Chapter 13
ใครจะเป็นางเอกเอ็มวี?
พวกเขาพากันเดินทางมาจนถึงเกาะเขตตะวัน อากาศดีๆ ลมเย็นๆ แดดที่สุดแสนจะจ้า แม้จะแรงไปสักนิดแต่ก็ไม่ทำให้ทุกคนที่ตั้งใจมาทำงานในวันนี้หวั่นใจ
“เด็กๆ มาแล้ว ทางนี้จ้ะทางนี้”
เจ๊เจสซี่สาวประเภทสองสไตล์ลิสต์ของบริษัทโบกไม้โบกมือให้กับวงไอบี พวกทีมงานทั้งเสื้อผ้าและตากล้องมาถึงที่นี่กันก่อน
“เดี๋ยวขอตัวพาเด็กๆ ไปเปลี่ยนชุดก่อนนะคะ”
ชวนฝันโค้งให้ราวิน อาคเนย์และธานีน้อยๆ ก่อนจะพาเด็กทั้งสี่คนไปเตรียมตัวเพื่อเข้าฉากในการถ่ายเอ็มวี
เพราะความเร่งรีบของราวินทำให้การถ่ายทำในครั้งนี้ไม่ได้มีการเตรียมตัวกันมาก่อน สคริปต์งานก็มาอ่านเอาสดๆ อดคิดไม่ได้ว่าเขากำลังแกล้งเธอที่รับหน้าที่เป็ผู้จัดการวง
“นี่สคริปต์นะเด็กๆ ระหว่างแต่งหน้าก็นั่งดูไปด้วยนะ”
ชวนฝันที่ได้รับเอกสารมาจากทีมงานรีบเอามาให้เด็กๆ
“สวัสดีทุกคน”
ผู้กำกับเอ็มวีเดินเข้ามาหาเด็กๆ ทั้งสี่คน ‘คุณกิตติ’ วัยสามสิบหกปี
“สวัสดีครับ”
ทั้งสี่คนประสานเสียงยิ้มร่า ขณะนี้พวกเขากำลังนั่งแต่งหน้ากันอยู่บนเก้าอี้ภายในเรือนรับรองของเกาะเขตตะวัน ชวนฝันเองก็นั่งอยู่บนโซฟาด้านหลังเด็กๆ
“ฉากแรกของเอ็มวีเราจะถ่ายกันที่ชายหาดนะ ทั้งสี่คนอ่านตามสคริปต์เลย จะมีการหยอกล้อเล่นกับนางเอกเอ็มวี มีสลับไปถ่ายฉากห้องอาหารที่คฤหาสน์ใจกลางเกาะ”
“เอ็มวีนี้สุดท้ายนางเอกคู่กับใครเหรอครับ?”
อรัณเอ่ยถาม เขาเองก็ยังไม่ได้เปิดสคริปต์ดู
“ฉากจบของเราคือนางเอกจะเดินลงไปในน้ำถึงประมาณอก โจเซฟจะเป็คนลงไปช่วยแล้วอุ้มขึ้นมา”
“โห ทำไมให้ผมปิดฉากอะ”
โจเซฟถึงกับงุนงง ตอนแรกนึกว่าจะให้อรัณที่เป็วิชชวลของวงปิดจบซะอีก ส่วนเขาจะไปทางแรปเท่ๆ หนักๆ สไตล์กู้ดบอยไม่ใช่เขาเลยจริงๆ
“เพราะเพลงนี้มันบีทหนัก เลยอยากได้พระเอกตัวหลักเท่ๆ สไตล์หนุ่มลูกครึ่งฝรั่งไงล่ะ”
คุณกิตติเอ่ยออกมายาวเหยียด เด็กๆ พยักหน้างึกงักเป็อันเข้าใจได้
ชวนฝันพยายามจะมีสมาธิแล้วฟังรายละเอียดงาน แต่ไม่รู้ทำไมใจเ้ากรรมมัวแต่คิดถึงหน้าของราวินอยู่ได้
ในอีกด้าน
“ท่านประธานคะ นางเอกเอ็มวีของเรามาไม่ได้แล้วค่ะ!”
เจ๊เจสซี่รีบวิ่งไปแจ้งข่าวให้ราวินได้ทราบ ขณะนี้ราวิน ธานี และอาคเนย์นั่งอยู่กันที่ห้องรับแขกของคฤหาสน์และกำลังพูดคุยถามไถ่สารทุกข์สุขดิบ
“ว่าไงนะ!? ทำไมมาไม่ได้?”
ราวินรู้สึกหัวเสียที่งานนี้ไม่ได้ราบรื่นอย่างที่วางไว้ เขายอมรับว่าวันถ่ายเอ็มวีจริงๆ ไม่ใช่วันนี้ แต่เป็ในอีกหนึ่งเดือนข้างหน้า แต่เพราะฤกษ์งามยามดีที่ซินแสประจำบริษัททักทำให้เขาต้องเลื่อนวันขึ้นมา ประจวบเหมาะกับการที่อยากแกล้งชวนฝันอีก
“น้องดุจดาวเป็ดาราวัยรุ่นกำลังมีชื่อเสียง คงไม่อยากมาถ่ายเอ็มวีไกลขนาดนี้มั้งครับท่าน”
ธานีเอ่ยขึ้นมา หากเดินทางมาถ่ายถึงที่นี่คงจะเสียเวลารับงานอื่นของเธอ บวกกับการที่ทางบริษัทเลื่อนวันถ่ายงานขึ้นมาเร็วอาจทำให้กระทบกับตารางงานของเด็กได้
“ช่างเถอะ ยังไงก็คงเป็ความผิดของบริษัทเราด้วยที่เลื่อนงานขึ้นมาเร็วเกินไป แต่จะทำยังไงกับนางเอกเอ็มวีล่ะ?”
ราวินคิดหนัก เดินทางมาอยู่กลางทะเลขนาดนี้แล้วจะไปหานางเอกจากไหนมาทัน หากจะต้องอยู่นานขึ้นก็ต้องลำบากทีมงานและรบกวนอาคเนย์ไปมากกว่าเดิมอีก
“ก็ผู้จัดการวงไง คุณชวนฝันน่ะ ให้เธอเป็นางเอกเอ็มวีไม่ได้เหรอ?”
อาคเนย์เอ่ยขึ้นมา ชวนฝันทั้งสวย ทั้งหวาน จะเข้ากล้องเป็นางเอกเอ็มวีก็คงไม่น่าเกลียด ยังไงสถานการณ์ตอนนี้ก็ไม่มีทางเลือก
“จะบ้ารึไงไอ้เนย์ ยัยชวนฝันนั่นอายุรุ่นราวคราวเดียวกับเราเลยนะ”
อีกสี่ปีก็จะสามสิบแล้ว หากเอามาเป็นางเอกเอ็มวีคงได้ล้มหงายหลังตึงกันไปข้าง นี่มันวงไอดอลวัยรุ่นชายนะ ไม่ใช่ละครหลังข่าวช่องน้อยสี
“มึงก็เว่อร์ไอ้วิน อายุแค่ยี่สิบหก แถมชวนฝันหน้าเด็กขนาดนั้น กูว่าถ่ายๆ ไปบวกกับแต่งตัวแต่งหน้าเดี๋ยวก็ดูเด็กเอง ยังไงก็ไม่มีทางเลือกนี่”
อาคเนย์เสนอ แม้เขาจะไม่มีความรู้เื่งานเพลงกับวงการบันเทิง แต่เขาเองก็เป็นักธุรกิจคนหนึ่ง ยังไงก็ต้องแก้ไขสถานการณ์เฉพาะหน้าให้จงได้
“เจสเห็นด้วยนะคะท่านประธาน เดี๋ยวเนรมิตแต่งหน้าให้สวยปิ๊งเหมือนเด็กสาวๆ เลยก็ได้ค่ะ ทีมช่างทีมผมไหนจะทีมงานตัดต่อเราอีก รับรองว่ากริบ! ไม่มีโป๊ะแน่นอนค่ะ!”
เจสซี่เห็นด้วยกับความคิดของอาคเนย์ ในเมื่อยังไงตอนนี้ก็ไม่มีตัวเลือกแล้ว
“งั้นฉันขอไปคุยกับยัยนั่นก่อน”
“คุณชวนฝันคะ ท่านประธานเรียกไปคุยด้านนอกค่ะ”
ทีมงานหญิงคนหนึ่งมาเรียกเธอออกไป ชวนฝันกำลังช่วยเช็คเสื้อผ้าหน้าผมของเด็กๆ อยู่จำใจต้องละมือแล้วเดินออกจากเรือนรับรองไม้หลังใหญ่แห่งนี้ออกไปพบกับราวิน
“คุณราวินมีอะไรรึเปล่าคะ?”
ชวนฝันเอ่ยถาม
“หึ มายังไม่ทันจะถึงครึ่งวัน เสน่ห์ของเธอนี่มันล้อเหลือจริงๆ นะชวนฝัน ทำเอาเพื่อนฉันละสายตาไปจากเธอไม่ได้เลย”
ราวินอดที่จะแขวะขึ้นมาไม่ได้เมื่อเห็นอาคเนย์ดูสนใจชวนฝันอย่างออกหน้าออกตา
“คุณพูดเื่อะไร?”
ชวนฝันเอ่ยถามเสียงขุ่นมัว บอกตามตรงว่าไม่พอใจกับคำพูดคำจาดูถูกของราวิน
“ไอ้เนย์มันเสนอชื่อเธอให้เป็นางเอกเอ็มวีเพลงเดบิวต์ของวงไอบี”
“ฮะ!! อะไรนะคะ!!?”
ชวนฝันอุทานออกมาเสียงดัง บ้าไปแล้ว! เธอเนี่ยนะจะเป็นางเอกเอ็มวี นั่นมันเอ็มวีเพลงวัยรุ่นนะ อีกสี่ปีเธอก็จะสามสิบอยู่แล้ว
“ฉันจะให้เธอเป็นางเอกเอ็มวี”
ราวินแม้จะไม่เต็มใจนัก แต่ในเมื่อตอนนี้มันไม่มีทางเลือก
“ไม่ค่ะ ฝันอายุจะสามสิบแล้วนะคะคุณราวิน ฝันไม่ทำแบบนั้นเด็ดขาด!”
เธอปฎิเสธเสียงแข็ง รู้ถึงไหนอายถึงนั่น นางเอกเอ็มวีวงไอบีอายุจะเข้าเลขสาม
“เธอไม่มีทางเลือก และไม่มีสิทธิ์ที่จะปฏิเสธ ไปแต่งตัวแต่งหน้าซะ นี่คือคำสั่ง”
“คุณมีสิทธิ์อะไรมาสั่งฝันคะ ไม่ค่ะ ฝันจะทำแค่ตามหน้าที่ ไม่ทำอะไรเกินขอบเขตของผู้จัดการวง”
ชวนฝันเถียงขาดใจ
“ฉันจะให้เงินเธอเป็พิเศษ รับรองว่าถึงใจผู้หญิงอย่างเธอแน่นอน”
“คุณราวิน!”
ชวนฝันรู้สึกเสียใจมากกับคำพูดร้ายๆ ที่เขาพ่นออกมาจากปาก เขาเห็นเธอเป็คนยังไงกันนะ? ผู้หญิงหน้าเงินงั้นเหรอ?
“ทำไม? รึแค่เงินไม่พอ อยากจะได้อย่างอื่นเป็ออฟชั่นเสริม?”
เขายื่นหน้าเข้ามาใกล้คนตัวเล็กแล้วไล้สายตามองเธอด้วยแววตาหื่นกาม ชวนฝันยกมือขึ้นปิดบังเนื้อตัวอย่างไว
“ทุเรศที่สุด!”
ไม่คิดเลยว่าราวินจะทำนิสัยแบบนี้ใส่เธอได้ ไม่เหมือนราวินคนเดิมคนที่เคยรู้จักเลยสักนิด
“เหอะ! เธอดีตายห่าเลยมั้ง ไปได้แล้ว! เข้าไปข้างในแล้วเปลี่ยนชุดแต่งหน้าซะ!”
ชวนฝันได้แต่กัดฟันตัวเองเบาๆ ด้วยความไม่พอใจ แต่ก็ไม่อาจขัดขืนคำสั่งของประธานบริษัทได้ ยังไงก็คงต้องยอมเพราะอำนาจเงินมันอยู่ในมือของเขา...
********
บางทีก็อยากจะหยุมหัวราวินจริงจริ๊ง จะใจร้ายกับชวนฝันของไรท์ไปไหนก็ไม่รู้ฮืออ
44K
