EP.02 ราชันย์ปีศาจเจ็ดประทีป 2
ราชันย์ปีศาจร้องโหยหวนด้วยความเ็ป เสียงครวญครางนี้น่ากลัวเสมือนกับเสียงของภูตผี จู่ๆ มันก็กางแขนทั้งสองข้างออก
รังสีสังหารพุ่งออกมาทุกสารทิศ รวมทั้งพุ่งเข้าหาราชันย์ปีศาจในขณะที่มันคำรามเสียงทุ้มต่ำ
“ห้าประทีปทะลายแปดทิศ!”
“ตู้ม ตู้ม ตู้ม…” เสียงะเิของรังสีโลหิต ยอดฝีมือระดับเทพอีกสองสามคนร่างะเิเป็จุณเพราะต้านพลังของราชันย์ปีศาจไม่ไหว
แต่กระบี่อันคมกริบในมือของฉินอี้พุ่งออกไปกลางอากาศ “ฉึก” เสียงกระบี่พุ่งทะลุหน้าอกของราชันย์ปีศาจ โลหิตทะลักออกจากาแ ในขณะที่ราชันย์ปีศาจสังหารศัตรู อาการาเ็ของมันรุนแรงขึ้นทวีคูณ
“หกประทีปชิงโลกา!”
เสียงคำรามโกรธเกรี้ยวของราชันย์ปีศาจเจ็ดประทีปสั่นะเืไปทั้งขุมนรก ฟ้าดินพลิกผัน จักรวาลบิดเบี้ยว ยอดฝีมือระดับเทวะสิบกว่าคนนอกจากฉินอี้ ร่างกายะเิเป็จุณ แต่ก่อนตายได้ใช้พลังเทวะเฮือกสุดท้ายสร้างคันศรโลหิตห่อหุ้มกระบี่ของพวกเขาแล้วพุ่งเข้าใส่ราชันย์ปีศาจ
“ฝุบ ฝุบ ฝุบ…”
ร่างของราชันย์ปีศาจเต็มไปด้วยรูพรุน พลังทั้งร่างแทบจะไม่มีเหลือแล้ว เืทะลักออกมาปากไม่มีท่าทีว่าจะหยุด มันหัวเราะเสียงดัง “ฉินอี้ ไอ้คนชั่ว เพื่อที่จะแย่งชิงพลังของข้าแล้ว เ้าถึงกับยอมสูญเสียยอดฝีมือทั้งแผ่นดิน แต่ข้าไม่ยอมให้เ้าสมหวังหรอก พลังเจ็ดประทีปไม่มีทางตกเป็ของคนต่ำต้อยอย่างเ้าหรอก!”
ฉินอี้หน้าตาบิดเบี้ยวทันที ท่าทีของเขากลายเป็มุ่งร้าย มือซ้ายชูขึ้นสู่ท้องฟ้า ลูกบอลโลหิตสีแดงขนาดใหญ่ลอยอยู่เหนือฝ่ามือ เขาพูดเสียงต่ำ “พลังิญญายุทธ์โซ่เทวะสิบเจ็ดชั้น ผนวกกับพลังเทวะที่ข้าสะสมมาทั้งชีวิต ข้าไม่เชื่อว่าจะตัดหัวของปีศาจใกล้ตายอย่างเ้าไม่ได้!”
เขากระโจนเข้าใส่ราชันย์ปีศาจ พุ่งพลังทั้งหมดใส่ฝ่ายตรงข้าม
ร่างของราชันย์ปีศาจสั่น ประกายแสงจากดาราบนฟากฟ้ารายล้อมร่างของมัน สองแขนชูขึ้น เปล่งเสียงเด็ดขาด “เจ็ดประทีปพลิกดารา!”
“ฟิ้ว!”
ลำแสงจากดวงดารารวมกันกลายเป็กระบี่พุ่งเข้าใส่ฝ่ายตรงข้าม โซ่เทวะที่ใช้ป้องกันการโจมตีจากพลังเจ็ดประทีปของฉินอี้ขาดกระจุย ตามด้วยร่างของเขาที่เริ่มปริแตกตามด้วยร่างที่ะเิกระจายเป็ชิ้นเล็กชิ้นน้อย ทว่าพลังเทวะบนฝ่ามือได้ถูกส่งออกไป และกระแทกใส่หน้าอกของราชันย์ปีศาจเจ็ดประทีปเรียบร้อยแล้ว!
ก่อนที่ฉินอี้จะสิ้นลมนั่นเอง ใบหน้าเขากลับปรากฏความกระหยิ่มขึ้น “ราชันย์ปีศาจเจ็ดประทีป ถึงแม้เ้าจะฆ่าข้าได้ ทว่าร่างเทวะของเ้าถูกทำลายแล้ว เ้าต้องตายแน่นอน!”
พูดจบร่างของฉินอี้ก็ะเิออกเป็ชิ้นๆ กลายเป็ฝุ่นธุลีลอยไปกับสายลม
“เอื้อก…”
เืสดๆ ทะลักออกมาจากปากของราชันย์ปีศาจอีกครั้ง แต่ด้วยความทรนงของตนทำมให้เขายืนหยัดอยู่บนเกลียวคลื่นไม่ล้มลงไป พร้อมกับหัวเราะเสียงดัง “ฉินอี้ เ้าอยากได้พลังเจ็ดประทีปของข้ามาตลอด อย่าฝันไปเลย ตอนนี้เ้าก็ตายไปแล้ว สะใจข้าจริง ฮ่าๆ…แค่ก…”
ราชันไออย่างรุนแรง เืในร่างเริ่มทะลักออกมา
ในจังหวะนี้เอง ราชันย์ปีศาจมองเห็นหลินมู่อวี่ที่อยู่บนหินก้อนั์ ราชันยิ้มออกมาอย่าน่ากลัว “เ้าหนู เด็กอ่อนแออย่างเ้ามาอยู่นรกขุมที่สิบเจ็ดได้อย่างไร รนหาที่ตายชัดๆ ”
หลินมู่อวี่ตกตะลึง แต่เขากลับขยับตัวไม่ได้ เขาตกอยู่ใต้แรงกดดันของราชันย์ปีศาจ ราวกับร่างกายจะแตกเป็เสี่ยงๆ วินาทีไหนก็ได้ ทรมานอย่างที่สุด
ราชันย์ปีศาจเจ็ดประทีปมีสีหน้ามุ่งร้าย แม้ร่างกายกำลังจะสลายไปก็ตาม มันมองหลินมู่อวี่ด้วยสายตาราวกับมองเหยื่อ พูดเสียงดัง “ไอ้เ้าหนู โชคดีที่เ้าอยู่ที่นี่! ร่างเทวะของข้ากำลังจะแตกสลาย ไม่สามารถแบกรับพลังเทวะของข้าได้ หึ ถือว่าเ้าโชคดี ข้าขอร่างของเ้าก็แล้วกัน!”
ราชันย์ปีศาจเจ็ดประทีปตะคอกออกมา พลังสายหนึ่งเข้าปะทะจิติญญาในร่างของหลินมู่อวี่!
“อะไรน่ะ?!”
หลินมู่อวี่ใ รู้สึกเหมือนตกนรกในฉับพลัน จิติญญากำลังแผดเผา หรือพูดอีกอย่างก็คือ ิญญาของเขากำลังถูกกำจัด พลังิญญาของราชันย์ปีศาจเจ็ดประทีปกำลังกลืนกินเขา มันคิดจะร่างของเขา!”
“ฮ่าๆ เ้าอย่าเปลืองแรงต่อต้านเลยดีกว่า!” ราชันย์ปีศาจเจ็ดประทีปหัวเราะชั่วร้าย “ได้กลายมาเป็ร่างให้ข้า ถือเป็เกียรติยศของเ้าเลยนะ หายไปซะเถอะ ิญญาต่ำต้อยอย่างเ้าไม่มีคุณสมบัติที่จะมีชีวิตอยู่บนโลกใบนี้!”
ในหัวของหลินมู่อวี่ร้อนเหมือนมีไฟแผดเผา รู้สึกเหมือนอยู่ในนรกขุมที่ลึกที่สุด ความทรมานระดับนั้นไม่ใช่คนธรรมดาจะแบกรับได้ เขาแหกปากร้องอย่างเ็ป คุกเข่าลงบนแผ่นหิน ร่างสั่นเทิ้ม ิญญากำลังถูกกัดกร่อน!”
แต่ขั้นตอนนี้ผ่านไปแล้วครึ่งนาทีก็ยังไม่สิ้นสุด
“หืม?” ราชันย์ปีศาจเจ็ดประทีปสงสัย “ทำไมกัน?”
ในตอนนี้หลินมู่อวี่ค่อยๆ เงยหน้าขึ้น ถึงแม้ร่างกายจะถูกตรึงด้วยพลังของราชันย์ปีศาจ แต่ั์ตาของเขากลับยิ่งเปล่งประกายขึ้นเรื่อยๆ เขากัดฟันแน่น จิตใจที่แน่วแน่ไม่ยอมแพ้ลุกโชติ่ คำรามด้วยความโกรธ “มีสิทธิ์อะไร! เ้าถือสิทธิ์อะไรมากำจัดข้า ราชันย์ปีศาจเจ็ดประทีปบ้าบออะไร…เ้าคิดว่าตนเองสูงส่งนักหรือไง เลิกคิดที่จะกลืนกินิญญาของข้า ข้าเกิดมาเพื่อเป็ราชันย์!”
หลินมู่อวี่ะโ เขาอดกลั้นต่อความเ็ปสาหัสราวกับจิติญญาถูกฉีกทึ้ง และค่อยๆ ลุกขึ้นยืนบนแผ่นหิน
สองสามวินาทีต่อมา ผู้ที่ต้องตกตะลึงกลับกลายเป็ราชันย์ปีศาจ ร่างกายของมันแตกสลายไปแล้ว ส่วนดวงิญญาก็ได้รับาเ็สาหัส แต่ที่ทำให้มันประหลาดใจยิ่งกว่าก็คือ ความบ้าระห่ำของเด็กหนุ่มเบื้องหน้า
ความ้ามีชีวิตรอดทำให้พลังของเด็กหนุ่มไม่ด้อยไปกว่ามัน เื่นี้ทำให้ราชันย์ปีศาจตะลึงจนทำอะไรไม่ถูก พลังเจ็ดประทีปของมันเข้าสู่ร่างกายของเด็กหนุ่มผู้นี้ไปแล้ว ทว่าจิติญญาของมันกลับถูกดวงจิตที่้ามีชีวิตอยู่ของเด็กหนุ่มกำจัดออกไป!
“ไม่…”
ราชันย์ปีศาจแผดเสียงด้วยความโกรธแค้น ร่างทั้งร่างะเิออกเป็จุณ แม้แต่จิติญญาก็สลายไปกับสายลม
“ปึง…”
หลินมู่อวี่เข่าทรุดลงกระแทกพื้นหิน อวัยวะภายในถูกแผดเผา ดวงิญญาของเขาได้รับาเ็ มือทั้งสองข้างกุมหัวส่งเสียงร้องโหยหวน ทันใดนั้นคลื่นพลังก็ะเิขึ้นมาเื้ัเขา พัดร่างของเขาหายไปจากตรงนั้น ขณะที่กำลังทะลุอุโมงค์มิติ หลินมู่อวี่เข้าสู่ห้วงนิทราอีกครั้ง
เขารู้สึกตัวขึ้นมาโดยไม่รู้ว่าอยู่ที่ไหนและเวลาใด ตอนที่เขาค่อยๆ ลืมตาขึ้น ก็ได้ยินเสียงดีใจของเด็กสาวดังขึ้นที่ข้างหู “ท่านปู่! ท่านปู่! เขารู้สึกตัวแล้ว!”
แสงเทียนที่กำลังส่ายไหวเบาๆ ปรากฏเข้าสู่ม่านตาเขา ส่วนตัวเขานอนอยู่บนเตียงที่ดูธรรมดาๆ
ประตูเปิดออก ชายชราเคราขาวในชุดยาวสีเทาเดินเข้ามา ร่างกายเขาเต็มไปด้วยกลิ่นของยา แต่สีหน้ากลับแดงเปล่งปลั่ง เขายิ้ม “เ้าหนุ่ม ในที่สุดเ้าก็ตื่นเสียที ข้านึกว่าเ้าจะไม่รอดเสียแล้ว!”