ผู้ชนะการประลอง
ทั้งสองก้าวขึ้นเวทีด้วยความเงียบในมือของทั้งสองต่างกำอาวุธในมือ จองมองฝ่ายตรงเหมือนจะพุ่งเข้าหากันได้ทุกเมื่อ
“พวกเ้าสองพร้อมแล้วนะ”
กรรมการบนเวทีกล่าวขึ้น
“เริ่มได้”
สิ้นเสียงกรรมการทั้งสองต่างทะยานร่างเข้าหากัน
“เคร้ง”
เสียงกระบี่ของทั้งสองกะทบกัน ก่อนจะถอยหลังออกจากกัน
ต้าเหนิงใช้ออกด้วยท่า วิหกเริงระบำ ปรากฏเป็เปลวเพลิง เต้น เป็จังหวะอยู่รอบตัว ด้าน หลงเหยา ใช้ออกด้วยท่า ัคะนอง เข้าต้านรับไว้
ตูม!
เสียงพลังทั้งสองสายปะทะกันดังไปทั่วสนาม ฝุ่นควันกระจ่ายขึ้นมาปกคลุมไปทั่วสนาม เมื่อฝุ่นควันจางลงก็ปรากฏ ร่างของ ต้าเหนิง ยังยืนอยู่ส่วน หลงเหยา กลับนั่งคุกเข่าลงไปกันพื้น
“ต้าเหนิง ชนะ”
เสียงกรรมการประกาศขึ้นเพื่อเห็นร่างของ ต้าเหนิง ยังยืนอยู่ ก่อนที่จะเรียกคนให้มาหามร่าง หลงเหยา ออกไป
เมื่อซ่อมแซมเวทีเสร็จผู้เข้าร่วมการประลองขึ้นมาบนเวที พิธีกรก็ประกาศผู้ชนะในครั้งนี้ได้แก่ ต้าเหนิง ตำแหน่งที่สองตกเป็ของ หลงเหยา ที่สามได้แก่ จ้าวเทียน
ร่างทั้งสามยืนอยู่เด้นสง่าอยู่บนเวทีท่ามกลางเสียงปรบมือของผู้ชม
“ต่อไปเป็การมอบรางวัลให้กันสามอันดับแรก”
พิธีกรกล่าวพร้อมเชิญผู้าุโขึ้นมามอบรางวัลแก่ผู้ชนะ
“รางวัลที่ 1 เม็ดยารากฐาน”
พิธีกรกล่าวพร้อมกันเรียก ต้าเหนิง เข้ามารับรางวัล ตามด้วยรางวัลที่สองและสามตามลำดับ เมื่อพิธีมอบรางวัลเสร็จผู้ชมที่จะมารับชมทยอยกันออกจากสนามแข่งขันไป
“พรรคเ้าน่าจะพอเป็กำลังให้ข้าได้นะ ต้าไห่”
ซีออน กล่าวออกมาพร้อมกับเดินหายเข้าไปในเมือง
หลังจากการประลองผ่านไปบรรยากาศภายในเมืองก็กลับมามีชีวิตชีวาเหมือนเดิม
“ข้าไม่คิดเลยว่าเทพธิดา หลงเหยา จะชนะงานประลองในครั้งนี้”
เสียงพูดคุยตามท้องถนนถึงการประลองที่ผ่านมา เหล่าผีพนันต่างผิดหวังไปตามๆ กัน ที่ หลงเหยา ชนะไม่ใช่ จ้าวเทียน ที่มีอัตราต่อรองสูงกว่า
“หลงเหยา ข้าคงต้องรองไปหานางดูซักครั้งว่าเหมาะสมกับวรยุทธที่ ต้าไห เก็บไว้หรือเปล่า”
ซีออนกล่าวพร้อมกับเดินไปทางจวนสกุลหลงตามที่ได้ถามมา เดินไม่ไกลจากคำบอกก็มาถึงจวนขนาดใหญ่ มีเวรยามตรวจตราอย่างแข็งขัน
“เ้าเป็ใคร มีธุระอันใดกับสกุลหลง”
เวรยามหอกในมือขวางกับไว้พร้อมกับร้องถามขณะที่ ซีออน กำลังจะเดินเข้าไป
“ข้ามีธุระกับคนข้างใน”
ซีออน กล่าวพร้อมเอาตราที่ ตาไห ทิ้งไว้ออกมาจากแหวนมิติออกมา ทหารยามได้แหวนมิติก็แปลกใจอยู่แล้ว แต่พอเห็นตราถึงกับตาเบิกกว้างยิ่งกว่า แม้ไม่รู้ว่าเป็ของจริงหรือปลอมแต่มิอาจละเลยได้ จึงรีบส่งสัญญาณให้อีกคนวิ่งเข้าไปด้านในทันที
“ท่านเป็ผู้ถือครองตรา”
เสียงพ่อบ้านที่เดินออกมากล่าวถามขึ้น
“ใช่ข้าเอง”
ซีออนกล่าวตอบ
“เช่นนั้นเชิญท่านด้านในก่อน ข้าต้องให้ผู้าุโยืนยันว่าเป็ของจริงหรือไม่”
พ่อบ้านกล่าวเชิญ ซีออน ให้ติดตามตนเข้ามายังภายใน ด้านในเรือนรับรองถูกจัดแต่งอย่างเรียบง่ายแต่หรูหรา
“ท่านรออยู่ที่นี้ก่อนข้าจะให้คนยกน้ำชามาให้”
พ่อบ้านกล่าวพร้อมหันหลังจากไป
“รสนิยมใช้ได้”
ซีออน กล่าวออกมาเมื่อหันไปมองรอบๆ หลังจากรอได้ไม่นานนักก็เสียงฝีเท้าคนเดินมาพร้อมกับเปิดประตูเข้ามา
“ท่านคงเป็ผู้ครองตรานี้ ไม่ทราบว่าท่าน…..”
ผู้มาใหม่กล่าวถาม
“เ้าไม่คิดแนะนำก่อนเลยหรือ”
ซีออนกล่าวถามมองหน้าผู้มาใหม่
“ข้าใจร้อนไปหน่อย ขอให้ท่านอย่าได้ถือสา ข้ามีนามว่า หลงเหมิน เป็ผู้นำตระกูลรุ่นปัจจุบัน”
หลงเหมิน กล่าวขอโทษก่อนจะแนะนำตัวเอง