“โพรเจกต์นี้เป็งานของบริษัทน้ำอัดลมยี่ห้อดังเขา้าให้เราทำภาพยนตร์โฆษณาสามตอนจบ”คำบอกเล่าของวุฒิวัฒน์ทำให้แคทรียายิ้มกว้างภาพยนตร์โฆษณาสามตอนจบนับว่าเป็งานใหญ่เลยทีเดียวภายในหัวของเธอคำนวณจำนวนเงินค่าคอมมิชชันไว้คร่าว ๆ เรียบร้อยแต่ฝันของเธอกลับแตกสลายด้วยประโยคต่อมาของบอสสูงสุด “งานนี้พี่จะให้น้องฝนเป็คนดีลงาน”
ท่ามกลางความอึ้งอย่างคาดไม่ถึงของทุกคนมีเสียงหนึ่งดังออกมาอย่างอดไว้ไม่ไหว
“พี่วัฒน์ให้เด็กใหม่เข้ามาทำงานใหญ่อย่างนี้มันจะดีเหรอคะพี่ ให้แคท...”แคทรียาพยายามเลือกใช้คำพูดที่ดีที่สุดเท่าที่เธอคิดได้ตอนนี้ แต่ทว่ากลับถูกแตะเบรกด้วยเ้านายของเธอเอง
“ไปปิดงานน้ำยาเคลือบรถให้ได้ก่อนดีมั้ย”วุฒิวัฒน์เอ่ยสวนไปโดยที่ไม่รอฟังประโยคของลูกน้องให้จบเสียก่อนด้วยซ้ำ “จะเด็กเก่าหรือเด็กใหม่ก็ไม่สำคัญความสำคัญมันอยู่ที่ความสามารถในการทำงาน พี่ถือว่าทุกคนที่พี่รับเข้ามาทำงานที่นี่มีความสามารถที่ดีผ่านเกณฑ์พิจารณาของพี่จนได้เข้ามาทำงานด้วยกัน ดังนั้นทุกคนมีศักยภาพในตัวเองถ้าทำงานที่พี่มอบหมายให้ไม่ได้ ก็ไม่สมควรจะทำงานที่นี่ต่อ แคทว่าจริงมั้ย?”
สายตาพิฆาตจ้องไปที่แคทรียาตามคำถามท้ายประโยคถึงแม้วุฒิวัฒน์จะมีนิสัยสนุกสนานเป็กันเอง แต่ในเวลาทำงานเขาเป็คนที่เด็ดขาดมากเลยทีเดียว ดังนั้นทั้งสายตาและน้ำเสียงที่พูดออกมานั้นทำให้แคทรียาตอบเป็อย่างอื่นไม่ได้เลย นอกจาก...
“จริงค่ะ”
เมื่อไม่มีใครแย้งอีกซีอีโอหนุ่มใหญ่จึงดำเนินการประชุมต่อ นอกจากระบุเออีแล้ว ยังระบุคนจากฝ่ายอื่น ๆเป็การตั้งทีมเพื่อรับผิดชอบโพรเจกต์ใหญ่นี้ด้วย
แอดแก๊งเอเจนซีเป็บริษัทรับทำงานโฆษณาเกือบทุกชนิดให้กับผู้ที่้าโพรโมตผลิตภัณฑ์ของตนเองให้เป็ที่รู้จักในวงกว้างที่นี่ทำครบวงจร ั้แ่ทำวิจัยสำรวจตลาดออกแบบสร้างสรรค์ชิ้นงานโฆษณาในแต่ละรูปแบบรวมไปจนถึงติดต่อช่องทางที่จะกระจายงานโฆษณานั้นเพื่อให้ตรงกับกลุ่มเป้าหมายด้วย แล้วแต่ว่าลูกค้า้าให้ทำอะไรเอเจนซีนี้ก็ให้บริการได้หมด
บุคลากรในเอเจนซีแห่งนี้มีอยู่ราวๆ ห้าสิบคน แต่ก็ยังไม่เพียงพอ โดยเฉพาะตำแหน่งงาน AE หรือ AccountExecutive ซึ่งเป็ยิ่งกว่าพนักงานขายและประสานงานเนื่องจากตำแหน่งเออีนี้ จะต้องเป็ทั้งกันชนระหว่างลูกค้าและทีมงาน,เป็ฟองน้ำรับทั้งคำพูดและอารมณ์ของทั้งฝ่ายลูกค้าและทีมงาน,เป็ตะแกรงร่อนคำพูดของทั้งสองฝ่ายและสุดท้ายก็เป็กาวประสานให้ความคิดความ้าของทั้งสองฝ่ายลงรอยกันเพื่อให้งานสำเร็จลุล่วงไปได้ด้วยดี
และเพราะตำแหน่งเออีนี้ต้องรับแรงกดดันอย่างมากทั้งจากลูกค้าและจากเพื่อนร่วมงานที่มีอารมณ์ติสต์กันเหลือเกินนั้น คนที่จะรับตำแหน่งนี้ได้จึงต้องมีทักษะในการประสานงานสูงพอ ๆ กับความอดทน ถึงเงินเดือนสำหรับตำแหน่งนี้จะค่อนข้างสูงแต่ว่าการหมุนเวียนเข้าออกมีมาก ที่แอดแก๊งเอเจนซีก็เช่นกันตำแหน่งเออีนี้เดิมทีมีกันอยู่สามคน แต่ก็พากันลาออกเมื่อรับแรงกดดันไม่ไหวสุดท้ายก็เหลือแต่แคทรียาคนเดียว จนวุฒิวัฒน์ต้องรีบประกาศหาคนเข้ามาช่วยทำเพิ่มแต่ดูหน่วยก้านคนที่มาสมัครแล้ว ยังไม่ชอบใจนัก โชคดีที่เตวิชท์ ที่เป็ทั้งเพื่อนและเป็ทั้งหนึ่งในหุ้นส่วนแนะนำไอฝนมาให้ฟังจากคุณสมบัติที่เพื่อนเล่าให้ฟังแล้วก็เปิดใจรับได้ในทันที...งานนี้ต้องฝากความหวังเอาไว้ที่ไอฝนแล้ว
เสียงไลน์ดังขึ้นมาทันทีเมื่อไอฝนเปิดโทรศัพท์หลังจากเดินออกมาจากห้องประชุม
ทองชมพูนุช : สติ๊กเกอร์ยิ้มแฉ่ง
ทองชมพูนุช : ทำงานวันแรกเป็ไงบ้าง
ไอฝน : ก็ดีนะ
ทองชมพูนุช : เย็นนี้เจอกันที่คอนโดฯนะ จะเข้าไปช่วยจัดห้อง
ไอฝน : สติ๊กเกอร์โอเค
ไอฝนเก็บโทรศัพท์มือถือลงกระเป๋าเสื้อสูทแล้วหันซ้ายหันขวา มองหาโต๊ะของตัวเองแต่จนแล้วจนรอดก็ไม่รู้ว่าควรจะนั่งทำงานอยู่ตรงไหนเพราะยังไม่มีใครแนะนำหรือแจ้งตำแหน่งที่นั่งให้เธอทราบ ั้แ่มาถึงที่นี่ก็เดินเข้าห้องซีอีโอแล้วก็ไปห้องประชุม พอตอนนี้ออกจากห้องประชุม ก็ไม่รู้ว่าต้องไปตรงไหนต่อ วุฒิวัฒน์นั้นออกจากห้องประชุมไปก่อนหน้านี้และปล่อยให้เธอประชุมต่อกับทีมงานที่ได้รับมอบหมายให้ทำโพรเจกต์น้ำอัดลม จนกระทั่งเวลาล่วงเลยมาถึงตอนนี้ก็เป็เวลาสิบเอ็ดโมงกว่าแล้ว
ในขณะที่เออีคนใหม่กำลังตัดสินใจจะเดินเข้าไปหาซีอีโอของบริษัทอีกครั้งก็มีเสียงหนึ่งดังขึ้น
“น้องฝนคะ...น้องฝน”
“คะ?” ไอฝนหันไปตามเสียงเรียกก็เห็นผู้หญิงใส่แว่นกำลังส่งยิ้มเดินมาหาเธอ
“พี่ชื่อมณีรัตน์นะคะเรียกว่าพี่รัตน์ก็ได้ค่ะ พี่เป็ฝ่ายบุคคลของที่นี่นะ”
“ค่ะ สวัสดีค่ะพี่รัตน์ ฝนคิดว่ามีเื่ต้องให้พี่ช่วยอยู่พอดีเลยค่ะ”
“ได้จ้ะเื่ว่าหนูต้องนั่งที่ไหนใช่มั้ย”
ไอฝนยิ้มแต้ตอบกลับอย่างไม่ต้องใช้เวลาคิด “ใช่เลยค่ะนี่ฝนกำลังว่าจะเดินเข้าไปถามพี่วัฒน์อยู่เลยนะคะเนี่ย”
“นี่แหละจ้ะ ที่พี่ตั้งใจมาบอกหนูพี่วัฒน์ให้พี่เตรียมโต๊ะเอาไว้ให้น้องฝนแล้ว อยู่ตรงนี้เลย”ฝ่ายบุคคลสาวพูดจบก็เดินนำทางเออีคนใหม่ไปทันที
มณีรัตน์เดินนำไอฝนเข้ามาในห้อง ๆหนึ่ง ผนังและประตูเป็กระจกพ่นทรายขุ่นครึ่งล่าง ครึ่งบนเป็กระจกใสคนข้างนอกและข้างในมองเห็นกันได้ ไอฝนมองดูจำนวนคนที่นั่งทำงานอยู่ในนี้คร่าว ๆมีอยู่นับสิบคน โต๊ะที่จัดให้เป็โต๊ะทำงาน ออกแบบเป็โต๊ะตัวใหญ่มีพาร์ติชันไม่สูงมากกั้นให้เป็สัดส่วนแบ่งเป็สี่ช่องสำหรับนั่งสี่คน
ไอฝนถูกพาไปที่โต๊ะตรงข้ามหันหน้าชนกันกับแคทรียาซึ่งมีว่างอยู่หนึ่งโต๊ะ
“แคท ฝากน้องฝนด้วยนะเออีเหมือนกันนี่ มีอะไรก็ช่วยแนะนำน้องเค้าด้วยละกัน”
“คงไม่มีอะไรต้องแนะนำแล้วมั้งคะเก่งขนาดพี่วัฒน์ให้โพรเจกต์ใหญ่ไปเป็งานแรก คงเป็แคทแล้วละค่ะที่ต้องให้น้องแนะนำ” แคทรียาหันมามองมณีรัตน์เพียงแวบเดียวก่อนจะหันกลับไปจับจ้องที่หน้าคอมพิวเตอร์ของตนเองดังเดิม
“...” ไอฝนอึ้งไปชั่วขณะรับรู้ได้ถึงความไม่ชอบใจจากคนตรงหน้าได้ั้แ่ยังไม่ได้หย่อนก้นนั่งประจำที่ตัวเองเลย“ยังไงฝนก็ยังเป็น้องใหม่ของที่นี่ คงมีเื่ต้องรบกวนให้พี่แคทช่วยแนะนำบ้างหวังว่าพี่คงจะเมตตาฝนนะคะ”
เออีน้องใหม่ถือคติยิ้มสู้ไว้เมื่อภัยมาใบหน้าสวยจึงยังคงแจกยิ้มสดใส
“...” ไม่มีเสียงตอบกลับจากเออีรุ่นพี่มณีรัตน์จึงถือโอกาสแนะนำให้รู้จักกับเพื่อนร่วมกลุ่มโต๊ะอีกสองคนที่เหลือ
“นั่นมุกกับวิสนะ Social MediaSpecialist จ้ะ” มณีรัตน์พยักพเยิดหน้าไปที่หญิงสาวที่นั่งอยู่ข้างแคทรียาและมาจบอยู่ที่ชายหนุ่มที่นั่งอยู่ข้าง ๆ เธอ
“ยินดีที่ได้ร่วมงานกันนะ”มุกสุดาเอ่ยขึ้น ใบหน้านิ่ง ๆ ของเธอปรากฏรอยยิ้มจาง ๆ อยู่ชั่วขณะหนึ่งจนไอฝนคิดว่าหากเธอกะพริบตาไปเมื่อสักครู่ คงไม่ทันได้เห็นรอยยิ้มนั้น
“ครับ ยินดีเช่นกัน มีอะไรจะให้ช่วย ก็บอกได้เลยนะ ถ้าช่วยได้รับรองว่าช่วยเต็มที่ครับ” ทวิสเอ่ยอย่างเป็มิตร พร้อมกับรอยยิ้มที่จริงใจจนไอฝนรู้สึกโล่งใจว่าอย่างน้อยรอบกายเธอก็ยังมีคนที่พร้อมจะหยิบยื่นมิตรภาพให้กับเธอบ้างเหมือนกันแถมเขายังเป็คนที่ใจดี ยกเก้าอี้มาให้เธอในห้องประชุมเมื่อครู่อีกด้วย
“ขอบคุณค่ะ”ไอฝนยิ้มรับมิตรภาพจากชายหนุ่ม “ยินที่ได้ร่วมงานกับทั้งพี่มุกและพี่วิสเช่นกันค่ะฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะคะ”
“เอาละจ้ะ ที่เหลือก็ค่อย ๆทำความรู้จักกันไปนะ พี่ไม่กวนแล้ว” มณีรัตน์กำลังจะเดินจากไปก็เหมือนนึกอะไรขึ้นได้จึงได้หันไปพูดกับไอฝนอีกครั้ง “น้องฝนจ๋าเอกสารของหนูพี่ได้แล้วนะ แต่ยังไงถ้าว่างก็ช่วยไปกรอกใบสมัครให้พี่ด้วยนะจ๊ะ”
“ได้ค่ะเดี๋ยวฝนตามพี่ไปกรอกให้เสร็จเลยก็ได้ค่ะ”
“งั้นก็ดีเลยจ้ะ”พูดจบมณีรัตน์ก็เดินนำออกจากห้องไป โดยที่มีไอฝนเดินตาม แต่ทว่าเดินยังไม่ทันพ้นห้องก็มีเสียงหนึ่งดังขึ้นมา
“หึ เส้นใหญ่ดีจริง ๆยังไม่ทันได้กรอกใบสมัคร ก็เข้ามาทำงานที่นี่ได้แล้ว”
ถึงไอฝนไม่ได้หันกลับไปมองแต่ก็รู้ว่าเป็เสียงใคร
2K
