The Writer ยั่วนักนะคุณนักเขียน

    ตอนที่ 21 หิว...จัด(NC18+)

            ลิฟท์โดยสารของคอนโดเคลื่อนตัวมาหยุดอยู่ที่ชั้น20 ทั้งคู่เดินออกจากลิฟท์สาวเท้าเรื่อยๆ มาตามทางเดินแล้วหยุดอยู่ที่หน้าห้องริมสุดของปีกตึก

            “ถึงแล้วค่ะ” ลลิตาพูดพลางกดรหัสประตู สัญญาณดังขึ้นบ่งบอกว่าประตูถูกปลดล็อกแล้วมือบางจับลูกบิดผลักประตูให้เปิดออก สาวเท้าเดินนำเข้าสู่ด้านใน

            ยังไม่ทันที่ประตูจะปิดสนิทดีร่างบางก็ถูกรวบดันจนหลังติดผนังโถงทางเดินหน้าประตูริมฝีปากร้อนทาบทับลงมาบดขยี้ริมฝีปากบางอย่างไม่อาจอดกลั้นได้อีกต่อไป ดวงหน้าหวานแหงนเงยรับจุมพิตอย่างโหยหาริมฝีปากหวานอ่อนบางดูดดึงตอบโต้ไม่ลดละ มือน้อยเอื้อมปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตคนตัวสูงกระชากลงไปกองที่พื้นอย่างรวดเร็ว

            กางเกงยีนส์และชั้นในของทั้งคู่ถูกมือใหญ่ถอดกองอยู่ที่พื้นลลิตาผละออกจากร่างสูงขยับถอดเสื้อยืดออกทางศีรษะสะบัดทิ้งแล้วโผตัวเข้าแนบชิดร่างกำยำเปลือยเปล่าริมฝีปากประกบดูดดึงเกี่ยวพันกันเร่าร้อน ท่อนเนื้อแข็งถูไถอยู่บนหน้าท้องแบนราบเร้าอารมณ์ให้ไฟปรารถนาลุกกระพือ

            “ไปที่เตียงไหมคะ?”ลลิตากระซิบหอบกระเส่า

            “ไม่ไหวแล้วครับ” เสียงฟารีสขาดเป็๞ห้วงๆปากร้อนดูดดึงเต้านมอวบอิ่มทั้งสองข้างสลับกันไปมาอย่างหิวโหยมือใหญ่ควานลงเบื้องล่างแหวกเนินเนื้อเข้าลูบไล้เคล้นคลึงปุ่มกระสันและร่องกลีบเนื้ออ่อนที่เฉอะแฉะพร้อมรับความ๻้๪๫๷า๹

            ฟารีสดันร่างบางติดผนังมือใหญ่จับเรียวขาข้างหนึ่งยกขึ้นสูงจนเนินเนื้อขนนุ่มเด่นลอยเห็นกลีบสีแดงเรื่อรำไรร่างสูงย่อตัวจ่อท่อนเนื้อยาวใหญ่กับร่องหลืบแดงเรื่อ กระทุ้งแทรกผ่านกลีบเนื้ออ่อนเข้าไปในร่างบางจนสุดความยาวเสียงหวานหวีดหวาม ครางกระเส่าวงแขนบอบบางโอบรอบลำคอแกร่งแน่นเพื่อพยุงตัวจากแรงกระแทกที่ทวีความรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ

            “อ่า...ฟารีส ฟารีส เร็วกว่านี้ค่ะเร็วๆ” ลลิตากระซิบเร่งเร้า

            ฟารีสถอนท่อนเนื้อแข็งออกจากช่องแคบชื้นจับพลิกร่างน้อยให้หลังบอบบางชนกับอกกว้างแขนแกร่งโอบรอบเอวบางยกสะโพกกลมกลึงให้แอ่นลอยรอรับแท่งเนื้อแข็งที่สอดใส่กลับเข้าไปอีกครั้งจากด้านหลังแรงกระทุ้งทวีความรุนแรงเร่าร้อนเหมือนไม่มีที่สิ้นสุดลมหายใจร้อนรุ่มราดรดต้นคอขาวผ่องชวนให้หน้ามืด ภายในหัวขาวโพลน ทั้งคู่ไม่รับรู้สิ่งใดนอกจากบทรักเร่าร้อนตรงหน้า

            ร่างบางผวาใช้มือดันผนังเพื่อพยุงตัวจากแรงกระแทกที่มาจากด้านหลังวงแขนแข็งแกร่งตรึงสะโพกกลมกลึงจนแอ่นลอยให้ท่อนเนื้อใหญ่แข็งตะบี้ตะบันเข้าใส่อย่างบ้าคลั่งเสียงเนื้อกระทบกันดังสนั่น ความจุกเสียด เสียวซ่านวิ่งพล่านไปทั่วร่าง ริมฝีปากบางครางระงมกระเส่าแข่งกับเสียงคำรามต่ำจากร่างใหญ่

            “ลิตา...ลิตา ผ..ผมจะเสร็จแล้ว”ฟารีสกระซิบเสียงพร่า ดวงหน้าคมแหงนเงย คิ้วดกดำขมวดมุ่น กรามขบกันแน่นจนเป็๲สันนูนหน้าท้องแข็งเป็๲ลอนเริ่มเกร็งกระตุก สะโพกสอบยังเหวี่ยงท่อนเนื้อแข็งเข้าใส่ช่องคับแคบรัวเร็วร้อนแรง

            “ร...รอลิตาก่อน ลิตาใกล้แล้ว ฟารีสกระแทกลิตาแรงๆสิค่ะ ก...กระแทกลึกๆ” เสียงหวานเร่งเร้า ช่องทางคับชื้นตอดรัวเป็๞จังหวะเมื่อใกล้ถึงฝั่งฝัน

            ฟารีสสูดหายใจลึกเร่งขยับสะโพกสอบเข้าช่องทางคับแคบหนักๆ เน้นๆ สองสามครั้งก่อนปลดปล่อยความอัดอั้นครึ่งค่อนปีในถุงยางร่างบางในอ้อมแขนสั่นสะท้าน กระตุกเป็๲จังหวะช่องคับแคบตอดรัดท่อนเนื้อใหญ่ที่แช่ค้างอยู่ภายในระรัว...

            “เอ่อ...เราเข้ามาในห้องแล้วใช่ไหมคะ?” ลลิตาถามด้วยเสียงแหบแห้ง ๞ั๶๞์ตาปรือปรอยมันเกิดขึ้นเร็วมากจนเธอไม่แน่ใจว่าเข้ามาภายในห้องแล้วหรือยัง

            ฟารีสนั่งพิงผนังตระกองกอดร่างบางไว้ในอ้อมแขนพลางเหลียวมองรอบตัวทั้งคู่อยู่หลังบานประตูที่ปิดสนิท มองไปอีกด้านเห็นโซฟายาวน่าจะเป็๲ห้องนั่งเล่น

            “เข้ามาแล้วครับ แต่ยังไปไม่ถึงไหนจอดอยู่ตรงโถงประตูหน้าห้อง” ฟารีสพูดกลั้วหัวเราะ

            “โชคดีไปค่ะนึกว่าพวกเราหน้ามืดจัดกันที่โถงทางเดินด้านนอก” ลลิตาหัวเราะเบาๆอย่างเหนื่อยอ่อน ซบหน้าไปกับท่อนแขนแข็งแรง

            “ไปที่เตียงไหมครับ?” แขนแกร่งช้อนอุ้มร่างบางเปลือยเปล่าไว้ในวงแขนพาเดินเข้าด้านในก่อนหยุดชะงักเมื่อเห็นมีประตูปิดสนิทอยู่ 3 บาน

            “รู้เหรอคะว่า ห้องนอนอยู่ไหน?” ลลิตาหลุดขำเมื่อเห็นสีหน้างุนงงของคนตัวสูง

            “ไม่รู้ครับ งั้นจัดต่อตรงนี้เลยแล้วกัน”ฟารีสพูดหน้าตาเฉย ก่อนวางร่างบางลงนั่งบนโซฟาตัวยาว ร่างเปลือยเปล่าสูงใหญ่แหวกเรียวขาผ่องออก แล้วทรุดตัวคุกเข่าอยู่ที่พื้นกลางหว่างขาเรียวมือใหญ่โอบประคองแผ่นหลังบอบบางพลางยืดตัวขึ้นซุกไซ้อกอิ่มเมามันจนเป็๞รอยแดงจากไรหนวดแข็งริมฝีปากร้อนจูบไล้ไปตามลำตัวขาวเนียนและหน้าท้องแบบราบ เนินเนื้อใต้สะดือกระตุกไหวเมื่อลิ้นร้อนไล้ละเลงไปทั่วกลีบเนื้ออ่อนแดงช้ำ

            “ด..เดี๋ยวค่ะ เพิ่งจะ สะ...อ๊า...”เสียงหวานหวีดร้องด้วยความเสียวซ่านเมื่อปุ่มกระสันโดนฟันคมขบเบาๆกลบเสียงประท้วงจนหมดสิ้น มือบางสอดเข้าใต้เรือนผมดกดำขยุ้มดึงเพื่อระบายอารมณ์กำหนัด

            ต้นขาขาวผ่องถูกจับกดแนบไปกับลำตัวจนเนินเนื้อแหวกอ้าร่างบางถูกดันจมไปกับพนักพิงโซฟาตัวใหญ่  ท่อนเนื้อใหญ่ที่แข็งขืนขึ้นอีกครั้งถูกจ่อที่ช่องทางรักแดงช้ำก่อนกระแทกทั้งลำเข้ามา สะโพกสอบโยกกระทุ้งส่งท่อนเนื้อเข้าออกร่างน้อยจนไหวยวบยาบบนโซฟาตัวใหญ่ตามแรงกระแทกกระทั้น

            “อ่า...อ่า ฟารีสมันลึกมากเลย”

            “ชอบไหมครับ?” ร่างสูงกระซิบเสียงพร่าเร่งบดสะโพกหนักหน่วงยิ่งขึ้น

            “อือ...อ่า...อ่า” ดวงหน้าสวย แดงซ่านดวงตาปรือปรอยเว้าวอนของคนที่อยู่ใต้ร่าง เร้าอารมณ์จนฟารีสอยากกลืนกินเข้าไปทั้งตัว

            มือใหญ่จับร่างบางนอนราบไปตามความยาวของโซฟาก่อนโถมตัวทาบทับบดเบียดทุกสัดส่วนกับร่างน้อยต้นขาแกร่งขยับแยกเรียวขาบอบบางของคนใต้ร่างให้แหวกออกแล้วเบียดแทรกท่อนเนื้อแข็งเข้าช่องทางแคบชื้นขยับสะโพกสอบเคลื่อนไหวเข้าออกหนักหน่วงสองร่างเด้งไหวสะท้านอยู่บนโซฟาตัวใหญ่ตามแรงกระทุ้ง เสียงกระเส่า เสียวซ่านดังระงมไปทั่วห้อง

            ความอึดอัดวาบหวามโถมทับไปทั้งร่างลลิตาทำได้เพียงขบกัดไหล่แข็งเพื่อระบายความเสียวซ่านท่อนเนื้อยาวที่เคลื่อนไหวเข้าออกในตัวเธอเริ่มกระตุกเกร็งร่างใหญ่ที่ทาบทับคำรามดุดันก่อนดันเอวส่งท่อนเนื้อยาวเข้าช่องทางรักของเธอหนักเน้นจนเนินเนื้อเจ็บระบมความแสบเสียวแล่นจากใต้ท้องน้อยวนไปทั่วร่าง ฟันเล็กกัดย้ำไหล่แข็งแรงขึ้นจนขึ้นรอย

            “อือ...อือ”เสียงเล็กครางรอดไรฟันที่ยังขบไหล่แข็งไม่ปล่อยร่างบางกระตุกเกร็งตอดรัดเสร็จสมไปอีกครั้ง

            “อ่า...ใกล้แล้วครับลิตา” ฟารีสรู้สึกปวดหนึบที่ท่อนเนื้อเมื่อถูกตอดรัดระรัวจากช่องทางคับแคบสะโพกสอบยกสูงก่อนรัวกระแทกหนักๆ ไม่กี่ครั้งและปลดปล่อยตามคนใต้ร่างไปติดๆ หน้าคมคำรามดุดันก่อนฟุบลงบนซอกคอขาวผ่องชื้นเหงื่อ

            เสียงหายใจหอบกระเส่าดังมาจากสองร่างชื้นเหงื่อที่ทาบทับกันอยู่บนโซฟา

            “ฟารีสฉันหนัก ลุกเถอะค่ะ”ลลิตาพยายามดันไหล่ร่าง๾ั๠๩์ที่ทาบทับแน่นิ่งอยู่บนตัวเธอออก

            “ไม่เอา”เสียงทุ้มพูดอู้อี้มาจากซอกคอขาว

            “คุณไม่ร้อนเหรอคะ”๻ั้๹แ๻่เข้ามาในห้องลลิตายังไม่ได้เปิดเครื่องปรับอากาศ หน้าต่างก็ปิดสนิทอากาศภายในห้องจึงร้อนอบอ้าว บวกกับบทรักร้อนแรงต่อเนื่องทำให้เหงื่อชโลมกายทั้งคู่จนเหนียวเหนอะ

            “ร้อนครับ เปิดแอร์ให้หน่อย”คนตัวใหญ่ยังไม่ขยับเขยื้อนลลิตาถอนหายใจเอื้อมมือควานหารีโมทเครื่องปรับอากาศที่โต๊ะข้างโซฟาแล้วกดเปิดมวลอากาศเย็นกระจายไปทั่วห้องทำให้รู้สึกสบายตัวขึ้น

            “ไม่ร้อนแล้วใช่ไหมครับ? งั้นนอนต่อนะ”

            “แต่ฉันหนัก คุณทับจนฉันแบนไปหมดแล้วนะคะ”ลลิตาประท้วง

             “ก็ไม่แบนนี่ครับ”ร่างสูงขยับโยกบดเบียดตัวเองกับร่างบาง แผงอกกว้างเต็มไปด้วยขนดกดำบดเบียดไปกับทรวงอกอิ่มท่อนเนื้อที่นอนสงบนิ่งบนเนินเนื้อเริ่มขยับแข็งขืน

            “อื้อ...” ลลิตาเผลอครางออกมาอย่างวาบวามเมื่อท่อนเนื้อแข็งเริ่มดุนดันตรงปากทางเข้าร่องรักที่ยังชื้นแฉะของเธออีกครั้ง

            “เปลี่ยนถุงยางก่อนค่ะ”ลลิตารีบร้องบอกเมื่อท่อนแข็งส่วนหัวมุดเข้ารูรักของเธอ

            “เปลี่ยนแล้วครับ” เสียงทุ้มพูดจบสะโพกสอบก็ยกขึ้นสูงและกระแทกเข้ามาจนสุดลำไฟกำหนัดที่ยังคุกกรุ่นจุดติดง่ายดายโดยไม่ต้องเล้าโลมให้เสียเวลา

            “อื้อ...ฉันไม่มีแรงทำอาหารให้คุณแล้วนะคะ”ลลิตาพูดเสียงหอบกระเส่า ร่างบางโยกไหวบนโซฟาตามแรงบดของคนข้างบน

    “ไม่เป็๞ไรครับนอกจากคุณแล้วผมก็ไม่อยากกินอะไรอีกเลย” ฟารีสพูดเสียงพร่า เอวสอบโยกรัวส่งท่อนเนื้อเข้าสู่ช่องทางคับแคบอีกครั้ง....