“แน่ใจเหรอ สูตรความงามของฉันสามารถคงความสวยเป็นิรันดร์เชียวนะ เพียงแต่ว่าฉันยังไม่เคยเอาออกมาให้ใครน่ะ ไม่อย่างนั้นโลกนี้จะต้องเกิดความโกลาหลแน่ๆ เพราะอย่างน้อยๆ ฉันก็ได้เจอวัตถุดิบสำคัญที่ทำให้ชะลอความแก่ได้อย่างยอดเยี่ยม แต่ถ้ามันได้ผลมากเกินไปก็อาจจะทำให้เจอกับหายนะ” เฉิงหยู่ พูดในสิ่งที่น่าเหลือเชื่อ
“อะไรนะ!” หยางลั่วเซวียะ อุทานเสียงดัง “นายมีสูตรลับอย่างที่ว่านี้จริงๆ เหรอ? ถ้าหากว่ามีอยู่จริงๆ จากนี้ไปก็ไร้คู่แข่งเลยน่ะสิ”
“ก็แล้วแต่จะเชื่อ แล้วก็ฉันบอกเธอได้แค่ว่า ยาของฉันน่ะไม่มีผลข้างเคียงใดๆ และก็ไม่มีส่วนผสมของสารเคมีด้วย เธอลองชั่งใจเอาแล้วกัน ได้ความเห็นยังไงก็มาบอกฉันได้ภายหลัง” เฉิงหยู่ พูดเสร็จแล้วก็พิงลงที่เบาะ แน่นอนว่าสิ่งนี้ทำให้หญิงสาวดูอ่อนเยาว์ลงมากมาย ไม่เว้นแม้แต่เทพธิดานางฟ้า เพราะฉะนั้นอย่าว่าแต่มนุษย์เลย กระทั่งปีศาจพันปียังคงดูเยาว์วัย ราวกับเด็กสาววัยรุ่น
“ไม่ต้องใช้เวลาตัดสินใจแล้ว ถ้าหากว่ามีมันอยู่จริงๆ ฉันยอมตกลง” หยางลั่วเซวียะ พูดด้วยความตื่นเต้นดีใจ
“อืมๆ ในเวลานี้เธอยังคงเป็สาวสวย หลังจากนี้ก็ยิ้มให้เยอะๆ หน่อย อย่าเอาแต่ทำหน้าเคร่งเครียดตลอดเวลา ถ้าไม่อย่างนั้นต่อให้ยาวิเศษของฉันก็ช่วยเธอไม่ได้” พลางจ้องมอง หยางลั่วเซวียะ ที่กำลังตื่นเต้น เฉิงหยู่ ก็รู้สึกดีเช่นกัน ที่ได้เห็นความสุขของสาวงาม
“งั้นตอนนี้เรามาพูดเื่ผลประโยชน์ส่วนแบ่งกันก่อนดีกว่า ฉันหกส่วน นายสี่ส่วน ว่ายังไงล่ะ?” หลังจากที่คลายความตื่นเต้น หยางลั่วเซวียะ ก็รีบเข้าประเด็น
ได้ยินที่เธอพูดแล้ว เฉิงหยู่ ก็ไม่แม้แต่จะแยแสสนใจ เขาหลับตาลงสองมือประสานไว้ที่หัวเบาะรถยนต์ด้านหลัง เห็นท่าทางของเฉิงหยู่ เป็แบบนี้ ก็รู้อยู่แล้วว่าเขาไม่พอใจส่วนแบ่ง จนหยางลั่วเซวียะ ต้องพูดขึ้น “งั้นพวกเราแบ่งกันครึ่งๆ”
เฉิงหยู่ ก็ยังคงหลับตาไม่พูดไม่จา หยางลั่วเซวียะ กัดฟันพูด “งั้นนายหกส่วน ฉันสี่ส่วน ตอนนี้ฉันเสียเปรียบแล้วนะ นายต้องรู้ไว้ก่อนว่า ฉันต้องลงทุนลงแรง แถมยังมีต้นทุนในการผลิตอีก ทั้งหมดล้วนแล้วไม่ใช่ต้นทุนจำนวนน้อยๆ ถ้าจะขอมากกว่านี้ฉันเองก็คงแบกรับไม่ไหว”
เฉิงหยู่ ก็ยังคงหลับตาไม่พูดตอบ
“งั้นนายจะเอาเท่าไหร่ดีล่ะ?” หยางลั่วเซวียะ เริ่มโมโหแล้ว
ครั้งนี้ เฉิงหยู่ลืมตายืดตัวนั่งหลังตรง พลางจ้องหน้า หยางลั่วเซวียะ เงียบๆ จ้องมองไปยังใบหน้าแดงๆ ของเธอ เฉิงหยู่ หลุดยิ้มออกมา “เธอนี่สวยจริงๆ!”
หยางลั่วเซวียะ ก็รีบหันหน้ากลับทันที แล้วก็โมโหพูดกลับไป “ตกลงแล้วนายอยากได้เท่าไหร่กันแน่?”
“ฉันคิดๆดูแล้ว ฉันห้าส่วน เธอห้าส่วน หรือไม่ก็ เธอห้าส่วน ฉันห้าส่วน เธอลองเลือกเอาเองก็แล้วกัน”
เมื่อได้ยินแบบนี้แล้ว หยางลั่วเซวียะ ก็รีบหันหน้าไปหา เฉิงหยู่ แล้วพูดว่า “นายพูดจริงหรือ?!”
“ทำไมเธอถึงชอบพูดประโยคเดิมซ้ำๆ กันนะ คำพูดของฉันมันไม่เชื่อถือไม่ได้เลยหรือไง? เฮ้อ หรือว่าฉันมันใจง่ายเกินไป คุณสวยขนาดนี้ผมจะไปหลอกคุณได้ยังไง นี่ผมลดให้คุณถูกแล้วนะ” เฉิงหยู่ พูดราวกับเป็ฝ่ายถูกเอาเปรียบ
“ฮึ แค่นั่งรอรับผลกำไร นายยังไม่ดีใจในสิ่งที่ได้รับอีกหรือไง” หยางลั่วเซวียะ พูดด้วยความแง่งอน แต่ในใจก็ยังนึก ขอบคุณ เฉิงหยู่
เพราะเขาทำให้ตัวเองได้รับผลประโยชน์มากขึ้น ถ้าหากว่าเ้าผลิตภัณฑ์ตัวนี้ดีอย่างที่เขาพูดล่ะก็ นี่และจะให้ก้าวขึ้นสู่ผู้นำ ไม่มีผู้หญิงคนไหนที่จะกล้าปฏิเสธเื่ความสวยความงามเป็แน่ ถ้านำเข้าสู่ตลาดเมื่อไหร่ คงได้รับความนิยมอย่างล้นหลาม
“เอาล่ะ สูตรลับนี้นายจะให้ฉันเมื่อไหร่ล่ะ?” นี่คือสิ่งที่สำคัญที่สุด
“เดี๋ยวสักพักให้เธอเรียกคนไปฉันเพื่อซื้อเตายากลับมา ยังมีอีกอย่าง ฉันจะเขียนวัตถุดิบปรุงยาให้เธอจำนวนหนึ่ง แต่ตอนนี้พาฉันไปดูห้องที่เธอหาไว้ก่อน ถ้าหากว่าพรุ่งนี้ไม่มีอะไรเธอค่อยมาหาฉัน”
“เธอ้าเตายา!?” เฉิงหยู่้าซื้อเตา เมื่อ หยางลั่วเซวียะ ได้ฟังแล้วเื่มันก็เกินคาดคิดไปอีก นี่คือกรรมวิธีโบราณของพวกเทพเซียนหรือไงกัน! แม้ว่าสมัยโบราณจะมีการเล่นแร่แปรธาตุ แต่ทั้งหมดก็เป็เพียงการทดลองเล่นๆ ขององค์จักรพรรดิ! เขาจะไม่หลอกฉันหรอกนะ!
เฉิงหยู่ ไม่ได้สนใจ และปล่อยให้เธองงต่อไป
หลังจากผ่านไปสิบห้านาที เฉิงหยู่ และทุกๆ คน ต่างก็มาถึงที่หมาย เฉิงหยู่ มองดู หยางลั่วเซวียะ เดินไปในวิลล่า มันเป็วิลล่าที่ใหญ่มาก ทั้งบรรยากาศงดงาม มีสวนดอกไม้ มีบ่อหินประดับ แถมยังสระว่ายน้ำอีก เป็สถานที่ที่ไม่เลวเลยทีเดียว เขาได้ตามหลังเธอเข้าไปที่ห้องรับแขกของวิลล่า จนมีแม่บ้านวัยกลางคนเดินเข้ามาหา “คุณหนู กลับมาแล้วเหรอคะ เดี๋ยวฉันจะไปเตรียมน้ำชามาให้”
เฉิงหยู่ อึ้งไปเลย “นี่บ้านเธอหรือ? ปู่ของเธอก็อยู่นี่?”
“ไม่ใช่หรอก ที่นี่มีแต่ฉันกับ ป้าจาง อยู่สองคนเท่านั้นล่ะ ปู่ของฉันอาศัยที่บ้านเก่าน่ะ”
“เธอวางใจให้ฉันอยู่ที่นี่? เธอต้องรู้ไว้ก่อนนะ ฉันแค่้าสถานที่ที่จะอาศัยเป็ระยะเวลานาน ไม่ใช่แค่เฉพาะรักษาปู่ของเธอ แบบนี้เหมือนกับเธอส่งแกะให้หมาป่า หรือยื่นเนื้อเข้าปากเสือ ถึงแม้ว่าฉันจะพ่ายแพ้ให้กับความสวยของเธอ แต่ว่าฉันก็ไม่สามารถปิดซ่อนความหล่อเหลาได้เช่นกัน”
“ความหมายของนายก็คือ้าให้ฉันซื้อ วิลล่า ใหม่ให้นายสินะ?” หยางลั่วเซวียะ ตาขวาง มอง เฉิงหยู่ พูดแบบอารมณ์ไม่ค่อยดีเท่าไหร่
“ถ้าหากว่าเป็ตอนแรก ฉันก็อาจจะเกรงใจกันบ้างล่ะ แต่ตอนนี้พวกเราเป็หุ้นส่วนร่วมมือกันแล้ว เพราะฉะนั้น เธอซื้อวิลล่าให้ฉันใหม่ก็ไม่เห็นจะเป็อะไร แล้วอีกอย่างฉันอยู่ที่นี่ก็ไม่ค่อยสะดวกเท่าไหร่ ใครๆ ก็บอกว่าถ้าจะให้หญิงสาวตกหลุมรักชายหนุ่มสักคน ชอบแบบที่มีความลึกลับให้ค้นหา แม้ว่าฉันจะเป็ชายหนุ่มลึกลับอย่างที่ว่า หากเธอพลาดนอนร่วมเตียงกับฉันเธอคงถอนตัวไม่ขึ้นแน่ ฉันจึงคิดว่าเราควรจะรักษาระยะห่างจากกันเอาไว้หน่อยดีกว่า ท้ายสุดแล้วระยะทางก็สร้างสิ่งสวยงาม พวกเราวันนี้ได้เจอกัน ั้แ่ทำความรู้จัก จนถึงตอนนี้ก็สองชั่วโมง เร็วเกินไปที่จะลงเอยกัน ฉันรู้สึกว่าพวกเราต้องเรียนรู้กันอีกสักพัก แล้วค่อยตกลงปลงใจถึงตอนนั้นก็ย่อมไม่สาย”
พอฟัง เฉิงหยู่ พูดเื่ไร้ยางอาย หยางลั่วเซวียะ ก็จนปัญญาคร้านจะต่อปากต่อคำ ซึ่งเธอไม่คิดจะพูดกับเขาตรงๆ เฉิงหยู่เห็นเช่นนั้นก็รู้สึกว่าน่าเบื่อ เขาจึงให้เธอนำเอาปากกาและกระดาษออกมา พร้อมกับเขียนตัวยาบางอย่างให้เธอไป สิ่งที่ต้องทำทั้งหมดคือแค่ให้คนไปจ่ายเงิน เพราะพูดไปเธอก็ไม่เข้าใจอะไร นอกจากนี้เขายังเขียนตัวยา และวัตถุดิบต่างๆ ที่เขา้าลงไปด้วย แล้วยังมีแร่ต่างๆ ที่เขา้าเขียนลงไปด้วยอีก ทว่าใครๆ ถึงไม่เข้าใจว่าทำไมปรุงยาต้องใช้แร่?
ผลสุดท้ายแล้วใบสั่งยาต่างๆ ที่เขียนลงไป หยางลั่วเซวียะ กลับพบว่าไม่มีตัวยาไหนเลยที่เกี่ยวข้องกับการรักษาอาการของปู่เธอ แม้ว่า เฉิงหยู่ จะหน้าหนาแค่ไหน แต่ด้วยการที่เขาใส่ตัวยาที่ตน้าไปด้วย จึงทำให้ เฉิงหยู่ หน้าแดงไปเล็กน้อย คราแรก หยางลั่วเซวียะ ก็ไม่ได้คิดอะไรมาก แต่เมื่อเห็นใบรายการก็ตระหนักได้ทันที ทำยาแค่ไม่เท่าไหร่ แต่เขากลับสั่งมากมายถึงขนาดนี้! อย่างไรก็ตาม หยางลั่วเซวียะ ก็ไม่ได้ทักท้วงใดๆ เธอเพียง้าให้ปู่หายดีก็พอ ยิ่งไปกว่านั้นทั้งสองก็ร่วมมือกันแล้ว บางอย่างจึงสามารถมองข้ามไปได้
“นั่นเป็วัตถุดิบต่างๆ ที่พวกเรา้าใช้ปรุงยา มีบางชนิดที่มีชื่อเรียกไม่เหมือนกัน ฉันได้เขียนระบุรายละเอียดไว้แล้ว”
ยังไม่ทันได้นั่งพัก เฉิงหยู่ ก็จะจากไปแล้ว หยางลั่วเซวียะ ให้คนขับรถของเธอไปส่งเขาที่ หยุนไห่ไฮสคูล ซึ่ง เฉิงหยู่ เตรียมตัวกลับไปที่โรงเรียนเพื่อที่จะไปหาลูกพี่ลูกน้องพร้อมกลับบ้านพร้อมกัน แต่ทว่ากำลังจะผ่านประตูเข้าไป เฉิงหยู่ ก็เกิดความฉุนเฉียวขึ้นมา
ฉันยังไม่ได้ไปหาเลยกลับออกมาเองซะแล้ว
เวลาต่อมานั้น เฉิงหยู่ ก็เจอ ฉวี่ตงหยวน พาลูกน้องมา รังแกน้องสาวของเขา แล้วก็เดินจากไป
“จ้าวหยุนฟาง วันนี้เ้าบ้านั้นไม่ได้อยู่กับเธอหรอกหรือ เพียงแค่เธอตอบรับเป็แฟนฉัน แล้วก็ติดตามฉันไป ฉันสัญญาว่าจะปกป้องเธอเอง ถ้าหากว่าไม่ตอบตกลงล่ะก็ ทุกๆ วันเวลาหลังเลิกเรียนฉันจะมาตอแยเธอตลอดเลย อย่าคิดว่าพี่เธอจะออกตัวปกป้องแล้วฉันจะกลัวเธอนะ” ฉวี่ตงหยวน ขวางทางหน้ารถ หยุนฟาง
เวลานี้เลิกเรียนแล้ว ทุกคนต่างเห็น ฉวี่ตงหยวน เดินไป พบกับ เฉิงหวู่ ราวกับว่าไม่เคยเจอ
“เห้ย! พวกแซ่ฉวี่ ใหญ่คับฟ้ามากเลยสินะ! แม้แต่นายกเทศมนตรีก็ยังไม่รู้จักเกรงกลัว ได้ยินมาว่าพ่อของนายกลัวขี้หดตดหายเลยหนิ แล้วนายเก่งกว่าพ่อนายอีกเหรอเนี่ย” เวลานั้น เฉิงหยู่ เดินเข้ามาพลางเอ่ยด้วยคำเย้ยหยัน
เมื่อนักเรียนบริเวณนั้น มองเห็น เฉิงหยู่ในมาดเพลย์บอยล้อเลียน เ้าอันธพาลฉวี่ ก็ต่างหยุดดู ไม่กี่วันก่อนพวกเขาได้ยินมาว่า เฉิงหยู่ ถูกเ้าอันธพาลทำร้าย คิดไม่ถึงว่าแค่ไม่กี่วันก็หายดีแล้ว แถมยังดูดีทีเดียว ทว่าพวกนั้นก็ไม่ใช่คนดีอะไร อีกคนก็อันธพาล อีกคนก็เพลย์บอย ทุกคนต่างลุ้นให้พวกนั้นทะเลาะกัน ตอนนี้ทั้งสองเจอหน้ากัน ดีที่สุดให้ทั้งคู่ตีกันให้ตาย
“เฮ้ๆ เราเจอใครกันเนี่ย? สองวันมานี้นายคงจะทรมานมากสินะ? เป็ยังไงบ้างล่ะ? ฉันจะบอกให้ อาการป่วยน่ะ รักษาก็หาย เอาไหมล่ะฉันจะรักษาให้ฟรีเลย?” คราวก่อนเห็นอีกฝ่ายทำราวกับเป็วีรบุรุษวิ่งเข้ามาช่วยสาวน้อย และครั้งนี้ก็เป็คนคนเดียวกันกับเมื่อไม่กี่วันก่อนหน้านั้น ฉวี่ตงหยวน จึงเอ่ยขึ้นอย่างเหิมเกริม
“อ่อๆ จะบอกความจริงให้ ไม่กี่วันก่อนร่างกายฉันมันยังไม่พร้อม สุดท้ายนึกไม่ถึงว่าจะถูกนายรักษาให้ ตอนนี้ฉันรู้สึกสบายดีมากๆ เลยล่ะ เพราะฉะนั้นวันนี้ได้เจอนายช่างโชคดีจริงเลย ฉันเตรียมตัวที่จะตอบแทนนายไว้แล้ว ว่ามา นายเตรียมตัวที่จะนอนโรงพยาบาลกี่วัน ตอนนี้จะไปต่อบัตรคิวไว้ก่อนก็ได้นะ ไม่งั้นนายได้นอนกับพื้นแน่ๆ”
“เ้ากระจอกนี่ สงสัยคราวที่แล้วจะสั่งสอนไม่พอ เห้ย พวกเรา จัดการเ้านี่ที” เมื่อเห็นว่า เฉิงหยู่ วันนี้ช่างกำเริบ ฉวี่ตงหยวนต่อให้ตายก็ต้องอัดมัน
“พี่อย่าไปตีกับเขาเลย เราหนีเถอะ!” พอเห็นเื่วุ่นวาย จ้าวหยุนฟางก็ร้อนรน พร้อมกับจับ เฉิงหยู่ จะลากออกไป
“วางใจเถอะ ตอนนี้พวกกระจอกไม่กี่ตัวไม่ได้คณามือฉันหรอก รอสักแป๊บหนึ่งนะ เดี๋ยวก็เรียบร้อย หลังจากนั้นเรากลับบ้านพร้อมกัน” เฉิงหยู่ ก็ค่อยปล่อยมือออกจาก จ้าวหยุนฟาง
เมื่อเห็นสี่คนพุ่งตรงเข้ามา เฉิงหยู่ก็เคลื่อนกายะโ หมุนตัวเตะ360องศา กวาดรวดเดียวโดนหน้าทั้งสี่คน จนปลิวกระเด็น ทั้งสี่ต่างก็อับอายขายขี้หน้า ฉวี่ตงหยวน เร่งรีบตั้งท่าจะชกหมัดมุ่งตรงไปที่เฉิงหยู่ที่กำลังขยับตัว ทว่าทันใดนั้น เฉิงหยู่ ก็เคลื่อนตัวสไลด์ไปด้านหน้าและเตะเสยเข้าที่ปลายคางของ ฉวี่ตงหยวน หลังจากนั้นอีกฝ่ายก็หน้าหงายลอยคว้างกลางอากาศกระเด็นออกไปราวสี่เมตร
แต่ว่าเฉิงหยู่ยังไม่คิดจะหยุดมือ ค่อยๆ ขยับตัวเข้าหา ฉวี่ตงหยวน เมื่อเห็น เฉิงหยู่ เดินเข้ามาหา เขาก็รีบเขยิบตัวถอยร่นลงไปเรื่อยๆ ก่อนจะพูดขณะที่เืไหลออกจากมุมปาก “แก อย่าเข้ามานะ อย่าเข้ามา นายกล้าตีฉัน ๆ จะบอกอะไรให้ พ่อฉันเป็รองนายกเทศมนตรี นายจะต้องติดคุกแน่”
“อั๊ยหยา ฉันล่ะกลัวขี้หดตดหายเลย!”
พอได้ยินที่ฉวี่ตงหยวนพูด เขาก็ะโขึ้นมา แล้วก็เหยียบลงไปที่ข้อมือของ ฉวี่ตงหยวน “อ๊าก!” ได้ยินแต่เสียงกรีดร้องของ ฉวี่ตงหยวน ดังระงม เมื่อฟังแล้วคงเ็ปน่าดู ราวกับว่ากำลังโดนทรมานก็ไม่ปาน
“โทษทีๆ เมื่อกี้ได้ยินนายพูดว่า พ่อนายเป็ถึงรองนายกเทศมนตรีเชียว! ฉันผิดไปแล้ว นายช่วยอภัยให้ฉันที!” เฉิงหยู่ พูดล้อเลียน แต่เท้าก็ยังบดขยี้ไปที่มืออีกฝ่าย จนต้องร้องโหยหวนออกมา จังหวะไพเราะราวกับเสียงเพลงยังไงยังงั้น
ต่อมา เฉิงหยู่ ก็ไม่ได้สนใจพวกที่ล้มกองอยู่กับพื้น เพียงแค่หันหลังกลับไป ก้าวขึ้นรถ จ้าวหยุนฟาง ไม่ช้ารถก็ออกตัว แล่นไปไกลแล้ว ตรงบริเวณที่เกิดขึ้นรายล้อมไปด้วยคนที่มามุงดูจำนวนมาก พวกเขาต่างพากันซุบซิบนินทาต่อเื่ที่เกิดขึ้น แล้วมองดูกลุ่มคนที่โดนทำร้ายที่นอนกองอยู่กับพื้น ทุกคนไม่ได้เข้าไปช่วยเหลืออะไรเพียงแต่มองดูด้วยความสะใจ เฉิงหยู่ คนนี้ช่างน่ากลัวจริงๆ ทำร้ายคนจำนวนขนาดนี้ได้ แล้วเดินจากไปหน้าตาเฉย เฉิงหยู่จากที่มีชื่อเสียงว่าเป็เพลย์บอย ตอนนี้กลับกลายเป็ อันธพาลนักเลง เองซะแล้ว
แน่นอนว่านี่คือความคิดเห็นของคนทั่วไป แต่สำหรับสาวๆ แล้ว แม้ว่าฉากต่อสู้จะมีเืตกยางออก แต่เมื่อครู่ลักษณะท่าทางของ เฉิงหยู่ ช่างดูเท่กระชากใจ โดยเฉพาะลูกเตะของเขานั้น ไม่ว่าจะในมุมของความคล่องแคล่ว พลังทำลายของลูกเตะ พูดได้ว่าให้คะแนนสิบเต็ม สิ่งที่ช่วยยืนยัน ก็คือบรรดาคนนอนกองอยู่กับพื้นที่ซึ่งเป็หลักฐานชั้นดี
จบตอน
3K
