ระบบผู้ล้มเหลว

ตอนที่3 ปลุกพลัง

ตื่นเช้ามาซูผิงก็เตรียมของกินให้ตาเสร็จ แต่งตัวเดินออกจากบ้านก่อนไป๻ะโ๷๞บอกตา ไปแล้วนะคับตา โชคดีนะซูผิง 

พอเดินไปถึงหน้าอาคารฮันเตอร์เขาก็มองเห็นตึงสุงใหญ่มองขึ้นไปมีหลาย10ชั้น พอเดินไปถึงหน้าประตูก็เห็นคนครูลี่และพวกเพี่อนๆในโรงเรียนเดียวกัน กำลังยืนรออยู่เขาเห็นก็เดินเข้าไปกำลังจะทักทาย ก็มีเสียงพูดขึ้นมา

นี้มันนักเรียนอันดับ1นี้คิดว่าได้ยาระดับAจะมาสายก็ได้สีนะ 

ซูผิงหันไปมองตามเสียงเห็นว่าคนที่พูดคือหยางหัว มองอะไรไม่พอใจหรือไงฉันจะค่อยดูไอคนที่ได้รับยาระดับAมันจะเก่งชะแค่ไหนฮ่าๆ หยางเฟิงยืนยิ้มมุมปาก แล้วครุลี่ก็พูดแทรกเอาละทุกคนมาครบแล้วใช่ไหม ครบแล้วค่ะอาจารย์ลี่ทุกคนมาครบแล้วค่ะเสียงที่พูดคือหนานกง มาครบแล้วอาจารย์จะอธิบายให้ฟังนะ แถวทั้งหมดมีกันอยู่3แถวแบ่งออกเป็๲  แถวที่1สำหรับนักเรียนที่สอบได้1/0ของแต่ละโรงเรียน แถวที่2สำหรับนักเรียนที่มาจากค่ายทหาร แถวที่3สำหรับบุคคลทั่วไป ทุกคนเห็นห้องที่อยู่ข้างหลังพนักงานนั้นไหมเข้าไปแล้วจะมีคนค่อยฉีดยาให้พวกเธอ ฉีดแล้วภายใน7วันนี้พวกเธอต้องพักผ่อนให้มากๆครูลืมบอกไปไครที่ฉีดยาไปแล้วปลุกพลังสำเร็จหรือไม่สำเร็จก็ยังสามารเรียกดูค่าสถานะของพวกเธอเองได้ เพียงแค่คิดในใจภาพก็จะปรากฏข้างหน้าพวกเธอเองและยังแชร์ให้คนอื่นที่เคยผ่านการปลุกพลังดูได้ เอาละถึงเวลาแล้วพวกเธอไปเข้าแถวข้างในเถอะ อาจารย์มีธุระต้องไปทำก่อนขอให้พวกเธอโชคดี คับ ค่ะ ครูลี่ ผ่านไปคนแล้วคนเล่าจนมาถึงตาซูผิงก็เดินเข้าไปปกติยื่นกระดาษข้อมูลตัวเองให้หมอมองหน้าเธอเองสีนะเจียงซูผิง หมอพรึมพำโชคร้ายจิงๆ หมอก็ฉีดยาให้เขาแล้วบอกเธอกลับไปได้แล้ว7วันนี้ก็พักผ่านให้พอนะ คับหมอ แเล้วก็เดินออกมา ก็ได้ยินเสียง ไออันดับ1ขอให้โชคดีแล้วก็หัวเราะฮ่าๆ หยางหัวอีกแล้วหรือมันต้องมีอะไรเกิดขึ้นกับยาฉันแน่ๆ ไหนจะที่หยางหัวมันพูดไหนจะที่หมอทำหน้าตาแบบนั้น แต่ว่าช่างมันเถอะคิดไปเราก็ทำอะไรไม่ได้รอดูผลอีก7วันละกัน เขาก็เดินกลับบ้านระหว่างทางแวะชื้อของฝากให้ตาด้วยดีกว่า พอกลับถึงบ้านก็มองดูบ้านตัวเองแล้วพรึมพำอีก7วันข้างหน้าถ้าฉันปลุกพลังได้จะทำให้ตามีชีวิตอยู่ที่ดีกว่านี้ แล้วถอนหายใจเดินเข้าไปในบ้านตาคับผมชื้อขนมที่ตาชอบมาฝากคับ ลำบากหลานแล้ว ไอแคกๆ มีเสียง๻ะโ๠๲เข้ามาในบ้าน ตาแก่หลงเจียง วันนี้ครบหนึ่งปีแล้วนะถึงเวลาที่ต้องจ่ายหนี้ให้พวกเราแล้ว หลานอยู่ในบ้านนี้นะเดียวตาออกไปคุยกับพวกเขาเอง เออคุณโจวพวกเรายังไม่มีเงินจ่ายให้คุณผมขอเวลาอีกหน่อยได้ไหม ตาแก่หลงถ้าไม่มีเงินจ่ายก็เอาแหวนที่นิ้วแกมาจ่ายก่อนสีตีราคาแล้วก็น่าจะได้สัก200ถึง300อยู่นะฮ่าๆ ทำมันมันแพงขนาดนั้นตอนฉันไปกู้ ฉันจำได้กู้มาแค่150เองนะดอกไงไอแก่ฮ่าๆ ซูผิงยืนมองที่หน้าต่างคิดในใจฉันจะจำหน้าพวกแกทุกคนทุกให้ขึ้นใจบุญคุณต้องตอบแทน ความแค้นต้องต้องชำระ ...จำไว้นะไอแก่อีก3เดือนพวกเราจะเก็บดอกอีกฮ่าๆ ตาเดินกลับเข้าบ้านซูผิงก็ถามพวกเขาคือไครคับตา ไม่มีไรหรอกพวกเขาคือเพี่อนตานะไอแคกๆ หลานไปนอนได้แล้วนี้ก็ดึกแล้ว ซูผิงเข้าห้องไปนั่งที่โต๊ะเปิดไฟอ่านหนักสือเกี่ยวกับมอนสเตอร์และการทำงานเกี่ยวกับพวกฮันเตอร์พออ่านจบก็คิดในใจพรุ่งนี้เราต้องไปหางานเก็บซากมอสเตอร์เพื่อหาเงิน ๰่๥๹นี้ก็หยุดเรียนพอดี แล้วก็หลับไป.....

ระบบคุยกัน

นี้มันกี่ปีแล้วนะที่เราเฝ้าดูผู้เล่นหมายเลข1002

ไหนนายบอกว่าเขาคือความล้มเหลวไงทำไมดูยังไงก็เหมือนคนปกติเลย

ฉันจะไปรู้ได้ยังไงละเช็คข้อมูลอะไรก็ไม่ได้สักอย่างไอเ๽้าระบบ0มันไม่ยอม ช่างมันเถอะ ถอนหายใจ