ณ ห้องผู้จัดการ
กลิ่นน้ำหอมอ่อนๆที่น้ำตาลซื้อมาใหม่ถูกฉีดพ่นไปทั่วห้อง หญิงสาวสั่งลูกน้องในทีมของตัวเองมาตกแต่งโต๊ะทำงานและฝาผนังอย่างหวานแหวว ดอกไม้และโซฟาถูกซื้อมาใหม่เผื่อรองรับกับตำแหน่งของเธอ และแน่นอนว่าเฟอร์นิเจอร์ทุกชิ้นล้วนแล้วแต่เป็เงินของท่านประธานทั้งสิ้นโดยไม่มีอะไรให้สงสัย!
แกรก...
“อ๊ะ?”
“เรียกผมหรอครับ”
“สมยศ…สินะ”
“….ครับ”
ใบหน้าที่กำลังยิ้มแย้มชื่นชมห้องทำงานเปลี่ยนเป็เหยียดหยามดูถูก ดวงตากลมโตจ้องมองชายรุ่นพ่อั้แ่หัวจรดเท้า ใบหน้าดิบเถื่อนไม่มีความสดใสทำให้น้ำตาลไม่พอใจกับการแสดงออกนั้น หนวดเคราของไอ้สมยศรุงรังเหมือนกับไม่ใช่พนักงานออฟฟิศ แถมการแต่งตัวก็สุรุ่ยสุร่ายครึ่งๆกลางๆระหว่างพนักงานกับลุงข้างบ้านขี้เมา
ชายแก่จ้องมองการตัดสินพร้อมกับกัดฟันกรอด...
แม้ว่ารูปร่างหน้าตาจะสวยงามเพียงใด แต่กิริยามารยาทที่พูดคุยกับคนอื่นช่างไม่สมกับตำแหน่งที่เธอพึ่งจะได้รับจริงๆ!
“ไม่มีใครสอนแกหรอ…”
“ครับ?”
“อย่าทำหน้าโง่อย่างนั้นสิ ตอนเข้าห้องคนอื่นน่ะหัดรู้จักเคาะประตูซะบ้าง”
“…..ขอโทษครับ”
“พูดไปก็ไม่เข้าใจหรอก เข้ามาสิ จะยื่นขวางประตูอีกนานมั้ย”
ไอ้สมยศข่มอารมณ์ มันทำงานในบริษัทแห่งนี้มานานหลายปีไม่เคยมีผู้ใดพูดจาไม่ให้เกียรติขนาดนี้ แม้แต่คนที่มีตำแหน่งสูงกว่าผู้จัดการก็ดูมีความเคารพผู้อื่นมากกว่าเธอ ร่างสูงของชายแก่เดินมายืนต่อหน้าโต๊ะทำงานของผู้จัดการคนสวย
น้ำตาลนั่งไขว่ห้าง ก่อนจะโยนเอกสารหนาปึกให้ไอ้สมยศได้หยิบขึ้นไปอ่านเอง
“โครงการนี้ แกเป็คนคิดใช่มั้ย”
“ใช่ครับ”
“ต่อไปนี้ฉันจะมาเป็หัวหน้าควบคุมโครงการนี้เอง”
“อะไรนะ”
“ก็ฉันเป็ผู้จัดการ ถ้าไม่ให้ผู้จัดการเป็คนดูแลแกจะให้ใครทำมิทราบ”
“….”
“หรือแกคิดว่าแกเหมาะสมกับตำแหน่งนี้มากกว่าฉัน”
“…..ไม่ครับ”
น้ำเสียงไร้อารมณ์ของไอ้สมยศจ้องมองไปยังผู้จัดการสาว เมื่อดวงตาของน้ำตาลได้ปะทะกับใบหน้าโเี้นั้นเธอก็รู้สึกได้ถึงพลังงานบางอย่างทันที หญิงสาวรู้สึกเกรงกลัวกับท่าทางดังกล่าวจนเริ่มพูดจาติดขัด จากที่มีความมั่นใจเต็มร้อยก็เหลือเพียงหญิงสาวที่ไม่รู้จักโตเท่านั้น!
“จ…จ้องอะไรของแก”
“ก็ผมพูดกับคุณ ถ้าไม่ให้ผมมองหน้าคุณแล้วจะให้มองใคร”
“ล…เลิกจ้องฉันได้แล้ว”
ไอ้สมยศไม่ทำตามคำสั่ง มันโกรธแค้นเหลือเกินที่ผู้หญิงคนนี้มาแย่งตำแหน่งหน้าที่ที่ควรจะเป็ของมัน มิหนำซ้ำเธอยังจะมาขโมยโครงการที่มันคิดค้นข้ามวันข้ามคืนอีก ลมหายใจร้อนๆฟดเดือดจนเืขึ้นหน้า แต่เต้านมตรงหน้าที่ดันออกมาจากเสื้อกลับทำให้ไอ้สมยศยิ้มมุมปากด้วยความดูถูก
พวงนมโตๆคู่นั้นคงจะนำให้เธอมาถึงจุดนี้...
ไอ้สมยศอยากจะรู้เสียแล้วสิ...ว่าเนินระหว่างขาด้านล่างมันจะสมกับคุณค่าตำแหน่งผู้จัดการคนใหม่หรือไม่!
“ม…มองอะไรของแก”
“….”
“หยุดนะ….นี่แก….มองหน้าอกฉันหรอ!”
ผู้จัดการสาวโยนปากกาใส่ลุงเถื่อนพร้อมกับแสดงความไม่พอใจ ใบหน้าที่เต็มไปด้วยหนวดเครายิ้มเล็กๆให้เธอ ริมฝีปากอวบอิ่มแน่นิ่งไม่กล้าไหวติง แต่ถึงอย่างนั้นเธอก็ไม่อยากแสดงท่าทางตื่นกลัวออกมาให้ไอ้ลุงแก่เห็นไปมากกว่านี้ มือเรียวรวบเอกสารโครงการกลับมาไว้ที่เดิม ก่อนจะสั่งให้ไอ้สมยศออกไปจากห้อง
“อ…เอาเป็ว่าแกไปทำโครงการนี้ให้เสร็จก็แล้วกัน ส่วนเื่ค่าใช้จ่ายฉันจะเบิกจ่ายให้เอง”
“…..ครับ คุณผู้จัดการ”
“….”
น้ำเสียงและสายตาที่ไอ้สมยศจ้องมองมายังเรือนร่างทำให้น้ำตาลใจสั่น เธอไม่เคยรู้สึกกลัวใครมากขนาดนี้ ชายร่างสูงรุ่นพ่อทำให้หญิงสาวรู้สึกไม่ปลอดภัยยิ่งกว่าตอนขึ้นขย่มตอผัวชาวบ้านกลางโรงแรงเสียอีก แต่ด้วยอีโก้และตำแหน่งที่สูงกว่า ทำให้น้ำเสียงดูถูกกล่าวใส่พนักงานรุ่นใหญ่ก่อนที่มันจะเดินไปถึงประตู
“ถ้าเอาเวลาถ้ำมองผู้หญิงไปทำงาน ป่านนี้แกคงได้เป็จัดการไปแล้ว”
“…..หึหึ ผมจะจำเอาไว้นะครับ”
“…..อึก”
น้ำตาลกลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่ ก่อนจะพ่นลมหายใจโล่งอกเมื่อไม่ได้อยู่กับไอ้สมยศสองต่อสอง!