บทที่ 24
แต้มความดีมากมาย
[ ท่านได้รับหนึ่งแต้มความดีจากการเข้าใช้งานบ่อน้ำ ]
[ ท่านได้รับหนึ่งแต้มความดีจากการเข้าใช้งานบ่อน้ำ ]
[ ท่านได้รับหนึ่งแต้มความดีจากการเข้าใช้งานบ่อน้ำ ]
[ ท่านได้รับหนึ่งแต้มความดีจากการเข้าใช้งานบ่อน้ำ ]
ซูฉีตาลุกวาว ยามนี้ผู้คนภายในเมืองเริ่มรู้เกี่ยวกับบ่อน้ำที่นางสร้างขึ้น ตอนนี้มีผู้คนมากมายพากันเดินทางไปใช้งานบ่อน้ำบ่อนั้น
แม้ว่าตอนนี้จะยังไม่เข้าสู่่หน้าแล้ง แต่การใช้งานบนับนั้นมันก็เป็เหมือนกับสิ่งสำคัญ เพราะน้ำภายในเมืองแห่งนี้ถ้า้าน้ำมักจะต้องไปขนจากแหล่งน้ำขนาดใหญ่ทางทิศเหนือ
ซึ่งการเดินทางก็ไกลพอสมควร การที่มีบ่อน้ำใกล้ๆเมืองแบบนี้ผู้คนที่้าใช้น้ำก็ต้องเดินทางไปเอาน้ำจากสถานที่แห่งนั้นอยู่แล้ว
มันเลยทำให้แต้มความดีของซูฉีเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว เมื่อมีคนเข้ามาใช้บ่อน้ำที่นางเป็คนสร้างขึ้นมา มันก็ทำให้นางได้รับแจ้งความดีทุกครั้งครั้งนึงแต้ม
นางจะมีแต้มความดีใช้อย่างต่อเนื่องโดยที่ตนเองแทบจะไม่ต้องออกแรง เื่นี้ถือว่าเป็เื่ที่ดีนางวางแผนเอาไว้อย่างเสร็จสรรพและเป็อย่างที่นางคิดจริงๆ
แต่ว่าการจัดการกว่าที่จะสร้างบ่อน้ำบ่อนี้ และการดูแลมันเองก็เป็เื่ที่ยากเย็นพอสมควร ตอนนี้ภายในเมืองแห่งนี้ผู้คนส่วนใหญ่รู้ว่าบ่อน้ำนี้อยู่ภายใต้การดูแลของกองทัพ
ซูฉีตั้งใจให้มันเป็แบบนั้น อย่างที่ตกลงกันเอาไว้ในตอนแรก ภายในเมืองแห่งนี้มีคนพาลมากมาย มีทั้งคนที่ไม่รักษากฎระเบียบไม่รักษาสิ่งของ
บ่อน้ำส่วนรวมถ้าปล่อยให้อยู่ภายในมือของคนพวกนั้นมันเองก็คงจะเกิดเป็เื่ใหญ่ อีกทั้งถ้าอยู่ภายในมือของนางก็คงมีผู้คนมากมายพากันแย่งชิง
ซูฉีจึงตัดปัญหายกบ่อน้ำส่วนนี้ให้กองทัพเกราะดำเป็คนดูแล ให้กองทัพเกราะดำเป็คนดูแลปัญหาทุกอย่างมันจะได้ไม่มี
ผู้คนภายในเมืองต่างเกรงกลัวกองทัพเกราะดำ แม้แต่พวกโจรหรือพวกอันธพาล ถ้าพวกมันจากจะยุ่งหรือว่าควบคุมบ่อน้ำบ่อนั้นก็คงจะไม่สามารถทำได้
ทางทิศเหนือของเมือง
บ่อน้ำขนาดใหญ่มีผู้คนเข้าแถวต่อการตักน้ำกลับไปที่เมือง น้ำใสสะอาดไหลมาจากแหล่งน้ำทั้งทิศ บ่อน้ำแห่งนี้มีความกว้างขวางเท่าที่ดินผืนนึง มันมีน้ำที่ไหลมาอย่างต่อเนื่อง แบบนั้นพวกชาวเมืองจึงสามารถใช้มันได้อย่างไม่จำกัด
เพราะว่ายังไม่ถึงเข้าหน้าแล้ง แต่ถึงให้เข้าหน้าแล้งแล้วบ่อน้ำขนาดความกว้างขวางขนาดนี้ มันก็คงจะช่วยให้ชาวเมืองอยู่อาศัยได้จนผ่านหน้าแล้งไปได้
ผู้คนต่อแถวเข้ารับน้ำ กองทัพเกราะดำดูแลรักษาการสถานที่แห่งนี้และจัดระเบียบ มีสายตาของคนผู้หนึ่งกำลังมองบ่อน้ำที่เต็มไปด้วยผู้คนอยู่ใกล้ๆ
หวงเจียวลู่แม่ทัพหนุ่มกำลังยืนกอดอก มองดูบ่อน้ำที่อยู่ด้านหน้าที่มีผู้คนมากมายพากันเดินทางมาตักน้ำพวกนั้น
สือหยางขุนพลคู่กายยืนอยู่ข้างกาย มองดูท่านเเม่ทัพราวกับครุ่นคิดบางอย่าง “ ตอนนี้บ่อน้ำสร้างเสร็จแล้วไม่ทราบว่ามีอะไรที่ให้ท่านแม่ทัพต้องกังวลอีกอย่างนั้นหรือขอรับ ”
“ ไม่มี… นี่!!! สือหยางเ้ารู้ดีเกินไปแล้วเ้าจะรู้ได้อย่างไรว่าข้ากำลังกังวลอยู่ ”
“ ข้าติดตามท่านมาหลายปี ใบหน้าของท่านแม้ผู้คนมากมายจะมองเห็นเพียงใบหน้าเดียว แต่ข้ามองความรู้สึกของท่านออก ”
คนอื่นๆมองเห็นแม่ทัพหนุ่มผู้นี้มีเพียงใบหน้าเดียวไม่แปรเปลี่ยน แต่สำหรับผู้ติดตามผู้นี้แตกต่างออกไป
เขาติดตามเเม่ทัพหวงมาหลายปี แม้ว่าใบหน้าของแม่ทัพหวงจะไม่แปรเปลี่ยนมันเองก็รู้ได้ว่า ท่านแม่ทัพกำลังรู้สึกอย่างไร
“ หือ!!! ในใต้หล้านี้คนที่มองใบหน้าของข้าออกคงมีเพียงเ้าเพียงคนเดียว”
“ นี่สือหยางเ้าอยู่กับข้ามากี่ปีแล้ว ”
“ นั้นสินะขอรับเกือบสิบปีได้แล้วั้แ่ท่านมาทำาที่ชายแดนแห่งนี้ ในฐานะคนที่ถูกขับไล่… ”
ย้อนกลับไปเมื่อหลายปีก่อน หวงเจียวลู่เกิดมาภายในตระกูลที่สูงส่ง แต่เป็เพราะว่าความสามารถที่ท่วมท้น จึงโดนขับไล่มาอยู่ที่ชายแดน
ั้แ่เดินทางมาที่สถานที่แห่งนี้ตอนนั้นศึกรบราฆ่าฟันไม่หยุด เขาเป็เพียงแค่เด็กหนุ่มผู้หนึ่งที่เข้ามาภายในา แต่เพราะอยากจะเอาชีวิตรอดจึงจับกระบี่ฟาดฟันศัตรูไปเรื่อยเรื่อย
พบเจอผู้คนมากมายพบเจอสหาย แถมตอนนั้นก็ได้ช่วยสือหยางเอาไว้ หลังจากนั้นขุนพลผู้นี้ก็ยอมติดตามหวงเจียวลู่มาจนถึงปัจจุบัน
หวงเจียวลู่ที่เป็เพียงแค่เด็กหนุ่มตอนนั้นทั่วทั้งร่างกายเต็มไปด้วยโลหิตสีแดงน่งเกรงขาม าที่ดุเดือดมาหลายปีเขาใน่วัยยี่สิบปีเท่านั้นสามารถรวบรวมกองทัพทางฝั่งตะวันออกทั้งหมดได้
ความเกรียงไกรนี้แม้แต่เมืองหลวงก็ต้องสั่นะเื ขุนนางภายในราชสำนักมากมายที่พยายามขับไล่เขาพวกมันยิ่งรู้สึกกังวล
ทำให้ตัวตนของแม่ทัพผู้นี้ไม่สามารถเดินทางกลับเมืองหลวงได้ ปักหลักอยู่ที่ชายแดนมาหลายปีสร้างความยิ่งใหญ่จนทำให้ราชสำนักหวั่นเกรงว่า
กองทัพเกราะดำเกรียงไกรผู้คนกล่าวว่าถ้ากองทัพก็ดำคิดโจมตีเมืองหลวงจริงๆก็ไม่สามารถต้านทานได้
“ เ้าดูนี่สิน้ำคือชีวิต ผู้คนมากมายกำลังได้รับน้ำเมืองที่แห้งแล้งแห่งนี้อีกไม่นานมันอาจจะพัฒนาขึ้นก็ได้ ”
“ นั่นย่อมเป็เื่ดีไม่ใช่หรือขอรับ? ” สือหยางถาม มันไม่เข้าใจในความคิดของผู้เป็นายสักเท่าไหร่
“ มันจะดีจริงๆอย่างงั้นหรอ เมืองแห่งนี้ยิ่งก้าวหน้ามากเท่าไหร่ ภายในเมืองหลวงพวกมันก็ยิ่งอยู่ไม่สงบ ”
“ เดิมทีแล้วเมืองชายแดนตะวันออกแห่งนี้ หรือแม้กระทั่งเขตปกครองของข้าทั้งหมดพวกคนที่อาศัยอยู่เป็พวกเดน”
“ พวกเมืองหลวงขับไล่พวกเขาที่เป็คนยากจนมาอยู่อาศัยที่สถานที่แห่งนี้ หวังจะให้พวกเขาตายอยู่ภายในเมืองแห่งนี้ ให้พวกเขาไร้ที่พึ่งพิงไร้ที่เดินทางไป ”
“ ตั้งใจจะทำให้อาณาเขตปกครองของข้าอ่อนแอที่สุด แต่ในวันนี้คุณหนูตระกูลซูผู้นั้นกำลังเติมเต็มเมืองแห่งนี้”
“ ถ้าเกิดว่านางทำได้จริงๆเ้าคิดว่าภายในเมืองหลวงมันจะอยู่เฉยกับตำแหน่งของข้าในตอนนี้อย่างนั้น ”
“ ท่านกำลังเกรงกลัวว่าขุนนางภายในราชสำนักจะหาทางเล่นงานพวกผู้คนภายในการดูแลของท่าน ” สือหยางใบหน้าจริงจัง หลังจากผู้เป็นายเริ่มพูดออกมามันเริ่มทำความเข้าใจกับความคิดนั้นมากขึ้น
หวงเจียวลู่ไม่ใช่คนโง่ เขาที่เป็แม่ทัพผู้กุมศึกชัยชนะมามากมายั้แ่อายุยัง ย่อมรู้ดีหลักการการพัฒนาเมืองเป็อย่างไร
แต่ที่ผ่านมาเขาเฉยชาและไม่ค่อยจะพัฒนาเมืองสักเท่าไหร่ เป็เพราะเกรงกลัวว่าพวกราชสำนักจะมองผู้คนพวกนี้เป็ศัตรู
เขาไม่อยากให้ผู้คนที่อาศัยอยู่ที่เมืองชายแดนแห่งนี้ได้รับอันตราย เพราะแบบนั้นจึงพยายามทำให้เมืองแห่งนี้ก้าวหน้าได้ช้ากว่าเมืองหลวง เพื่อให้พวกมันนั้นไม่ระแวงและไม่ระวัง
นั้นเพื่อรักษาชีวิตของผู้คนมากมาย แต่ว่าในตอนนี้เมืองแห่งนี้กำลังพัฒนา ความรู้สึกของหวงเจียวลู่รู้สึกแบบนั้น
และคนที่ทำให้เมืองแห่งนี้พัฒนาก็คือคุณหนูตระกูลซูที่เพิ่งมาถึง ภายในใจของหวงเจียวลู่รู้สึกกังวลไม่น้อย เกรงกลัวว่าพวกราชสำนักที่มองเห็นเื่นี้พวกมันจะลงมือทำอะไรสักอย่าง
“ คนพวกนั้นเกรงกลัวท่านเป็อย่างมาก.. โดยเฉพาะพวกที่สนับสนุนและทายาท ความสามารถของท่านโดดเด่นกว่าใคร แม้ท่านจะเป็แม่ทัพใหญ่ปกครองสิบเมืองทางฝั่งตะวันออก”
“ แต่ว่าพวกมันก็กลั่นแกล้งสารพัดไม่ว่าจะเป็การส่งงบประมาณ ส่งทรัพยากรมาน้อยกว่าที่ควร และก็การกระทำอีกหลายๆอย่าง”
“ ที่ผ่านมาท่านแม่ทัพไม่ตอบโต้เป็เพราะห่วงความปลอดภัยของผู้คน พวกผู้คนเหล่านี้ไม่ได้มีชีวิตสุขสบายโดนเนรเทศจากเมืองหลวงขับไล่บ้างเติบโตที่นี่บ้าง ”
“ แต่ว่าในตอนนี้พวกเขากำลังได้รับชีวิตใหม่ ท่านแม่ทัพเห็นว่าอย่างไรขอรับ ”
“ นั้นสิน่ะอะไรจะเกิดก็เกิดกระมัง ตอนนี้บางทีคุณหนูตระกูลซูนั้นอาจจะเปลี่ยนแปลงสถานที่แห่งนี้ก็ได้ ”
“ พวกเราทำเพียงแค่จับตาดูอยู่เท่านั้น กระบี่ของข้าเอาไว้ปกป้องผู้คนถ้าพวกเมืองหลวงมันคิดจะทำร้ายคนภายในเขตการปกครองของข้า กองทัพเกราะดำมากมายจะเหยียบย่ำเมืองหลวงให้กลายเป็เศษซาก ” หวงเจียวลู่แววตาดุร้าย ไร้ซึ่งความปราณี บ่งบอกรู้ทันทีว่าเขาเอาจริง
…
ในขณะเดียวกันซูฉีก็กำลังนั่งบิดไปมาอยู่ภายในบ้านของนาง แต้มความดีเพิ่มไม่หยุดหย่อนตอนนี้นางกำลังมีแต้มความดีมหาศาล
จบบท
41K
