ตอนที่ 4 ร่างกายของคนอื่น
เมื่อเธอมองไปรอบ ๆ และก็ไม่พบว่ามีคนอื่น เธอแค่ฝัน? หรืออะไรกันแน่"นั่นใคร? " เพียงขวัญพยายามตะโกนถามขึ้นมาอีกครั้ง แต่ก็ไม่มีเสียงตอบกลับหรือพูดขึ้นมาอีกครั้ง เธอคิดอย่างรอบคอบเกี่ยวกับประโยคที่ได้ยินและอดไม่ได้ที่จะคิดมากขึ้นเธอมีเวลาจำกัดในการแก้เนื้อเรื่อง? สีหน้าของเพียงขวัญในตอนนี้เริ่มเปลี่ยนไป เธอรู้สึกได้ถึงความผิดปรกติ แม้ว่าน้ำเสียงนั้นจะเยือกเย็นแต่เธอกลับรู้สึกคุ้นเคยกับเสียงนี้อย่างบอกไม่ถูก เพียงแค่ในตอนนี้กลับนึกไม่ออกและแม้ว่าเธอจะไม่รู้เหตุผลของการเข้ามาอยู่ในตัวละครในนิยายครั้งนี้ แต่เธอก็ยังไม่รู้วิธีหลุดพ้นออกไปจากสถานการณ์ในตอนนี้ได้เช่นกัน ท้ายที่สุดแล้วในตอนนี้เธอที่อยู่ในฐานตัวละครในนิยายรัก..ไม่ใช่สิเธอไม่รู้ด้วยซ้ำว่านิยายเรื่องนี้เป็นนิยายรักหรือนิยายฆาตกรรมกันแน่แล้วเธอจะรู้ได้อย่างไร ในเมื่อเธอเองเพิ่งได้อ่านสรุปเรื่องย่อของหน้าแรกในนิยาย โดยที่ไม่รู้ว่าบทสรุปสุดท้ายแล้วจะลงเอยอย่างไรเพียงขวัญสับสนอยู่พักใหญ่ หลังจากเสียงปริศนานั้นเงียบหายไป เธอดึงสติกลับมาใหม่อีกครั้งเอาล่ะ! ในเมื่อฉันไม่รู้ตอนจบในหนังสือ ดังนั้นฉันจะต้องหาคำตอบด้วยตัวเอง?เพียงขวัญเดินเข้าไปในห้องน้ำ จากนั้นเดินไปที่อ่างล้างหน้าแล้วเงยหน้ามองตัวเองในกระจก เธอแทบอดไม่ได้ที่จะกรีดร้องออกมาดังๆสายตาของเธอตกตะลึงกับเงาที่สะท้อนในกระจกเบื้องหน้าของเธอ มันสวยมาก! ตั้งแต่เกิดมาจนเธอโตขนาดนี้เธอยังไม่เคยเห็นคนสวยขนาดนี้มาก่อน และความงามในกระจกก็คือเธอเอง!ดวงตาคู่โตที่มีน้ำมีประกาย ขนตายาวและหนาเป็นประกายเหมือนพัดขนาดเล็กเวลาที่กะพริบตาเพียงขวัญหันไปทางซ้ายทีขวาที จากกระจกฉันเห็นว่ารูปร่างตั้งแต่หน้าผากถึงปลายจมูกเป็นรูปทรงที่สมบูรณ์แบบ จมูกตรงและเล็กสวยมากนี่คือจมูกในฝันที่ฉันอยากได้มาแสนนาน แน่นอนว่าจมูกของเธอในชีวิตจริงนั้นไม่ถึงขนาดแย่จนเกินไป แต่ก็ไม่ถึงขั้นสวยขนาดนี้ แม้ว่าความฝันของเธอคือการทำศัลยกรรมจมูกแต่แน่นอนว่าน่าจะเป็นเพียงความฝัน เพราะขนาดเงินกินข้าวก็ยังอดมื้อกินมื้อเลย นับประสาอะไรจะมีเงินสำหรับทำจมูกตอนนี้เธอผ่านทางลัดไปอีกขั้นในเรื่องของการมีจมูกที่สวยงามเข้ารูปอย่างที่เธอใฝ่ฝัน มันเป็นธรรมชาติ ไม่มีร่องรอยของการเสริมแต่ง มันไม่ใช่แค่สวย แต่มันยอดเยี่ยมมากเลยทีเดียว เป็นความฝันที่รอมานาน เธอเกิดความพึงพอใจและภาคภูมิใจริมฝีปากก็เช่นกัน มีเลือดฝาดเหมือนชั้นของลิปกลอส เพียงขวัญอดไม่ได้ที่จะใช้นิ้วของเธอลูบไล้ไปที่โครงหน้าที่งดงามอย่างนุ่มนวล ...ภาพรวมของบุคคลในกระจกค่อนข้างดูดีมาก เห็นได้ชัดว่าเป็นรูปแบบที่ผู้คนส่วนใหญ่ชอบ ไม่น่าแปลกใจที่ภูวดลจะรักและหลงใหลเธอขนาดนี้ผู้หญิงในกระจกนั้นสวยมากและร่างกายของเธอเต็มไปด้วยเสน่ห์ มีความใสซื่อในดวงตาแต่ก็แฝงไปด้วยอารมณ์ที่อธิบายยาก และมีเสน่ห์ คงไม่เพียงแค่ผู้ชายเท่านั้นที่จะชอบเธอ หากผู้หญิงคนไหนได้เห็นเธอก็คงอดไม่ได้ที่จะอิจฉาในความงามนี้อย่างแน่นอนเธอเปิดน้ำร้อนในอ่างจากุซซี่ ถอดชุดนอนออกและโชว์ร่างกายที่สวยงาม เธอยกขาเรียวตรงเข้าไปในอ่างอาบน้ำและปรับให้อยู่ในท่าที่สบายเพื่อนอนราบตอนที่กำลังอาบน้ำเพียงขวัญกำลังนอนแช่น้ำอุ่นกดปุ่มนวดที่อ่างอาบน้ำเพลิดเพลินกับการนวดที่สบายตัวและถอนหายใจในปากมันสบายมาก!ไม่น่าแปลกใจที่ทุกคนอยากรวย เพราะการเป็นคนรวยมันสบายแบบนี้นี่เองเธอกระตือรือร้นที่จะสนุกกับตัวเองมาก ใครไม่อยากมีความสุขกับวันที่เต็มไปด้วยความสุขสบายและเต็มไปด้วยความรัก เธอกำลังจะจมดิ่งลงไปในนั้นและไม่สามารถละทิ้งความสุขสบายนี้ได้ แต่เหตุผลของเธอบอกเธอว่าสิ่งเหล่านี้เป็นเพียงความฝันเท่านั้นตอนนี้เธอได้เข้ามาในหนังสือนิยายเรื่องหนึ่งและกลายเป็นภรรยาของเศรษฐีหนุ่มรูปหล่อ เธอมีชีวิตที่ร่ำรวยโดยที่ไม่ต้องทำงานหนัก แต่ความฝันมักจะตื่นขึ้น สักวันเธออาจจะต้องกลับไป เพื่อที่เธอจะไม่ปล่อยให้ตัวเองจมดิ่งลงเหว เธอต้องมีสติอยู่เสมอและเราจะต้องไม่หลงระเริงไปกับสิ่งที่อยู่เบื้องหน้า เธอกลัวว่าจะชินกับชีวิตที่ฟุ่มเฟือยเช่นนี้ และจู่ๆ ก็ถูกส่งกลับไปที่ชีวิตจริงหรือแม้ว่าเธอจะไม่ถูกส่งกลับออกไป เธอก็สามารถใช้ชีวิตที่หรูหราเช่นนี้ต่อไปได้ แต่ภารกิจหลักของเธอคือจะต้องไม่ทำให้เพียงขวัญกลายเป็นฆาตกร และชีวิตสุดท้ายนั้นจะต้องไม่ต้องเข้าไปอยู่ในคุกในนิยายเรื่องนี้เพียงขวัญเป็นเด็กกำพร้า ซึ่งฉันเองก็เป็นเด็กกำพร้า แม้ว่าพ่อและแม่ของฉันจะไม่ได้ทิ้งให้ฉันอยู่ในสถานสงเคราะห์และพวกเขาก็ไม่ได้ตั้งใจที่จะทิ้งฉันไป แต่นั่นก็ไม่ได้ต่างกัน ฉันรู้ความรู้สึกนั้นเป็นอย่างดีแต่ฉันไม่จำเป็นต้องทำร้ายใครถึงขั้นต้องเอาชีวิตของเขา ฉันก็ยังเชื่อว่าเพียงขวัญในนิยายก็ไม่สมควรที่จะทำแบบนั้นตอนนี้ฉันมีตำแหน่งเป็นลูกสะใภ้ของเธอสินะ และตอนนี้ก็ถึงเวลาที่ฉันจะต้องเริ่มภารกิจแล้วงั้นสิ?..............................................หลังจากอาบน้ำเพียงขวัญก็ออกมาจากอ่างอาบน้ำ เช็ดน้ำบนร่างกายให้แห้งด้วยผ้าขนหนูและเปิดตู้สำหรับผลิตภัณฑ์ดูแลผิวพร้อมกับความทรงจำที่เจ้าของเดิมทิ้งไว้ เห็นผลิตภัณฑ์ดูแลผิวต่างๆ เต็มตู้ มีสำหรับบำรุงผิวกาย บำรุงผิวหน้าหลากหลายยี่ห้อที่เธอรู้จัก แต่ไม่เคยใช้เช่น Lamer, Dior เป็นต้นและยังมีอีกมากมายหลายยี่ห้อที่เธอไม่รู้จักโห! ของแพงทั้งนั้น!!ตัวนี้บำรุงผิวพรรณได้ดี มีความชุ่มชื้น เรียบเนียนไม่เหนียวเหนอะหนะ ดูเหมือนผิวเนียนเหมือนซาติน สามารถเอามือไปชุบน้ำได้ ซึ่งนอกจากจะทำให้ร่างกายสวยงามตามธรรมชาติแล้ว ดูแลด้วยผลิตภัณฑ์ดูแลผิวราคาแพงเหล่านี้สภาพผิวของร่างเดิมถือได้ว่าไม่ได้แตกต่างจากคนทั่วไป เนื่องจากเธอไม่ได้เกิดมาจากครอบครัวที่ดีนัก เมื่อเธอรู้จักกับภูวดล เธอก็พยายามปรับเปลี่ยนทุกอย่าง ทั้งเสื้อผ้า เครื่องประดับ รวมถึงผลิตภัณฑ์บำรุงผิวพรรณต่างๆ เมื่อแฟนหนุ่มของเธอเป็นเศรษฐีและมีเงินมากมาย เธอจึงซื้อของใช้พวกนี้โดยไม่ได้รู้สึกว่ามันแพงร่างกายเดิมน่าจะหมดเงินไปมากมายเพื่อดูแลผิวพรรณนี้เป็นอย่างดี อย่างไรก็ตาม เพียงขวัญรู้สึกว่าร่างนี้เป็นร่างกายของคนอื่น เธอไม่สามารถปล่อยปละละเลยหรือไม่สนใจได้ ความงามที่แท้จริงนี้ไม่ใช่ของเธอและเธอควรระมัดระวังเช่นเดียวกับเจ้าของเดิมแน่นอนว่าเพียงขวัญเองก็มีความเห็นแก่ตัวเช่นกันและเป็นเรื่องยากที่จะสวยอย่างที่เธอฝัน กว่าที่ใครต่อใครจะสวยได้ขนาดนี้ก็ต้องทำงานหนักอยู่พอสมควร เธอควรปกป้องความงามนี้ให้ยาวนานที่สุดเมื่อนึกถึงมัน เธอทำสิ่งนี้ด้วยความทรงจำที่เจ้าของเดิมทิ้งไว้ในความคิดของเธอ ดูแลอย่างระมัดระวังทั่วร่างกายของเธอให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้กับเจ้าของเดิมเมื่อเสร็จสิ้นการดูแลผิว เพียงขวัญก็เปิดตู้เสื้อผ้าและกวาดสายตามองไปภายในตู้เสื้อผ้าที่มีขนาดใหญ่ มีเสื้อผ้ามากมายหลากหลายเรียงอย่างสวยงาม ได้รับการดูแลอย่างมีระบบระเบียบไม่ว่าจะเป็นชุดกระโปรง กางเกง เสื้อ แม้กระทั่งชุดนอน ซึ่งไม่แตกต่างอะไรกับการเดินอยู่ในแผนกเสื้อผ้าสตรีในห้างสรรพสินค้าเลยทีเดียวแล้วฉันจะรู้ได้ยังไงว่าวันๆ หนึ่งจะต้องใส่อะไร มันเยอะขนาดนี้?เธอเลือกเสื้อผ้าอยู่สักพัก จากนั้นก็พบสิ่งที่เธอต้องการสวมใส่เพียงขวัญยืนอยู่หน้ากระจกมองดูตัวเองในกระจก มันสวยงามมาก นี่ขนาดเสื้อยืดกางเกงยีนธรรมดาๆ"คนอย่างเธอน่ะ ไม่ต้องแต่งอะไรมากมายหรอกนะเพียงขวัญ ฉันว่าเพียงเท่านี้ ก็ไม่มีหญิงใดในโลกเทียบเท่าเธอได้แล้ว"หลังจากนั้นเพียงขวัญก็ออกไปจากห้องและเมื่อเปิดประตูออกมาจากห้อง เธอก็ต้องตกตะลึงกับภาพที่อยู่ด้านหน้าของเธออีกครั้ง ภายในห้องนอนที่ว่าหรูหรางดงามแล้ว การตกแต่งภายนอกนั้นมากกว่า เพียงขวัญรู้สึกว่าตอนนี้เธอไม่ใช่เพียงภรรยาเศรษฐีธรรมดาๆ แต่เธอรู้สึกราวกับว่าเธอเป็นเจ้าหญิงที่อาศัยอยู่ในคฤหาสน์ของเจ้าชายเพียงขวัญเดินสำรวจบริเวณรอบๆ ภายในคฤหาสน์ และแทบไม่อยากเชื่อสายตาของตัวเอง ข้าวของทุกอย่างภายในบ้านได้รับการจัดวางอย่างเป็นระเบียบ เธอเดินเข้าออกอยู่หลายส่วนภายใน แต่ทว่ามันกว้างใหญ่จนยังไม่สามารถสำรวจได้หมดทุกห้องทันใดนั้น,หญิงวัยกลางคนในชุดเดรส ดูเหมือนว่าจะคล้ายกับชุดแม่บ้านที่ฉันเคยเห็นในละครก็เดินเข้ามถามอย่างสุภาพ "คุณผู้หญิง, จะรับอาหารเช้าเลยหรือเปล่าคะ? ""อ่อ...เอ่อ ก็ได้" เพียงขวัญพยักหน้าด้วยความสับสนเล็กน้อยจากนั้นแม่บ้านก็เดินไปเตรียมอาหารเช้าในอีกห้อง ที่มีโต๊ะอาหารขนาดใหญ่ที่นั่งได้เกือบ 20 คนเลยทีเดียว"เอ่อ..ป้าคะแล้วคนอื่นๆ ไปไหนกันหมดแล้วคะ? ""คนอื่น? หมายถึงใครหรือคะ ถ้าเป็นคุณภู ก็เพิ่งจะออกไปทำงานได้สักพักค่ะ" บังอรขมวดคิ้วด้วยความสับสนเมื่อเพียงขวัญได้ยินคำตอบก็ยิ่งทำให้เธอรู้สึกประหลาดใจ แล้วแม่ของภูวดลตามที่เขียนไว้ในบทล่ะ? คฤหาสน์หลังใหญ่ขนาดนี้เป็นไปไม่ได้ที่จะมีเพียงเขาและเธออาศัยอยู่ที่นี่เพียงลำพังนี่มันเกิดอะไรขึ้น? นิยายคนละเรื่องหรืออย่างไร แต่.......เพียงขวัญนั้นเกิดความสับสนวุ่นวายในหัวของเธออีกครั้ง เธอคือใคร ทำไมรายละเอียดไม่ได้เป็นแบบที่เธออ่านมาในเรื่องย่อเสียงปริศนานั้นต้องมีคำตอบให้เธออย่างแน่นอน เกี่ยวกับเนื้อเรื่องที่เธอยังอ่านไม่จบ แต่เธอจะติดต่อเสียงนั้นอีกครั้งได้อย่างไร?หลังจากเธอรับประทานอาหารเสร็จแล้ว เธอก็นึกขึ้นได้ว่าเสียงนั้นดังมาจากภายในบริเวณห้องนอน เธอไม่รอช้ารีบวิ่งกลับขึ้นไปบนห้องนอนอีกครั้งและเมื่อเธอเปิดประตูแล้วเดินเข้ามาภายในห้อง การ์ดสีทองที่วางอยู่ข้างๆ เตียงนั้นจู่ๆ ก็เกิดมีประกายของแสงวูบขึ้นมาต่อหน้าของเธอ