ศึกชิงจ้าวยุทธออนไลน์

ตอนที่ 19“นี่ยัยหนูก็บอกไปตั้งกี่ครั้งแล้วว่าอย่าเอาสมุนไพรธาตุเย็นไปวางรวมกับสมุนไพรธาตุร้อนมันจะทำให้สรรพคุณของสมุนไพรลดลง !!” เสียงชายชราฮัวโต๋บ่นใส่จันทร์วาด“โอ๊ยตาแก่จะบ่นอะไรนักหนาใครจะไปรู้อันไหนสมุนไพรเย็นอันไหนสมุนไพรร้อนใบมันก็เขียวๆเหมือนกันหมดบ่นมากนักก็มาทำเองสิ!!” จันทร์วาดที่โดนบ่นก็เริ่มไม่พอใจบ่นกลับไปทันที“เอ่อพี่สาวนิสัยไม่ค่อยเหมือนวันแรกที่มาอยู่บ้านท่านปู่เลยนะคะ” เด็กน้อยเปาเปาที่นั่งแยกสมุนไพรอยู่อีกฟากพูด“พี่สาวโทษทีแล้วกันที่ไม่เหมือนวันแรกนี่แหละนิสัยที่แท้จริงของพี่สาวจะมีแต่คนสนิทๆเท่านั้นที่จะได้เห็น” จันทร์วาดพูดใช่แล้วตัวเธอน่ะสามารถพูดสุภาพและมีกาละเทศะกับคนอื่นได้แต่ก็แค่ช่วงแรกเท่านั้นพอเธอสนิทกับคนๆนั้นเมื่อไหร่หมาในปากของเธอจะออกมาเพ่นพ่านทันที“แสดงว่าข้ากับท่านปู่สนิทกับพี่สาวแล้วสินะคะดีจังเลย” เปาเปาพูดออกมาอย่างดีใจ“เฮ้อ...ข้าล่ะปวดหัวทำไมต้องมีคนอย่างเอ็งเป็นลูกศิษย์ด้วยนะไม่มีพรสวรรค์เอาเสียเลย” ฮัวโต๋ถอนหายใจออกมา“ถ้าอย่างนั้นก็เลิกสอนซะสิไม่ได้อยากเรียนเสียหน่อยเควสบ้าบออะไรก็ไม่รู้ถ้าทำไม่สำเร็จไม่ให้ออกจากที่นี่ซะงั้นอ่ะ” จันทร์วาดเองก็อยากจะเลิกเรียนสกิลปรุงยาอะไรนี่จะแย่แต่เควสดันบังคับห้ามยกเลิกนี่สิทำให้เธอเดินออกจากป่านี้ไม่ได้แถมที่นี่ยังสามารถออฟไลน์ได้เหมือนอาคารออนไลน์ในเมืองเสียด้วย“ก็เพราะข้าเลิกสอนไม่ได้น่ะสิถึงต้องมานั่งปวดหัวกับลูกศิษย์อย่างเอ็งอยู่แบบนี้ข้านี่ไม่น่าไปรับปากกับท่านบรรพชนไว้เลยเรื่องการรับศิษย์” ฮัวโต๋พูด“ไปรับปากอะไรไว้ล่ะตาแก่” จันทร์วาดถาม“ก็ข้ารับปากกับบรรพชนไว้น่ะสิว่ายามเมื่อข้ารับศิษย์ข้าจะรับแค่คนเดียวชั่วชีวิตและศิษย์คนนั้นก็คือเจ้าถ้าเจ้าไม่สำเร็จวิชาข้าก็ไม่มีผู้สืบทอดน่ะสิ !!” ฮัวโต๋ตอบเสียงเครียด“โอ้ยยุ่งยากชะมัด” จันทร์บ่น“ไม่ต้องบ่นแยกสมุนไพรไปดูหลานข้าสิอายุห่างจากเอ็งตั้งเยอะยังแยกได้ดีกว่าเอ็งอีก” ฮัวโต๋พูดจันทร์วาดที่ได้ยินดังนั้นก็มองดูกองสมุนไพรที่เปาเปากำลังแยกอยู่ซึ่งมันเรียบร้อยเป็นระเบียงถูกแบ่งเอาไว้เป็นกองๆตามชนิดและตามธาตุร้อนธาตุเย็นซึ่งต่างจากของเธอที่วางมั่วไปหมด“เอาล่ะข้าจะออกไปล่าสัตว์อสูรมาทำอาหารเสียหน่อยข้ากลับมาหวังว่าเจ้าคงคัดแยกสมุนไพรเสร็จแล้ว” ฮัวโต๋พูดก่อนจะเดินไปหยิบธนูที่แขวนไว้ที่เสาของกระท่อมขึ้นมา“นี่ตาแก่ให้ไปด้วยมั้ยแยกสมุนไพรนี่อาจจะไม่เก่งแต่เรื่องใช้แรงจัดการสัตว์อสูรน่ะเก่งเหลือเชื่อเลยนะจะบอกให้” จันทร์วาดพูด“ไม่ต้องข้าไปคนเดียวได้แยกสมุนไพรไปเถอะแล้วก็เปาเปาหลานอย่ายื่นมือเข้าช่วยเชียวล่ะนี่เป็นคำสั่ง” ฮัวโต๋พูดพลางหันมาสั่งกับหลานสาว“ค่ะท่านปู่” เปาเปาพยักหน้าจากนั้นฮัวโต๋ก็ออกจากกระท่อมไป“เฮ้อไปซะละไอ้เควสนี่ก็จริงๆเลยปกติเวลาหยิบสมุนไพรขึ้นมาจะมีเสียงระบบแจ้งเตือนในหัวแท้ๆว่าเป็นสมุนไพรอะไรแต่พอรับเควสมาแล้วดันบังคับให้แยกสมุนไพรด้วยตาเปล่าซะงั้นแม่งเอ้ยลำบากกูจริงเชียว” จันทร์วาดบ่นพลางหยิบสมุนไพรขึ้นมาอ่านข้อมูลในหนังสือที่ฮัวโต๋ให้เอาไว้ก่อนจะโยนไปทางขวามือ“อ๊ะพี่สาวนั่นผิดแล้วค่ะนั่นต้นว่านหยกเป็นสมุนไพรธาตุร้อนเมื่อนำไปทำเป็นยาจะมีสรรพคุณทำให้ร่างกายทนความร้อนค่ะ” เปาเปาพูดเมื่อเห็นว่าจันทร์วาดแยกสมุนไพรผิด“อ้าวเหรอแล้วไอ้ต้นนี่ล่ะพี่ดูยังไงก็เหมือนกันยังกับแกะ” จันทร์วาดพูดก่อนจะหยิบสมุนไพรอีกต้นขึ้นมาซึ่งหน้าตามันเหมือนกับเปี๊ยบในสายตาเธอ“นั่นต้นว่านหินค่ะเป็นสมุนไพรธาตุเย็นเมื่อนำไปทำเป็นยาจะมีสรระคุณทำให้ร่างกายต้านทานความเย็น” เปาเปาอธิบาย“งั้นเหรอมันต่างกันยังไงนะดูยังไงก็สมุนไพรชนิดเดียวกันชัดๆ” จันทร์วาดพลิกสมุนไพรในมือดู“ดูที่ปลายแหลมของใบค่ะพี่สาวลองหันรากลงพื้นถ้าเป็นว่านหยกปลายแหลมจะชี้ขึ้นฟ้าส่วนถ้าเป็นว่านหินจะตรงกันข้ามในหนังสือท่านปู่ก็มีเขียนวิธีการแยกเอาไว้พี่สาวอ่านดูดีๆสิคะ” เปาเปาบอก“อ๊ะจริงด้วยมีเขียนเอาไว้จริงด้วยพี่อ่านข้ามไปเพราะเห็นรายละเอียดมันเยอะมาก” จันทร์วาดอ่านดูหนังสือใหม่อีกรอบก่อนจะเห็นว่ามีเขียนวิธีแยกว่านสองชนิดเอาไว้เธอลองหยิบว่านหยกที่พึ่งโยนลงไปในกองสมุนไพรขึ้นมาเปรียบเทียบดูก่อนจะเห็นว่ามันเป็นอย่างที่ข้อมูลในหนังสือและเปาเปาอธิบายเอาไว้จริงๆ“เห...สมุนไพรสองตัวนี้ถ้าไม่รู้จริงแยกไม่ออกเลยนะมองผ่านๆก็คิดว่าเป็นแค่ว่านหางจระเข้เท่านั้น” จันทร์วาดพูดก่อนจะเริ่มแยกสมุนไพรอย่างตั้งใจอีกครั้งคราวนี้เธอค่อยๆอ่านข้อมูลทีละบรรทัดและคอยดูไปด้วยว่าสมุนไพรตัวไหนตรงตามในหนังสือบ้าง“ว่าแต่ตาแก่สั่งเอาไว้ว่าห้ามช่วยไม่ใช่หรือไง” จันทร์วาดสงสัย“ท่านปู่เคยบอกข้าเอาไว้ว่าไม่ก็คือใช่ค่ะดังนั้นเมื่อท่านปู่สั่งห้ามช่วยพี่สาวข้าจึงช่วยยังไงล่ะคะ” เปาเปาพูด“เหอะๆสอนหลานยังไงล่ะเนี่ยตาแก่” จันทร์วาดหัวเราะแห้งๆสามวันต่อมา[ผู้เล่นสำเร็จเควสคัดแยกสมุนไพรร้อยชนิดด้วยตาเปล่าของฮัวโต๋กรุณารอฮัวโต๋กลับมาเพื่อรับเควสถัดไป]“สะ...สะ...สำเร็จแล้วในที่สุดก็แยกสมุนไพรเสร็จแล้ว” จันทร์วาดพูดออกมาเธอใช้เวลาหลายวันกว่าจะแยกสมุนไพรให้ครบร้อยชนิดเสร็จ“เอาล่ะตอนนี้เจ้าก็แยกสมุนไพรเป็นแล้วจากนี้ข้าจะสอนการเก็บสมุนไพรรับเสียมนี่แล้วไปกับข้า” ฮัวโต๋พูดก่อนจะโยนเสียมขนาดเล็กให้จันทร์วาดพร้อมตระกร้าสานไม้ไผ่“เอ๋...นี่ต้องไปตอนนี้เลยเหรอตาแก่จะมืดแล้วนะ” จันทร์วาดอุทานออกมา“แน่นอนสิสมุนไพรบางชนิดมีให้เก็บเฉพาะตอนกลางคืนว่าแต่จำได้หรือไม่ว่ามีสมุนไพรกี่ชนิดที่มีให้เก็บตอนกลางคืน” ฮัวโต๋ลองถามดู“อืม...สามสิบแปดไม่สิสามสิบเจ็ดชนิดใช่มั้ย” จันทร์วาดพยายามนึกข้อมูลที่อ่านมา“ถูกต้องสมุนไพรในที่ต้องเก็บตอนกลางคืนนั้นมีสามสิบเจ็ดชนิดแต่ทว่าในทวีปมังกรทองนั้นมีให้เก็บทั้งหมดสิบชนิดเท่านั้น” ฮัวโต๋ยิ้มออกมาพลางพยักหน้าอย่างพึงพอใจ“หือแสดงว่าอีกยี่สิบเจ็ดชนิดที่เหลืออยู่ทวีปอื่น” จันทร์วาดอุทาน“เจ้าเข้าใจถูกต้องแล้วไม่ว่าจะเป็นทวีปเริ่มต้น...ทวีปเต่าดำ...ทวีปวิหคแดง...ทวีปพยัคฆ์ขาวต่างก็มีสมุนไพรแตกต่างกันไปตามสภาพภูมิประเทศ” ฮัวโต๋อธิบาย“เป็นแบบนี้นี่เอง” จันทร์วาดพยักหน้า“แต่นี่ยังไม่ใช่สมุนไพรที่มีทั้งหมดในยุทธภพหรอกนะ” ฮัวโต๋เปรยออกมา“หือหมายความว่ายังไงตาแก่” จันทร์วาดแปลกใจเพราะสมุนไพรที่ฮัวโต๋ให้เธอคัดแยกและให้เธออ่านจากหนังสือนั้นน่าจะเป็นสมุนไพรทั้งหมดในเกมส์แล้วนี่นา“ก็มันยังมีทวีปอีกทวีปน่ะสิเป็นทวีปที่ว่ากันว่าต้องเป็นผู้ยอดยุทธเท่านั้นถึงจะมีสิทธิไปถึงที่นั่นได้ตัวข้านั้นเป็นแค่หมอฝีมือจึงไม่สูงมากพอที่จะเดินทางไปทวีปนั้นได้คิดแล้วก็น่าเสียดายตัวข้าคงไม่มีโอกาสได้เดินทางไปที่นั่นแล้วล่ะเพราะข้าแก่มากแล้ว” ฮัวโต๋บอกหือหมายความว่านอกจากทวีปหลักสี่ทวีปและทวีปเริ่มต้นแล้วยังมีทวีปอื่นอีกงั้นเหรอจันทร์วาดคิดในใจ“ไอ้ทวีปที่ว่าคือทวีปอะไรเหรอตาแก่” จันทร์วาดลองถามดู“ตามตำนานมันถูกเรียกว่าทวีปมือ !!” ฮัวโต๋พูด“ทวีปมืดสินะ” จันทร์วาดพยักหน้าก่อนจะเปิดบอร์ดกลางขึ้นมาดูและลองค้นหาคำว่าทวีปมืดดู[ไม่พบข้อมูลที่ผู้เล่นกำลังค้นหา]หือไม่มีข้อมูลงั้นเหรอหรือว่าตาแก่นี่จะหลอกเราไม่สิตาแก่เป็น NPC จะหลอกเราไปทำไม จันทร์วาดคิดในใจ“เอาล่ะรีบไปกันเถอะเปาเปาหลานเฝ้าบ้านให้ดีนะ” ฮัวโต๋หันไปบอกหลานสาว“ค่ะท่านปู่” เปาเปาพยักหน้าจากนั้นฮัวโต๋ก็พาจันทร์วาดออกจากระท่อมเพื่อพาไปเก็บสมุนไพรในป่าแห่งนี้ทันทีฉึก !! เสียงจันทร์วาดใช้เสียมในมือขุดลงไปในดินก่อนจะงัดต้นสมุนไพรขึ้นมาจากดินเธอหยิบต้นมันขึ้นมาและสะบัดเอาเศษดินออกจากราก[ผู้เล่นได้รับหญ้าจันทร์สลาย 1 ต้น]เสียงแจ้งเตือนของระบบดังขึ้นในหัวของจันทร์วาด“หญ้าจันทร์สลายมีสรรพคุณทางยาอย่างไรบ้าง” ฮัวโต๋ถามเมื่อจันทร์วาดเก็บสมุนไพรขึ้นมา“นำไปทำเป็นยาจะใช้เพิ่มลมปราณที่พร่องไป” จันทร์วาดตอบจากหนังสือบอกว่าให้เอาไปต้มจะได้ยาเพิ่มพลังพิเศษซึ่งพลังพิเศษจะได้รับตอนที่เปลียนอาชีพระดับห้าสิบหรือเปลี่ยนอาชีพคลาสที่สองซึ่งพลังพิเศษนั่นเอาไว้ใช้ตอนใช้วิชาตัวเบาจันทร์วาดคิดในใจตอนแรกเธอก็สับสนข้อมูลเกี่ยวกับลมปราณเหมือนกันแต่พอเธอลองหาข้อมูลในบอร์ดดูถึงได้รู้ว่าลมปราณที่พวก NPC เรียกนั้นคือพลังพิเศษของผู้เล่นนั่นเองซึ่งค่าพลังนี้ไม่เพียงแค่ใช้เฉพาะกับวิชาตัวเบาเท่านั้นมันยังใช้กับอาชีพนักเวทย์และนักพรตด้วยซึ่งค่าเหล่านี้นั้นปกติจะฟื้นขึ้นตามระยะเวลาอยู่แล้ว“ถูกต้องเอาล่ะไปหาต้นต่อไป” ฮัวโต๋พยักหน้าก่อนจะพาจันทร์วาดไปเก็บสมุนไพรตัวต่อไปอีกด้านหนึ่ง“นักพรตกับนักเวทย์ที่ค่าพลังพิเศษหมดถอยมาเร็วเข้าไปพักฟื้นให้กลับมาครึ่งหลอดแล้วรีบกลับมาช่วยซะ” เสียงตี้ฉิวตะโกนบอกลูกกิลด์“ครับ/ค่ะ !!!!” ลูกกิลด์ที่อาชีพนักพรตและนักเวทย์ตอบก่อนจะรีบถอยไปพักเพื่อฟื้นพลังค่าพิเศษขึ้นมา“ไท่หยางเป็นไงบ้างค่าพลังพิเศษฟื้นขึ้นมาเท่าไหร่แล้ว” ตี้ฉิวหันไปถามเพื่อนที่ยืนพักอยู่“ครึ่งหลอดแล้วว่ะให้ตายเถอะค่าพลังนี่มันฟื้นช้าชะมัดไม่มียากินเพิ่มค่าพลังพิเศษบ้างหรือไงวะ” ไท่หยางอดบ่นไม่ได้“คงไม่มีหรอกว่ะเกมส์นี้แม่งโหดมึงก็รู้ไม่งั้นพวกนักเวทย์คงยิงเวทย์ใส่กันตูมตามแล้วล่ะพอค่าพลังพิเศษหมดก็กระดกยาถ้าเป็นแบบนั้นคนคงหันไปเล่นพวกนักเวทย์กันหมดเพราะไม่ต้องสู้ระยะประชิด” ตี้ฉิวพูด“เออก็คงเป็นแบบนั้นกูแม่งนึกถึงเกมส์เก่าๆที่เน้นจำนวนอาชีพระยะไกลขึ้นมาเลยว่ะกิลด์ไหนมีอาชีพระยะไกลเยอะก็ชนะไป” ไท่หยางเห็นด้วย“อืม” ตี้ฉิวพยักหน้า“เอาล่ะฟื้นค่าพลังพิเศษเกินครึ่งหลอดละกูไปลุยต่อละเพื่อน” ไท่หยางพูดก่อนจะลุกขึ้นมาและพุ่งเข้าไปช่วยลูกกิลด์ของเขาจัดการบอสสัตว์อสูรตรงหน้าต่อทันทีจบ...

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 19 เริ่มทำเควส

นิยายแนะนำ

ศึกชิงจ้าวยุทธออนไลน์

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 19 เริ่มทำเควส

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้