บ่ายวันอังคาร
หวงซื่อปั๋วมาถึงทางเข้าตึกเฉินฮว่าแกรนด์วิวและกำลังตะลึงงัน
บริษัทเกมเถิงต๋าเน็ตเวิร์กเทคโนโลยีอยู่บนตึกเฉินฮว่าแกรนด์วิวจริงๆ!
เขารู้ว่าตึกเฉินฮว่าแกรนด์วิวเป็ตึกสำนักงานหรูและบริษัทที่มาตั้งสำนักงานที่นี่ได้จะต้องมีเงิน
ยังไม่ทันที่จะรวบรวมความกล้าเพื่อเข้าตึกเขาก็เห็นหนุ่มสาวมากความสามารถหลายคน
แต่ละคนสูงชะลูดสวมสูทดูดี ผู้ชายก็หล่อเหลาผู้หญิงก็สวยสง่า
คนเหล่านี้คือพนักงานที่ทำงานในบริษัทจัดการลงทุนที่ตึกเฉินฮว่าแกรนด์วิว
ดูจากระยะไกลก็บอกได้ว่าคนพวกนี้จะต้องประสบความสำเร็จในอนาคตอย่างแน่นอน
ความมั่นใจของหวงซื่อปั๋วเริ่มหดหายไปเล็กน้อยทันที
เขาอึ้งไปหมด!
่เสาร์อาทิตย์ที่ผ่านมาเขาไปเจอประกาศรับสมัครงานของบริษัทเถิงต๋าเน็ตเวิร์กเทคโนโลยีบนอินเทอร์เน็ตโดยบังเอิญ
เขารู้สึกว่าตัวเองมีคุณสมบัติตรงตามที่ระบุจึงส่งประวัติส่วนตัวไป
ไม่นานก็ได้รับการตอบกลับจากเลขาสาวเสียงหวานบอกให้มาสัมภาษณ์งานวันอังคารตอนสิบโมงเช้าที่ตึกเฉินฮว่าแกรนด์วิวชั้นสิบเจ็ด
นอกจากนี้เลขาสาวยังส่งอีเมลอธิบายรายละเอียดที่อยู่มาให้อย่างรวดเร็วอีกด้วย
หวงซื่อปั๋วตกตะลึงไปเมื่อได้ยินว่าให้ไปที่ตึกเฉินฮว่าแกรนด์วิวนั่นมันตึกที่หรูที่สุดไม่ใช่หรือ
แต่ไม่ว่าจะค้นหาในอินเทอร์เน็ตอย่างไรก็หาเว็บไซต์ทางการของบริษัทเถิงต๋าเน็ตเวิร์กเทคโนโลยีไม่เจอ
พอได้ค้นชื่อบริษัทดูก็ได้รู้ว่าเป็บริษัทที่สร้างเกมโดดเดี่ยวเดียวดายกลางทะเลทรายและเกมแม่ทัพผี!
หวงซื่อปั๋วรู้สึกละอายใจเล็กน้อยที่ตนได้เล่นทั้งสองเกมแต่ไม่เคยรู้เลยว่าบริษัทที่สร้างเกมนี้ตั้งอยู่ที่เมืองจิงโจว...
เขาไม่รู้อะไรมากเกี่ยวกับบริษัทแต่ก็คิดว่าเป็ข้อเสนอที่ดีเพราะบริษัทมีเกมที่ประสบความสำเร็จถึงสองเกมและตั้งอยู่ที่ตึกเฉินฮว่าแกรนด์วิว
และต่อให้ไม่ได้เป็อย่างที่คิดแต่เขาก็มั่นใจว่าถ้าบริษัทนี้ไม่แย่มากจริงๆอย่างไรเสียก็ต้องดีกว่าบริษัทปัจจุบันของเขาแน่นอน
แต่เขาก็กังวลว่าบริษัทจะรับตนเองเข้าทำงานหรือเปล่า
หวงซื่อปั๋วเพิ่งจะเปลี่ยนสายการทำงานกลางทางและเพิ่งเข้าอุตสาหกรรมนี้มาได้ประมาณหกเดือนตอนนี้ทำงานอยู่ตำแหน่งระดับล่างสุด ซึ่งก็คือนักวางแผนจัดการได้เงินเดือนหนึ่งพันห้าร้อยหยวน
เพราะต้องทำงานล่วงเวลาทุกวันหัวเขาจึงเริ่มล้านก่อนวัยอันควร
ทำให้ชายหนุ่มตัดสินใจลองสมัครบริษัทนี้ดูหลังจากเห็นประกาศรับสมัครงาน
ถึงจะได้เงินเดือนเท่าเดิมแต่ถ้าได้ทำงานล่วงเวลาน้อยลง หวงซื่อปั๋วก็พอใจแล้ว
แต่เขาก็รู้ว่าประวัติส่วนตัวของตนเองไม่ได้โดดเด่นอะไรเป็ไปได้สูงว่าจะโดนมองข้าม
แม้จะเป็ในวงการเกมเล็กๆของเมืองจิงโจว เขาก็ถือว่าเป็บุคลากรระดับล่างนักศึกษาจบใหม่ยังมีโอกาสได้งานมากกว่าด้วยซ้ำ
พอได้เห็นเหล่ามืออาชีพด้านการลงทุนสวมสูทเดินผ่านไปเมื่อครู่เขาก็รู้สึกต้อยต่ำลงไปอีกเพราะตัวเองใส่เสื้อยืดกางเกงขาสั้นมา
เขาเช็กเวลาและพบว่ามาเร็วกว่าที่นัดหมายเล็กน้อย
หวงซื่อปั๋วรีบออกจากบ้านแต่เช้าและขึ้นรถโดยสารสาธารณะเพราะกลัวว่าจะมาสายแต่เพราะรถไม่ติดจึงมาถึงก่อนเวลา
หลังจากตัดสินใจว่าไม่ควรรอด้านนอกหวงซื่อปั๋วก็รวบรวมความกล้าและเดินเข้าล็อบบี้สุดหรูไป
พออธิบายตรงโต๊ะต้อนรับว่ามาที่นี่ทำไมพนักงานก็ขอชื่อและทำคีย์การ์ดชั่วคราวให้
หวงซื่อปั๋วใจเต้นแรงระหว่างที่รอลิฟต์
เขากังวลหนักกว่าตอนสอบสมัยมัธยมปลายอีก
อาจเป็เพราะเพดานของที่นี่สูงมากอีกทั้งการตกแต่งก็หรูหราหวงซื่อปั๋วเลยรู้สึกแปลกแยกและต่ำต้อย ความกล้าที่รวบรวมมาหล่นหายไปหมด
ติ๊ง
ประตูลิฟต์เปิด
ระหว่างเตรียมเข้าไปข้างในหวงซื่อปั๋วก็ต้องตกตะลึงเมื่อสังเกตเห็นคนคุ้นหน้า
คนคนนั้นคือหัวหน้าของเขาในบริษัทที่ทำอยู่หัวหน้าฝ่ายวางแผนหลิว!
่บ่ายเมื่อวานหวงซื่อปั๋วเพิ่งโทรหาหัวหน้าหลิวเพื่อขอลากิจและได้รับอนุญาต
แต่ทั้งสองกลับบังเอิญมาเจอกันที่นี่
ช่างเป็สถานการณ์สุดกระอักกระอ่วน
ทั้งสองคนพูดอะไรไม่ออก
แต่ในเมื่อบังเอิญเห็นกันแล้วจะแสร้งทำเป็ไม่เห็นอีกฝ่ายก็คงจะดูไม่เหมาะ
อีกอย่างทั้งสองคนรู้ดีว่าอีกฝ่ายมาทำอะไรที่นี่
ทั้งคู่มาเพื่อสัมภาษณ์งานเข้าบริษัทเถิงต๋าเน็ตเวิร์กเทคโนโลยี!
ดูจากท่าทีของหัวหน้าหลิวหวงซื่อปั๋วก็มั่นใจว่าอีกฝ่ายเพิ่งสัมภาษณ์เสร็จ
ทั้งคู่กำลังจะผ่านขั้นตอนเดียวกัน
หวงซื่อปั๋วไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากเริ่มทักก่อน“พี่หลิว”
หัวหน้าหลิวหน้าตาไม่สู้ดีเห็นได้ชัดว่าเขากำลังอารมณ์ไม่ดี
เขาชอบบรรยากาศการทำงานของบริษัทเถิงต๋ามากแต่ไอ้เด็กหนุ่มที่สัมภาษณ์เขาดันบอกว่าให้กลับไปก่อนและรอการติดต่อกลับ!
นอกจากนี้ระหว่างการสนทนา เด็กหนุ่มที่ทำหน้าที่สัมภาษณ์ยังดูไม่ได้สนใจอะไรเหมือนว่ากำลังเหม่อลอยอยู่
มีความเป็ไปได้สูงว่าเขาจะไม่ผ่านการสัมภาษณ์
เพราะเหตุนี้หัวหน้าหลิวจึงรู้สึกไม่พอใจ
คนที่มีความสามารถและประสบการณ์แบบฉันหายากมากนะในวงการเกมของเมืองจิงโจวแต่ไอ้เด็กที่สัมภาษณ์กลับดูถูกฉันอย่างนั้นหรือ
เ้านั่นต้องเป็พวกทายาทตระกูลร่ำรวยที่หาเื่สนุกทำไปวันๆ! บริษัทแบบนี้อยู่ไม่นานเดี๋ยวก็เจ๊ง!
แน่นอนว่าในใจก็ยังแอบมีความรู้สึกขมขื่นอยู่
พอบังเอิญเจอหวงซื่อปั๋วหัวหน้าหลิวก็ยิ่งรู้สึกหงุดหงิดขึ้นอีก
ตลอดหกเดือนั้แ่ที่หวงซื่อปั๋วเข้าวงการเกมมาเขาเป็ลูกน้องของหัวหน้าหลิวมาตลอด
และเขาก็ทำอะไรไม่ได้ดีเลยสักอย่าง
ทำให้หัวหน้าหลิวหงุดหงิดใจอยู่ตลอดเวลาและไม่ยอมให้หวงซื่อปั๋วกลับบ้านจนกว่าจะทำงานเสร็จวันไหนอารมณ์ไม่ดี หัวหน้าหลิวก็เพิ่มงานให้หวงซื่อปั๋วอีก
แต่ไอ้ห่วยนี่กลับคิดจะหนีอย่างนั้นหรือ!
แถมยังเป็ที่เดียวกับเขาอีกด้วย!
เ้านี่มันรู้สถานะตัวเองบ้างหรือเปล่า!
หัวหน้าหลิวอดขุ่นเคืองใจไม่ได้“ที่นี่มีคนอยากเข้าเยอะมาก ไม่ใช่ที่ของแกหรอก”
“ถ้ามีเวลาว่างขนาดมาสัมภาษณ์งานใหม่ก็แสดงว่างานแกมันน้อยไปสินะกลับไปแล้วไปรวบรวมข้อมูลให้ใหม่ด้วย”
หัวหน้าหลิวเบ้ปากแล้วเดินจากไป
“...”
หวงซื่อปั๋วรู้สึกเลวร้ายมาก
ที่นี่มีคนอยากเข้าเยอะเสียจนไม่้านักวางแผนผู้มากประสบการณ์แบบหัวหน้าหลิวเชียวหรือ
ถ้าเป็อย่างนั้นก็ไม่มีทางที่หน้าใหม่ในวงการอย่างเขาจะเข้าทำงานที่นี่ได้!
นอกจากนี้หัวหน้าหลิวยังเพิ่มงานให้เขาอีกหลังจากกลับไป
แต่หวงซื่อปั๋วก็ไปฟ้องเื่นี้ให้ประธานรู้ไม่ได้
ถ้าเกิดบ่นไปว่า...“บอสครับ หัวหน้าหลิวแอบไปสัมภาษณ์งานบริษัทอื่น!”
แล้วถ้าประธานดันถามกลับมาว่า...“รู้ได้ยังไง”
เขาก็ต้องตอบว่า...“ผมบังเอิญเจอตอนที่ไปสัมภาษณ์ที่เดียวกันครับ”
ให้เป็แบบนั้นไม่ได้หรอก
ไม่อย่างนั้นทางเลือกเดียวที่มีคือลาออก
เขาแค่ต้องลาออกแล้วค่อยๆหางานใหม่ เจียดเงินเก็บมาใช้ทีละนิดเอา
ถ้าไม่มีทางเลือกอื่นก็คงต้องทำแบบนี้
ความคิดทั้งหมดผุดขึ้นมาในหัวของหวงซื่อปั๋ว
ระหว่างที่กำลังครุ่นคิดลิฟต์ก็มาถึงชั้นสิบเจ็ด
ทันทีที่ออกจากลิฟต์หวงซื่อปั๋วก็เห็นป้ายบริษัทเถิงต๋าเน็ตเวิร์กเทคโนโลยี
พอมองเข้าไปด้านในชายหนุ่มก็อึ้งไป
ที่นี่โคตรหรู!
พนักงานต้อนรับสาวสวยรออยู่หลังโต๊ะต้อนรับตัวใหญ่
แถมทั้งคู่ยังเป็ฝาแฝด!
ถึงเมืองจิงโจวจะไม่ใช่เมืองขนาดใหญ่มากแต่ก็ไม่ได้เป็เมืองเล็กๆการที่บริษัทสามารถหาคู่แฝดมาทำงานตรงโต๊ะต้อนรับได้นับว่าไม่ใช่เื่เล็กน้อยเลย
แค่เห็นก็รู้ว่าบริษัทนี้มีอำนาจขนาดไหน!
หวงซื่อปั๋วเป็ตัวอย่างที่เห็นได้ทั่วไปของคนที่ชอบคิดอะไรเกินกว่าเหตุ
ตอนที่เผยเชียนรับสมัครตำแหน่งนี้เขาไม่ได้คิดอะไรมาก แค่อยากได้คนสวยสักสองคนมาเป็พนักงานต้อนรับเท่านั้น
แต่ซินไห่ลู่ไปค้นหาคู่แฝดมาให้จากไหนก็ไม่รู้และบอกว่าจะช่วยเสริมภาพลักษณ์ให้บริษัทได้
เผยเชียนแสนดีใจและให้เงินเดือนในอัตราที่สูงที่สุดของตำแหน่งบริหารจัดการในตลาดทันทีด้วยเงินเดือนห้าพันหยวนต่อคน!
ถึงจะดูเหมือนไม่ได้เยอะอะไรเท่าไหร่แต่ในปี 2009 เงินเดือนทั่วไปของพนักงานต้อนรับในเมืองจิงโจวอยู่ที่ราวๆสองพันหยวน ถึงจะเป็คนสวยแค่ไหน ได้มากสุดก็แค่สามพันหยวน
การที่เผยเชียนขึ้นให้เป็ห้าพันหยวนถือว่าใจกว้างมาก
แน่นอนว่าเขาให้ได้ถึงหมื่นหยวนต่อเดือนเลยด้วยซ้ำจะได้ช่วยผลาญเงินได้เร็วขึ้น
แต่ถ้าทำอย่างนั้นก็จะดูเกินพอดีมากไปหน่อยถึงจะเป็คู่แฝดสุดสวยแต่ได้เงินเดือนตั้งหนึ่งหมื่นหยวนในตำแหน่งพนักงานต้อนรับก็คงไม่เข้าที
ที่สำคัญที่สุดคือระบบคงไม่ยอมให้ทำแบบนั้นแน่
762
