นิยายแห่งรักพันผูกที่ผูกพันธ์ พ่อลูก-ผูก-พัน-รัก เขียนโดย สลักกานต์
ตอนที่ ๒๕
เช้าวันอาทิตย์ มายด์นัดซีมาหาแต่เช้า ซีก็ทำตามอย่างว่าง่าย มายด์พาซีไปเดินเล่นที่สวนสาธารณะหน้าค่ายฝึกการแสดง
“ไหน..ลองพูดบทของโรมิโอในฉากแรกที่โรมิโอพบจูเลียตเป็ครั้งแรกซิ”
“ตรงนี้เลยเหรอครับพี่มายด์” ซีถามอย่างกลัวๆ
“ซีจะกลัวอะไร” พูดแล้วมายด์ก็ขยับตัวเข้าใกล้ซีจนเรือนร่างแทบจะ.. ชิดกัน “มีแค่เราสองคน” พูดจบมายด์ก็พยักหน้าให้ซีเริ่มพูดแต่ความที่ทั้งสองยืนใกล้กันมาก การพยักหน้าของมายด์ จึงทำให้เขาเกือบจะจูบซี
ซียิ้มรับแล้วถอยตัวออกห่างจากมายด์นิดเดียว เพื่อให้เขาเปิดบทละครดูได้ แล้วซีก็เริ่มอ่านบท “เคยรักแล้วหรือใจเอย .. เมื่อก่อนนี้”
มายด์ยกมือห้ามแล้วอธิบายให้ซีฟังว่า.. “นี่คือครั้งแรกที่โรมิโอพบจูเลียตนะแล้วโรมิโอน่ะ เพิ่งอกหัก เพื่อนๆ เลยชวนให้เขามางานปาร์ตี้นี้ แล้วในงานปาร์ตี้ก่อนหน้าฉากนี้โรมิโอได้ใส่หน้ากากเต้นรำกับเด็กสาวที่ใส่หน้ากากคนหนึ่ง ซึ่งโรมิโอรู้สึกว่าเขาเต้นเข้าขากับเด็กสาวคนนั้นมากโรมิโอมีความสุขมาก”
ซีฟังมายด์พูดและมองมายด์ด้วยแววตาที่ชื่นชมมายด์เสียเหลือเกิน
มายด์พูดและมองซีราวกับซีเป็จูเลียตของเขา “แล้ว.. โรมิโอก็พบว่า เด็กสาวที่ใส่หน้ากากคนนั้นเธองดงาม.. น่ารัก.. ชวนให้มองเพียงใด”
ซีฟังมายด์พูดก็พยักหน้ารับรู้ตามไปก้วย
มายด์ยังคงมองซีด้วยความรู้สึกของโรมิโอ “โรมิโอมองจูเลียตด้วยความตะลึงงัน หัวใจเขา..พลันล่องลอยไปหาเธอ” มายด์บอกความในใจเขาไปกับคำพูดนั่นด้วย
ซีรู้สึกกับสิ่งที่พี่มายด์สื่อสารผ่านแววตานั่น.. ซีเข้าใจคำพูดที่พี่มายด์บอก .. แต่ซีก็ยังไม่รู้ว่า .. เขาจะต้องทำยังไงจึงจะได้อย่างที่พี่มายด์บอก ซีคิดโน่นนี่นั่นในหัววุ่นวายไปหมดจนใบหน้าซีเคร่งเครียดขึ้นมา
มายด์ยิ้มให้ซีแล้วใช้มือเขานวดคิ้วที่ขมวดของซี มืออีกข้างของมายด์ก็เอาบทละครไปจากมือซี
“เอ่อ..พี่มายด์” ซีจะอ้าปากห้าม แต่พี่มายด์ส่ายหน้าปรามซีไว้ด้วยกิริยาที่ทำให้หัวใจซีสั่นไหวอีกครา ซีได้แต่ยิ้ม แต่ไม่กล้าสบตา
“ซี..มองตาพี่”
คำพูดพี่มายด์ทำให้ซีจำใจเงยหน้าขึ้น สบตาพี่มายด์
มายด์มองเข้าไปในแววตาของซีพร้อมกับส่งความหมายตามที่มายด์บอกซีไปเมื่อครู่ แล้วมายด์ก็เริ่มอ่านบทของโรมิโอ...
“ .. เคยรักแล้วหรือใจเอย.. เมื่อก่อนนี้ .. ” ทุกอย่างที่พี่มายด์สอนซี มันชัดเจนในแววตาของพี่มายด์ ซีมองแววตาพี่มายด์ราวต้องมนต์
แล้ว.. ซีก็กลายเป็จูเลียตที่ตกอยู่ในภวังค์เพราะคำพูดโรมิโอ
“.. เถียงเถิดตาว่าเคยมีที่เคยมอง..” โรมิโอพูดต่อ สายตาจูเลียตยังประสานกับสายตาโรมิโอแม้อยากหลบสายตา แต่ดูเหมือนว่า.. จูเลียตจะไม่อาจกระทำได้
“.. เพราะไม่เคยเห็นงามจริงดังเช่นน้อง.. ” ความรู้สึกทั้งมวลที่พี่มายด์ฝากมาในแววตามันเข้าไปในหัวใจของซี .... จูเลียตตกหลุมรักโรมิโอทันที
“ .. เ้างามผุดผ่องเย้ยเพ็ญสวยด้วยพักตรา.. ” พูดจบ มายด์ก็จับมือซีที่เย็นเฉียบด้วยความปราะหม่าขึ้นมาทั้งที่ดวงตาของพี่มายด์ มิได้ละสายตาจากแววตาของซีเลย แล้วพี่มายด์ก็ยกมือซีขึ้นมา และ.. จูบที่หลังมือของซี
ซีเขินอายจนทำอะไรไม่ถูก.. ในใจของซีมีพี่มายด์อยู่เต็มหัวใจ .. ซีรู้สึกได้ทันทีว่านี่คือ ... ‘รัก’... รักที่แสนสวยงาม ..มิใช่รักที่วูบวาบฉาบฉวยแบบที่ตนเคยมีกับพ่อชล
.. นี่!! ..นี่พี่มายด์ใช้บทละครจีบเราเหรอ? .. ซีคิดได้แค่นั้น .. แค่นั้นจริงๆ !!
มายด์เห็นนนวิ่งมาตามหาซี ก่อนที่นนจะเห็นมายด์อยู่กับซี มายด์จึงบอกให้ซีไปรวมกลุ่มกับเพื่อนๆก่อน สักครู่มายด์จะตามไปเวิร์กช็อบรวมให้เด็กๆ ทุกคนแทนครูโช
เมื่อเด็กๆทุกคนรวมกลุ่มกันในห้องฝึกแล้ว มายด์ก็นำเวิร์กช็อบตามที่ครูโชบอกไว้ ่พักการฝึก มายด์บอกเด็กๆ ทุกคนว่าวันนี้ครูโชไม่ค่อยสบาย จึงไม่ได้มาฝึกการแสดงให้ มายด์จึงมาทำหน้าที่แทนครูโช
การไม่มีปุ๊อยู่ในค่ายการแสดงทำให้กายต้องอยู่คนเดียว กายจึงเริ่มยิ้มอย่างเป็มิตรให้กับเพื่อนร่วมค่ายมากขึ้น ยูแอบมาเตือนซีและผองเพื่อนว่าอย่าใจอ่อนรับคนอย่างกายเข้ากลุ่มเด็ดขาด แล้วยูก็เดินจากไปก่อนที่ใครจะได้ถามถึงเหตุผล แต่ทุกคนก็เลือกที่จะทำตามที่ยูบอก
หลังอาหารเช้า มายด์ขอให้วรวุธสอนเื่การทำงานต่างๆในกองถ่ายให้เด็กๆ รับรู้จะได้เตรียมตัวทำงานในกองถ่ายได้อย่างลงตัว มายด์ขอตัวซีกับชีทไปฝึกฝนเพื่อแสดงบทโรมิโอกับจูเลียต
วรวุธรู้สึกดีใจกว่าครั้งไหนๆที่เขาได้สอนเด็กๆ ในวันนี้ ก็เวลานี้วรวุธอยากสอนเด็กๆ โดยเฉพาะ .. นน ..เด็กหนุ่มหน้าตาน่ารักและปากดี ที่วรวุธแอบมองอยู่หลายครั้งหลายครา นนเองก็มีความสุขที่ได้ต่อปากต่อคำกับพี่วุธของเขา
ในห้องฝึก มายด์อธิบายให้ชีทเข้าใจอีกครั้งแม้จะไม่ละเอียดเท่าที่บอกซี แต่ก็มากพอที่ทำให้ชีทแสดงได้ดีขึ้น แล้วโรมิโอซีก็เริ่มซ้อมละครกับจูเลียตชีท
“ .. หากแม้ข้าละลาบล่วงสิ่งดีงาม ด้วยมือทราม แสนบาปสุดประมาณนี้ .. ” ซีในฐานะโรมิโอพูดพร้อมกับจับมือชีทที่เป็จูเลียตมาแนบอกตนเอง “ .. ข้าเปรียบเหมือนผู้แสวงบุญมาที่นี่ เพื่อแก้สิ่งกาลี.. ด้วยรอยจุมพิต .. ” ซีพูดบทพูดทั้งที่สายตายังประสานสายตากับชีทตลอดเวลา แบบที่พี่มายด์ทำกับเขาเมื่อเช้า
แม้จะแสนอายแต่จูเลียตก็มิได้ดังมือเธอกลับ ยังคงปล่อยให้มือนั่นััหัวใจของโรมิโอชีทเข้าใจความรู้สึกเด็กสาวชัดเจน “ .. ท่าน..มือท่านสิแสนผิด .. ” ชีทต่อว่าซีแต่ใบหน้ากลับแย้มยิ้ม
โรมิโอเข้าใจได้ทันทีว่าจูเลียตมีใจให้กับเขา
“ .. ทำกิจล้ำ มือผู้แสวงบุญนำจับนุ่มนวล...ก็ควรคิด” จูเลียตยังคงต่อว่าอีกฝ่ายด้วยน้ำเสียงที่ตรงกันข้ามกับความรู้สึก
“ .. ไฉน..นักบุญเช่นท่าน เอ่ยคำเพียงน้อยนิด .. ” โรมิโอยิ้มตอบจูเลียตและตัดพ้อ
“ .. ปากข้าเอ่ยแต่นามศักดิ์สิทธิ์ .. อธิษฐาน .. ” จูเลียตตอบไปอย่างไรเดียงสา
คำตอบจูเลียตทำให้โรมิโอได้ทีเขาจึงขยับตัวเข้าใกล้จูเลียตเข้าไปอีก “.. ท่านโปรดช่วยข้าพ้นสิ่งกาลี ด้วยจุมพิตที่ท่านศรัทธามาเนิ่นนาน .. ”
จูเลียตรู้ว่าโรมิโอขอสิ่งใด แต่ก็เลือกไม่ถอยหนีเมื่อโรมิโอเดินเข้าหา “ .. ข้าจะไม่เคลื่อนกาย ร่ายพรชาญ .. ”
ดวงหน้าโรมิโออยู่แทบจะชิดใบหน้าจูเลียต “ .. จงนิ่งนาน ณ ตัวข้า ... จะรับพร ..” โรมิโอก้มลงจะจุมพิตจูเลียตแต่ซีกลับไม่กล้าทำตามที่ตัวละครต้องทำ
ซีหันหน้าไปมองมายด์ด้วยความกลัวว่า..พี่มายด์จะว่าเขา
แต่..มายด์ยิ้มให้ พร้อมกับอธิบายเทคนิคการจูบให้ซีกับชีทเข้าใจ แล้วมายด์ก็จะสาธิตเทคนิคการจูบให้ซีกับชีทดู ด้วยการจูบซี “ซียืนนิ่งๆ นะ ไว้ใจพี่รอจังหวะที่พี่เข้าประชิด แล้วพี่จะจูบตามเทคนิคนะ”
“ครับ” ซีตอบรับ และยืนนิ่งๆ รอจังหวะที่ต้องรอจังหวะ ก็เพราะมีบทพูดที่ต้องพูดกันนิดหน่อยแล้วจึงจะถึงจังหวะที่ต้องจูบตามที่บทเขียนไว้ แม้จะยืนอยู่แต่ซีก็ไม่นิ่งหรอก ก็พอรู้ว่าพี่มายด์จะจูบตัวเองซีก็รู้สึกประหม่าจนทำอะไรไม่ถูก
มายด์เห็นท่าทางของซี มายด์จึงเดินเข้าไปหา แล้วจูบซีจริงๆ !!
ชีทใ!!
ซีก็ใ!!
แต่รอยจูบจากริมฝีปากพี่มายด์จากเรียวลิ้นพี่มายด์ ทำให้ซีเคลิ้มคล้อยไปกับรสจูบนั่นจน.. ร่างของซีอ่อนละทวยในอ้อมแขนของพี่มายด์
มายด์ประคองกอดซีไว้ในอ้อมแขนเขาบรรจงจูบซีที่ริมฝีปากบน แล้วเลื่อนมาจูบซีที่ริมฝีปากล่างจากนั้นมายด์ก็ใช้เรียวลิ้นเขาเข้าไปััลิ้นของซีอยู่ครู่หนึ่งจึงถอนริมฝีปากเขาจากริมฝีปากซี
ซีมือไม้อ่อนในอ้อมกอดที่แสนอบอุ่นของพี่มายด์.. สักครู่ .. ซีค่อยๆ คืนสติกลับมา และเริ่มที่ยืนได้ด้วยตัวเอง
มายด์จึงคลายวงแขนที่กอดซีกลายเป็ประคองซีไว้ เพื่อให้ซียืนอยู่ได้ด้วยตัวเองก่อน เขาจึงคลายวงแขนออก
ชีทยังใ!! ยืนนิ่ง!! ช็อค!!
ก็จะไม่ให้เธอช็อคได้อย่างไรเล่า! นี่คือจูบแรกที่ชีทเห็นระยะใกล้ชิดขนาดนี้แล้วยังเป็จูบจากการแสดงความรักอีกด้วย .. ชีทจึงได้แต่ยืนนิ่งอยู่ตรงนั้น ..ไม่กล้าพูดอะไร!!
ซีเองก็ใไม่น้อยไปกว่าชีทแม้เขาจะเคยจูบมาบ้าง แต่มันก็แค่ปากชนปาก ไม่ใช่จูบที่วาบหวาม.. วาบหวิว..อย่างนี้ ยิ่งคนจูบคือพี่มายด์คนที่ทำใจซีหวั่นไหวด้วยแล้ว ยิ่งมีพลังมากเป็เท่าทบทวี
มายด์มองหน้าซีและชีทแล้วจึงอธิบาย “ที่พี่เลือกจูบซีจริงๆเพราะพี่อยากให้ซีรู้ว่า รสจูบมันมีพลังของมัน มีกิริยาการตอบรับของริมฝีปากมีการเคลื่อนไหวไปตามอารมณ์ขณะที่จูบกัน ไม่ใช่แค่ปากแตะปาก ซีเข้าใจแล้วใช่ไหม?”
“ครับ” ซีตอบไปทั้งที่มือของเขาก็ยังลูบคลำริมฝีปากเขาเบาๆ
“และพี่หวังว่าชีทซึ่งเป็คนที่เห็นในระยะใกล้มากๆ จะเข้าใจพลังของการจูบ กิริยาอาการของริมฝีปากโดยไม่ต้องให้พี่จูบอีกคนนะ” มายด์พูดพร้อมกับมองหน้าชีท
แต่ชีทยังสติกระเจิดกระเจิงอยู่จึงไม่ตอบรับหรือปฏิเสธ
“หรือ..ชีทอยากให้พี่จูบปากชีทอีกคน” พูดจบพี่มายด์ก็เดินเข้าหาชีทเพื่อจะจูบ
“เอ่อ..” ชีทถอยหนี “ไม่ต้องค่ะ ไม่ต้อง ชีทเข้าใจค่ะ”
มายด์ยิ้มให้ทั้งสองคน รอยยิ้มแบบนี้นี้ยิ่งทำให้ซีชอบมายด์มากขึ้น
“ทั้งสองสติมาครบแล้วนะ” มายด์ถามเด็กทั้งสอง
“ครับ/ค่ะ” ตอบเกือบพร้อมกัน
“จากอาการที่พี่เห็นพี่เดาว่า ทั้งคู่ยังไม่เคยโดนจูบ .. ใช่ไหม? ”
ชีทนิ่งไม่อยากตอบ แต่ซีไม่กล้าตอบเพราะกลัวเสียฟอร์ม
“ไม่ต้องอายพี่หรอกบอกพี่มาว่าพี่คิดผิดหรือคิดถูก”
“ถูกค่ะ” ชีทตัดสินใจตอบก่อน
ซีพยักหน้าตามที่ชีทพูดก็.. ถึงเขาจะเคยจูบมาบ้าง แต่มันก็แค่ปากชนปากเท่านั้น มันเทียบกับการจูบเมื่อครู่ไม่ได้เลย
“นี่แหละคือสาเหตุที่พี่เลือกที่จะจูบปากซีจริงๆ โดยไม่ใช่เทคนิคทางการแสดงเลยหวังว่าทั้งคู่จะไม่โกรธพี่นะ”
“ไม่โกรธอยู่แล้วคับพี่มายด์” ซีพูดอย่างยากเย็นก็ในใจเขาปั่นป่วนเหลือเกิน “ซีดีใจด้วยซ้ำที่พี่มายด์ยอมเสียเวลามาสอนเราสองคน”
มายด์สบตาชีท
ชีทยิ้มให้อย่างเป็มิตร “ซีว่าไง ชีทก็ว่างั้นค่ะ”
หลังจากนั้นมายด์ให้ซีกับชีทพักสักครู่ แล้วมายด์ก็ให้ทั้งสองลองซ้อมฉากนี้อีกครั้งอีกครั้ง และอีกครั้ง แต่ทุกครั้งซีกับชีทใช้เทคนิคการจูบ จึงไม่ได้จูบกันจริงๆ
แม้จะเป็การจูบโดยใช้เทคนิคแต่นั่นก็เป็จังหวะที่ดวงหน้า สายตา แก้ม และริมฝีปากของทั้งซีและชีทใกล้ชิดกันมากกว่าที่เคยเป็ทั้งยังเป็การแสดงความรักที่สุดแสนหวือหวาของโรมิโอกับจูเลียตจึงไม่แปลกที่ทั้งซีและชีทจะมีอาการประหม่าบ้างหลังการซ้อมแต่ละครั้ง
หลังอาหารกลางวัน มายด์ลาทุกคนไปทำธุระให้ครูโช ่บ่ายๆ ที่ผู้ปกครองมารับเด็กๆ กลับบ้านจึงไม่มีผู้ปกครองคนใดได้พบกับมายด์ รวมทั้งแซนที่เป็รุ่นพี่ที่สนิทสนมกับมายด์ และอยากจะเม้ากับมายด์เหลือเกินก็ไม่ได้เม้า
ระหว่างที่ซีกับชีทนั่งรอแซนขับรถมารับ ซีจึงมีเวลาคุยกับชีทถึงเื่การซ้อมการแสดงที่ซ้อมกันไป่ก่อนเที่ยง “ชีทรู้สึกอะไรบ้างหรือเปล่า?”
“ก็ตื่นเต้น อย่างที่ตัวละครควรจะเป็ อย่างที่ครูโชเคยอธิบายนะ”
“พี่มายด์ก็บอกไว้เหมือนกัน”
“แล้วซีล่ะ.. หวั่นไหวบ้างไหม?” ชีทเปิดประเด็น
ซีหันไปสบตาชีท .. ราวจะถามชีทว่า .. ถามอะไรกัน ?
“ชีทหมายถึงตัวซีน่ะ ..หวั่นไหวมั้ย.. ที่.. ที่ทำยังงั้นกะชีท”
“ก็ไม่นะ แต่ถ้าเป็ความรู้สึกโรมิโอที่แฝงอยู่กะซีล่ะก็หวั่นไหวจนใจสั่นเลย ชีทล่ะ”
“ก็.. นิดหน่อยนะ”
ซีมองชีท เขาไม่เคยคิดว่า..การจูบโดยใช้เทคนิคจะทำให้ชีทหวั่นไหว
“ชีทไม่เคย.. ใกล้ชิดกับใครแบบนั้นนะซี” ชีทอธิบายต่อ
ซีเป็ห่วงชีท “หรือ.. จะให้ซีไปขอครูโชว่า.. ไม่เอาเทคนิคการจูบ เอ่อ.. ไม่ต้องจูบเลยน่าจะดี”
“ไม่ต้องหรอก เพราะ.. พอหลังจากจูบแล้ว ชีทกลับไม่รู้สึกอะไร”
“จริงดิ” ซีถามอย่างลิงโลด
ชีทยิ้มรับ “รักแบบพี่น้องมันคงชนะแล้วล่ะ”
พอกลับถึงบ้าน แซนต้องไปเคลียร์งานต่ออีกนิดหน่อย พ่อชลกลับถึงบ้านพอดี ชีทนั่งเม้ากะพ่อชลหลายเื่แต่เธอไม่กล้าบอกพ่อชล เื่ที่พี่มายด์จูบปากซี เพราะเธอกลัวว่าจะเป็เื่ใหญ่
ชีทเลือกที่จะรอเล่าให้อาแซนเสร็จงานเสียก่อน ชีทจึงเล่าให้แซนฟังทั้งหมดรวมทั้งคำพูดสุดท้ายที่พี่มายด์อธิบายเื่การเรียนรู้การจูบด้วย
แซนฟังเื่ทั้งหมดแล้วก็แปลกใจ เพราะมายด์อยู่กับครูโชั้แ่เด็ก รู้จักการแสดงอย่างดี เรียนการแสดงอย่างเป็ระบบและถูกต้องตามมาตรฐานสากล มายด์ไม่น่าทำแบบนี้เพราะละครเวทีเื่นี้ ก็ไม่้าการจูบที่สมจริงขนาดนี้ มันไม่น่าใช่วิถีของการแสดงที่ควรเป็ “แล้ว.. มีเื่อื่น ระหว่างมายด์กับซีที่อาควรรู้อีกมั้ย”
“เอ่อ.. เพื่อนชีทคิดว่า ซีตกหลุมรักพี่มายด์ค่ะ”
แซนคาดไม่ถึงแต่พอได้ยินจากชีท แซนก็คิดว่า.. ลึกๆแล้ว ซีอาจจะชอบผู้ชายที่ดูดี ดูเป็ผู้ใหญ่คล้ายๆ กับพ่อในจินตนาการของซีก็เป็ได้
“และชีทคิดว่าพี่มายด์ก็สนใจซีเหมือนกันค่ะ”
อา..นี่หล่ะ .. นี่หล่ะคือสาเหตุของการจูบ .. แซนบอกตัวเอง “อาคงต้องไปคุยกับมายด์”
“แล้ว..อาแซนไม่คุยกับซีเหรอคะ”
“ยังก่อน.. ชีทว่า.. มายด์เค้าสนใจซีมากแค่ไหน?”
“ก็..ไม่แน่ใจนะคะ แต่ชีทว่า.. ไม่น้อยหรอก”
แซนพยักหน้ารับ “อย่าเพิ่งบอกพ่อชลนะ”
“ค่ะ” ตอบอาแซนเสร็จ ชีทก็มองอาแซนราวจะถามว่า..แล้วจะไม่บอกพ่อชลเหรอ?
“อาจะบอกเค้าเอง”
ชีทยิ้มออก
พอดีมีไลน์เข้ามาในมือถือของชีท ชีทยกมือถือขึ้นมาดู เป็ข้อความเตือนบอกชีทว่า ..มีข้อความใหม่จากนนมาหาเธอ “ชีทอ่านไลน์ตอบไลน์นนก่อนนะคะ”
“อืม..” อาแซนรับคำ “อาก็จะเรียบเรียงความคิดสักครู่แล้วจะโทรปรึกษาครูโช”
ทั้งสองจึงแยกกันไปคนละมุม
ชีทมาที่ห้องนอนตนเองแล้วเปิดไลน์นนอ่าน
.. “ชีททททททท ฉันว่า.. ฉันโดนจีบบบบบว่ะ” ..
ชีทอ่านข้อความไลน์ซ้ำไปมาสองสามรอบ แล้วก็ถามนนไป .. “ใครจีบเธอ” ..
.. “พี่วุธ” ..
ชีทคิดทบทวนไปมาครู่หนึ่ง .. “พี่วุธ .. ครูวรวุธนั่นเหรอ?” ..
.. “ช่ายยยยยย ชีทททททท ฉันนนนนนนน”..
.. “เพ้อเจ้อละ” ..
.. “ไม่นะเค้าจีบฉันจริง จริง” ..
.. “เค้าจีบเธอยังไงเหรอ?”..
.. “ก็..พอเธอสองคนแยกไปซ้อมอีกห้อง พี่วุธก็สอนการแท็ปเอ๊าเพื่อผ่อนคลายกล้ามเนื้อ แทนที่จะสอนเื่จัดการพี่วุธให้ฉันไปยืนเป็แบบหน้าห้อง แล้วพี่วุธก็สาธิตการแท็ปเอ๊าที่ตัวฉัน ชีท..เค้าแท็บเอ๊าฉัน .. เค้าลูบไปทั่วตัวฉันเลย” ..
.. “แค่นั้น!!” ..
.. “อืม!! .. ฉันรู้สึกดีมากที่เค้าลูบไปทั่วทั้งตัวฉันเลย” ..
.. “เค้าสาธิตให้คนอื่นดูเค้าก็ต้องทำให้ชัดเจนสิ” ..
..“ฉันเสียตัวให้เค้าแน่แล้วล่ะ” ..
.. “นน..เลิกคิดมากได้แล้ว ครูวุธไม่ได้จีบเธอเลยสักนิด” ..
.. “ถ้าเค้าไม่จีบทำไมตรงนั้นเค้าถึงแข็งล่ะ เวลาที่เป้ากางเกงเค้าเบียดที่ขาฉัน มันชัดเจนมากเลยฉันรู้เลยว่าขนาดมัน.. แค่ไหน?” ..
ชีทอ่านข้อความแล้วรู้สึกใบหน้าร้อนผะผ่าวเธอก็ไม่รู้ว่าจะตอบยังไงดี จึงส่งสติ๊กเกอร์แค่รับทราบตอบไป
.. “เอ่อ..”.. นนเองก็ไม่เข้าใจชีท เพราะความสนิท นนคงลืมไปว่าชีทเพื่อนที่เป็เด็กผู้หญิงและยังไม่ประสากับเื่อย่างนี้
.. “คืนนี้ฉันฝันดีแน่เลยบาย” .. แล้วนนก็ออกจากไป
ชีทเริ่มรู้สึกหนึ่งอย่างขึ้นมา.. เธออยู่ท่ามกลางเพื่อนผู้ชาย ที่ทุกคนมองเธอเป็เพื่อนที่แสนดีจนลืมไปแล้วว่า.. เธอเป็ผู้หญิง
แซนตัดสินใจโทรศัพท์หาครูโชและเล่าเฉพาะเหตุการณ์ที่มายด์สอนซีกับชีท แล้วจูบปากซีจริงๆและเลือกถ่ายทอดคำพูดที่มายด์สอนเด็กให้ตรงที่สุด ครูโชรับฟังแต่โดยดี แล้วก็วางสายไป เท่านั้น..แซนก็รู้ว่าครูโชต้องจัดการอะไรบางอย่างแน่ๆ
ครูโชก็จัดการอะไรบางอย่างตามที่แซนคาดไว้จริงๆ ครูโชถามมายด์ตรงๆ ว่าทำไปอย่างนั้นเพราะอะไร
“พ่อครับมายด์รู้สึกดีกับซีจริงๆ ครับ มายด์อยากบอก มายด์อยากสอน อยากอยู่ใกล้น้องเค้าแต่.. พอได้อยู่ใกล้ๆ แล้ว .. มันห้ามใจยากมากครับพ่อ .. มายด์พยายามแล้ว .. แต่..คงเพราะมายด์อยากจูบน้องเค้า .. มายด์เลยทำไปอย่างนั้น ..แต่มายด์ก็สอนเค้าต่อนะครับ แนะนำเค้าอย่างดี อธิบายให้เค้าเข้าใจมากขึ้น”
ครูโชนั่งฟังอย่างสงบ
“มายด์รู้.. มายด์ทำไม่ถูก .. พ่อจะลงโทษ .. จะด่า .. จะว่ามายด์ยังไงก็ได้”
ครูโชก็ยังนั่งฟังอย่างสงบเช่นเดิม
“พ่ออย่านิ่งแบบนี้สิพ่อพูดกับมายด์เถอะ พ่อทำอะไรมายด์ก็ได้ แต่อย่านิ่งเฉยแบบนี้” พูดจบมายด์ก็เงยหน้าสบตาครูโช ..เขาเห็นน้ำตาคลอที่ดวงตาของผู้เป็พ่อ
“พ่อจะทำอะไรมายด์ได้” น้ำเสียงแหบแห้งไร้ซึ่งพลังอย่างที่ครูโชเคยเป็ดังขึ้น ทำให้มายด์ยิ่งรู้สึกแย่มากกว่าเดิมเป็เท่าตัว “มายด์โตแล้ว เป็ผู้ใหญ่เต็มตัวแล้วแล้วที่สำคัญ .. มายด์เคยคบทั้งผู้หญิงและผู้ชายมาแล้ว .. แล้วมายด์ก็เคยเลือกแล้วว่าจะชอบผู้หญิง.. แล้วอยู่ๆ .. มายด์ก็มาบอกว่า มายด์รู้สึกดีกับเด็กผู้ชาย มายด์จะให้พ่อทำยังไงล่ะ”
มายด์เองก็ไม่รู้จะตอบอย่างไรนอกจากกอดพ่อของเขาด้วยความเคารพรักทั้งหมดที่เขามีให้
“แต่ที่พ่อเสียใจ.. มายด์เอาวิชาการแสดง .. ที่พ่อใช้ทั้งชีวิต .. ทั้งบอกทั้งสอนคน .. ให้คนเข้าใจการแสดงอย่างถูกต้อง.. แต่มายด์ .. กลับใช้ในทางที่เสื่อม .. เพื่อสนองความ้าตนเอง .. แล้ว ..พ่อจะทำไปเพื่ออะไร .. ในเมื่อลูกยังไม่เห็น ‘คุณค่า’ ในสิ่งที่พ่อทำเลย”
จบคำพูดครูโช.. มายด์ถึงกับมือไม้อ่อน .. เขาทรุดตัวลง .. กราบขอโทษครูโชแทบเท้า .. “พ่อครับมายด์ผิดครับ มายด์ขอโทษครับพ่อ .. มายด์จะไม่ทำอีกแล้ว”
จบตอน๒๕