หลังจากที่เจฟเฝ้าเพียรพยายามตรวจสอบหาข้อผิดพลาดในอดีตของการต่อสู้ระหว่างตาของเขาและSOLO DEMON ทำให้ขาพบความลับของพลังมาสเตอร์ นั่นก็คือ“ท่าไม้ตาย” ในตำนาน เจฟพยายามแกะรอยท่าต่างๆนำทักษะการต่อสู้มารวมกับพลังที่ตาเคยมอบให้ การผสานพลังภายในและท่าต่อสู้ที่เขาค้นพบทำให้พลังภายในตัวเจฟทำงานได้อย่างเต็มประสิทธิภาพมันแรงพอที่จะทำลายูเาให้ถล่มได้ นั่นหมายความว่าการต่อสู้กับ SOLO DEMON ที่ไม่เคยมีใครเอาชนะได้แต่เจฟเชื่อมั่นว่าครั้งนี้เขาจะสามารถเอาชนะมันได้ และกำจัดศัตรูตัวสำคัญของ SOLOLAND ด้วยมือของเขาเอง
ณ ห้องทำงานสีขาวโพลน เต็มไปด้วยจอLED มากมายเพื่อติดตามผู้เล่น VIP ที่ทดลองเกม SOLO เวอร์ชั่นล่าสุดมีภาพของเจฟฉายขึ้นจอโปรเจกเตอร์ขนาดใหญ่เพื่อติดตามอย่างใกล้ชิดทุกคนในห้องเงียบสงัดเมื่อเห็นเจฟพยายามฝึกฝนพลังอย่างบ้าคลั่ง เขาพยายามทำอย่างนั้นอยู่หลายชั่วโมงจนในที่สุดเขาก็ทำสำเร็จ
“โย่วววว เจ๋งสุดยอดไปเลยวู้วววว!”
แจ็คโห่ร้องด้วยความดีใจเขาลุ้นมาตลอดว่าเจฟจะเอาชนะ SOLO DEMON ด้วยวิธีไหน เพราะั้แ่มีสัญญาณเตือน RED BULLED ทุกการเคลื่อนไหวของเจฟก็ถูกจับตามองมาโดยตลอด
“เขาพัฒนาตัวเองและเรียนรู้ได้ไวจริงๆเป็ผู้เล่นที่มีไหวพริบที่สุดเท่าที่ฉันนั่งดูมา”
“เออคริสเธอควรรายงานหัวหน้าด้วยนะว่าตอนนี้เจฟค้นพบพลังลับของเหล่ามาสเตอร์ที่เกมส์ซ่อนไว้แล้วหัวหน้าจะต้องแปลกใจแน่ๆ”
“โอเคเดี๋ยวฉันโทรไปรายงาน นายก็จับตาดูต่อไปก่อน เพราะด่านถัดไปเจฟจะต้องเจองานหินแน่”
“อ่าวเจฟยังไม่ได้ไปสู้กับ DEMON เหรอ”
“ยัง เอ๊ะตอนประชุมบรีฟงานนายแอบหลับอีกแล้วเหรอ”
ไม่ว่าเปล่าคริสง้างมือไปฟาดที่ต้นแขนแจ็คเต็มแรง
“เบาๆ หน่อยสิ่ฉันทำงานดูโปรแกรมดึกๆ ดื่นๆ ทุกวันก็ต้องมีง่วงบ้าง”
“ย่ะงั้นนายก็ทำงานดูโปรแกรมของนายต่อไปเถอะ อย่าให้พลาดแล้วกัน”
เจฟฝึกอยู่ที่เนินเขาจนแน่ใจแล้วจึงเริ่มออกเดินทางครั้งนี้เขาต้องออกเดินทางตามลำพังเช่นเคย เพราะ
เลโอก็เป็ NPC ที่เกมส์สร้างขึ้นเพื่อคอยดูแลในด่านเมื่อเข้ามาในเขตของDEMON SOLO LAND เจฟเริ่มชินกับการเดินทางเพียงลำพังไปแล้วแต่ก็อดหวนคิดถึงผู้คนที่ SOLO LAND ไม่ได้
“ไม่รู้ป่านนี้ที่นั่นจะเป็ยังไง”
เขาพึมพำออกมาอย่างน้อยเมื่อได้พูดเขาก็คลายความคิดถึงลงไปได้บ้างครั้งนี้เจฟไม่ได้มีความกังวลอีกต่อไปเพราะเขามั่นใจว่าพลังที่เขาได้ค้นพบนั้นมีอำนาจมากพอที่จะโค่น SOLO DEMON ได้แต่ดูเหมือนจะมีบางสิ่งที่เกมส์ไม่ได้บอกเขา นั่นก็คือ “ดาบสองคม” ของพลังนั้น และการเดินทางที่แท้จริงกำลังจะเริ่มขึ้นแล้ว
เจฟเดินทางไปตามตามเข็มทิศแผนที่ยิ่งเดินเหมือนยิ่งไกล ตอนแรกเขาคิดว่าเมื่อถึง DEMONSOLO LAND แล้ว ไม่นานคงได้พบกับ SOLO DEMON แต่ไม่ใช่เลยเขายังคงต้องเดินทางต่อไปเรื่อยๆ เพราะผู้ที่มาเยือนเพื่อฆ่า SOLO DEMON ไม่เคยมีใครได้กลับออกไป ดินแดนที่เต็มไปด้วยเวทมนต์ปีศาจกำลังเริ่มทำงานเจฟยังไม่รู้ว่าภัยกำลังมาเยือน
ตุก ตุก ตุก
มีเสียงเกิดขึ้นและแผ่นดินสั่นเล็กน้อยแต่ที่นี่ไม่น่าจะมีแผ่นดินไหว ไม่ทันได้คิดอะไรสมอลเลอร์นับสิบตัวก็วิ่งจู่โจมเข้ามา
“สมอลเลอร์ ระดับ 13”
เจฟตาเบิกโพลนและสับฝีเท้าวิ่งหนีแต่เหมือนการไล่ล่าจะไม่หยุดยั้ง พวกมันวิ่งตามเจฟอย่างไม่รู้สึกเหน็ดเหนื่อยเมื่อได้สติเจฟจึงคิดออกว่าเขาไม่ใช่เจฟเด็กผู้ชายในเมืองหลวงคนเดิมอีกแล้วแต่ในดินแดน SOLO LAND เขามีพลังและทักษะการต่อสู้ที่สามารถเอาชนะกองทัพสมอลเลอร์ได้สบายๆเจฟหยุดวิ่งและหันมาเผชิญหน้าเขาพุ่งทยานตัวขึ้นและะโจู่โจมเหล่าสมอลเลอร์ด้วยท่าไม้ตายสมอลเลอร์นับสิบตายในเวลาไม่นานเพราะพลังของเจฟนั้นแข็งแกร่งมากพอที่จะโค่นพวกมันได้เจฟระโดดใส่สมอลเลอร์ตัวสุดท้าย และโดดลงสู่พื้นดิน สมอลเลอร์นับสิบนอนตายเกลื่อนอย่างสิ้นฤทธิ์ครั้งนี้เขารู้สึกเหนื่อยเล็กน้อยเพราะเป็ครั้งแรกที่ใช้พลังเพื่อการต่อสู้เป็ครั้งแรกที่เขาลงมือฆ่าด้วยตนเองเจฟไม่มีท่าทีสงสารหรือรู้สึกผิดสักนิดที่คร่าชีวิตสัตว์ไปมากมายแต่แล้วเขากลับรู้สึกมีบางอย่างเปลี่ยนไปบนร่างกายของเขา เจฟรู้สึกเสียวที่ปลายเล็บไม่นานเมือของเขาก็มีกรงเล็บงอกออกมาคล้ายกับเหล่าปีศาจนั่นคือผลข้างเคียงจากการใช้พลังในดินแดนปีศาจ เขาอยู่ที่นี่มานานเกินไปเจฟคิดได้ดังนั้นจึงรีบออกเดินทางต่อเพราะเขาเริ่มรู้ตัวแล้วว่าดินแดนปีศาจแห่งนี้กำลังกลืนกินเขา ที่ผ่านมาไม่เคยมีใครรอดกลับไปเพื่อเล่าเื่ราวการต่อสู้ที่เกิดขึ้นหรือแม้แต่ตาเขาเองก็เจ็บหนักและใช้เวลานานกว่าจะฟื้นตัว และเมื่อเจอตัวเจฟตาจึงถ่ายทอดพลังมาสู่ตัวเขาเพื่อที่ตนเองนั้นจะได้พักบางครั้งการพักและหลับไปคงเหมือนกับการได้พักผ่อนอย่างเต็มที่หลังจากที่เหนื่อยมาอย่างยาวนานเมื่อคิดถึงตรงนี้เขาก็ไม่รู้สึกเสียใจต่อการจากไปของตาอีกแล้วคงเป็สิ่งที่ตาปรารถนา เพราะท่านต่อสู้เพื่อ SOLO LAND มานานหลายปีหากเจฟใช้ชีวิตรอดอยู่ในดินแดนปีศาจนี้ต่อไป ไม่เพียงแต่ร่างกายที่จะเปลี่ยนไปแต่จิตใต้สำนึก ก้นบึ้งของหัวใจของเขาจะถูกกลืนกินโดยพลังงานมืดจาก SOLODEMON LAND
คืนนี้เจฟตั้งใจที่จะหยุดพักเพื่อนอนพักผ่อนให้เต็มที่เพราะร่างกายเขาถึงแม้จะไม่ต้องกินอะไรแต่การพักผ่อนก็ยังคงเป็สิ่งจำเป็ที่จะช่วยฟื้นคืนพลังให้กลับมาเต็มดังเดิม
มีชายคนหนึ่งเดินฝ่าแสงสว่างสีขาวเดินมาหาเขาเป็รูปร่างที่เขาคุ้นเคยและฝังใจ จู่ๆพ่อก็กลับมาปรากฎตัวในความรู้สึกของเขาอีกครั้ง หัวใจของเจฟเต้นเร็วขึ้นเรื่อยๆจนสัญญาณที่ห้องทำงานดังขึ้น เพราะความผิดปกติต่อหัวใจผู้เล่นแต่ก็ยังไม่รุนแรงพอที่จะต้องหยุดเกมส์ ทุกคนจึงเฝ้าดูเจฟอย่างจดจ่อ
“เจฟ เจฟ มากินข้าวไหมลูก”
เสียงคุ้นเคยดังขึ้นปลุกเจฟออกมาจากภวังค์
“แม่เหรอฮะ”
เจฟลืมตามาแล้วพบว่าตัวเองนอนอยู่ในบ้านที่คุ้นเคย
“มาเร็วแม่ทำกับข้าวจานโปรดของลูกรอไว้นะ รีบกลับมากินข้าวเถอะ”
“เอ่อ...ผมยังไปตอนนี้ไม่ได้ครับ”
“ทำไมล่ะเจฟไม่อยากอยู่กับแม่แล้วเหรอ กลับมาอยู่กับแม่เร็ว”
เจฟอ่อนไหวเหลือเกินกับคำพูดนั้นเขาเดินตามเสียงเรียกไปจนถึงทางลงบันได เมื่อลงมาภาพที่เขาเห็นคือภาพของพ่อที่กำลังทำร้ายเด็ก เด็กคนนั้นที่เป็เหมือนกับเขา
“พ่อฮะ มาเล่นต่อสู้กัน”
“พ่อไม่ออมแรงละนะ”
ภาพที่พ่อทำร้ายเด็กคนนั้นเจ็บแปลบเข้ามาในตัวเขาอีกครั้งความปวดร้าวที่เจ็บไปทั้งตัวครั้งนั้นเขาจำมันได้ดีจิตใจเขาเริ่มถูกความกลัวกัดกินอีกครั้ง ความเ็ปครั้งนั้นของเด็กน้อยวัย 8 ขวบเป็ความรู้สึกที่เขาไม่สามารถให้อภัยผู้เป็พ่อได้อีกเลย แต่จู่ๆสิ่งที่เขาเห็นก็เปลี่ยนไป พ่อวิ่งมาพยุงเด็กน้อยวัย 8 ขวบนั้นหัวใจของเขาเต้นแรงราวกับว่ามันจะหลุดออกมาเขาถกเถียงภายในใจว่านั่นไม่ใช่เื่จริง ไม่จริง!! เจฟต่อสู้กับความคิดความทรงจำ และความรู้สึกไปในเวลาเดียวกันแต่ในที่สุดเขาก็ได้สติและรู้ว่าสิ่งเขาเผชิญอยู่เป็เพียงความคิดเท่านั้นปีศาจในดินแดนนี้กำลังเล่นกับจุดอ่อนของเขา
ไม่! ฉันจะต้องเข้มแข็งฉันต้องผ่านไป นี่ไม่ใช่ความจริง!
เจฟลืมตามาพร้อมกับแววตาที่โกรธแค้น ชั่วพริบตามีเปลวไฟลุกโชนภายในดวงตาของเขาเพียงแค่แวบเดียวเท่านั้น ไม่เพียงร่างกายเขาที่บอบช้ำตอนนี้หัวใจของเขากำลังบอบช้ำกับภาพความทรงจำในอดีตด้วยเมื่อได้สติเจฟจึงต้องตั้งมั่นและไม่หลงไปกับภาพลวงตาที่เกิดขึ้น เขาต้องรีบตามล่าSOLO DEMON แล้วจบเกมส์นี้ซะที
แม้ร่างกายจะบอกว่าไม่พร้อม แต่หากเขาอยู่ที่นานไปกว่านี้เขาจะต้องถูกดินแดนปีศาจที่มีแต่ความชั่วร้ายกลืนกินและสุดท้ายเขาจะไม่สามารถกลับไปเป็คนเดิมได้อีกเลยเจฟออกเดินทางออกไปตามแผนที่อีกครั้ง แต่ยิ่งเดินเท่าไหร่ความมือก็ยิ่งคืบคลานไม่ไกลจากตัวเขาคล้ายกับมีแสงไฟกำลังลอยเข้ามา และเมื่อมาใกล้เขาจึงพบว่านั่นคือ“เจอาร์” เพื่อนรักที่จากเขาไปนานหลายปี
“เฮ้ เจอาร์ นายมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง”
“ไงเจฟ ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ นายดูโตกว่าฉันเยอะเลย สบายดีไหม”
“ฉันสบายดี นาย...มาอยู่ที่นี่ได้ยังไง”
“ฉันมาเพื่อเจอนายอีกครั้ง ความฝันของพวกเราไปถึงไหนแล้วั้แ่วันนั้นฉันก็ไม่ได้สานฝันอีกเลย”
“ฉันค้นพบเกมส์นึงชื่อ SOLO มันเจ๋งมาก เราเล่นเหมือนกับเข้ามาอยู่ในเกมส์จริงๆและตอนนี้ฉันก็ติดอยู่ในเกมส์ จริงๆเส้นทางเล่นเกมส์ที่ไม่มีนายฉันโดดเดี่ยวมากเลย ไม่มีใครเข้าใจฉันแม่ก็ไม่เข้าใจฉัน”
“แล้วนายทำมันไปถึงไหนแล้ว ฉันหมายถึงความฝันของพวกเราหน่ะ”
“ฉันจะเป็นักเล่นเกมส์คนแรกที่ฆ่า SOLO DEMON นายไม่ต้องห่วงชื่อของพวกเราจะดังที่สุดในฐานะนักเล่นเกมส์อันดับ 1”
“น่าเสียดายที่ฉันคงไม่ได้ยืนอยู่ตรงนั้น”
“ไม่เจอาร์ ในวันที่มีชื่อฉัน มันต้องมีชื่อนายฉันคิดถึง่เวลาที่เราเริ่มเล่นเกมส์มาด้วยกัน...ทุกวัน”
“ฉันคิดถึงนาย...เจฟ”
“ฉันก็คิดถึงนาย...เจออาร์”
แล้วร่างโปรงแสงของเจอาร์ก็หายไปการปรากฏตัวครั้งนี้ของเจอาร์ทำให้เจฟรู้ว่าการเล่นเกมส์ให้โด่งดังไม่ใช่ความฝันของเขาคนเดียวแต่มันคือความฝันของเพื่อนรักที่สุดของเขาด้วย เจอาร์จากไปได้หลายปีคืนนั้นพวกเขาเล่นเกมส์กันจนดึก เจอาร์ลืมเวลากลับบ้านรู้ตัวอีกทีก็เกือบเที่ยงคืน เจอาร์จึงรีบปั่นจักรยานกลับบ้านแต่โชคร้ายของเจอาร์ที่ถูกคนเมาขับรถชน ...คืนนั้นเจอาร์ก็เลยไปไม่ถึงบ้านและความฝันก็เขาก็ดับไปด้วย
ฉันจะไม่มีวันยอมแพ้ ความฝันของฉันกับนายต้องเป็จริง
แต่อยู่ๆ สัญญาณชีพของเจฟก็ผิดปกติมันเต้นเร็วมากและดิ่งลงอย่างรวดเร็ว
“คริส คริส ตามแพทย์ไปที่อพาร์ทเม้นท์ของเจฟด้วย คริส ได้ยินไหม”
“รับทราบ!”
ทีมงานที่เฝ้าดูการเดินทางของเจฟพากันวุ่นวายโกลาหลเพราะชีพจรที่ติดอยู่กับตัวVR ของเขาผิดปกติ และเข้า้าการช่วยเหลือด่วน ไม่ถึง 5 นาทีทีมแพทย์สนามก็พังประตูเข้ามาเพื่อช่วยชีวิตของเด็กหนุ่มผู้คลั่งไคล้เกมส์ได้อย่างทันท่วงที
48
![[มีอีบุ๊กที่MEB] ข้ามมิติมาเป็นลูกสะใภ้ปากร้ายของตระกูลชาวนา](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1717593399_74792433.webp)
![[นิยายแปล] อภินิหาร หนึ่งราชันหมื่นอัตลักษณ์ Absolute Resonance](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1737518715_77529948.webp)
