เป็ชู้กับผัวยาย
ตอน จอมสกัดดาวรุ่ง
หลังจากซ้อมวิ่งมาได้หนึ่งเดือนแนนก็ลงวิ่งแข่งขันมินิมาราธอนที่จังหวัดในภาคเหนือ เธอขออนุญาตคุณยายบินมาถึงเชียงใหม่ล่วงหน้าสองวันก่อนงานแข่งเพื่อเที่ยววัดต่างๆและถ่ายรูป ตอนนี้ที่บ้านจึงไม่มีใครอยู่นอกจากคนรับใช้กับหมา เพราะว่าคุณยายบินไปดูพลอยที่อินเดีย ส่วนตาอั๋นไปงานเลี้ยงเปิดโรงแรมของเพื่อนไฮโซที่ต่างจังหวัด
วันแรกแนนนั่งรถโดยสารเที่ยวตามวัดวาต่างๆ จู่ก็มีฝรั่งหล่อมาจีบเธอโดยเขาเองก็นั่งรถโดยสารเพื่อชมวิวเช่นกัน
เมื่อหนุ่มหัวทองเห็นแนนเดินทางคนเดียวเขาก็ขอให้เธอพาเที่ยวโดยตัวเองจะเช่ารถเก๋งพาชมวิวจุดต่างๆบนดอยตามที่แนนนำทาง แรกๆแนนปฏิเสธไปแต่เพื่อนฝรั่งอีกสองคนของเขาที่เป็คู่รักก็มาคะยั้นคะยอให้เที่ยวด้วยกัน เมื่อเห็นผู้หญิงฝรั่งมาด้วยจึงตอบตกลงที่จะเที่ยวกับก๊วนเพื่อนฝรั่งทั้งสามคนในวันรุ่งขึ้น
กลางคืนขณะกำลังนอนบนเตียงในโรงแรมคุณตาก็วีดีโอคอลมาหาหลานสาวสุดที่รัก แนนลุกไปเปิดไฟแล้วมานอนตะแคงมองหน้าจอมือถือ เธอเห็นว่าตาอั๋นยังอยู่ที่โรงแรมของเพื่อน
"เป็ยังไงบ้าง เที่ยวสนุกไหมหนูแนน"
"ก็สนุกค่ะ พรุ่งนี้ว่าจะเที่ยวอีกครึ่งวันแล้วกลับมาพักรอแข่งวันมะรืน"
"อ๋อ! ๆ เงินพอใช้ไหม ไม่พอเดี๋ยวตาโอนให้"
"พอค่ะตา อย่าโอนมาเยอะเดี๊ยวยายสงสัย อยากให้หนูโดนไล่ออกจากบ้านเหรอคะ"
"โอเค ๆ หึ! ๆ แล้วมีคนมาจีบไหม"
"ไม่มีค่ะ มีแค่แซวๆ" สาวน้อยยิ้มตอบ
"เหรอ เป็ไปได้ยังไง หนูแนนสวยขนาดนี้ จะเชื่อดีไหมนะ" ตาถามอย่างเ้าเล่ห์
"แค่ได้เพื่อนฝรั่งชวนเที่ยวพรุ่งนี้ค่ะ เขาจะเช่ารถขับเที่ยว ให้หนูช่วยนำทาง พวกเขาไม่รู้ทางน่ะ"
"พวกเขา หลายคนเหรอ ผู้ชายหรือผู้หญิง ฝรั่งหมดเลยเหรอ" คุณตารีบซักไซร้หลานสาวคนสวย ส่วนเธอนอนตอบคำถามจนหลับไปคาสาย
รุ่งเช้าฝรั่งสามคนที่พักโรงแรมใกล้ๆก็ขับรถเก๋งห้าประตูมารับแนนไปดื่มกาแฟ ที่ร้านมีหมอกลงหนักจนเห็นวิวด้านล่างูเาเป็ทะเลหมอกขาวโพลน อากาศวันนี้หนาวจนชวนให้ตัวสั่น
แนนสวมเสื้อกันหนาวแบบมีฮู้ดสีชมพู กางเกงยีนส์ขายาวเอวสูงและถุงมือไหมหรมดูน่ารักมาก
หลังจากจิบกาแฟร้อนแล้วทุกคนก็เริ่มออกเดินทางโดยให้แนนนั่งเบาะหน้าเพราะต้องบอกทางไปที่เที่ยวต่างๆ ฝรั่งที่จีบเธอเป็คนขับรถ เขาชื่อแดเนียล ตัวผอมสูงตัดผมสกินเฮดและสวมแว่นตา คู่รักฝรั่งนั่งเบาะหลังชื่อโจนาธานและเอลล่า
ระหว่างทางแดเนียลก็ถามเื่ส่วนตัวของแนนเช่นพักอยู่ไหน มีแฟนหรือยัง มีการแวะถ่ายรูปตามที่ต่างๆและแดเนียลก็ขอเธอถ่ายรูปคู่อีกด้วย พอเที่ยวได้สองสามที่ตาอั๋นก็โทรมาถามว่านั่งรถอะไร รุ่นอะไร ปลอดภัยดีไหม แนนเริ่มอึดอัดเพราะตาที่ถามเยอะและฝรั่งที่ตื๊อจะจีบเธอเป็แฟนให้ได้ทั้งที่เพิ่งเจอหน้ากันวันแรก
ในใจเธอคิดว่าคราวหน้าถ้ามาอีกจะต้องเที่ยวคนเดียว เพราะมันน่าสบายใจที่ไม่มีคนมาถามจี้จุกจิกแบบสองคนนี้
ตอนแวะทานมื้อกลางวันแนนขอเลี้ยงอาหารฝรั่งสามคนเพื่อเป็การตอบแทน พวกเขาจึงชวนเธอลงไปเที่ยวในเมืองต่อเพราะมีวัดชื่อดังที่ยังไม่ได้ไปถ่ายรูปเช็คอิน
แนนตกลงจะเที่ยวถึงสี่โมงเย็นแล้วจะนั่งแท็กซี่กลับที่พักเอง ทว่าพอแดเนียลกำลังขับรถลงดอยก็มีรถเบนซ์ป้ายแดงพุ่งมาชนท้ายรถเช่าของฝรั่งจนไฟท้ายแตก
"อ้าวตา" แนนใเมื่อลงจากรถมาเห็นตาอั๋นเป็คนขับรถมาชนกลุ่มของเธอ
"อ้าว! ซอรี่ ๆ เป็อะไรไหม" ตาอั๋นรีบขอโทษฝรั่ง
"มายังไงเนี่ย แล้วทำไมขับรถแบบนี้ เพิ่งออกป้ายแดงมาเหรอ" แนนบ่นพลางสงสัย
"เอาเงินนี่ไป ๆ แล้วรอนี่เลย เดี๋ยวให้ประกันมาจัดการให้นะ" คุณตาไม่ตอบแต่กลับเดินไปเคลียร์กับฝรั่งแล้วล้วงเงินสดจ่ายค่าเสียหายไปหลายหมึ่น แถมยังจอดรถทิ้งไว้แล้วเดินไปโทรหาประกันภัย
"อีตา มาได้ยังไง แล้วนี่เพิ่งไปออกรถใหม่เพื่อขับมาหาหนูเนี่ยนะ" แนนวิ่งตามหลังตา
"อะไรหนูแนน แปบๆ" คุณตาหันมาบ่นขณะรอพูดสายกับประกันภัย
"ตั้งใจขับรถชนให้หนูไม่ได้ไปเที่ยวต่อใช่ไหม" แนนยืนเขย่งเท้าเอียงหน้าถามตาจอมเ้าเล่ห์
"บ้าน่ะแนน ใครจะไปรู้ว่าคันไหน ฮัลโหลครับ ผมขับรถชนท้ายเขาครับ คุณผู้จัดการช่วยส่งคนมาเคลียร์ให้ที พอดีต้องรีบไปธุระด่วน"
เสียงตาอั๋นพูดสายทำให้แนนรู้ว่าเค้าน่าจะไม่ได้โทรคุยกับเ้าหน้าที่ประกัน แต่คงต่อสายตรงหาผู้จัดการศูนย์รถหรือไม่ก็เ้าของโชว์รูมที่น่าจะเป็เพื่อนกัน
"ป่ะ ๆ เสร็จแล้วเดี๋ยวเพื่อนส่งลูกน้องมาเคลมให้" ตาอั๋นตอบแล้วหันมาจับมือน้อยๆจูงแนนเดินขึ้นดอยย้อนไปทางโรงแรมโดยไม่กล้าสบสายตากับเธอ
"นี่เล่าความจริงมานะตา"
"ความจริงอะไรหนูแนน"
"ตาใหญ่โตขนาดนี้เลยเหรอ ขับรถมาชนแล้วให้เพื่อนส่งลูกน้องมาเคลียร์ให้เนี่ยนะ"
"ก็แล้วตาผิดอะไรล่ะแนน"
ชิ! สาวน้อยเบ้ปากแล้วบ่นต่อขณะที่กำลังโดนตาร่างสูงจูงขาลาก
"แล้วตารวยมากรึไง ตั้งใจซื้อรถป้ายแดงเพื่อมาชนชาวบ้านเนี่ยนะ"
"ชาวบ้านที่ไหน นั่นมันนักท่องเที่ยว"
"ไม่ปฏิเสธ งั้นแสดงว่าตั้งใจมาเอาตัวหนูกลับ" แนนสรุปเสียงดัง
"บ้า! ก็คนมันคิดถึงขนาดนี้ ไม่เอากลับก็บ้าแล้ว บ้า ๆ ๆ" ตาอั๋นหันกลับมาสบตาตอบ
"ชิ! คิดว่ารวยจะได้ทุกอย่างหรือ คนอย่างตา"
"ไม่เอาทุกอย่างหรอก ได้หนูคนเดียวก็พอแล้วแนน"
ตาตอบกลับแบบที่ทำให้หลานสาวพูดไม่ออก
หลังจากเดินครึ่งชั่วโมงก็มาถึงโรงแรมที่แนนพัก เธอขอให้ตานอนแยกห้องและไม่ให้เขารบกวนในคืนก่อนวันแข่งวิ่ง เขาก็เชื่อฟังและเข้าสู่โหมดจริงจังไปดื้อๆ
ตอนเย็นคุณตามารอหน้าห้องโดยไม่เคาะประตูเรียก พอแนนเปิดออกก็ใเมื่อพบว่าเขากำลังรอเธอลงไปทานข้าว เมื่อทานอาหารเสร็จเขาก็ขอเข้าห้องแนน ตอนนี้เธอสองจิตสองใจระหว่างกลัวตาจะหื่นใส่จนแรงหมดกับเกรงใจถ้าไม่ให้เขาเข้ามา
สุดท้ายความรู้สึกผิดที่ต้องให้ตามารอทานข้าวเธอจึงยอมให้เขาเข้าห้องมาด้วย ทว่ากลับผิดคาดเมื่อเธอนั่งขอบเตียงตาก็เอากะละมังน้ำอุ่นมาคุกเข่ากับพื้นแล้วจับข้อเท้าเล็กๆบีบขณะเงยหน้าสบตากัน
มือใหญ่ดึงเท้าน้อยๆจุ่มลงในน้ำอุ่นแล้วเริ่มนวดฝ่าเท้าให้พร้อมกับสอนเทคนิคการหายใจขณะวิ่งไปด้วย
แนนพยักหน้ารับฟังในสภาพที่พูดไม่ออก ความดีของตาอั๋นทำเอาเธอน้ำตาแทบไหล ทั้งที่เขารวยล้นฟ้าและไม่ต้องมาทำอะไรแบบนี้ก็ได้ แต่เขาคือผู้ชายคนเดียวในชีวิตนี้ที่นวดฝ่าเท้าให้กับเธอ
พอนวดเสร็จตาอั๋นก็ซับเท้าให้ด้วยผ้าขาวสะอาดแล้วขอตัวกลับ
"เดี๋ยวตา" แนนเรียกและะโกอดคอหนุ่มใหญ่จากข้างหลังแล้วหอมแก้มของเขาดังฟ่อด
"สู้ๆนะพรุ่งนี้ จบ10kให้ได้ล่ะ" คุณตาก้มมองใบหน้าเรียวเล็กก่อนจะลูบกระหม่อมน้อยด้วยความอบอุ่น
"หอมหนูหน่อย"
"จุ๊บหนูด้วย"
สาวน้อยยืนเขย่งเท้าหลับตาทำปากจู๋
ฟ่อด! ๆ คุณตาหอมแก้มซ้ายขวาและจุ๊บที่ปากหนึ่งทีก่อนจะแกะแขนหลานสาวออกจากลำคอแล้วหอบกะละมังน้ำอุ่นออกจากห้อง
ฮิ! แนนลงมานอนกอดอกยิ้มบนเตียงอย่างมีความสุข เธอเพิ่งสังเกตุเห็นว่าที่ตัวเองเริ่มเอาจริงเอาจังกับอะไรขึ้นมาก็น่าจะเพราะติดนิสัยจากคุณตาคนนี้นี่เอง ก่อนหน้าตอนเป็โรคซึมเศร้าเธอไม่เคยสู้กับอะไรเลย พอมีตาก็ฝึกตีกอล์ฟและลงแข่งวิ่งเพื่อท้าทายตัวเอง
เช้าวันต่อมา
นักวิ่งยืนกระจัดกระจายกันอยู่ล่างเนินเขา ทุกคนกำลังยืดแขนยืดขาบิดี้เีโดยสวมชุดวิ่งหลากสีสัน
นักวิ่งมีทั้งวัยรุ่นชายหญิงไล่ไปจนถึงหนุ่มใหญ่สาวใหญ่ บ้างมาเป็กลุ่มบ้างมาเอง แนนเองก็มาตัวคนเดียว เธอสวมเสื้อกล้ามสีชมพูและกางเกงผ้าขาสั้นสีขาว แปะเบอร์นักแข่งไว้ที่หน้าอก
เรือนร่างเพรียวบางอรชรกับขาที่เรียวยาวของสาววัยยี่สิบทำให้หนุ่มๆทั้งหลายต่างก็แอบมองเธอกันอย่างตาเป็มัน
เมื่อเ้าหน้าที่ปล่อยตัวนักวิ่งแนนก็เริ่มวิ่งขึ้นทางลาดชันในกลุ่มแรกๆที่นำหน้า จู่ๆก็มีนักวิ่งหนุ่มคนนึงวิ่งตามาตีคู่และทักทายเธอ เขาเป็หนุ่มเหนือตัวท้วมๆหน้าขาวดูดี
"สวัสดีครับ ให้พี่ลากให้ไหมครับ" (ลาก=นำหน้า)
"ไม่เป็ไรค่ะ หนูน่าจะไหวอยู่" แนนตอบ
"งั้นขอวิ่งไปพร้อมๆกับน้องได้ไหมครับ พี่ชื่อธนูนะครับ"
"ค่ะ ตามสบายค่ะ"
"หนูชื่อ"
ปั่ก! ๆ ๆ ๆ จู่ๆมีเสียงรองเท้าวิ่งสับพื้นถนนลาดยางดังมาแต่ไกล พอหันกลับไปดูก็เจอผู้ชายร่างสูงยาวที่ออกสตาร์ทคนสุดท้ายเพราะเพิ่งมาถึง แถมยังสวมแต่กางเกงวิ่งและเปลือยท่อนบนที่มีแต่มัดกล้ามแน่นหนับราวกับกรรมกรที่ใช้แรงงานหนัก
"แนน รอด้วย"
ตาอั๋นวิ่งหน้าตั้งมาแทรกกลางระหว่างหนุ่มเหนือหน้าขาวกับหลานสาวสุดสวย
"ขอโทษนะครับ ขอพื้นทีวิ่งข้างๆเมียผมหน่อยครับนาย" ตาอั๋นเอ่ยบอกหนุ่มหน้าขาว
"อย่าไปหลอกเค้า" แนนบ่นขณะที่หนุ่มเหนือทำหน้าเสียไปแล้ว
"อ๋อ! นี่เมียน้อยผมครับ" ตาอั๋นหันไปบอกอีกรอบ คราวนี้หนุ่มเหนือถึงกับวิ่งหนีเพราะหน้าแตกดังเพล๊ง
"ตานี่ มาได้ยังไง นี่ใช้เส้นใช้สายอะไรเข้ามาวิ่งเนี่ย ไปลงทะเบียนตอนไหน" แนนวิ่งไปบ่นไป
"ไม่ได้ใช้เส้นอะไร พอดีคนจัดงานเป็ลูกเพื่อนน่ะ"
"นิสัย วิ่งนำหน้าหนูเลย ลากหนูเข้าเส้นชัยตำแหน่งผู้หญิงคนแรกให้ได้นะ"
ปั่ก! ๆ ๆ คุณตารีบสับเท้าวิ่งนำหน้า ความที่ตัวคนตามหลังไม่ต้องต้านลมและโดนอากาศหนาวจึงทำให้แนนวิ่งสะดวกขึ้นเป็กอง สุดท้ายตาอั๋นก็เป็ผู้ชายที่เข้าเส้นชัยคนแรก ส่วนผู้หญิงคนแรกที่เข้าเส้นชัยก็คือหลานสาวร่างอรชรอ้อนแอ้น
1K
