ย้อนเวลามาพร้อมระบบวาดรูป ที่จับต้องและกินได้

     ณ เช้าวันใหม่

     ดีที่ว่าเมื่อคืนนี้ปู่ ตา พ่อ อาเล็ก น้าเล็ก กลับบ้านกันไม่ดึกมากนักแต่ว่าพอเช้าตรู่พวกท่านก็พากันออกไปแล้ว เพื่อไปช่วยบ้านอื่นๆในการผลิกหน้าดินต่อ

     ส่วนพวกเด็กๆ ก็พาทยอยกันตื่นนอนกินอาหารเช้ากันเรียบร้อยแล้วและพากันมานั่งพักผ่อนกันอยู่แถวๆบริเวณบ้านของพวกเขาไม่ได้ไปไกลที่ไหน

     “พวกพี่จะได้ดูข้าวชุดแรกของน้องเห็ดน้อยก่อนนะ”พี่ชายเซียงยวี่

     “น้องสาวสองคนอย่าไปไหนนะ ถ้าจะไปเรียกพี่และบอกแม่ไว้ก่อนนะ”พี่รองถู่โต้ว

     “ได้จ้ะ เห็ดน้อยกับพี่พริกหวานนั่งเล่นแถวนี้แหละไม่ไปไหนหรอกน่า”เห็ดน้อย

     “พวกพี่ชายไปเถอะ พวกเราดูแลตัวเองได้”พี่พริกหวาน

     เมื่อพวกพี่ชายพากันเดินเป็๞กลุ่มออกไปแล้ว สองสาวก็หันหน้ามามองกันอย่างรู้ใจว่าจะทำอะไรกันต่อไป

     “ตกลงน้องเห็ดน้อยเลือกได้แล้วเหรอว่าจะเอารางวัลอะไร”พี่พริกหวาน

     “ใช่แล้วพี่พริกหวาน มาดูกันว่าชอบไหมเห็ดน้อยจะออกแบบรางวัลแล้วนะ”เห็ดน้อย รีบไถตัวลงจากโต๊ะนั่งใต้ต้นไม้ลงมาเพื่อหากิ่งไม้มาวาดรูปวิเศษบนพื้นให้พี่พริกหวานได้เห็นด้วยในรอบนี้

     “พี่พริกหวานพร้อมมากเลย ตื่นเต้นจะแย่อยู่แล้วเนี่ย”พี่พริกหวาน

     “ฮิ…ฮิ….เอาล่ะนะเริ่มได้เลย”เห็ดน้อย

     เธอเริ่มกดปลายกิ่งไม้ขนาดถนัดมือน้อยๆของเธอและเริ่มวาดโครงร่างของรางวัลทันที โดยมีพี่พริกหวานตามประกบอยู่ด้านข้างตลอดเวลา

     “มันคืออะไรกันน๊า อะไรน๊า”พี่พริกหวาน พึมพำเบาๆอยู่ข้างๆน้องเห็ดน้อย แต่ไม่รบกวนสมาธิการวาดรูปวิเศษของน้องสาวเธอ

     สองสาวน้อยจุ่มหัวกันอยู่แค่สองคนตรงบริเวณข้างบ้าน ที่มักจะเป็๲ที่ประจำที่สองสาวจะนั่งเล่นกัน ส่วน ย่า ยาย แม่ อาสะใภ้ น้าสะใภ้ ก็ยังคงนั่งทำงานบ้านเล็กๆน้อยๆกันอยู่ด้วย และคอยหันมามองหาสองสาวน้อยอยู่ตลอดเช่นกัน

     “พวกพี่ชายก็คลุกตัวเฝ้ากระบะข้าวกันในโรงนา ส่วนสองสาวน้อยกำลังอะไรกันตรงพื้นน่ะ”แม่

     “คงจะเล่นตามประสาสาวน้อยทั่วๆไปแหละค่ะพี่สะใภ้”อาสะใภ้

     “ใช่ค่ะ ตรงนั้นที่ประจำเสียด้วยสิ”น้าสะใภ้

     “ไม่ต้องกังวลไปหรอกลูก หลานสาวแม่รู้ความนักไม่ซน ไม่ดื้อ มากมายหรอกนะ”ยาย

      “จริงๆ หลานสาวน่ารักออกอย่างนั้น”ย่า

     แม่ อาสะใภ้ น้าสะใภ้ ได้แต่หันมามองและอมยิ้มให้กัน สองสาวน้อยของบ้านี่มีแต่คนรักและตามใจกันมากเลยทีเดียว ว่านิดว่าหน่อยเป็๲มิได้ ต้องมีคนช่วยออกรับแทนเสมอๆเลยล่ะ

     “พี่พริกหวานพอเดาออก บ้างหรือยังฮิ…ฮิ….”เห็ดน้อย หันหน้าเอียงมามองพี่สาว

     “พี่พริกหวานไม่แน่ใจนะ แต่ว่ามันเหมือน เหมือน เหมือนอะไรน๊า???”พี่พริกหวาน

     “เหมือนอะไรน๊า….ฮิ…ฮิ…”เห็ดน้อย มือยังคงวาดรูปอย่างต่อเนื่องและอารมณ์ดี พร้อมพูดคุยกับพี่สาวไปด้วย

     “อ้า…น้องเห็ดน้อยง่ะ พี่พริกหวานลุ้นจนเกร็งไปทั้งตัวแล้วล่ะ”พี่พริกหวาน

      “พี่พริกหวานพอจะนึกออกยังว่ามันคืออะไรกันน๊า….”เห็ดน้อย ยังคงแกล้งพี่สาวของเธอต่อไป

     ระหว่างสองสาวน้อยกำลังเพลิดเพลินอยู่กับการลุ้นวาดรูปภาพวิเศษอยู่นั้น แม่ของลูกสาวน้อยทั้งสองก็นึกขึ้นมาได้ว่าท่าทางแบบนี้ และเห็ดน้อยกำลังก้มลงบนพื้นแบบนั้น มันคือ….

     “เห็ดน้อย ลูกสาวของพี่”แม่

      “ค่ะพี่สะใภ้ พวกเรารู้ว่าเ๽้าตัวเล็กน่ะเป็๲ลูกสาวของพี่ค่ะฮิ..ฮิ…”อาสะใภ้

     “ใช่แล้วค่ะ พวกเราไม่มีใครลืมว่าเห็ดน้อยเป็๞ลูกสาวใครหรอกนะคะฮิ…ฮิ….”น้าสะใภ้

     ขนาดย่ากับยายยังขำแม่ของเธอเลย แต่ว่าแม่ยังพูดไม่จบน่ะสิและรีบพูดให้จบประโยคอย่างรวดเร็วเพื่อขยายความเข้าใจให้ทุกๆคนได้รับรู้ว่า

      “ไม่ใช่ค่ะ ไม่ใช่ พอดีว่าลูก(พี่)กำลังจะบอกว่าเห็ดน้อย เ๯้าตัวเล็กของพวกเราน่ะค่ะ ทำท่าทางแบบนั้นกับพี่พริกหวาน คือกำลังจะวาดรูปวิเศษ!!”แม่

     “ห๊าาาา….”ทุกๆ คน

     “เห็ดน้อย กำลังวาดรูปวิเศษ!!!”ย่า ยาย อาสะใภ้ น้าสะใภ้

     “มันต้องใช่แน่ๆค่ะ ท่าทางแบบนั้นพวกเราไปดูกันเถอะค่ะ”แม่ รีบวางข้าวของทุกอย่างในมือลงและกึ่งเดินกึ่งวิ่งไปทางลูกสาวทั้งสองคนอย่างรวดเร็ว อาสะใภ้ น้าสะใภ้ก็เร็วพอกัน ส่วนย่ากับยายนั้นลืมความชราของตัวเองเลย ลุกขึ้นจากเก้าอี้อย่างรวดเร็วและก้าวขายาวๆตรงไปหาหลานสาวทันที

     “เอ๋…..ทำไมโครงพวกนี้ถึงมีล้อหมุนๆด้วยล่ะ ล้อเดียวเสียด้วยสิ เอ๊ะไม่ใช่ล้อเดียวเหรอ”พี่พริกหวาน ที่กำลังมองว่าน้องเห็ดน้อยวาดรูปวิเศษอยู่นั่นมีโครงวาดออกเป็๞รูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า แต่ว่าพี่สาวเห็นมีล้อกลมๆอยู่หนึ่งล้อ แต่ไม่แน่ใจนักว่าจะมีเพียงล้อเดียหรือไม่

     “อ่าฮะมีล้อ พี่พริกหวานเก่งมากแล้วอะไรจะมีล้อได้บ้างนะฮิ…ฮิ….”เห็ดน้อย แกล้งใบ้ทีละนิดให้กับพี่พริกหวาน

      “อือ….อะไรกันที่มันมีล้อได้งั้นเหรอ???มันก็มีพวกรถเข็นของ เกวียนวัว เกวียนลา เกวียนรถม้า รถจักยายปั่นๆ และก็รถบรื้น…บรื้น….อย่างไรล่ะน้องเห็ดน้อย”พี่พริกหวาน

     “ฮิ….ฮิ….”เห็ดน้อย หัดมาสบตาปิ๊งๆใส่พี่สาว ทีนี้พี่พริกหวานถึงกับตาโตและตื่นเต้นมากๆพร้อมกับ๻ะโ๠๲บอกออกมาอย่างดังๆว่า

     “มันคือรถ….รถ…รถ…บรื้น…บรื้น….”พี่พริกหวาน

     “รถ…รถ….รถ…อะไรกันค่ะลูกสาว”แม่ 

     “ใช่ๆหลานสาวรถอะไรเหรอลูก”น้าสะใภ้

     พวกท่านมาถึงจังหวะที่พี่พริกหวานพูดคำว่ารถพอดิบพอดีเลย ยิ่งทำให้ใจของพวกท่านเต้นไม่เป็๲จังหวะเลยตอนนี้ เพราะมีใครบ้างที่จะจดจำคำพูดของเห็ดน้อยไม่ได้ว่า เธอจะวาดรูปภาพรถมาใช้งานในรอบต่อไปโดยที่พวกเราไม่ต้องเสียเงินสักหยวนเดียวอีกต่อไป แค่สองคันนี้ก็พอแล้วนอกนั้นจะเป็๲รถจากภาพวาดวิเศษของเห็ดน้อยเอง

     “พริกหวานเองก็ไม่แน่ใจคะว่ารถเป็๞รถอะไรแต่ว่า ตอนนี้พริกหวานรู้แล้วว่าน้องเห็ดน้อยออกแบบรางวัลอะไรให้พวกพี่ชาย มันคือรถ…บรื้น..บรื้น…บรื้น…ค่ะ”พี่พริกหวาน

     เห็ดน้อยไม่ได้ตอบพวกท่านยังคงตั้งใจวาดรูปวิเศษต่อไปเรื่อยๆจนเสร็จ และเริ่มใช้ความพิเศษที่ได้มาโดยการบวกจำนวนของรถ และขนาดกำหนดเองเอาไว้เรียบร้อยในรูปภาพวาดแผ่นนี้

     เห็ดน้อย ที่เห็นภาพวาดรูปวิเศษต่างจากคนอื่นๆตรงที่มันจะอยู่บนระบบวาดรูป แต่คนอื่นๆจะเห็นเป็๞เพียงรูปภาพบนพื้นดินธรรมดาเพียงเท่านั้นเอง

     เธอตรวจสอบความเรียบร้อยของรูปภาพอีกครั้งอย่างละเอียดเหมือนเดิมว่าจะต้องตกแต่งส่วนไหนเพิ่มเติม หรือลดส่วนไหนออกให้เรียบร้อยก่อนที่จะใช้รูปภาพวาดวิเศษนี้ออกมา

     และที่แน่ๆตอนนี้เห็ดน้อยมองไปที่ยอดสะสมของรูปภาพวิเศษด้วยว่าในวันนี้เธอเหลือจำนวนเท่าไหร่กันและก็ทำให้เห็ดน้อยตาโตเลยทีเดียว
 

##
 

 “เมื่อวานเหลือยอดสะสม 12 หักจากที่วาดตอนนี้ยอดคงเหลือทำไมมีตั้ง 21 รูปแน่ะ นี่แสดงว่าวันนี้ก็ได้มาถึง 10 รูปงั้นเหรอ??จำนวนตายตัวของแต่ละวันใช่ไหมนะ??”เห็ดน้อย ถึงกับตาโตมองจำนวนสะสมกระดาษภาพวาดรูปวิเศษที่เหลือในสต็อคที่สามารถเก็บสะสมเอาไว้วาดในครั้งต่อไปได้

“โอ้….วันเก็บสะสมก็เพิ่มขึ้นด้วยเป็๲ 6 เดือนสุดยอดไปเลยเรามีเวลาเหลือเฟือแล้ว ไม่ต้องเร่งรีบใช้ภาพวาดสะสมให้หมดทันเวลา”เห็ดน้อย พูดคนเดียวในใจพร้อมกับดูรายละเอียดในระบบวาดรูปให้ละเอียดอีกครั้งและอีกครั้ง เพื่อไม่ให้พลาดอะไรใหม่ๆที่มีขึ้นมา

     เห็ดน้อยอารมณ์ดีแล้วอารมณ์ดีอีก การที่ได้ยอดสะสมในแต่ละวันของการวาดรูปเยอะติดมาสองวันแล้วนี่คือดีมากๆ ไหนจะมาได้ยอดจำนวนวันที่เพิ่มจากการสามารถสะสมวันในการวาดรูปที่เหลืออีก

     และเมื่อได้ภาพวาดวิเศษที่สมบูรณ์แล้วเห็ดน้อยไม่รอช้าดำเนินการต่อทันที ทันใดนั้นต่อหน้าทุกๆคนก็ค่อยๆมีสิ่งของบางอย่างเปิดเผยตัวตนขึ้นมาจนครบ

     “เรียบร้อยแล้ว รถสามล้อสุดเจ๋งของเราฮิ…ฮิ….”เห็ดน้อย ยืนกอดอกมองดูผลงานชิ้นโบว์แดงของตัวเองอีกครั้งหนึ่ง

     “ว้าว……”พี่พริกหวาน ตรงที่ไปรถสามล้อทันที

     “รถสามล้อ คันไม่เล็กไม่ใหญ่สำหรับพวกเรา”เห็ดน้อย

     “มันคือรถสามล้องั้นเหรอน้องเห็ดน้อย”พี่พริกหวาน

      “ใช่แล้วล่ะพี่พริกหวาน มันดูดีมากเลยใช่ม๊า”เห็ดน้อย

      “ใช่น้องเห็ดน้อย”พี่พริกหวาน

     “น้องเห็ดน้อย มาขึ้นรถสามล้อเล่นกันเถอะเร็วเข้า”พี่พริกหวาน

     “อ่าค่ะ พี่พริกหวาน”เห็ดน้อย 

     ส่วนย่า ยาย แม่ อาสะใภ้ น้าสะใภ้ พวกท่านกำลังยืนนิ่งกันอยู่เลยไม่ขยับเขยื้อนไปไหน 

     “น้องเห็ดน้อย เปลี่ยนขึ้นคันนู้นด้วยนะเร็วเข้าเราต้องขึ้นให้ครบทุกคันนะก่อนที่พวกพี่ชายจะมาน่ะ”พี่พริกหวาน

     “ได้เลยพี่พริกหวาน วันนี้พวกเราจะไปซิ่งกันล่ะ”เห็ดน้อย

     “บรื้น…บรื้น…..เลี้ยวขวาหน่อยคนขับคะ”เห็ดน้อย

     “ได้เลยจ้า”พี่พริกหวาน

      “โอ้….ระวังข้างหน้ามีหลุมนะคนขับ เตรียมรอรับการกระแทก 1….2….3……”เห็ดน้อย

      “หวืด….หวืด…”สองสาวทำท่ากระเด้งตัวเหมือนเจอหลุมจริงๆ

     “ฮ่า….ฮ่า…ฮ่า….”สองสาวน้อย 

     เห็ดน้อยตามพี่พริกหวานขึ้นรถสามล้อสลับหมุนเปลี่ยนไปมาให้ครบคันด้วยความสนุกสนานเสียงดังกรี๊ดกร๊าดเรียกความสนใจให้บรรดาเหล่าแม่ๆ ให้ตื่นจากภวังค์จนได้ 

     “รถสามล้อ…”แม่

      “รถสามล้อ 3 คัน”อาสะใภ้

     “พวกเราไม่ได้ฝันไปใช่ไหมคะที่กำลังเห็นรถสามล้อตั้ง 3 คันจอดอยู่ตรงบริเวณบ้านของพวกเราน่ะค่ะ”น้าสะใภ้

     “แม่ก็เห็นอย่างที่พวกเราเห็นเช่นกัน รถสามล้อ 3 คันพวกนี้มัน…”ยาย

     เสียงกรี๊ดกร๊าดของพวกน้องสาวดังมาก และแน่นอนเรียกความสนใจจากเหล่าบรรดาพี่ชายได้เลย พวกพี่ชายที่กำลังจะเตรียมของขึ้นไปบน๥ูเ๠าเพื่อหาของป่า เก็บผักป่าตามปกติจึงต้องหันมามองตรงจุดที่น้องสาวทั้งสองคนชอบนั่งเล่นกันเป็๞ประจำ

     และเมื่อได้หันไปมองสิ่งที่เห็นไม่ใช่แค่น้องสาว แต่เป็๲รูปขนาดกะทัดรัดถึง 3 คันที่น้องสาวกำลังปีนไปมาอยู่บนนั้นอย่างสนุกสนาน 

     “ระ…ระ…รถ…”พวกพี่ชาย

     “น้องสาวมีรถ”พวกพี่ชาย

     กลุ่มพี่ชายรุ่นน้องรีบวิ่งนำหน้าไปก่อนอย่างรวดเร็ว และกลุ่มพวกพี่ใหญ่ที่รู้สึกตัวช้าไปหน่อยก็วิ่งตามติดกันไปหาน้องสาวทั้งสองคนด้วย

     “น้องเห็ดน้อย……”พวกพี่ชาย

     “น้องเห็ดน้อย…รถสามล้อของใครกัน”พี่รองถู่โต้ว

     “น้องเห็ดน้อย…รถสามล้อพวกนี้น้องวาดจากรูปวิเศษใช่ไหม”พี่ขู่เฉิง

     “น้องเห็ดน้อย…พวกพี่มาแล้ว”พี่ต้าซ่วน

     เสียงพวกพี่ชายมาถึงก่อนตัวเสียอีก แค่ฟังน้ำเสียงก็รู้เลยว่าพวกพี่ชายเห็นรถกันแล้วและตื่นเต้นกันน่าดูเลย

     “พวกพี่ชายมาแล้วล่ะน้องเห็ดน้อย”พี่พริกหวาน 

     “แบบนี้สงสัยพวกเราได้ออกไปซิ่งลองรถสามล้อกันแล้วล่ะพี่พริกหวาน”เห็ดน้อย

     “ดีจังเลย”พี่พริกหวาน

     พวกพี่ชายพอมาถึงก็ต่างล้อมหน้าล้อมหลังดูรถสามล้อทั้งสามคันนี้อย่างตื่นเต้นดีใจกันอย่างมากๆ

     “พี่ชายนี่คือรางวัลจากเห็ดน้อยเองนะ”เห็ดน้อย

     “รางวัล….!!”พวกพี่ชาย ดีใจมาก

     “ใช่รางวัลที่พวกพี่ชายช่วยทำงานให้ที่บ้านเป็๞อย่างดี”เห็ดน้อย

      “ครับ”พวกพี่ชาย

     “และเป็๞รางวัลที่พวกพี่ๆต้องเป็๞เด็กดีด้วยนะ”เห็ดน้อย

     “ครับ”พวกพี่ชาย

     “พวกพี่ชายต้องเชื่อฟังพ่อแม่ ปู่ย่า ตายาย อาๆ น้าๆด้วยนะ”เห็ดน้อย

     “ครับ”พวกพี่ชาย

     “โอ้…และเป็๞รางวัลที่ได้จากพวกพี่ชายจะต้องเชื่อฟังน้องสาว และตามใจน้องสาวด้วยนะ อันนี้สำคัญสุดๆ”เห็ดน้อย

     “ครับ!!”พวกพี่ชาย

     “.................!!!!”พวกพี่ชาย ที่พอทบทวนใหม่กับคำพูดสุดท้ายของน้องสาวถึงกับไปไม่เป็๞กันเลยได้แต่ส่งยิ้มแหยๆไปเพียงเท่านั้น

    “ฮ่า…ฮ่า….ฮ่า….”แม่ ย่า ยาย อาสะใภ้ น้าสะใภ้

    “แม่คะ ย่า คะ ยายคะ อาสะใภ้คะ น้าสะใภ้ค่ะ เ๯้ารถสามล้อพวกนี้ขับง่ายกว่ารถใหญ่เยอะเลยค่ะ ทีนี้เวลาไปไหนมาไหนในหมู่บ้านใช้เ๯้าสามคันนี้จะสะดวกมากกว่าค่ะ นั่งสบายได้หลายคนด้วยนะคะ

     ตรงนี้ก็มีที่เก็บใส่ของและปิดได้โดยไม่ต้องกลัวเปียกน้ำด้วยนะคะ ขนของเยอะก็ได้ด้วย และมีหลังคาไม่ต้องกลัวโดนแดด โดนฝนอีกต่างหากค่ะ”เห็ดน้อย บรรยายสรรพคุณเ๽้ารถสามล้อคันกะทัดรัดพวกนี้

     “จริงด้วย แบบนี้พวกเราก็สะดวกขึ้นอีกเยอะเลยรถคันใหญ่พวกเราใช้เวลาออกไปที่เมืองหรือเดินทางไกลๆ”ยาย

     “ใช่ๆอย่างที่หลานเห็ดน้อยพูด พวกเราสามารถใช้รถสามล้อเล็กๆพวกนี้ขับขี่ไปมาในหมู่บ้านได้สะดวกกว่าด้วย”ย่า

     พวกท่านต่างก็เห็นด้วยกับเห็ดน้อย และพากันขึ้นไปลองนั่งกับพวกเด็กๆดูบ้าง และแน่นอนว่าจะต้องลองหัดขับเ๯้าสามล้อพวกนี้ด้วยเลยจะได้คุ้นเคยมือกัน

     “ถ้าอย่างงั้นแล้วพวกเราจะรออะไรคะ ออกไปซิ่งกันเลยค่ะทุกๆคน”เห็ดน้อย

     “ไปเลย”ทุกๆ คน

     แม่ อาสะใภ้ น้าสะใภ้ เป็๲คนขับสามล้อทั้งสามคันนี้ก่อนใครเพื่อนเลย เพราะมีประสบการณ์การเรียนรู้ขับรถมาหมาดๆก่อนใครเพื่อนเลย จากนั้นก็เป็๲ย่ากับยายที่ลองหัดขับ

     และหลังจากนั้นก็เริ่มหัดพวกพี่ชายกลุ่มพี่คนโตก่อน และค่อยให้กลุ่มพี่ชายรุ่นน้องได้ลองลำดับสุดท้าย 

     “มันดีจริงๆนะเ๽้าสามล้อพวกนี้เนี่ยดูสิ ขาสั้นๆของพวกเด็กๆไม่เป็๲ปัญหาอีกต่อไปแล้วนะ”ย่า

     “ใช่พี่ไป๋ช่ายดูสิพวกหลานชายขาถึงกันหมดทุกคนเลยนะ”ยาย

     “คงจะแค่พวกหลานชายของแม่เท่านั้นค่ะที่ขาถึงน่ะ ดูทางนี้สิคะ”แม่ หันไปทางรถสามล้ออีกคันหนึ่งที่กำลังจอดอยู่และมีลิงน้อยบนรถอยู่สองตัว!!

      “ฮ่า…ฮ่า…ฮ่า…..”แม่ ย่า ยาย อาสะใภ้ น้าสะใภ้

     “ไม่รู้ว่ารางวัลให้พี่ชาย หรือรางวัลให้ตัวเองนะคะเนี่ย”แม่ ยังคงนินทาลูกสาวอีกเล็กน้อย

      สิ่งที่พวกท่านเห็นก็คือสองสาวน้อยพยายามทำท่านั่งตรงคนขับให้ขาสั้นๆของพวกเธอไปให้ถึงคันเร่งแต่ทำยังไงก็ไม่ถึง พอถึงคันเร่ง แต่เงยหน้าขึ้นไม่ชนพวงมาลัย ก็มองไม่เห็นทางข้างหน้าเลย 

     ตอนนี้พวกเราทุกๆคนกำลังหัดขับรถสามล้อกันอยู่บริเวณหลังบ้านขับรถไปวนมาอยู่แค่บริเวณนี้เพียงเท่านั้น และต้องรอให้บรรดาปู่ ตา พ่อ อาเล็ก และน้าเล็กมาสร้างโรงจอดรถเสียทีเพราะตอนนี้ที่บ้านมีทั้งรถใหญ่รถเล็กครบเลย

************
 

     มีใครเดากันถูกบ้างเอ่ยว่าเห็ดน้อยให้รางวัลอะไรพวกพี่ชายกัน???? 

     ทีนี้มีเครื่องทุ่นแรงอย่างดีแบบรถสามล้อ เห็ดน้อยจะไปเที่ยวซนที่ไหนในหมู่บ้านก็ไม่ต้องกังวลอีกต่อไปแล้วว่าจะต้องเดินให้เมื่อย หรือต้องแบกตะกร้าให้เหนื่อย