รุ่งสางของวันใหม่มาเยือน พ่อธิเตรียมตัวออกจากบ้านแต่เช้า กระเป๋าเดินทางใบเล็กวางไว้ที่ประตู เขากอดเมียเด็กคนสวยแน่น จูบหน้าผากเธอเบา ๆ แล้วหันมาพูดกับโฟล์ค
“พ่อไปบ้านย่าสองวันนะลูก ดูแลร้านกับน้าอายให้ดี อย่าให้ใครแอบมาจีบน้าอายนะ”
“ครับ” โฟล์คตอบสั้น ๆ
รถกระบะคันใหญ่ของพ่อค่อย ๆ หายลับไปตามทางโค้งของถนน ปล่อยให้บ้านหลังใหญ่หลังนี้เหลือเพียงโฟล์คกับอายสองคน
อายหันมามองโฟล์ค ยิ้มบาง ๆ ที่มุมปาก
“เหลือเราสองคนแล้วนะจ๊ะ น้องโฟล์ค”
"ครับ"
โฟล์คพยักหน้า ไม่กล้าสบตาเธอนานเพราะกลัวสายตาจะเลื่อนลงไปมองส่วนอื่นที่ไม่ใช่ตา
ตลอดทั้งวันในร้าน อายทำงานใกล้ชิดกับเด็กหนุ่มเป็พิเศษ เธอช่วยยกกล่องสินค้า ยืนข้าง ๆ จนหัวเธอเกือบแตะไหล่เขา ทุกครั้งที่เธอโน้มตัวลงไปจัดของที่ชั้นด้านล่าง ผ้าที่ปกปิดเนินอกบางเบาจะเลื่อนลงเล็กน้อย เผยผิวเนียนที่โค้งเว้าอย่างน่าหลงใหล โฟล์คต้องหันหน้าหนีบ่อยครั้ง แต่สายตากลับลอยกลับไปหาเธอไม่หยุด
ตอนบ่าย อายเดินเข้ามาช่วยเขาจัดลังน้ำอัดลมและลังโซดา เธอก้มตัวลงตรงหน้าเขา กลิ่นสบู่หอมอ่อน ๆ จากผิวเธอลอยมาแตะจมูกโฟล์ค เขาเห็นหยาดเหงื่อเล็ก ๆ ไหลลงตามเนินอกที่ขยับขึ้นลง
“พ่อไม่อยู่ก็เหนื่อยหน่อยนะ หนักไหมจ๊ะน้องโฟล์ค?” เธอถามเสียงนุ่ม มองหน้าเขาใกล้ ๆ
“ไม่...ไม่ครับพี่อาย” โฟล์คตอบเสียงแหบ มือสั่นเล็กน้อยขณะยกกล่อง
อายยิ้มมุมปาก แววตาแพรวพราว มือแตะโดนมือเด็กหนุ่มแล้วค้างไว้ชั่วอึดใจ ราวกับบอกเป็นัยให้เขารู้ว่าเธอจงใจ
“โฟล์คอยากให้พี่อายช่วย..อะไรรึเปล่าจ๊ะ”
"เอ่อ..พี่อาย ลูกค้ามาครับ ไปคิดเงินเถอะ"
ัันั้นทำให้โฟล์ครู้สึกราวกับไฟฟ้าช็อตผ่านไปทั้งตัว เขารีบถอยหลังเล็กน้อย ดุ้นในกางเกงเริ่มแข็งเด่ขึ้นมาอีกครั้ง
เวลาเดินไปช้า ๆ จนย่ำโพล้เพล้ อายปิดประตูร้านแล้วขึ้นไปชั้นสองเพื่อชำระล้างร่างกายที่ชุ่มไปด้วยเหงื่อจากการทำงานมาตลอดวัน วันนี้เป็วันที่เธอเหนื่อยมากจริง ๆ เพราะมีของมาส่งทั้งวัน บวกกับลูกค้าก็เข้าออกอยู่ตลอดเวลา ถ้าน้อยหน่าไม่ลากลับบ้านกะทันหันเธอคงได้ติดสอยห้อยตามผู้เป็ผัวไปบ้านแม่ผัวที่อยู่ถัดไปอีกอำเภอ
ทางด้านโฟล์คนั้นอาบน้ำเสร็จก่อนอายเรียบร้อยแล้ว เขาใส่ชุดบอลสบาย ๆ นั่งอยู่หน้าทีวีในห้องนั่งเล่น เปิดอะไรดูไปเรื่อย แต่ใจนึกถึงแต่ภาพของอายที่ห้องน้ำชั้นบน
ตอนนี้พี่อายจะถอดเสื้อผ้าหรือยัง
พี่อายกำลังใช้นิ้วบดขยี้ติ่งเสียวตัวเองแล้วร้องครางเหมือนที่เขาเคยเห็นหรือเปล่า
ซ่าาาา~
สิ้นเสียงในหัว เสียงน้ำจากฝักบัวกระทบพื้นก็ดังขึ้น เด็กหนุ่มลุกขึ้นอย่างไม่รีรอ ย่องขึ้นชั้นสองช้า ๆ หัวใจเต้นแรงจนแทบกระเด็นออกมา รู้ตัวว่ากำลังย่างกรายไปแอบดูเมียเด็กของพ่ออาบน้ำอีกครั้ง
คราวนี้ประตูห้องแง้มกว้างกว่าเดิมเกือบครึ่ง ส่วนประตูห้องน้ำในห้องเปิดกว้าง เธอเปิดอ้าไว้ราวกับเชิญชวนให้ใครที่ผ่านมาได้หยุดชื่นชมเรือนร่างของเธอ
โฟล์คกลืนน้ำลาย มือสั่น เขาเดินเข้าไปใกล้ ชะเง้อมองผ่านประตูห้องเข้าไป
อายยืนนิ่งกลางสายน้ำอุ่นที่โปรยปรายลงมา ผิวเนียนละเอียดของเธอเปียกชุ่มไปด้วยหยาดน้ำที่ระยิบระยับราวหยาดแก้ว เนินอกอวบอิ่มพลิ้วไหวขึ้นลงตามจังหวะลมหายใจที่ถี่รัว ยอดอกทั้งสองข้างชูชันแน่วแน่ดุจยอดดอกไม้ที่ถูกกระตุ้นด้วยสายลมเย้ายวน
เธอยกมือขึ้นลูบไล้แ่เบาจากเนินคอลงสู่เนินอกนุ่มนวล บีบเค้นแ่เบาให้เนื้ออกยืดหยุ่นตอบสนองตามแรงบีบ แล้วเลื่อนปลายนิ้วไปยังเนินที่ถูกโกนจนเรียบเนียนไร้ขน
โฟล์คยืนนิ่งราวรูปปั้นหิน มือข้างหนึ่งล้วงลึกลงในกางเกง จับแกนเนื้อที่แข็งเด่เต็มที่ขึ้นมาชักวนช้าๆ ด้วยััที่เต็มเปี่ยมด้วยความหิวกระหาย
อายหันหลังให้กระจกเงาที่ขึ้นฝ้าจากไอร้อน โค้งเอวลงเล็กน้อย เปิดเผยส่วนโค้งเว้าอันสมบูรณ์แบบของสะโพกกลมกลึง และร่องลึกที่ชุ่มชื้นด้วยน้ำไหลเยิ้ม เธอลูบไล้เนินเนื้อนุ่มนั้นด้วยฝ่ามือร้อนผ่าว แล้วสอดนิ้วกลางเข้าไปในช่องทางลับนั้นช้าๆ ขยับเข้าออกอย่างแ่เบา
“อ๊า… เสียวไปทั้งตัว…”
"โฟล์ค...ช่วยพี่ด้วย อ๊า~"
เธอครางแ่เบา เสียงนั้นดังก้องในห้องเงียบจนเด็กหนุ่มที่อยู่หน้าห้องตาลุกโขนเมื่อได้ยินเธอครางชื่อเขา ไฟในอกร้อนรุ่มขึ้นมาทันที เขาอยาก...อยากเข้าไปกระชากหญิงสาวตรงหน้ามาลิ้มรสเหลือเกิน เขาอยากรู้ว่ารสชาติของการร่วมรักมันเป็ยังไง ด้วยว่าเขาเป็เด็กหนุ่มวัยพุ่งพล่านที่ไม่เคยผ่านมือผู้หญิงเลย แต่สาวสวยตรงหน้านั้นคือเมียพ่อ!
โฟล์คเร่งมือเร็วขึ้น หายใจถี่รัว ภาพตรงหน้าทำให้เืในกายเดือดพล่านราวไฟลามทุ่ง
อายเร่งจังหวะนิ้วให้ดุเดือดยิ่งขึ้น ร่างกายสั่นระริกด้วยคลื่นความสุขที่ถาโถมเข้ามา ครางดังลั่น
“อ๊ายย… ใกล้จะะเิแล้ว… อ๊าาา!”
ร่างของเธอเกร็งกระตุก น้ำใส ๆ พุ่งทะลักทะลายตามปลายนิ้ว ตัวสั่นเทิ้มจนเข่าอ่อนแรงทรุดลงเกือบจะล้ม
โฟล์คชักแกนเนื้อแรงสุดชีวิตจนน้ำข้นหนืดพุ่งกระจายเปื้อนพื้นเต็มไปหมด เขาหอบหายใจแรง รีบใช้เท้าเลื่อนผ้าขี้ริ้วมาถูกลบผลงานของเขา
ค่ำนั้น อายลงมาทำอาหารเย็นกินด้วยกันสองคนกับโฟล์ค
เธอใส่เสื้อสายเดี่ยวรัดรูป ปล่อยจุกโผล่ตั้งเป็ไตผ่านเนื้อผ้า กางเกงขาสั้นสีขาวบางจนเห็นกลีบร่องที่ซ่อนอยู่ด้านในลาง ๆ ผมเปียกหมาด ๆ สยายลงมา ตัวเธอมีกลิ่นสบู่หอมอ่อน ๆ
เด็กหนุ่มโฟล์คไม่กล้ามองเธอตรง ๆ ทั้งคู่นั่งกินข้าวด้วยกันที่โต๊ะอาหารชั้นล่าง
อายยิ้มให้เขา “กินเยอะ ๆ นะจ๊ะน้องโฟล์ค พี่ทำสุดฝีมือเลยนะ”
โฟล์คมองจานข้าว แต่สมองกลับเต็มไปด้วยภาพเมื่อครู่
“ครับพี่อาย… อร่อยแล้วครับ” เขาตอบเสียงแหบ
คืนนี้ .. โฟล์คนอนไม่หลับอีกครั้ง
เขาตั่งใจเงี่ยหูฟังเสียงจากห้องพ่อ แต่คืนนี้ไม่มีเสียงอะไรเล็ดลอดมา เขาลุกขึ้นยืน เดินไปที่ผนังห้องแล้ววางหูแนบผนัง
ไม่มีเสียงอะไรจริง ๆ แต่เขาก็ยังยืนฟังอยู่อย่างนั้น นานเกือบครึ่งชั่วโมง
จนกระทั่ง…
มีเสียงเคาะประตูห้องเขาเบา ๆ
“น้องโฟล์ค… ยังไม่หลับใช่ไหมจ๊ะ?”
เสียงหวานของอายดังอยู่หน้าประตูห้อง
โฟล์คตัวแข็งทื่อ หัวใจเต้นรัวอีกครั้ง
25K
