หลังจากที่ เฉินหลงได้เขามาในป่าของโรงเรียน สภาพเเวดล้อมของป่าค่อนค้างที่จะมืดมิด เเต่ยังสามารถมองเห็นได้ในเวลากลางวัน เเละจะต้องโคจรพลังเวทในเวลากลางคืน ซึ่งเฉินหลงผู้ใช้วิชาไฟ เเละ ความมืด จะได้เปรียบทั้งกลางวันเเละกลางคืน
เฉินหลงได้ตามหาหญ้าสามัญ ในเขตป่าเป็เวลา 4 วันเเล้ว เขาหามาได้ 200 ต้นพอดี ตอนเเรกเขาก็คิดว่าจะใช้วิชากลืน์ ที่สามารถกลืนได้ทุกสิ่งอย่างเเม้กระทั่ง พลังเวทในร่างกายของนักเวท เเต่เขานั้นเลือกที่จะไม่ใช้ เพราะมันจะยุ่งยากถ้ามีคนตายในโรงเรียน
ตอนนี้เฉินหลงได้หาครบเเล้ว เขาได้ออกมาจากป่า เเล้วนำหญ้าที่หาได้มาไปเเลก เป็หินเวท 10 ก้อน เพียงพอต่อการเลื่อนระดับ
เมื่อเขาได้หินมาเเล้ว เฉินหลงได้เดินทางกลับหอพักของนักเวท ซึ่งเฉินหลงยังไม่รู้ว่า รูมเมตของเขานั้นเป็ใคร เพราะตนเองเอาเเต่หาหญ้าเเละอาศัยอยู่ในป่า
ณ บริเวณหน้าหอพักรวม ซึ่งโรงเรียนเเห่งนี่มีเเค่หอพักรวมเท่านั้นที่ไม่ต้องจ่ายเงิน
"เถ้าเเก่ ผมอยู่ห้องไหนหรอครับ เถ้าเเก่ "
"เเกชื่ออะไรละ"
"เฉินหลงครับ "
"อืมมมม ห้อง 108 ใช้พลังเวทของเเกเพื่อเปิดประตูหละ"
"ขอบคุณครับ "
บริเวณ หน้าห้อง 108
เฉินหลงได้ถ่ายพลังเวทของเขาไปในประตู
ทันใดนั้นประตูก็เปิดออก
เฉินหลงมองเข้าไปเห็นเป็ห้องโล่งๆห้องหนึ่ง เเล้วก็ทางเเยก 3 ทาง สำหรับ ห้องส่วนตัว 2 เเล้ว เเล้วก็ห้องน้ำอีก 1 เมื่อเป็เช่นนี้
เฉินหลงก็ได้นึกขึ้นได้ว่าเขานั้นยังไม่ได้กินอะไรเลยนอกจากของป่าตลอดสี่วัน ดังนั้นเขาเลยออกไปเพื่อหาของกินข้างๆหอพัก
จะมีอาหารสำหรับคนธรรมดาที่ไม่ใช่อาหารเวทมนต์ เพราะอาหารเวทมนต์นั้น จะต้องจ่ายด้วยหินเวท
ดังนั้นเขาเลยเลือกอาหารธรรมดา เเล้วนำขึ้นไปกินบนห้องของเขา
เมื่อถึงห้องของเขา เขาได้เปิดประตูออกมา เเล้วเปิดกล่องข้าวที่เขาซื้อใว้กินให้ห้องนั่งเล่น เพราะว่ากลัวว่ากลิ่นมันจะติดในห้องส่วนตัวของเขา
เเละห้องนั่งเล่นก็มีระบบระบายอากาศที่ดีกว่า
ทันทีที่เขาได้เเกะซองข้าวของเขา กลิ่นก็ได้โชยไปถึงห้องของรูมเมทของเขา เเละทันทีที่กลิ่นได้เขาไปที่ห้องของรูมเมทเขา
ประตูของห้องรูมเมทได้เปิดออกมาทันที !!
เฉินหลงได้มองไปที่ประตูของรูมเมทที่กำลังเปิดออก
ปรากฎว่า รูมเมทของเขา เป็ หญิงสาวที่ได้ธาตุน้ำเเข็งระดับ 5
"นี่ฉันได้ จัสมิน ราชินีน้ำเเข็ง เป็รูมเมทหรอเนี่ย " "หญิงสาวผู้อยู่สูงสุด ต้องมาเป็รูมเมทของฉันที่ต่ำที่สุดอะนะ "
"ทำไมเธอถึงไม่พูดอะไรสักหน่อยละ "
หญิงสาวได้เเค่สายหน้า เเต่เธอกลับจ้องมองมาที่อาหารของเขา ราวกลับว่าเธอไม่ได้กินอะไรมาสัก 3 วัน
"นี่เธออยากกินหรอ " ฝ่ายหญิงไม่ตอบเพียงเเต่พยักหน้าพร้อมทำตาเป็ประกาย วิ้งๆ
"ก็ได้ถ้าเธออยากจะกิน ฉันจะให้เธอกิน เเต่ เธอต้องพูดกลับฉันก่อน " หญิงสาวได้เเต่ส่ายหน้า พร้อมกับทำหน้าเศร้า
"หรือว่าเธอไม่สามารถพูดได้งั้นหรอ " หญิงสาวหยักหน้าพร้อมกับหน้าตาอายที่จะบอกว่าเธอไม่สามารถพูดได้
"เป็อย่างงี้นี่เอง ก็ว่าทำใมคนเขาถึงมองว่าเธอเ็านัก เเท้จริงเเล้วเพียงเเค่เธอไม่สามารถพูดได้ "
"ไม่เป็ไร คนอื่นอาจไม่มีทางเเก้ เเต่ฉันมี เธอตกลงที่จะทำพัธสัญญากับฉันมั้ยละ เเล้วเธอจะสามารถสื่อสารกับฉันได้ผ่านทางจิตนะ "
จัสมินเมื่อได้ยินอย่างงั้น เธอก็ตอบตกลง เพราะว่าเธอกลัวที่จะถูกคนอื่นรังเกียจ
"โอเค งั้นยืนมือของเธอออกมา " เเล้วเฉินหลงก็ได้ประสานมือกับเธอ พร้อมกับการกีดเืของเธอเเละเขาออกมา 1 หยด เพื่อประสานกันอย่างลงตัว
"อ๊า นี่สินะ การสื่อสารกับผู้อื่น " "ทำไมตัวชั้นถึงได้ตื่นเต้นเวลาได้คุยกับเขากันนะ "
"งั้นนายชื่ออะไรอะ "
"ข้าเฉินหลง "
"ชั้นจัสมินนะ " "ข้ารู้เเล้ว "
เเล้วจัสมินก็ได้กินอาหารของเฉินหลงจนหมดเกลี้ยง
"นี่เธอ! เธอกินของฉันหมดเลยรึ "
"ฉันใช้สิทธิ์ประจำวันเเลกอาหารมานะ "
จัสมินได้เเต่ทำหน้ารู้สึกผิด เเต่เธอก็ได้ลืมไปเเล้วว่าเธอสามารถสื่อสารกลับเข้าได้ผ่านทางจิต
"นี่เธอจะทำหน้าเเบบนั้นอีกนานมั้ย เธอลืมเเล้วรึไงว่าสามารถสื่อสารทางจิตได้หะ "
"อ๊า ชั้นขอโทษนะเฉินหลง" เเต่เธอใช้สิทธิ์ประจำวันของเธอไปเเล้วเมื่อเช้า
"งั้นชั้นให้หินระดับต่ำนายก้อนนึ่งละกัน เเล้วนายก็ลงไปซื้อใหม่เอานะ "
"เธอเเน่ใจหรอ หินก้อนนึ่งเเลกได้ตั้งสองมื่อเลยนะ "
"จริงหรอ ชั้นไม่เคยรู้มาก่อนเลย งั้นนายก็เเลกมาสองมื้อเลยสิ ชั้นจะได้กินด้วย "
"เธอนี่จริงๆ เลย กินของชั้นไปยังไม่พออีกหรอ นี่เธอไม่กลัวอ้วนอย่างงั้นเลยสินะ "
"อ้วนหรอ นี่นายพูดกับผู้หญิงตัวน้อยอย่างชั้นเเบบนี้งั้นหรอ นายเป็สุภาพบุรุษมั้ยเนี่ย "
"อ่าาา ฉันขอโทษละกัน งั้นฉันลงไปซื้อเป็การขอโทษละกัน "
"นายก็ลงไปซื้อมาชุดเดียวละกัน ชั้นไม่อยากกินเเล้ว "
"งั้นหรอ " สิ้นสุดคำ เฉินหลงได้ลงไปซื้อมา 2 ชุด เขากะซื้อเพื่อใว้ เพราะจากชีวิตที่เเล้ว เขาได้รู้ว่า ผู้หญิงนั้นเอาใจยากที่สุด
เมื่อถึงห้องพักเเล้ว เขาได้เปิดกล่องข้าวออกมา เเละ จัสมินก็ออกมาจากประตูเช่นเคย พร้อมกับจ้องมาที่อาหารของเขา
"นี่เธอจะกินอีกมั้ย ฉันซื้อมาเพื่อเธอด้วย "
"จริงงั้นหรอ เฉินหลง นายนี่รู้ใจชั้นจังเลยนะ "
เฉินหลงได้เเต่ดีใจอยู่ในใจที่เขาได้ซ์้อมาเพือ
"เธอนี่หน้ารักจริงๆเลย" เขาได้เเต่พูดเบาเพื่อไม่ให้เธอได้ยิน เพราะเขาก็อายเหมือนกัน เนื่องจากชีวิตที่เเล้วของเขา
เขาเเทบจะไม่ได้จีบกญิงเลย เขาก็ไม่รู้ว่าต้องทำเช่นไรเหมือนกัน
ถึงเฉินหลงจะพยายามพูดให้เธอไม่ได้ยิน เเต่เธอก็ได้ยิน เพราะเธอมีประสาทหูที่ใว้กว่าคนปกติ เนื่องจากเธอไม่สามารถพูดได้ ตอนวัยเด็กเธอจึงพัฒนาประสาทหูเธอโดยเฉพาะ
เนื่องจากเธอได้ยินที่เขาพูด เธอจริงได้เขินเป็อย่างมาก เธอจึงได้หยิบอาหารส่วนของเธอเเล้วเดินเขาไปในห้องของเธอ
ส่วนเฉินหลงผู้ไม่มีประสบการทางด้านนี่เลย ชีวิตที่เเล้วของเขามีเเต่เื่ฆ่าฟันกัน ชิงดีชิงเด่น
ดังนั้นเขาจึงปวดขมับอย่างมากกับการเอาใจผู้หญิงคนเดียว
เขาได้กินอาหารจนหมดเเล้วเขาห้องส่วนตัวเพื่อ ใชัพลังงานจากหินเวทเพื่อเลื่อนระดับ
"เอาละเริ่มได้ ! "
654
