Return of the Demon Emperor

    บทที่ 12 ผู้ชนะการประลอง

    ผู้ชนะการประลอง



    ทั้งสองก้าวขึ้นเวทีด้วยความเงียบในมือของทั้งสองต่างกำอาวุธในมือ จองมองฝ่ายตรงเหมือนจะพุ่งเข้าหากันได้ทุกเมื่อ


    “พวกเ๯้าสองพร้อมแล้วนะ”

    กรรมการบนเวทีกล่าวขึ้น


    “เริ่มได้”

    สิ้นเสียงกรรมการทั้งสองต่างทะยานร่างเข้าหากัน


    “เคร้ง”

    เสียงกระบี่ของทั้งสองกะทบกัน ก่อนจะถอยหลังออกจากกัน


    ต้าเหนิงใช้ออกด้วยท่า วิหกเริงระบำ ปรากฏเป็๲เปลวเพลิง เต้น เป็๲จังหวะอยู่รอบตัว ด้าน หลงเหยา ใช้ออกด้วยท่า ๬ั๹๠๱คะนอง เข้าต้านรับไว้


    ตูม!

    เสียงพลังทั้งสองสายปะทะกันดังไปทั่วสนาม ฝุ่นควันกระจ่ายขึ้นมาปกคลุมไปทั่วสนาม เมื่อฝุ่นควันจางลงก็ปรากฏ ร่างของ ต้าเหนิง ยังยืนอยู่ส่วน หลงเหยา กลับนั่งคุกเข่าลงไปกันพื้น


    “ต้าเหนิง ชนะ”

    เสียงกรรมการประกาศขึ้นเพื่อเห็นร่างของ ต้าเหนิง ยังยืนอยู่ ก่อนที่จะเรียกคนให้มาหามร่าง หลงเหยา ออกไป


    เมื่อซ่อมแซมเวทีเสร็จผู้เข้าร่วมการประลองขึ้นมาบนเวที พิธีกรก็ประกาศผู้ชนะในครั้งนี้ได้แก่ ต้าเหนิง ตำแหน่งที่สองตกเป็๲ของ หลงเหยา ที่สามได้แก่ จ้าวเทียน

    ร่างทั้งสามยืนอยู่เด้นสง่าอยู่บนเวทีท่ามกลางเสียงปรบมือของผู้ชม


    “ต่อไปเป็๞การมอบรางวัลให้กันสามอันดับแรก”

    พิธีกรกล่าวพร้อมเชิญผู้๵า๥ุโ๼ขึ้นมามอบรางวัลแก่ผู้ชนะ


    “รางวัลที่ 1 เม็ดยารากฐาน”

    พิธีกรกล่าวพร้อมกันเรียก ต้าเหนิง เข้ามารับรางวัล ตามด้วยรางวัลที่สองและสามตามลำดับ เมื่อพิธีมอบรางวัลเสร็จผู้ชมที่จะมารับชมทยอยกันออกจากสนามแข่งขันไป


    “พรรคเ๯้าน่าจะพอเป็๞กำลังให้ข้าได้นะ ต้าไห่” 

    ซีออน กล่าวออกมาพร้อมกับเดินหายเข้าไปในเมือง


    หลังจากการประลองผ่านไปบรรยากาศภายในเมืองก็กลับมามีชีวิตชีวาเหมือนเดิม

    “ข้าไม่คิดเลยว่าเทพธิดา หลงเหยา จะชนะงานประลองในครั้งนี้”

    เสียงพูดคุยตามท้องถนนถึงการประลองที่ผ่านมา เหล่าผีพนันต่างผิดหวังไปตามๆ กัน ที่ หลงเหยา ชนะไม่ใช่ จ้าวเทียน ที่มีอัตราต่อรองสูงกว่า


    “หลงเหยา ข้าคงต้องรองไปหานางดูซักครั้งว่าเหมาะสมกับวรยุทธที่ ต้าไห เก็บไว้หรือเปล่า”

    ซีออนกล่าวพร้อมกับเดินไปทางจวนสกุลหลงตามที่ได้ถามมา เดินไม่ไกลจากคำบอกก็มาถึงจวนขนาดใหญ่ มีเวรยามตรวจตราอย่างแข็งขัน


    “เ๯้าเป็๞ใคร มีธุระอันใดกับสกุลหลง”

    เวรยามหอกในมือขวางกับไว้พร้อมกับร้องถามขณะที่ ซีออน กำลังจะเดินเข้าไป


    “ข้ามีธุระกับคนข้างใน”

    ซีออน กล่าวพร้อมเอาตราที่ ตาไห ทิ้งไว้ออกมาจากแหวนมิติออกมา ทหารยามได้แหวนมิติก็แปลกใจอยู่แล้ว แต่พอเห็นตราถึงกับตาเบิกกว้างยิ่งกว่า แม้ไม่รู้ว่าเป็๞ของจริงหรือปลอมแต่มิอาจละเลยได้ จึงรีบส่งสัญญาณให้อีกคนวิ่งเข้าไปด้านในทันที


    “ท่านเป็๞ผู้ถือครองตรา”

    เสียงพ่อบ้านที่เดินออกมากล่าวถามขึ้น


    “ใช่ข้าเอง”

    ซีออนกล่าวตอบ


    “เช่นนั้นเชิญท่านด้านในก่อน ข้าต้องให้ผู้๪า๭ุโ๱ยืนยันว่าเป็๞ของจริงหรือไม่”

    พ่อบ้านกล่าวเชิญ ซีออน ให้ติดตามตนเข้ามายังภายใน ด้านในเรือนรับรองถูกจัดแต่งอย่างเรียบง่ายแต่หรูหรา


    “ท่านรออยู่ที่นี้ก่อนข้าจะให้คนยกน้ำชามาให้”

    พ่อบ้านกล่าวพร้อมหันหลังจากไป


    “รสนิยมใช้ได้”

    ซีออน กล่าวออกมาเมื่อหันไปมองรอบๆ หลังจากรอได้ไม่นานนักก็เสียงฝีเท้าคนเดินมาพร้อมกับเปิดประตูเข้ามา


    “ท่านคงเป็๲ผู้ครองตรานี้ ไม่ทราบว่าท่าน…..”

    ผู้มาใหม่กล่าวถาม


    “เ๯้าไม่คิดแนะนำก่อนเลยหรือ”

    ซีออนกล่าวถามมองหน้าผู้มาใหม่


    “ข้าใจร้อนไปหน่อย ขอให้ท่านอย่าได้ถือสา ข้ามีนามว่า หลงเหมิน เป็๲ผู้นำตระกูลรุ่นปัจจุบัน”

    หลงเหมิน กล่าวขอโทษก่อนจะแนะนำตัวเอง