กริมตำนานเทวทูตจอมราชันย์

กริมทึ่งเล็กน้อยเพื่อสังเกตทั่งทั้งร่างของพืชที่อยู่ตรงหน้าอย่างละเอียดไม่ใช้เพราะทั้งหมดไม่มีเพศแต่เพราะทั้งหมดกำลังปลดปล่อยสปอร์ออกมา ถึงมันจะไม่ได้สร้างผลกระทบต่อกริมก็ตามแต่กริมรู้สึกได้ว่ามันไม่ธรรมดาทั้งหมดล้วนมากจากตืนไม้ข้างๆมันเหมือนกับถูกเร่งเวลาให้เติบโตและตายไม่เพียงเท่านั้นแม้แต่พื้นดินยังถูกกัดกร่อนไปด้วย
''หยุดปล่อยละอองออกมาได้แล้วมันทำอะไรข้าไม่ได้หรอก พวกเจ้าน่าสนใจมากความสามารถเองก็...ข้าตัดสินใจแล้วพวกเจ้าต้องเข้ามาอยู่ในกองกำลังวายุของข้า''กริมเหมือนเด็กเอาแต่ใจขณะมีความต้องการพืชตรงหน้ามันเย้ายวนและเหมาะแก่การลอบฆ่า หากเป็นไปตามที่กริมคิดสปอร์ที่ปล่อยออกมาน่าจะมีหลากหลายรูปแบบมากกว่าที่กริมเพิ่งเห็นไป
''เจ้าพูดเรื่องอะไรของเจ้าข้าไม่เข้าใจ แล้วพวกข้า10พี่น้องพืชมรณะก็ไม่มีทางยอมรับเจ้าเป็นเจ้านายหรอกเจ้ามันมีคุณสมบัติไม่เพียงพอ''
''แต่...มันต้องมีสักทางที่ทำให้พวกเจ้ายอมรับข้าใช่มั้ย ไม่ต้องเกรงใจรีบๆบอกมันมาเร็วเข้า''กริมดื้อรั้นเพราะพืชตรงหน้ามีเพียง9ต้นซึ่งหมายความว่าอีก1ที่หายไปกำลังมีปัญหาซึ่งถ้ากริมสามารถช่วยได้บางทีทั้ง10อาจจะยอมรับใช้กริม
''เจ้าช่วยพวกเราไม่ได้หรอก พวกเราดูดกลืนพลังธรรมชาตินับตั้งแต่งอกขึ้นมาใช้พื้นที่นี้ พลังชีวิตที่หายไปมันมหาศาลกว่าเจ้าจะจินตนา....บัดซบ! รีบตามมันไปเร็วเข้า''กริมไม่สนใจฟังให้จบขณะพุ่งเข้าไปในป่าและทางที่กริมพุ่งไปนั้นพืชมรณะไม่อยากให้กริมไปมากที่สุดเพราะพี่น้องที่อ่อนแอของพวกมันอยู่ทางนั้นฮูม! ฮูม! ฮูม! แซ่ก! แซ่ก! แซ่ก! แต่ทางที่กริมไปมันทำให้กริมเกิดความรำคาญขึ้นมาเพราะป่าส่งเสียงร้องแปลกๆพร้อมขยับเขยื้อนราวกับมีชีวิตสร้างความสับสนที่น่าทึ่งให้กับกริมเป็นพิเศษ
''ฮ่า ฮ่า ฮ่า ควบคุมป่าได้ด้วย นี่ทำให้ข้ายิ่งต้องการพวกเจ้ามากขึ้นไปอีก''ตูม! 1หมัดถูกชกไปในอากาศบูม! ด้วยพลังที่ใส่ลงไปไม่มากต้นไม้ที่เคลื่อนที่ไปมาถูกดันออกไปจนตรงกลางเป็นทางโล่งให้เดินซึ่งต่อจากนั้นต้นไม้ต่างๆไม่ได้ขยับเขยื้อนอีก กริมจึงเดินไปเรื่อยๆตามทางจนได้เจอกับพืชมรณะต้นที่10โดยสภาพของมันแสดงให้เห็นว่าอ่อนแออย่างมากพลังชีวิตที่มีของมันกำลังจะเหือดแห้งไป
''เมล็ดพันธุ์ของต้นไม้โลกกำลังสั่นไหว''กริมแปลกใจที่เมล็ดของต้นไม้โลกที่อยู่ในแหวนมิติพยายามออกมาฟุ่บ! แต่หลังจากเอาออกมาเมล็ดของต้นไม้โลกที่อยู่ในมือของกริมกลับสงบนิ่งลง
''ถอยออกมาจากน้องของข้า เร็วเข้า!!!''1ใน9พืชมรณะที่พุ่งตามกริมมาพูดด้วยน้ำเสียงที่มีความกังวลอยู่ขณะที่แววตากลมใหญ่สีเขียวของมันก็สั่นเบาๆ จะไม่ได้มันเป็นกังวลได้ยังไงในเมื่อพืชมรณะทั้ง10ต้นเดิมทีเกิดขึ้นมาในเวลาที่ไล่เลี่ยและอยู่ใกล้ๆกันแต่ทั้งหมดก็คือพืชที่ต่างชนิดกันด้วยจนในที่สุดทั้งหมดก็ถือกำเนิดใหม่และเริ่มเรียนรู้การใช้ชีวิตเหมือนกับสิ่งมีชีวิตทั่วไปที่ทั้ง10เคยพบเห็นนั่นทำให้ทั้ง10รักกันไม่ต่างไปจากพี่น้องที่คลานตามกันมา
''ข้าไม่ทำอันตรายอะไรหรอก พลังชีวิตของเจ้านี่กำลังจะหายไปหมดจากการคาดเดาคงอยู่ได้อีกไม่กี่วันแต่ข้ามีวิธีที่จะช่วยนอกจากพี่น้องของเจ้าจะกลับมาแข็งแรงแล้วแม้แต่พวกเจ้าทั้ง9ก็จะแข็งแกร่งขึ้นด้วยและบางทีพวกเจ้าอาจจะได้กำเนิดใหม่อีกครั้ง''กริมคาดเดาเพราะเมล็ดของต้นไม้โลกมีพลังมหาศาลผลของมันสามารถยืดอายุและคงความหนุ่มสาวเอาไว้ได้แต่กรณีนี้มันต่างออกไปนี่คือการดูดซับโดยตรงซึ่งผลที่ตามมาอาจจะมีอะไรมากกว่านั้น
''ข้าจะเชื่อเจ้าได้ยังไง เจ้ามีอะไรมายืนยัน''ความลังเลเริ่มเกิดขึ้นแต่พืชมรณะไม่ได้ปักใจเชื่อกริมในทันทีสิ่งที่พวกมันต้องการคือความแน่นอนที่สามารถมองเห็นและจับต้องได้
''นี่คือเมล็ดของต้นไม้โลก พวกเจ้าคงสัมผัสได้ถึงพลังชีวิตมหาศาลที่อัดแน่นอยู่ในเมล็ดนี้ได้ใช่มั้ยหากพวกเจ้ายอมติดตามรับใช้ข้า...ข้าจะมอบมันให้กับพวกเจ้าทั้ง10เพื่อให้พวกเจ้าดูดซับทั้งหมดที่อยู่ในเมล็ดนี้ เอาหละตอนนี้ข้าจะให้เวลาพวกเจ้าคิดไตร่ตรองให้ดี''กริมแทบจะรู้คำตอบอยู่แล้วด้วยพลังชีวิตที่แผ่ออกมาจากเมล็ดของต้นไม้โลกมันช่วยพืชมรณะได้แน่นอนซึ่งคำตอบต่อมามันทำให้กริมฉีกยิ้มขึ้น
''ก็ได้ขอเพียงช่วยน้องเล็กได้พวกข้ายินดีรับใช้เจ้า แต่มีข้อแม้เพียงข้อเดียวห้ามทารุณกับพวกเราเด็ดขาดถึงพวกเราจะเคยเป็นพืชมาก่อนแต่ตอนนี้พวกเรามีความคิดและจิตวิญญาณแล้ว''กริมพยักหน้ารับจากนั้นจึงปล่อยเมล็ดของต้นไม้โลกออกจากมือ มันลอยเข้าอยู่ในอากาศสักพักก่อนจะส่องแสงสีเขียวฟูม! ฟูม! ฟูม! พลังชีวิตที่พรั่งพรูออกมาจากเมล็ดมันมีมากจริงๆตอนนี้มันแบ่งเป็นเส้นสีเขียว10เส้นโดยแต่ละเส้นพุ่งเข้าหาพืชมรณะทั้ง10พร้อมกัน
''อึก! พลังชีวิตมหาศาลมากจนเกือบรับเอาไว้ไม่ไหว...''
''ไม่ใช่เพียงแค่นั้น ร่างกายของเรากำลังปริแตกออก เรากำลังวิวัฒนาการอีกครั้ง?''
''ข้าง่วง...''พืชมรณะทั้ง10ที่รับเอาพลังจากเมล็ดของต้นไม้โลกเข้าไปมีดอกไม้สีดำขนาดใหญ่บานที่ใต้เท้าฟุ่บ! ต่อมาเส้นสีเขียวได้หายไปพร้อมๆกับดอกไม้สีดำหุบลงโดยมีร่างของพืชมรณะอยู่ด้านในพื้นที่รอบๆบริเวณแคบๆเกิดควันสีดำขึ้นมา มันเป็นควันพิษที่รุนแรงเพื่อป้องกันพืชมรณะที่อยู่ในดอกไม้
''แล้วเมื่อไหร่พวกเจ้าจะออกมา...''กริมทิ้งแหวนเอาไว้10วงจากนั้นจึงใช้เวทย์ควบคุมดินทิ้งข้อความเอาไว้ทั้งหมดบอกให้10พืชมรณะที่ออกมาจากดอกไม้สีดำสวมแหวนแล้วรอกริมอยู่แถวนี้เพื่อให้กริมกลับมารับเพราะถ้าจะให้เดินทางไปที่เขตวายุเลยมันก็ไม่ได้เนื่องจากแอโร่ยังฝึกอยู่
''ไปรอข้าที่เขตป่า...''กริมพูดขึ้นขณะลูบหัวเด็กชายหญิงอายุประมาณ10ปี ทั้งคู่เป็นฝาแฝดลูกครึ่งกระทิงโดยตลอดเวลาที่กริมออกมาเก็บเกี่ยวทรัพยากรและหาคนเข้าร่วมกองกำลังวายุตอนนี้ได้ผ่านไป14วันแล้วกริมที่ใช้ความเร็วเดินทางไม่มากและตอนนี้กริมได้สำรวจมิติของเทพเจ้าไปแล้วครึ่งหนึ่ง
''ครบสักที''หลังจากฝาแฝดลูกครึ่งกระทิงจากไปกริมก็พูดขึ้นตอนนี้กริมได้คนตามที่ต้องการทั้งหมดแล้วแต่ที่กริมสั่งให้ทุกคนไปรอที่เขตป่าเพราะตอนนี้กริมกำลังจับจ้องไปที่สมุนไพรชนิดหนึ่งที่อยู่ต่อหน้ากริมรูปร่างของมันเหมือนมนุษย์และมีขนาดเท่ากับมนุษย์แต่ที่น่าแปลกใจก็คือมันแข็งแกร่งและเปลี่ยนรูปร่างได้กริมกำลังคิดถึงความเป็นไปได้ในการเก็บสมุนไพรที่อยู่ตรงหน้า2ต้นนี้กลับไปใช้งาน

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่177:รวบรวมกองกำลัง

คล้ายกับเรื่องกริมตำนานเทวทูตจอมราชันย์ ที่คุณอ่าน

กริมตำนานเทวทูตจอมราชันย์

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่177:รวบรวมกองกำลัง

คล้ายกับเรื่องกริมตำนานเทวทูตจอมราชันย์ ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้