Chapter 8
เสียคู่หมั้น
ก๊อก ก๊อก ก๊อก!
ราวินที่กำลังทำงานหลังจากสี่หนุ่มออกไปถึงกับต้องละสายตาแล้วเงยหน้าขึ้นอีกครั้งเมื่อได้ยินเสียงเคาะประตู แต่เลขาหน้าห้องไม่เห็นโทรแจ้งว่าใครจะเข้ามาพบ
“เชิญครับ”
ราวินต้องะโออกมาเองเพื่อให้คนด้านนอกเข้ามา
“สวัสดีค่ะพี่วิน”
และเดาไม่ผิดจริงๆ คนที่จะมีอภิสิทธิ์พิเศษเหนือกว่าคนอื่นๆแบบนี้ก็มีเพียงคนเดียวคือไอวา ลูกสาวหุ้นส่วนใหญ่ของบริษัทอาร์ดับบลิวกรุ๊ป
“มีอะไรรึเปล่าไอวา?”
เขาเอ่ยถามออกไปเสียงนิ่ง
“แหม เดี๋ยวนี้การที่ไอวาจะเข้ามาหาพี่วินต้องมีธุระอะไรด้วยรึไงกันคะ?”
ไอวาเดินเข้าไปหาเขาที่นั่งเก้าอี้อยู่ก่อนจะลงมือบีบนวดไหล่แข็งๆของหนุ่มวัยทำงาน
ราวินจับมือเธอแล้วดันออกอย่างเบามือ เขาจะบุ่มบ่ามทำตามใจตัวเองเลยก็ไม่ได้ แต่จะให้หญิงอื่นมานวดไหล่แบบนี้มันก็ดูไม่ดีในเมื่อเขาขึ้นชื่อว่าเป็พ่อคนซะแล้ว
“ไอวา…พี่มีเื่ต้องบอกเธอ”
เมื่อเห็นสีหน้าจริงจังและน้ำเสียงที่แสดงถึงความเครียดไอวาก็ชะงักไปนิดนึง เขา้าจะบอกอะไรเธอ?
“มีอะไรคะ พี่วินจะบอกอะไรวาเหรอ?”
“คือ พี่กำลังจะแต่งงาน”
เขาบอกความจริงออกไปเพื่อไม่ให้หญิงสาวรุ่นน้องต้องเสียใจไปมากกว่านี้
“ฮะ!? อะไรนะคะ! พี่วินจะแต่งงาน แต่งกับใคร!?”
“ที่จริงพี่ยังไม่ได้ประกาศเื่นี้ออกไป แต่คุณพ่อพี่เองกับคุณแม่เลี้ยงท่านก็รับทราบกันแล้ว”
“ได้ไงกันคะ!? แล้ววาล่ะ วาเป็อะไรสำหรับพี่เหรอ?”
“วา…วายังคงเป็น้องสาวที่น่ารักสำหรับพี่เสมอนะครับ”
ราวินเอ่ยออกมาอย่างลำบากใจ สถานะที่ไม่เคยตกลงกันและเขาเองก็ไม่ได้อธิบายชัดเจน มันทำให้ไอวานั้นเข้าใจผิดอยู่นาน
อาจจะผิดที่เขาเอง กลัวจะไม่ได้ผลประโยชน์ กลัวจะเสียหุ้นส่วนรายใหญ่ไปจึงจำใจต้องแสร้งว่าคบกับลูกสาวของคุณหญิง
“ฮึก! แย่ที่สุด! พี่วินหลอกวา!”
ไอวาน้ำตารื้นชื้น ใครจะไปคิดว่าคนที่เธอรักมากจะทรยศหักหลังกันได้ลงคอ
“ฮึกๆ ใครคะ ใครคือผู้หญิงที่พี่วินจะแต่งงานด้วย!?”
ไอวาเอ่ยถามทั้งน้ำตา
“วา…อย่าเป็แบบนี้เลยนะ”
ราวินเอ่ยออกมา เขาทำใจแข็งเพื่อที่จะทำให้ไอวารู้ว่าเขานั้นมีคนที่รักอยู่แล้ว ไม่อยากให้เธอคิดหลอกตัวเองอีกต่อไป
“ฮึกๆ พี่วินทำแบบนี้กับวาได้ยังไง ไหนว่าเราคบกันไงคะ แล้วพี่ไปแอบมีคนอื่นตอนไหน!? ฮึกๆ”
ไอวาสะอึกสะอื้นเสียใจ ไม่คิดว่าราวินจะกล้าทำแบบนี้กับเธอซึ่งเป็ลูกสาวของหุ้นส่วนใหญ่
“พี่ไม่เคยพูดเลยนะไอวา ว่าเราสองคนกำลังคบกัน..”
แม้จะรู้ว่าเขาเลวมากที่ไม่ทำให้มันชัดเจน ทำให้ไอวาเข้าใจผิดมาโดยตลอด แต่ในตอนนี้เขากำลังจะเป็พ่อคนความชัดเจนความเด็ดขาดนั้นควรจะมี จึงจำใจต้องพูดออกไป
“พี่วิน! ฮึกๆ พอ พอกันที! ฮึก ไอวาจะไม่เป็นักร้องแล้วค่ะ พี่วินแย่ที่สุด ฮืออ”
ไอวาใช้กำปั้นเล็กทุบเข้าที่แผงอกของราวินเบาๆด้วยความเ็ปก่อนจะรีบวิ่งออกมาจากห้องประธานบริษัท
“ไอวา!”
เขาพยายามเรียกเธอแต่ก็ไม่เป็ผลเมื่อร่างบางวิ่งออกไปซะแล้ว
เอาเถอะ คงทำดีได้มากสุดแค่เท่านี้จริงๆ ราวินคิดในใจเงียบๆคนเดียว ต่อจากนี้อะไรจะเกิดก็คงต้องเกิด
ไอวาวิ่งออกมาแล้วไปที่ลานจอดรถในทันที เธอตั้งใจจะขับรถกลับคอนโดเดี๋ยวนี้ตอนนี้
โชคดีที่วันนี้ไม่มีงาน
ดวงหน้าสวยมองไปยังถนนเบื้องหนาอย่างแน่วแน่ น้ำตาไหลรินอาบแก้มนวล
มือเรียวเล็กกำพวงมาลัยควบคุมรถเอาไว้แน่น
เธอกำลังเสียของรักไป..
และคนที่แย่งผู้ชายของเธอไปก็คือผู้หญิงที่ไม่มีอะไรทัดเทียมเธอได้สักนิด
ไอวาเหยียบคันเร่งจนมิด เธอขับเร็วมากกว่าปกติ ไอวาขับจี้รถคันนั้นคันนี้ไปเรื่อย
ใจของเธอเหม่อลอย ไม่ได้โฟกัสรถบนถนนมากนัก
ใจคิดไปถึงเื่ของราวินว่าที่คู่หมั้น และยัยผู้หญิงคนนั้นที่เข้ามาแย่งเขาไป
มัวคิดเหม่อลอยไปไกล จนลืมมองรถที่อยู่ด้านหน้า
เอี๊ยดดด ปัง!
“กรี๊ดดด!”
272
![เจ้าสำราญจอมป่วน [จบ]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1702206190_34690114.webp)
