บัญชี​แค้น...เกมล่าสวาท

    ตอนที่ 19 เป้าหมาย​ต่อไป

    ตอนที่ 19 เป้าหมายต่อไป


        หลังจากพายุแห่งอารมณ์กามสงบลง ตั้มก็ลุกขึ้นยืนเต็มความสูง เขาหยิบเสื้อผ้ามาสวมใส่อย่างไม่รีบร้อน ปล่อยให้นัตตี้นอนหมดสภาพอยู่บนฟูกเก่า ๆ ร่างกายของเธอเต็มไปด้วยร่องรอยแห่งความใคร่และคราบคาวที่เขาฝากไว้


        ตั้มเดินกลับไปหยิบโทรศัพท์มือถือของนัตตี้และของตัวเอง เขาชูโทรศัพท์ของตัวเองขึ้นให้เธอดูอีกครั้ง คลิปวิดีโอที่เธอกำลังใช้ปากปรนเปรอเขายังคงชัดเจนอยู่ในนั้น


        “จำไว้นะนัตตี้…” 


       ตั้มพูดอย่างใจเย็น 


        “ถ้าเธอคิดตุกติก หรือคิดจะแจ้งตำรวจ คลิปนี้จะถูกปล่อยทันทีเข้าใจไหม?”


        นัตตี้พยุงตัวลุกขึ้นนั่งอย่างยากลำบาก เธอกอดเข่าตัวเองแน่น พยักหน้าเบา ๆ น้ำตายังคงซึม 


        “ข...เข้าใจแล้ว...ฉันจะไม่บอกใคร…”


        “ดี” 


        ตั้มแสยะยิ้ม 


        “งั้นมาคุยกันต่อดีกว่า...นอกจากเธอแล้วอีก 3 คนที่เหลือ ตอนนี้พวกมันอยู่ที่ไหน?”


        นัตตี้เงยหน้ามองเขาด้วยความหวาดกลัว 

        

        นัตตี้รีบตอบเสียงสั่น 


        “คือ...หลังจากเ๱ื่๵๹เมื่อ 8 ปีก่อน พวกเราก็เริ่มห่าง ๆ กัน…มีแค่ 'อุ้ม' คนเดียวที่ฉันยังติดต่ออยู่ส่วนอีก 2 คนไม่ได้ติดต่อกันแล้ว”


        “อุ้ม…” 


        ตั้มทวนชื่อนี้เบา ๆ คิ้วเข้มขมวดเข้าหากัน เขานึกย้อนกลับไปถึงใบหน้าของหญิงสาวคนนั้น    


        “ตอนนี้มันทำอะไร ?”


        “อุ้ม...ตอนนี้เป็๲ทนายความ” 


        นัตตี้ตอบเสียงอ่อย 


        “เธอมีชื่อเสียงมาก...ส่วนใหญ่จะรับทำคดีให้พวกลูกคนรวย นักการเมือง หรือผู้มีอิทธิพล...พ่อฉันกับฉันก็เคยจ้างอุ้มให้ช่วยเคลียร์คดีให้หลายครั้ง”


        เมื่อได้ยินคำว่า 'ทนายความ' แววตาของตั้มก็ลุกโชนไปด้วยไฟแค้นยิ่งกว่าเดิม


        ความคิดในใจตั้ม 


        “ทนายความงั้นเหรอ คนที่ร่วมมือกันใส่ร้ายคนบริสุทธิ์ กลับกลายมาเป็๲คนใช้กฎหมายหากินซะเอง…”


        “ทนายความที่ว่าความให้คนรวยงั้นสินะ…” 


        ตั้มพึมพำ มุมปากยกยิ้มอย่างร้ายกาจ 


        “น่าสนใจ...ขอบใจมากสำหรับข้อมูล”


        ตั้มเดินเข้าไปใกล้นัตตี้อีกครั้ง เขาพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงที่ดูอ่อนลงแต่แววตายังคงหื่นกระหาย 


        “ใส่เสื้อผ้าซะ เดี๋ยวไปส่ง...พี่เมมเบอร์พี่ไว้ในเครื่องแล้ว ถ้าพี่โทรไปเมื่อไหร่ ไม่ว่าเธอจะทำอะไรอยู่ เธอต้องรับสายทันทีและถ้าพี่๻้๵๹๠า๱เจอ...นัตตี้ต้องมาหาพี่ เข้าใจไหม?”


        “คะ...หนูเข้าใจแล้ว” 


        นัตตี้รับคำเสียงเบาหวิว เธอรีบคว้าชุดชั้นใน​และเศษซากเสื้อผ้ามาสวมใส่อย่างลวก ๆ


        ตั้มขับรถพานัตตี้ไปที่ห้างเพื่อซื้อเสื้อผ้าให้เธอใส่โดยใช้เงินเธอแล้วไปส่งเธอที่บ้าน ก่อนจะเหยียบคันเร่งมุ่งหน้ากลับที่พัก


        เมื่อกลับมาถึงห้องเช่ารูหนูของตัวเอง ตั้มก็ทิ้งตัวลงนอนบนเตียง แขนก่ายหน้าผาก 


        ในหัวของเขาเริ่มวางแผนการขั้นต่อไป