ในระยะเวลา4ที่ผ่านมาไตรภัคไม่คิดจะหยุดรักษารินเลยสักครั้ง ไม่ว่าจะเป็ทางไหนเขาก็ลองหมด และเขาเคยพารินไปรักษาตัวอยู่ต่างประเทศเป็เวลา2ปีแต่ก็ไม่เป็ผล รินก็ยังไม่ฟื้นขึ้นมา
ไตรภัคเขาไม่มีเวลาที่จะดูแลตัวเองและธุรกิจของเขาเลย ร่างกายเขาก็เริ่มโทรมไปตามๆกัน ทำให้จันทร์คนเป็แม่รู้สึกเป็ห่วงเขาเอามา ทั้งเื่ร่างกายและเื่ธุรกิจ
“ไตร แม่มีเื่จะคุยด้วย”จันทร์เดินเข้าไปยังห้องของรินที่มีไตรนั่งเฝ้าอยู่ไม่ห่าง ไตรภัคเดินตามออกมาติดๆ
“มีไรครับคุณแม่”
“แม่ขอละ ลูกช่วยกลับไปดูแลธุรกิจหน่อยได้ไหม ตอนนี้ยอดเราตกมากเลยนะ”
“แล้วรินหล่ะแม่ รินจะอยู่กับใคร”
“เดียวแม่จะจ้างคนมาดูแลเอง”
“ไม่ครับผมไม่ไว้ใจใครทั้งนั้น!!!!”
“แต่ลูกจะอยู่แบบนี้ตลอดไม่ได้นะ!!!”
“ได้สิผมอยู่ได้”
“เธอจะฟื้นมาอีกไหมเราก็ยังไม่รู้ขอเถอะ ช่วยกลับมาอยู่กับความเป็จริงหน่อย!!!”
“แม่????”คำพูดของจันทร์ทำให้ไตรภัคเสียใจอย่างมาก
“แม่ขอโทษที่พูดจาแรงๆแต่ลูกช่วยฟังแม่หน่อยเถอะนะ????”จันทร์เข้าไปโอบกอดไตรภัคพร้อมน้ำตา ส่วนไตรภัคน้ำตาของเขาก็ไหลออกมาไม่หยุดเช่นกัน
ห้องนอนของริน
“รินผมรักคุณนะ????”ไตรภัคพูดพลางลูบหัวของริน
“คุณรีบฟื้นมาได้ไหม....ฮือๆๆผมคิดถึงถึงคุณจนใจจะขาด????”จันทร์ที่ยืนมองถึงกลับน้ำตาไหลเหมือนกัน
รุ่งเช้า
ไตรภัคอาบน้ำแต่งตัวเพื่อที่จะเข้าไปทำงานวันแรก แต่สิ่งที่เขาต้องทำก่อนไปทำงานก็คือเลือกพยาบาลที่จะมาดูแลภรรยาของเขา
“แม่ว่าคนนี้ดีไหมลูก”จันทร์ยื่นประวัติพยาบาลคนนึงให้กับไตรภัค เป็หญิงสาวหน้าตาสะสวยคนนึงก็ว่าได้ ส่วนไตรภัคเห็นแล้วก้ได้แต่ส่ายหน้า
“คนนี้หล่ะ”ไตรภัคมองก็ส่ายหน้าเช่นเดิม
“คนนี้เป็ไงจบนอกเลยนะ”
“อะ...คนนี้”
“หรือคนนี้ดี”ไตรภัคเริ่มทำสีหน้าไม่พอใจ เพราะดูจากการเลือกพยาบาลของจันทร์แม่ของเขาจะมีจุดประสงค์อื่นแฝงเข้ามาด้วย
“คุณแม่ครับ!!!!”ไตรภัคหันไปมองจันทร์อย่างสีหน้าไม่พอใจ
“ก็ได้ๆ????”
“ผมจะไม่เอาผู้หญิงครับ”
“ไม่ได้!!!.....เอออทำไมหล่ะ พยาบาลก็ต้องเป็ผู้หญิงสิ”
“แม่อย่าคิดว่าผมไม่รู้นะว่าแม่คิดอะไรอยู่ หรือแม่จะให้ผมเป็คนอยู่ดูแลรินเหมือนเดิมเอาไหม?”จันทร์ถึงกับนิ่งกับคำตอบของไตรภัคทันที
“ผมอยากได้คนที่ไว้ใจ”
“โอเคก็ได้อย่างนั้นก็ให้ตะวันมาดูแลรินโอเคไหม?”
“ตะวัน?”
“ก็หลานแกไง ลูกตาวัตร”
“ลูกของพี่วัตร?”
“อ่อ...ผมจำได้แล้ว คนที่ร้องไห้วันนั้นใช่ไหม”
“อืม แกก็ว่าหลาน ตกลกยังไงโอเคไหม”
“ถ้าเป็ตะวันผมก็โอเค”
โรงพยาบาลXXX
“คุณน้าเป็ไงบ้างครับ”ตะวันเอ่ยถามคนไข้คนนึง
“ไม่เป็ไรแล้วจ้ะ ขอบคุณลูกมากนะ ว่าแต่มีแฟนยังลูกน้าสวยนะ”
“55555ครับ”ตะวันได้แต่อมยิ้มและหัวเราะออกมา หลังจากที่ตะวันคุยกับคนไข้เสร็จเขาเลยกลับมาที่ห้องพัก
ก๊อกๆ
“พี่หมอ!!!!”
“หิวยัง”ตะวันพยักหน้า
“ปะ...เดียวพี่พาไปทานอะไรอร่อยๆ”หมอเก่งเป็หมอที่สนิทกับตะวัน ในโรงพยาบาลจะรู้กันว่าหมอเก่งตามจีบตะวันอยู่และดูเหมือนตะวันเองก็ชอบหมอเก่งเช่นกัน
กริ้งๆ เสียงโทรศัพท์ดังขึ้น
“ว่าไงครับคุณแม่”
“อ่อได้ครับ เดียวตะวันจะรีบกลับเดียวนี้”
“มีอะไรเหรอ”
“อ่อ พอดีคุณแม่มีเื่ด่วนนิดหน่อย ต้องรบกวนพี่เก่งไปส่งที่บ้านแล้วแหละครับ”
“อืมได้สิ”เก่งตอบพร้อมกับส่งยิ้มให้
“สวัสดีครับคุณน้า”หมอเก่งขับรถมาก็กล่าวทักทายลดาทันที
“สวัสดีจ้ะ”
“พี่เก่งขับรถดีๆนะ”
“ครับ ผมไปก่อนนะครับคุณน้า”
“เดียวสิ ทานอะไรมาหรือยังมาทานข้าวด้วยกันสิ”เก่งหันไปมองหน้าตะวันก่อนจะตอบตกลง
หลังจากเก่งเข้ามาในบ้านของตะวันลดาก็เตรียมจัดโต๊ะทานข้าวให้กับเก่งและตะวันทันที
“น้าวัตรไม่อยู่หรือครับ”เก่งเอ่ยถามลดา
“น้าวัตรอยู่บ้านคุณย่าของตะวันจ้ะ”
“อ้าวคุณพ่อไปทำไม”
“เื่นี้ไงที่แม่จะคุยกับลูก”
“เื่อะไรครับ”
“คุณย่ามาขอให้ตะวันลาออกจากงานหนะ”
“????”คำพูดของลดาทำให้เก่งที่กำลังตักข้าวเข้าปากหยุดชะงักไปทันที ส่วนตะวันเขาก็แอบใเช่นกัน