"พี่ธารคงยุ่งไม่มาแล้วแหละมั้ง เห็นเมื่อเช้าก็โทรมาบอกติดงานอยู่"ตองนวลคุยกับยิหวาเพราะว่ามันนานมากแล้วพวกเธอขัดหน้านวดหน้าอะไรกันเสร็จแล้วจึงออกมานั่งรอสายธารนอกห้องแต่ก็ไร้วี่แวว
"งั้นเดี๋ยวจ่ายเงินกันเลยดีกว่า จะได้ไปทำอย่างอื่นต่อ ไปที่ร้านฉันดีกว่าช่างเสริมสวยก็มี"
"ก็ได้"
พวกเธอมาติดต่อที่เคาน์เตอร์ก็ปรากฎว่าสองหนุ่มชำระให้เรียบร้อยแล้ว และก็ยืนยิ้มรอพวกเธออยู่แถวๆ นั้น
"เสร็จแล้วหรอครับ... ไปครับ"ต่างคนต่างแยกย้ายกันไปประคองคนรักของตัวเอง"น้องหว้าเดินระวังๆ นะครับ. หรือว่าอุ้มดีมั๊ย"
"ไม่ต้องค่ะ.... อายคนเขา"
"ผมไม่อายนี่น่า"
"หมอไม่อายแต่หว้าอายนะ"
"จ้าที่รัก"
"น้อยๆ หน่อยไอ้ดิน.... เกรงใจพี่บ้าง"หมอดินแซวน้องชายยิ้มๆ
"ว่าแต่หมอดล..... หมอก็เหมือนกันแหละประคองอย่างกับนวลเป็ง่อยอย่างนั้นแหละถ้าสิงนวลได้หมอคงทำไปแล้วซินะ"
"ฮ่าๆ ๆ ๆ ๆ ๆ พูดถูกใจจัง..... จ๊วบบบบ "
"หมอ! นี่แนะ"ตองนวลหน้าแดงระเรื่อโดนหมอดินหอมแก้มต่อหน้าคนอื่น เธออายม้วนแต่เขากลับยิ้มไม่สะทกสะท้านใดๆ "อายเขานะ"
"ก็รักอะครับ"
"ชิ"นวลสะบัดหน้าใส่อย่างงอนๆ
สองหนุ่มต่างหัวเราะกันอย่างมีความสุขมีแต่สองสาวนั่นแหละที่ไม่ขำตามพวกเธอมองค้อนคนรักตัวเองกันให้ควัก
......................................
"ไหนคุณบอกว่าจะให้กลับไงคะ"
"ผมเพลียมากเลย"
"ฉันเจ็บไปหมดแล้วนะคะ ขอร้องล่ะให้กลับเถอะ"เธอนอนหมดสภาพเนื้อตัวเต็มไปด้วยรอยแดงเป็จ้ำๆ ฝีมือเขาทั้งนั้น
"น่าสงสาร! กลับก็กลับ"เขาหันมาสำรวจหญิงสาวข้างตัวก็ต้องอึ้งไปเล็กน้อยร่องรอยมากว่าที่เขาคิดเสียอีก"แต่มีข้อแม้นะหมอ"
"อะไรคะ"
"หมอต้องคบกับผม"
"ห้ะ! "
"รับปากซิ"
"ได้ๆ "เธอรับปากไปส่งๆ ให้พ้นๆ ไป
"ดีมาก.... "
'คนโรคจิต.. ลามก'
เธอด่าทอเขาในใจสารพัดสารพันคำที่จะด่าเขาร่างบางฝืนตัวเองลุกขึ้นแต่งตัวกลัวเขาจะเปลี่ยนใจอีก ผู้พันเดลก็ลุกขึ้นแต่งตัวเช่นกันแต่ตาก็คอยจ้องมองมาทางหญิงสาวตลอดเวลาจนเธอทำหน้าไม่ถูกหลายครั้ง....
เมื่อทั้งสองจัดการกับตัวเองเรียบร้อยเขาก็พาเธอมาขึ้นรถเพื่อกลับบ้าน (บ้านเขานะไม่ใช่บ้านเธอ) สายธารใจชื่นขึ้นหน่อยที่เขาพาเธอออกมาจากที่นั่นระหว่างทางเธอก็เผลอหลับไปด้วยความเพลียอย่างหนัก เขาหันมาแสยะยิ้มนิดนึงก่อนจะหันไปขับรถต่อ.......
1ชั่วโมงต่อมา.....
สายธารรู้สึกตัวขึ้นก็ต้องใเธอหันมองไปรอบๆ ห้อง'ที่นี่ที่ไหนกัน' เสียงเปิดประตูทำให้เธอกหันไปมองเธอรีบพุดลุกขึ้นนั่ง เห็นผู้หญิงวัยกลางคนท่าทางใจดีเดินเข้ามาหาพร้อมถือถาดอาหารมาให้.....
"เป็ไงบ้างลูก... โถ่! แม่ขอโทษแทนลูกชายแม่ด้วยนะที่ทำรุนแรงกับหนู หิวแล้วใช่มั๊ยลูกกินข้าวกินปลานะแล้วนี่ยาแก้ปวดจ๊ะ"นางยื่นถาดอาหารมาวางตรงหน้าสายธาร"หน้าตาน่ารักจังเลยแฟนตาเดล"นางลูบหัวหญิงสาวเบาๆ สายธารแทบสำลักน้ำลายตัวเอง คำว่าแฟนตาเดล 'แฟนห่าอะไรมั่วแหละ' เธอได้แต่ยิ้มให้นิดๆ อยากจะบอกใจจะขาดว่าลูกชายแม่ขืนใจเธอแต่ก็ไม่กล้าเพราะหญิงตรงหน้าดูแล้วป็นคนจิตใจดีและอ่อนโยนทำให้เธออดนึกถึงแม่ตัวเองไม่ได้"กินข้าวซะนะ"
"ค่ะ"
"กินเสร็จก็นอนพักผ่อน"
"แล้ว.... เอ่อ.... "
"ตาเดลน่ะหรอ... ออกไปเอาของให้หนูนั่นแหละเห็นบอกแม่ว่าจะค้างที่2-3วัน"
"ห๊า... 2-3วัน"
"มีไรหรอหนู"
"ปะ... ป่าวค่ะ"
"ไม่ต้องกังวลนะลูกทุกอย่างจะต้องเรียบร้อย"เธองงกับคำพูดของคนตรงหน้ายิ่งนัก
"ค่ะ"เธอรับคำอย่างงงๆ 'เอาของไรว่ะหรือออกไปซื้อของ'
ใครจะไปคิดว่าผู้พันเดลจะไปเอาของให้เธอจริงๆ ไปเอาจากที่บ้านเธอด้วย บ้าระห่ำไปเลยจริงๆ ...
ผู้พันเดลขับรถออกมาจากบ้านอย่างเร่งรีบเพื่อไปยังบ้านของหญิงสาว ตอนแรกที่เขารับนามบัตรเธอครั้งแรกนะหรอเขายังไม่เอะใจอะไรไม่ได้สนใจนามสกุลและชื่อโรงพยาบาลด้วยซ้ำแต่พอตอนเช้าเขาเอานามบัตรมาดูอีกครั้งก็ต้องเอะใจ เขาจึงไปหาเธอที่โรงพยาบาลทันที.. ชัดเลยมันเป็โรงพยาบาลเดียวกันกับของครอบครัวเพื่อนสนิทของเขาและสายธารก็คงเป็ญาติผู้น้องของเพื่อนเขาซึ่งเพื่อนเขาก็เคยพูดชื่อนี้ให้ฟังบ่อยๆ ไม่ผิดตัวแน่ และที่เขาตัดสินใจขืนใจเธอไปนั่นก็เพื่อตอบสนองความ้าของหมอดลที่อยากให้เขาจีบญาติของตนมานานแล้วตอนนี้เขาก็ทำให้ฝันนั้นเป็จริง และเขาแค่แกล้งทำเป็ไม่รู้จักเธอและไม่บอกว่าเขาคือใคร... หึหึหึ เขาอยากรู้ว่าหมอธารคนนี้จะรู้สึกยังไง...
แค่คิดก็สนุกแล้วเขาแสยะยิ้มอย่างสะใจบ้านของหมอดลเขารู้จักดีและบ้านของเธอจากที่รู้ๆ มาอยู่รั้วติดกัน 'งานนี้สนุกแน่'.....
กริ๊ง กริ๊ง กริ๊ง
"ใครมากดกริ่งหน้าบ้าน"คุณวาดชะเง้อมองก่อนจะสั่งให้แม่บ้านไปเปิดประตูรั้วให้
"ใครหรือคุณ" หมอลพถามภรรยา
"ไม่ทราบค่ะ"สักพักแม่บ้านเดินนำผู้พันเข้ามาในบ้าน...
"สวัสดีครับ พ่อตาแม่ยาย ผม ผู้พันเดลครับ"เขาพนมมือไหว้
"ห๊า! "ทั้งสองคนอุทานพร้อมกัน"พ่อตา แม่ยาย หรือ? "
"ใช่เพื่อนตาดลหรือเปล่าลูกหน้าตาคุ้นๆ "คุณวาดมองพินิจอีกฝ่ายทั้งๆ ที่ยังงง
"ใช่ครับ... คุณแม่ยาย!!! คุณพ่อตาครับจำผมได้หรือเปล่าแล้วจะว่าอะไรหรือเปล่าถ้าผมจะสู่ขอลูกสาวท่าน... อย่าปฏิเสธผมนะครับเพราะผมกับหมอธารเป็สามีภรรยากันแล้วครับ"
"ห๊า!!!! "ทั้งสองยิ่งอึ้งกันเข้าไปอีกมองชายหนุ่มอย่างไม่อยากจะเชื่อ"จริงหรือนี่"
"ใช่ครับ... อนุญาตแล้วใช่มั๊ย งั้นดีเลยผมมาเอาเสื้อผ้าไปให้หมอธารครับตอนนี้เธอพักผ่อนที่บ้านผมครับ"
"อ่อ.... เชิญๆ ... ด้านในก่อน"
3K
