รุ่งเช้า เฟิ่งเทียนเตรียมอาหารไว้ให้น้องๆ และกำชับให้เด็กๆอยู่ที่บ้านห้ามออกไปเที่ยวเล่นที่ไหน ทีแรกเด็กๆก็อยากขึ้นเขาไปด้วย แต่เขาไม่แน่ใจว่าจะต้องไปสำรวจหามันฝรั่งเจอไหม อีกอย่างน้องๆยังตัวเล็กผอมแห้ง ไม่สามารถขึ้นเขาไปได้ เสี่ยงต่ออันตรายจากสัตว์ร้ายอีกด้วย
“น้องรอง น้องเล็ก พี่จะขึ้นเขาไปสำรวจหาถู่โต้ เพื่อเก็บเป็เสบียง พวกน้องสองคนอยู่บ้านห้ามออกไปเที่ยวเล่น หากอยากเล่นจริงๆก็เล่นในบริเวณรั้วบ้าน แล้วตอนบ่ายๆพี่จะกลับมา”
“เข้าใจแล้วพี่ใหญ่ ข้ากับน้องเล็กจะช่วยกันถอนหญ้าในแปลง แล้วจะดูแลทำความสะอาดบ้านให้” เฟิ่งหลง
“ข้าก็จะช่วยพี่รองขอรับ” เฟิ่งจิน
“เก่งมาก แล้วอย่าไปเล่นริมน้ำนะ แล้วตอนเย็นพี่ใหญ่จะพาไปจับปลา”
เฟิ่งเทียนออกจากบ้านและปิดประตูรั้วบ้านแ่า เมื่อวางใจแล้วเริ่มออกเดินทางขึ้นเขา ดีที่บ้านหลังนี้ติดขอบชายป่า ไม่ต้องเดินอ้อมไปในเส้นทางที่ชาวบ้านใช้ ถึงแม้ว่าจะสะดวก แต่ผักป่าต่างๆก็ถูกเก็บไปเกือบหมด แต่เส้นทางที่เฟิ่งเทียนคนก่อนใช้ถึงแม้จะลำบากไปบ้างแต่ผักป่ายังพอมีให้เก็บไม่ต้องไปแย่งใคร
“อู้ว!!! เหนื่อยใช่ย่อย” เฟิ่งเทียนเดินเข้าป่ามาได้สักระยะ พร้อมมองสำรวจพืชพันธุ์ที่ตนเองคุ้ยเคย และตามหาต้นถู่โต้วไปด้วย
“ต้นถู่โต้วอยู่ไหนนะ จำได้ว่ามันเป็พุ่มเตี้ยใบสีเขียวมีขนปกคลุม” เฟิ่งเทียนเดินตามหาไปตามพื้นที่ป่า หากเจอผักป่าที่คุ้นเคยเขาก็เก็บใส่ตระกร้าสะพายหลังไปด้วย
“นี่เสี่ยวเป่า นายพอจะบอกพื้นที่ หรือทิศที่มีถู่โต้วหน่อยไม่ได้เหรอ” เฟิ่งเทียนที่ยังตามหาต้นมันฝรั่งไม่เจอ
[ระบบไม่สามารถบอกได้ เพราะเป็ภารกิจของนายท่าน นายท่านต้องใช้ความพยายามในการตามหาด้วยตนเอง]
“เฮ้อ ก็ได้ ฉันต้องตามหาให้เจอสิ ชาวบ้านแถวนี้ไม่รู้จัก ถ้าอย่างนั้นมันต้องมีสักที่หละนะ” เฟิ่งเทียนเดินสำรวจไปตามเส้นทางจนกระทั่งเจอกับพุ่มไม้ที่คุ้นตา
“เย้ ในที่สุด ฉันก็เจอต้นถู่โต้วซะที แต่มีประปราย ต้องลองขุดดูก่อนว่าจะมีกี่หัว” เฟิ่งเทียนรีบเดินเข้ามาในพุ่มถู่โต้ว
“ถู่โต้ววววจ๋า ข้ามาแล้ววว ” เฟิ่งเทียนขุดดินด้วยความดีใจ ในบริเวณที่เขาค้นหาอยู่นั้นได้ถู่โต้วหัวโตๆ 50 หัว
“วันนี้หาได้ 50/1000 พรุ่งนี้ค่อยมาหาใหม่ ค่อยๆหาทุกวันต้องได้ครบแน่นอน” เฟิ่งเทียนมุ่งมั่นด้วยความตั้งใจ พร้อมทั้งขนถู่โต้วลงมาที่ชายป่าแล้วหาใบไม้มาปิดบัง ก่อนจะไปตามน้องๆมาช่วยกันขนเก็บไว้ในบ้าน
“โอ้โห พี่ใหญ่ นี่มันหัวมันหรือขอรับ ทำไมถึงลูกใหญ่แบบนี้” ทั้งเฟิ่งหลงและเฟิ่งจินต่างตื่นเต้นกับปริมาณถู่โต้วที่พี่ใหญ่ขุดมา
“นี่คือถู่โต้ว ทำอาหารได้หลายอย่าง นี่ยังเป็ส่วนน้อยนะ พี่ใหญ่จะเก็บสะสมให้ได้ 1,000หัว แล้วเราจะได้มีอาหารเก็บสะสม ไม่ต้องทนหิวใหฤดูเหมันต์อีกต่อไป”
“พี่ใหญ่พวกเราสัญญาว่าจะช่วยพี่ใหญ่ขนหัวถู่โต้วทุกวันเลยขอรับ” เด็กๆต่างกันช่วยขนหัวมันเข้ามาเก็บไว้ในห้องครัวอย่างกระตือรือร้น
“เสี่ยวเป่า หากวันนี้ข้าทำอาหารจากถู่โต้วแล้ว ปริมาณที่หามาได้จะลดจำนวนลงไหม” เฟิ่งเทียนสอบถามระบบในใจในขณะที่ช่วยน้องๆลำเลียงถู่โต้ว
[ปริมาณหัวมันจะถูกนับตรวจนับเมื่อขนเข้าสู่ห้องครัว นายท่านสามารถทำอาหารจากมันได้โดยไม่ถูกลดปริมาณจากระบบ]
“หมายความว่า ระบบจะสรุปจำนวนถู่โต้วต่อเมื่อขนเข้าห้องครัว แต่เมื่อนำมาทำอาหารก็ไม่มีผลต่อภารกิจสินะ งั้นวันนี้ชวนน้องๆมาเผาถู่โต้วกินร้อนๆแก้หนาวดีกว่า"
ตกเย็น เฟิ่งเทียนพาน้องชายทั้งสองไปริมธารหลังบ้าน เพื่อดักจับปลา โดยใช้วิธีการใช้ก้อนหินปิดกั้นทางน้ำไหลในบริเวณที่ตื้น และช่วยกันไล่ต้อนปลาเขาไปเพื่อดักจับ วันนี้พวกเขาได้ปลาตัวใหญ่มา 2 ตัว ตัวหนึ่งเขานำมันมาต้มฝรั่งใส่ปลา ปรุงรสด้วยเกลือเพื่อดึงรสชาติ ปลาอีกตัวก็นำมาเผาไฟ พร้อมเอาขี้เถ้าฝังกลบหัวมันฝั่งไปในตัว เฟิ่งเทียนหุงข้าวเล็กน้อยให้พอกินกับอาหารที่ทำ เพราะแค่ปลากับถู่โต้วที่นำมาทำอาหาร เด็กๆ3คนก็อิ่มพอดี มื้อนี้สามคนพี่น้องได้ลิ้มลองรสชาติถู่โต้วที่ไม่เคยได้กินมาก่อนทั้งอิ่มอร่อย เย็นนี้พี่น้องกำพร้าบ้านหวังต่างเต็มไปด้วยเสียงหัวเราะอย่างมีความสุข
***************
1K
