"ถึงว่านายคง เป็พวกนั้นนะสิ หน้าหวานเชียว นี่คงกะมาทำงานหาเงิน ไปผ่าตัดแปลงเพศสิท่า"อ้าวเฮ้ย ไหงเป็งั้น รึว่าพี่แกจะเป็ พวกเก้งกว้างจริงๆ
"เปล่า เปล่า ..กระหม่อมเป็ผู้ชายทั้งแท่ง" องค์ฟีรอสหัวเราะดังลั่น
" ผู้ชายอะไรว๊ะไม่กล้าสบตาผู้ชายด้วยกัน แกนี่เสียชาติเกิดจริงๆ ผู้ชาย มันต้องอย่างฉัน "ว่าแล้วก็ถลกฉลองพระองค์ชุดนอน แล้วก็สะลัดมันจนไปกองอยู่อีกทาง ระรินใจอยู่ที่ตาตุ่ม เหลือบมองหน้าท้องที่ประกอบด้วยซิกแพ็ค องค์ฟีรอส ตบ ซิกแพ็คเบาๆ เป็การอวดอ้าง
"เห็นไหม ต้องแบบนี้ถึงจะสวย" แหวะ มีแต่ซิกแพ็ค เป็มัดๆ สวยตรงไหน สู้ของเธอก็ไม่ได้แบนราบ ขาวสวย สะดือที่บุ่มลงไปเล็กน้อยน่ามองแค่ไหนพวกผู้ชายไม่รู้หรอก อย่างเธอถึงเรียกว่าสวย เซอะยังกล้ามาอวด ระรินเป็คนที่ปิดความรู้สึกทางใบหน้าไม่มิด องค์ฟีรอส มองสายตาของเธอออก คว้าแขนบาง ให้ลูบมัดกล้ามตรงหน้าท้อง ระรินเกร็งมือไว้แน่น มือเย็นเฉียบรีบหดมือกลับ แต่ มือแข็งแรงยังจับมือบางแน่น ความรู้สึกบางอย่างแล่นเข้าสู่หัวใจระรินจนใจเต้นตุบตับ
"อ้าวจับดูสิ ฉันไม่เคยให้ใครลองจับเลยนะ เห็นว่านาย คงอิจฉาเผื่ออยากมีแบบฉัน ฉันคิดออกแล้ว นายนี่น่าสงสารจริงๆ เหมือนพวก เด็กขาดอาหาร ขาดการออกกำลังกาย เอางี้ดีกว่า ฉันอยากลองชกมวยไทย นายเรียนมวยไทยกับฉันวันละหนึ่งชั่วโมง่เย็นๆ รับรองซิกแพ็คขึ้นแน่นอน"ระรินเบิกตาโต อีกแล้วเหรอ เวรกรรมอะไรของเธอT_T นี่ล่ะมั่งที่ใครๆ ก็บอกว่าใจดี