รักวุ่นวายของยัยตัวเล็ก

        การเดินทางโดยเรือของชินและนานะเพื่อเดินทางไปยังเกาะLong Live เต็มไปด้วยความสนุกสนานและเพลิดเพลินกับทิวทัศน์ของธรรมชาติในทะเลโดยเฉพาะเหล่าฝูงปลาโลมาที่แหวกว่ายอยู่ในน้ำและคอยไล่ตามเรือของพวกเขานานะรู้สึกเพลิดเพลินจนลืมความเศร้าโศกเสียใจไปเสียสนิทเมื่อทั้งสองคนเดินทางถึงเกาะพวกเขาทั้งคู่ก็ได้รับการต้อนรับเป็๲อย่างดีจากพนักงานของ Blue Moon EyesResort ซึ่งเป็๲ที่พักที่สวยที่สุดบนเกาะแห่งนี้ ชินเลือกห้องพักแบบเดอลุกซ์ซึ่งห้องนอนของเขาและนานะจะอยู่ติดกัน มีเพียงประตูกั้นตรงกลางเท่านั้น

        “โห…วิวสวยจริงเลยๆ อากาศก็สดชื่น” นานะร้องออกมาอย่างตื่นเต้นพร้อมกับวิ่งออกไปสูดอากาศและชมวิวที่ระเบียงของห้องพัก

        “ถูกใจมั้ย ยัยตัวเล็ก”ชินอมยิ้ม ทิ้งตัวนั่งลงบนเตียงนอนอย่างสบายใจ

        “อื้อ!!” นานะหันมาพยักหน้าและยิ้มสดใส ก่อนจะหันกลับไปมองทางทะเลสีน้ำเงินที่สวยงาม

        “เอ้อ แล้วนี่จะเริ่มถ่ายกี่โมงล่ะฉันจะได้เตรียมตัวถูก”

        “อ๋อ พรุ่งนี้น่ะ”ชินพูดออกมาหน้าตาเฉย ไม่สนใจสีหน้าที่ออกอาการเหวอสุดๆ ของนานะ

        “หา!! อะไรนะ!! พรุ่งนี้!!” นานะ๻ะโ๠๲ออกมาสุดเสียงเมื่อรู้ความจริง

        “โอย เบาๆ หน่อยสิเธอ หูจะแตกแล้ว”ชินแกล้งแคะหูราวกับเสียงพูดของเธอดังมาก

        “นายจะบ้าเหรอ!แล้วพาฉันมาทำไมวันนี้เนี่ย”

        “ก็ฉันลืม” ชินบอกนานะหน้าตาเฉย

        “ฉันจะกลับบ้าน!!”นานะกระแทกเสียงออกมาด้วยความไม่พอใจ

        “ตามใจเธอสิ” เขาทำท่าไม่เดือดร้อน พลางยักคิ้วให้เธอแบบกวนประสาทอีก

        “ฮึ!!” นานะสะบัดผมสีน้ำตาลอย่างไม่สบอารมณ์ ก่อนจะเดินปึงปังออกจากห้องตรงไปที่ท่าเรือหนุ่มที่นั่งอยู่บนเตียงด้านหลังได้แต่อมยิ้มกับส่ายหัวด้วยความเอ็นดู

        นานะเดินบ่นพึมพำตรงไปที่ท่าเรือของเกาะเพื่อจะขึ้นเรือกลับบ้านแต่แล้วเธอก็พบว่าเรือลำที่เธอโดยสารมาได้อันตรธานหายไปจากท่าเสียแล้ว เธอได้แต่ยืนนิ่งอึ้งด้วยความงุนงง

        “จะกลับบ้านก็ตามใจเธอนะแต่ว่า…เรือกลับไปแล้ว ที่สำคัญ กว่าเรือจะมาอีกลำก็คงเป็๞พรุ่งนี้แล้วล่ะเพราะที่นี่น่ะ เรือออกมาส่งรอบละหนึ่งครั้งต่อวันเท่านั้น” หนุ่มร่างสูงที่เดินตามมาด้านหลังบอกให้เธอรู้ถึงตารางการเดินเรือ

        “หมายความว่า…”

        “ช่ายยย ถ้าเธออยากกลับบ้านก็ต้องว่ายน้ำกลับไปล่ะเป็๞ทางเดียว ฮ่าๆๆๆๆ” ชินหัวเราะออกมาเมื่อเห็นหน้าตาที่บูดบึ้งของนานะ

        “นี่นาย!!”

        “ฉันว่าเราอย่ามาเถียงกันเลยดีกว่าน่าเธอก็คิดซะว่ามาพักผ่อน พักสมองให้มันปลอดโปร่งละกัน อย่าคิดอะไรมากนักเลย”หนุ่มหล่อจับหัวเธอโยกไปมาเบาๆ คำพูดของเขาทำให้เธอนิ่งอึ้งไปเพราะคิดไม่ถึงว่าเขาจะพาเธอมาวันนี้เพื่อให้เธอได้ผ่อนคลายหลังจากเกิดเ๹ื่๪๫เมื่อวาน

        “ก็ได้ แต่ว่า…นายต้องเลี้ยงข้าวฉันนะ โทษฐานที่พาฉันมาผิดวัน”

        “ได้ครับผม” ชินส่งรอยยิ้มพิมพ์ใจให้นานะ และทำท่าตะเบ๊ะเป็๞ทหารเคารพเธอ นานะหัวเราะออกมาอย่างขบขันในความบ๊องของเขา

        หลังจากที่ทั้งสองตกลงกันเรียบร้อยแล้วชินก็พานานะไปเที่ยวชมสถานที่รอบเกาะโดยใช้รถของรีสอร์ททั้งคู่พากันเที่ยวอย่างสนุกสนาน ทำให้นานะลืมเ๹ื่๪๫ที่เกิดขึ้นได้เกือบทั้งหมดและเขาก็เทคแคร์ดูแลเอาใจใส่เธอเป็๞อย่างดีไม่ให้ขาดตกบกพร่อง

        “ยัยตัวเล็กรู้มั้ย ทำไมที่นี่ถึงเรียกว่าLong Live Island” ชินถามนานะหลังจากพาเธอมานั่งพักชมวิวที่ริมหาดทรายเส้นผมสีน้ำตาลนุ่มของเขาสะบัดพลิ้วตามแรงลม นานะรู้สึกว่าชินสวยจัง…

        “…”

        “หือ ว่าไงยัยตัวเล็กรู้มั้ย”

        “หา?” นานะเพิ่งรู้สึกตัวและหน้าแดงขึ้น”

        “ฉันถามว่ารู้มั้ยว่าทำไมเขาถึงเรียกว่าLong Live Island”

        “หึ” นานะส่ายหัวเป็๞เชิงปฏิเสธ และลงมือกินลูกชิ้นปิ้งที่ชินซื้อให้ด้วยท่าทางเอร็ดอร่อย

        “ก็เพราะที่นี่มีประวัติน่ะสิเขาว่ากันว่าแต่ก่อนเคยมีชายหญิงคู่หนึ่ง รักกันมากถึงขนาดหนีตามกันมาที่เกาะแห่งนี้แต่พ่อกับแม่ของทั้งคู่ก็ตามมาจนเจอ จากนั้นก็พรากทั้งคู่ออกจากกันโดยผู้หญิงได้กล่าวกับผู้ชายก่อนจากกันว่าเธอจะรอเขาตลอดไปที่เกาะแห่งนี้ ทำให้เป็๲ที่มาของชื่อLong Live ยังไงล่ะ” ชินเล่าเ๱ื่๵๹ตำนานของเกาะให้นานะที่ตั้งใจฟังอย่างซาบซึ้ง

        “แล้วผู้หญิงได้เจอกับคนรักอีกรึเปล่าน่ะ”นานะเอียงคอถามชิน ตากลมโตของเธอบ่งบอกความสงสัย

        “ผู้ชายคนนั้นไม่เคยกลับมาที่เกาะนี่อีกเลยน่ะสิ”ชินบอกด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึม

        “ว้า…แบบนี้น่าสงสารผู้หญิงจังเลยนะ” นานะร้องออกมาอย่างผิดหวังเพราะเธอคิดว่าเ๹ื่๪๫ควรจะจบแบบแฮปปี้เอ็นดิ้ง

        “นี่เธอ คนเราน่ะจะสมหวังไปเสียทุกอย่างไม่ได้หรอกนะ ต้องมีบ้างสิที่ผิดหวังน่ะ” ชินบอกกับนานะเสียงขรึม หน้าตาจริงจัง

        “เหมือนกับที่ฉันเป็๞อยู่สินะ”นานะบ่นพึมพำออกมาเบาๆ กับตัวเองเมื่อนึกถึงเ๹ื่๪๫ของเธอและเคน

        คำพูดของเธอก่อเกิดความเงียบขึ้นระหว่างพวกเขาทั้งคู่ต่างคนต่างนิ่งเงียบไปและคิดถึงเ๹ื่๪๫ราวที่อยู่ในใจของแต่ละคน