ตอนที่ 4
กายหยาบ
หลังจากมาอยู่ที่กรุงเทพเขาก็เริ่มทำงานอีกครั้ง เขาเรียนรู้ได้ว่า ไม่ควรดูอนาคตที่ไกลมากเกินไปเขาจึงรับดูดวงแค่ 1-3 เดือนเท่านั้น เมฆาหาคนมาให้เขาอยู่ 3 เดือนหลังจากนั้นเขาก็เริ่มมีลูกค้าของตัวเอง จากปากต่อปากว่าทำนายแม่นมาก ทำให้เขามีเริ่มมีลูกค้าพอสมควรแต่ก็มีข้อจำกัดในการใช้ดวงตาอยู่ เขาจะเจ็บตามากหลังจากทำนายเสร็จและจะเจ็บอยู่หลายชั่วโมงกว่าจะหาย เขาจึงเลือกรับงานแค่วันละคน มันจึงทำให้เขาเก็บอายุขัยให้ท่านคชาได้ช้าและพอลองคิดดูแล้วจำนวนปีที่สะสมนั้นมันขึ้นน้อยนิดเสียเหลือเกิน กว่าจะครบพันปี ต้องใช้เวลา10กว่าปีเลยทีเดียว เขานั่งมองไพ่โจ๊กเกอร์ที่สะสมอายุขัยที่หามาได้อยู่พักหนึ่งและก็เห็นว่ามีโจ๊กเกอร์อีกใบหนึ่งเหมือนกันแต่มันไม่มีอะไรเขียนไว้ด้านหลังเลย ถึงจะสงสัยแต่เขาก็ไม่ได้ใส่ใจหาคำตอบมากนักเขาคิดเพียงแต่ว่าจะทำอย่างไรให้ได้อายุขัยเพิ่มขึ้นกว่าเดิม
ราวินทร์ตัดสินใจเพิ่มรอบในการดูดวงเป็วันละ2 รอบ คือรอบกลางวัน และรอบกลางคืน เพื่อให้ตาได้พักผ่อนแต่ทว่าสิ่งที่เกิดขึ้นนั้น การทำนายดวงวันละ 2 ครั้ง มันใช้พลังงานอย่างมากไม่เพียงแค่ดวงตาของเขาจะเืไหลแทบตลอดเวลาแล้ว ร่างกายของเขาก็เริ่มเหี่ยวลงราวินทร์ไปที่กระจกในห้องมืด และะโเรียก “เมฆา เมฆา มาหาฉันหน่อยสิ”เมฆาเดินผ่านกระจกนั่นออกมา
เมฆา : มีอะไรงั้นเหรอ เรียกฉันทำไม
ราวินทร์ : ทำไมร่างกายฉันกลายเป็แบบนี้
เมฆา : (มองไปที่ร่างกายที่เหี่ยวย่นของราวินทร์) นายคงใช้พลังมากเกินไปสินะกายหยาบก็เลยเริ่มสลาย
ราวินทร์ : อะไรกัน แล้วฉันต้องทำยังไงหล่ะแบบนี้ไม่นานฉันคงกลายเป็ผงธุลีแน่
เมฆา : มันก็มีวิธีอยู่หรอกนะ แต่มันค่อนข้างเสี่ยงมาก
ราวินทร์ : (เดินเข้าไปใกล้ๆเมฆาและกระซิบเบาๆ)แล้วมันคืออะไรล่ะ?
เมฆา : (มองราวินทร์อยู่พักใหญ่) ก็กินอายุขัยที่หามาได้นั่นแหละ
ราวินทร์ : (เบิกตากว้าง) ทำได้งั้นเหรอ? แล้ววิธีล่ะ?
เมฆา : มีไพ่โจ๊กเกอร์อยู่อีกใบนำไพ่นั้นวางลงที่ใบสัญญาตอนที่ให้ลูกค้าประทับลายนิ้วมืออายุขัยของคนนั้นจะไหลเข้าไปที่ไพ่ของนายและสะสมอยู่ในนั้น เวลาจะเอาออกมาใช้ก็แค่เอามือแตะมัน หากเพียงพอแล้วก็ดึงมือออก แค่นั้นเอง
ราวินทร์ : แล้วกินอายุขัยแบบนั้นท่านคชาไม่ว่างั้นเหรอ?
เมฆา : ฮ่า ฮ่า ฮ่า ถ้ารู้ถึงหูล่ะก็ เ้าก็คงโดนลงโทษอย่างหนักเลยทีเดียวเพราะฉะนั้นเื่นี้ก็ต้องทำอย่างลับๆ แล้วก็ อย่าได้พูดไปเชียวว่าฉันเป็คนบอก
ราวินทร์ลองทำตามที่เมฆาสอนในคืนนั้นมีลูกค้ามาดูดวงพอดี และเธอก็ยอมจ่ายที่ 6เดือนตามคำแนะนำของราวินทร์ เขาวางไพ่โจ๊กเกอร์ลงบนกระดาษและให้เธอประทับลายนิ้วมือหลังดูดวงเสร็จกระดาษใบนั้นก็ไหม้และสลายไปเหมือนเดิมมีแสงสีฟ้าไหลออกมาเข้าไปสู่ไพ่เขารีบหยิบไพ่โจ๊กเกอร์นั้นขึ้นมาดูและพบว่า มีเลขขึ้นที่ด้านหลังไพ่
__________ 6_____ __________
เป็เลข 6 อยู่ตรงกลางไพ่เขาถอดถุงมือออก เอามือััไพ่และหลับตาสิ่งที่รู้สึกได้คือมีพลังงานบางอย่างไหลเข้าร่างกาย เขาค่อยๆลืมตาขึ้นและพบว่าร่างกายกลับมาดูหนุ่มและกระฉับกระเฉงอีกครั้ง “สุดยอด รู้สึกดีสุดๆมิน่าท่านคชาถึงได้อยากได้มันนัก” ไม่เพียงแต่รู้สึกกระฉับกระเฉงขึ้นเท่านั้นตาที่เจ็บอยู่ก็หายเจ็บ แถมความรู้สึกหิวและกระหายนั้นยังหมดไปด้วย
เวลาผ่านไปราวินทร์เริ่มติดใจการกินอายุขัยของมนุษย์เขาไม่ต้องทนทรมานจากความหิวโหยและกระหายอีกต่อไป เขาเลือกที่จะรับแต่ผู้หญิงเพราะผู้หญิงส่วนมาก จะยอมจ่ายมากกว่าผู้ชาย เขาเก็บอายุขัยคนไว้ในไพ่ได้พอสมควร แต่นั่นก็ทำให้ท่านคชาสงสัยและเริ่มไม่พอใจเพราะได้รับอายุขัยน้อยลง ทำให้เขาต้องหาวิธีที่จะเพิ่มจำนวนอายุขัยที่ได้รับให้มากขึ้น
แล้ววันหนึ่งก็มีผู้หญิงคนหนึ่งมาที่บ้านของเขาชื่อยุวดี เธอมากับเด็กน้อยคนหนึ่ง ซึ่งราวินทร์จำเด็กน้อยคนนั้นได้อย่างแม่นยำเธอคือเด็กที่เอาร่มมาให้เขาเมื่อครั้งก่อน แต่เด็กน้อยคนนั้นกลับจำราวินทร์ไม่ได้อาจเป็เพราะเขาดูหนุ่มและหล่อขึ้นจากการกินอายุขัยของมนุษย์ก็เป็ได้
ราวินทร์ : คุณ้าให้ผมทำนายดวงในอีกกี่ปีข้างหน้าครับ
ยุวดี : 10 ปีค่ะ
ราวินทร์ : รู้ใช่ไหมครับว่า หากให้ทำนาย 10 ปีก็ต้องจ่ายด้วยอายุขัย 10 ปีเช่นกัน แบบนั้นถ้าคุณมีอายุขัยไม่ถึง 10 ปีคุณก็จะตายทันทีนะ
ยุวดี : ฉันไม่เชื่อเื่นั้นหรอกค่ะ แต่ฉันเชื่อว่าคุณดูได้แม่นจริงๆ
ราวินทร์อยากได้ 10 ปีนั้นมากเพราะมันคงจะทำให้ท่านคชาพอใจขึ้นมาบ้าง แต่สิ่งที่เขากังวลคือเขาไม่เคยทำนายให้ใครเกินกว่า 3 ปีเลย ครั้งสุดท้ายที่ดูมันเ็ปทรมานอย่างมาก“ถ้าเราส่ง 10 ปีนั่นให้ท่านคชา แล้วที่เราหาได้หลังจากนั้น ก็เก็บไว้ใช้เองได้อย่างสบายเลยนิแล้วค่อยกินอายุขัยของคนถัดไปเพื่อเพิ่มพลังก็ได้” ราวินทร์คิดเช่นนั้นและยอมรับที่จะดูดวงให้ยุวดี
ราวินทร์ : คุณอยากรู้อะไรหล่ะ เื่ของสามีงั้นเหรอ?
ยุวดี : ฉันอยากรู้ว่าภารกิจของฉัน จะสำเร็จหรือไม่คะ
ราวินทร์ : แค่นั้นถึงกับต้องเดิมพันถึง 10 ปีเลยเหรอครับ
ยุวดี : ใช่ค่ะ เพราะฉันไม่รู้ว่ามันต้องใช้เวลานานแค่ไหน ถ้าน้อยปีไปก็จะมองไม่เห็น ดังนั้นเพื่อความมั่นใจ ฉันจึงขอแลกที่ 10 ปีค่ะ
“น่าแปลกมากจริงๆผู้หญิงส่วนใหญ่ที่มา มักจะขอให้ดูแต่เื่ความรัก ผู้ชาย และเมียน้อยทั้งนั้นทำไมเธอถึงอยากรู้เื่งานกันนะ” ราวินทร์แปลกใจกับคำถามที่ยุวดี้าจะรู้และมันก็เพิ่มความอยากรู้กับตัวเขาเองด้วยว่าทำไมกันเธอถึงไม่ได้สนใจเื่ของสามีเธอเหมือนผู้หญิงคนอื่นๆและภารกิจที่เธอว่านั้น มันคืออะไร เขาจึงตัดสินใจให้เธอทำสัญญาและเปิดไพ่เพื่อทำนาย
K โพธิ์ดำ :-
ราวินทร์ไม่เห็นในอดีตของยุวดีมากนักสิ่งที่เห็นมันสั้นมาก เป็ชายร่างใหญ่คนหนึ่งยืนอยู่ในห้องเธอดูเกรงกลัวชายคนนั้นมาก “หรือคนนี้จะเป็หัวหน้าของเธอ” ราวินทร์คิดเช่นนั้น
ราวินทร์ : เพิ่งได้รับมอบหมายให้ทำงานไม่นานมานี้เองใช่ไหมครับเหมือนว่าหัวหน้าคุณจะเป็คนที่ดุและน่ากลัวมากนะครับถึงทำให้คุณไม่สามารถปฏิเสธคำสั่งนี้ได้
J โพธิ์ดำ : -
แล้วเขาก็ต้องใอีกครั้งเมื่อเปิดไพ่ใบที่2 ที่แสดงถึงปัจจุบันออกมา หญิงคนนี้เปิดได้แต่ไพ่ที่เป็โพธิ์ดำ สิ่งที่เขาให้นั่นมีแต่กองไฟที่ร้อนระอุ กับคนตายที่นอนเรียงรายอยู่รอบตัวเธอเต็มไปหมด“เธอทำงานอะไรกันแน่” เขาเริ่มสงสัยและไม่ได้อธิบายความหมายของไพ่ใบนี้ให้เธอฟัง
เขาเปิดไพ่ใบสุดท้ายขึ้นมาทันทีเพื่อดูอนาคตถึงตอนนี้ เขาเริ่มเ็ปมากขึ้นเรื่อยๆแล้ว เริ่มมีเืไหลออกมาจากตาเขาและยุวดีก็เห็นพอดี
ยุวดี : เป็อะไรรึเปล่าคะ?
ราวินทร์ : ไม่ต้องใครับ ผมจะทำนายให้จนเสร็จ
Q โพธิ์ดำ :-
“เป็ไปไม่ได้ฉันไม่เคยเห็นไพ่แบบนี้มาก่อน ทำไมถึงเป็แบบนี้ล่ะ” ราวินทร์มองดูไพ่ใบนั้น เขาไม่เคยเจอใครที่มีแต่ความโชคร้ายแบบนี้มาก่อนภาพที่เห็นนั้น เป็ตัวเธอที่ร้องไห้คร่ำครวญ ท่ามกลางผู้คนที่ล้มตายมากมายราวินทร์พยายามสงบสติ และพูดเลี่ยงในสิ่งที่เห็น
ราวินทร์ : ไพ่บอกถึงความล้มเหลวคุณต้องสูญเสียทุกอย่างที่มีไป ไม่มีทางทำสำเร็จอย่างแน่นอนครับ
ใบหน้าที่นิ่งเฉยของยุวดี ยิ่งทำให้เขาแปลกใจ“เธอไม่เชื่อที่ฉันพูดงั้นเหรอ” เขาคิดเช่นนั้น
หลังจากทำนายเสร็จ สัญญาก็ไหม้อายุขัย 10 ปี ถูกส่งไปให้คชา เขาก็หยิบผ้าขนหนูขึ้นมาปิดดวงตาไว้เพื่อไม่ให้เืไหลออกมาอีก ไม่เพียงแต่ตาขวาที่มีเืไหลตาซ้ายก็เริ่มแดงกล่ำและบวม
ยุวดี : แล้วลูกสาวฉันล่ะคะ เธอจะเป็ยังไง?
ราวินทร์ : อันนั้นเป็ดวงของลูกคุณ ผมไม่สามารถรู้ได้ ว่าเธอจะเป็ยังไง
ยุวดีเดินออกมาจากห้องและพาลูกสาวที่นั่งรออยู่หน้าห้องกลับบ้านเด็กน้อยหันกลับมามองราวินทร์ที่ยังถือผ้าปิดตาไว้เหมือนเธออยากจะพูดอะไรกับราวินทร์ แต่ถูกแม่เรียกไว้เสียก่อนเธอจึงต้องตามแม่ออกไป
เวลาผ่านไป 1 เดือนหลังจากนั้น ยุวดีได้พาลูกกลับมาหาราวินทร์อีกครั้งเธอขับรถหรูราคาแพงมา แต่งกายด้วยชุดที่ดูดีมีราคาทั้งเธอและลูกสาวดูมีความสุขและร่าเริงกว่าครั้งก่อนที่มา
ราวินทร์ : มีเื่อะไรให้ช่วยงั้นเหรอครับ?
ยุวดี : มีข้อเสนอมาให้คุณค่ะ
ราวินทร์ :ผมเคยบอกไปแล้วนะว่าสามารถดูให้ได้แค่ครั้งเดียวเท่านั้น ไม่สามารถทำนายซ้ำได้
ยุวดี : เปล่าค่ะ อยากให้คุณช่วยรับเลี้ยงเด็กคนนี้หน่อยค่ะ ฉันจะมอบทรัพย์สินและอายุขัยทั้งหมดของฉันให้กับคุณหากคุณสัญญาว่าจะดูแลมีนาเป็อย่างดีจนกว่าเธอจะโต
ราวินทร์ : ทำไมถึงต้องทำแบบนั้นล่ะครับ ถึงกับยอมตายเลยงั้นเหรอ
ยุวดี : คำทำนายของคุณแม่นมากค่ะ ธุรกิจที่ฉันทำเกี่ยวข้องกับยาเสพติดค่ะและฉันอยากจะออกจากวงการนั้นไปใช้ชีวิตเหมือนคนปกติแต่มันล้มเหลวอย่างที่คุณว่าค่ะ ฉันจะถูกตามล่าและฉันไม่้าให้ลูกสาวฉันได้รับอันตราย ฉันจึงยอมที่จะตายเพื่อให้เธอมีชีวิตรอดและปลอดภัย
ราวินทร์ได้ฟังเช่นนั้นก็เริ่มสนใจ แต่เธอเหลืออายุขัยเท่าไหร่กัน? ใน่ 10 ปีที่เขามองเห็นนั้นมันว่างเปล่ามาก แทบไม่เห็นอนาคตอะไรของเธอเลย แต่ถ้าเธอมอบอายุขัยให้ทั้งหมดเธอก็จะตายทันที เพราะฉะนั้น เธอคงไม่รู้หรอกว่าเขาจะดูแลเด็กคนนั้นหรือไม่และเขาก็ไม่สนใจว่าเด็กคนนั้นจะอยู่รอดปลอดภัยหรือไม่ คิดได้เช่นนั้น เขาจึงตกลงที่จะทำสัญญากับยุวดีและเธอก็นำสัญญาที่เธอเป็คนเขียนวางลงบนโต๊ะ
ข้าพเ้า...........................................
ยินดีรับเลี้ยง................................................ไว้จนกว่าเธอจะอายุครบ 20 ปีบริบูรณ์ และจะดูแลเป็อย่างดีมิให้ขาดตกบกพร่องใดๆทั้งสิ้น
ข้าพเ้า...............................................
ยินดีมอบอายุขัยจำนวน.............................................ให้แก่.....................................................
เพื่อการรับดูแลลูกสาวของข้าพเ้านับั้แ่บัดนี้เป็ต้นไป
ทั้งคู่เขียนสัญญาและประทับตราเืลงในใบสัญญาราวินทร์กระหยิ่มยิ้มย่องด้วยความชอบใจที่เขาจะได้รับอายุขัยโดยที่ไม่ต้องแบ่งให้คชา จอมปีศาจตนนั้นแม้แต่วันเดียวและหลังจากสัญญาจบสิ้น ยุวดีก็สิ้นใจทันที มีนาเด็กน้อยที่นั่งเล่นนอกห้องก็ใเมื่อราวินทร์เดินออกมาและบอกว่าแม่เธอสิ้นใจแล้ว ตำรวจมาในไม่ช้าราวินทร์บอกแค่ว่าเธอมาดูดวงและจู่ๆเธอก็สิ้นใจครั้งนี้เขาไม่ได้ใเหมือนครั้งที่แล้ว เขาให้ปากคำตำรวจอย่างใจเย็นมีนานั่งร้องไห้กอดศพแม่ เธอถูกพาตัวไปส่งให้กับปู่ย่าที่บ้านราวินทร์ไม่สนใจที่จะทำตามสัญญานั่นสักนาทีเดียวถึงจะสงสารเด็กน้อยที่เคยใจดีกับเขาเมื่อครั้งก่อนอยู่บ้างแต่เขาคิดว่าให้เด็กกลับไปอยู่กับญาติของเขาจะดีกว่าเขาไม่สนใจสมบัติที่ยุวดีเขียนพินัยกรรมไว้ให้และได้ส่งคืนเงินทั้งหมดให้กับญาติของเธอ เก็บไว้เพียงอายุขัยของยุวดี ที่เข้ามาอยู่ในไพ่ทั้งหมด30 ปี
ราวินทร์เลือกกินอายุขัยแค่10 ปี ส่วนอีก 20 ปี เขาเก็บมันใส่ไพ่ไว้ ซึ่งมันทำให้เขามีพลังเพิ่มขึ้นมากจนสามารถทำนายดวงได้โดยที่เืไม่ไหลออกจากตา และสามารถทำนายได้ทีละหลายๆคนเขาเริ่มมีความโลภในสิ่งต่างๆมากขึ้น เขาหนีออกจากบ้านหลังนั้นไปและไปสร้างที่อยู่ใหม่โดยไม่ได้บอกให้เมฆารู้