโวยวาย โบ้ยใบ้ใส่เพื่อนเธออย่างน่ารัก
ส่วนผมที่ยังเด็กอยู่จึงไม่เข้าใจนัก
เลยเอ่ยถาม
.
"เอ๋? หมายความว่ายังไงเหรอครับ"
พี่อลิซหันมามองผมด้วยใบหน้าเจื่อนๆ
ก่อนเอามือเสยปลอยผมน่ารักข้างหน้า
แล้วกุมขมับอย่างลำบากใจ
.
"ยัยบ้านี่ ทำมาล้อเล่น
จะให้เธอเอาควยเสียบหีพี่น่ะสิ! "
"เอ๋!!!! ล้อเล่นน่า อย่างนั้นก็เอากันน่ะสิครับ! "
ผมโพล่งออกมา แม้จะไร้เดียงสา
แต่ก็พอรู้ว่ามันเป็ต้องทำอย่างงั้น
จากคำบอกเล่า!
.
"ไม่ได้ล้อเล่นนะ!
มีการทดลองเื่นี้แล้วจริงๆ
พวกฝรั่งลองทุกอย่างแหละ คิดว่าพวกเขา
จะปล่อยให้การพัฒนาหมดหนทางไปง่ายๆ รึไง?
หรือถ้าเธอไม่เชื่อ ฉันเปิดคลิปการทดลองให้ดูก็ได้นะ! "
.
"วะ...ว้ายย! มะไม่ต้องเลยย่ะ! "
พี่สาวคนสวย เหลือบมองควยอันใหญ่ของผม
แล้วหันไปมองทางอื่นอย่างคิดหนัก
.
"คะ...แค่เสียบไว้ก็พอใช่มั้ย? "
"ใช่!
เพราะคลื่นสมองของคนสองคน
จะเกือบตรงกันเวลาร่วมรัก
อย่างน้อยก็น่าจะทำให้ค่าซิงค์โครขึ้นเกิน 30%
พวกเธอน่าจะพอวิ่งหลบให้พ้นระยะ
ของเท้ามันได้! "
.
ทั้งผมทั้งพี่อลิซหน้าแดงซ่าน
เื่มันมาถึงตรงนี้ได้ยังไงวะเนี่ืย?
เราทั้งสองต่างคิด
แต่ไม่มีเวลาแล้ว ยังไงก็ต้องทำเท่านั้น!
.
ชึบ! ชิ้ง!
คว่ากกกกกก!!!
เด็กชายตัวน้อยๆ ตาโต
เมื่อพี่สาวคนสวยหุ่นอวบอัด
ปล่อยเข็มเหล็กออกจากแหวนตรงนิ้วกลาง
แล้วกรีดชุดอิเรกกูล่านาโนสูทที่เธอสวมอยู่
ตรงบริเวณเนินหี!
.
ชุดที่ขาดออกเปิดเผยให้เห็นเนินหีอูมใหญ่
และขนหมอยสีชมพูสลวยราวกับเส้นใยไหมบางเบา
ประดับอยู่บนกลีบแคมสีชมพู พร้อมติ่งแตดแสนน่ารัก
แคมนอกแคมในของเธอดูดีมาก อูมอัดกันแน่นสนิท
อย่างกับไม่เคยโดนเย็ดมาก่อน...
ใช่...เธอไม่เคยโดนมาก่อนจริงๆ!
.
ผมที่เพิ่งเคยเห็นหีผู้หญิงจริงๆ กับตาเป็ครั้งแรก
ก็ให้รู้สึกสับสน แม้ลำควยจะใหญ่เท่าผู้ใหญ่
แต่ทั้งหัวใจและสมองยังเป็แค่เด็ก 9 ขวบ
ท่อนควยผมจึงยังคงหลับนิ่ง อย่างน่าเป็ห่วง!
.
"อลิซ...เธอคงต้องดูดควยให้น้องนิวแล้วล่ะ..."
"ห๊าาาาาาาา???? "
หญิงสาวตาโตมองหน้าเพื่อนสาวอย่างหน้าแดงซ่าน
แค่ต้องแหวกชุดโชว์กลีบหีให้ผมและเพื่อนเธอดู
เธอก็อายจนไม่รู้จะเอาหน้าไปไว้ไหนแล้ว
นี่ยังต้องมาดูดควยให้ผมอีกเหรอ?
.
"ก็ถ้าควยน้องนิวยังนอนนิ่งอยู่แบบนั้น
ถึงจะใหญ่แค่ไหน แต่ถ้ามันห้อยและนิ่มย้วยแบบนั้น
มันก็แทงหีเธอไม่เข้าหรอกนะ! "
"พะ...พอ...พอเลย!
ไม่ต้องบรรยายแล้ว
รู้แล้วล่ะน่า! "
.
เธอรีบเบรคนักวิจัยสาวที่อมยิ้มกรุ้มกริ่ม
เมื่อเห็นสาวนักบินแสนสวยอับอาย
ที่ต้องอมควยให้เด็กประถมควยใหญ่ตรงหน้า!
.
"นิวมานี่มา ฮึบ! "
"!!! "
ผมใ เมื่อพี่สาวคนสวย
ยกร่างผมอย่างเบาหวิวในสภาวะไร้น้ำหนักขึ้น
ไปคร่อมใบหน้างามงด
จนควยไปจ่อตรงริมฝีปากแดงระเรื่อ
บนใบหน้าสวยๆ ของเธอนั่น!
.
เราทั้งสองสบตากันอย่างตื่นเต้น
ก่อนที่หญิงสาวจะหรี่ตาลง
เอาสองมือนุ่มประครองรูดลำควยผมจนเสียวจี๊ด!
.
"อุ...อูยยยส์ ผมเสียวควยครับพี่! "
ผมพูดออกตามความจริงที่รู้สึก
เมื่อเธอรูดถอก!
.
ลำควยใหญ่ยาว ที่ถูกสาวนักบินนมใหญ่หน้าหวาน
ถอกอย่างเข้าออก ในที่สุดหนังหุ้มปลายมันก็เปิด
จนเห็นหัวควยบานร่า ทำเอาพี่อลิซหยุดหายใจไปครู่หนี่ง!
.
อืยยย...ยะ...ใหญ่เป็บ้า
แบบนี้จะเข้าหีฉันได้จริงๆ เหรอ?
เธอคิด...
แต่เหมือนกับต้องมนต์สะกด
หญิงสาวแลบลิ้นออกมาอย่างไม่ทันได้ตั้งใจ
พอปลายลิ้นััลงบนปลายยอดหัวควย
ก็เล่นเอาผมเสียวจี๊ด จนต้องแอ่นตูดเกร็งควย
ยื่นไปชนริมฝีปากนุ่มของเธอนั่น!
.
พี่สาวคนสวย ใที่หัวควยดันมาชนปากนุ่ม
แต่เมื่อเหลือบตาขึ้นมองหน้าเด็กชายผมเงินน่ารัก
ที่หน้าแดงซ่านเหยเกสุดๆ นั่น
.
เธอก็รู้สึกสะใจแปลกๆ
และเสี้ยนง่านขึ้นมาอย่างประหลาด
น้ำหีตรงหว่างขาเธอไหลเยิ้ม
จากความหื่นอยากในรสกาม
อย่างไม่อาจหักห้ามร่างกายได้!
.
จุ๊บ!
ซี๊ดดดดดส์ อูยยยยส์!!!
ผมร้องออกเมื่อพี่สาวจูบที่หัวควยผมแ่เบา
ก่อนจะอ้าปากอมหัวควยผมเข้าไปอย่างเต็มรัก!
.
บ๊วบบ!!!
อูยยยส์!!!
ทั้งผมและพี่ริชชี่ต่างหน้าแดง
มองดูนักบินสาวคนสวย
ดูดหัวควยให้ผมจนแก้มตอบ
พี่อลิซนั้น หากไม่เป็นักบิน
เธอคงเป็ดาราไอดอลดังไปแล้ว
แต่ตอนนี้เธอกำลังดูดควยให้เด็กชาย
เพื่อรักษาชีวิตของพวกเราไว้!
.
บ๊วบบๆ ๆ ๆ ๆ!!
อูยยส์ๆ ๆ ๆ!
หญิงสาวเริ่มดูดควยอย่างรัวเร่ง
เธอลืมไปแล้วว่าต้องแค่ดูดควยให้แข็ง
แม้ตอนนี้มันจะแข็งจนใหญ่เท่าข้อมือเธอไปแล้ว
แต่เธอก็เผลอดูดยาวอย่างมันส์ปาก!
.
ผมเองก็แอ่นตูดกระเด้าควยเข้าปากเธอตามจังหวะ
อย่างไม่ต้องให้ใครมาสอนสั่ง
สองมือจิกจุกผมบนศรีษะเธอทั้งสองข้างแน่น
แล้วซอยควยเข้าปากเธอพั่บๆ
จนหนอกควยอัดยัดติดจมูกสวยๆ!
.
พั่บๆ ๆ ๆ!!
อื๊อๆ ๆ ๆ!!
หญิงสาวครวญในลำคอ
เมื่อโดนผมซอยควยใหญ่ยาวอัดปาก
จนทะลุถึงคอหอย!
และในที่สุด ผมที่เสียวลำควย
จากการเย็ดปากพี่สาวแสนสวยอย่างทนไม่ไหว!
.
ล็อคหัวพี่อลิซเอาไว้
แล้วซอยควยอัดปากเธอแรงอย่างไม่หยุด
จนนักบินสาวหน้าแดงน้ำตาเล็ดหยดแหมะๆ
.
พั่บๆ ๆ ๆ!!
อื๊อๆ ๆ ๆ!!
ปั่ก!!! ๆ ๆ ๆ!!! อื๊ออๆ ๆ ๆ ๆ ๆ!!!
อ๊าาาาาาาาาากกกกกซ์!
.
ก่อนจะกระฉูดน้ำควยระรอกใหญ่
พุ่ง ปรี๊ดดดดซ์ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ!
เข้าไปเต็มปากเต็มคอของพี่อลิซ!
.
น้ำควยระรอกแรกในชีวิต
ของเด็กชายวัย 9 ขวบ
ต้องมาแตกออกกลางสนามรบ
ในคอคพิทหุ่นรบนี่นั่นเอง!
729
