วันต่อมา เวลา 05:00 น.
วันนี้ เฟิงเสียนกับลูกๆทั้ง 2 ตื่นเช้ากว่าปกตินิดหน่อย เพราะ้าหารือกันว่า จะทำอะไรกันดี
" ท่านพ่อขอรับ ลูกว่าเราทำเครื่องประทินโฉมกันก่อนดีกว่าขอรับ " เซี่ยนหลาน เอ่ยขึ้นด้วยท่าทางกระตือรือร้น
" ข้าเห็นด้วยขอรับ "
" ถ้าพวกเ้า 2 คน เห็นตรงกัน งั้นพวกเ้าก็เตรียมตัวทำกันได้เลย ว่าแต่ เครื่องประทินโฉมเนี่ย มันอะไรบ้างรึ เจียงเออร์ " เขาไม่เคยใช้เครื่องประทินโฉมเลยสักครั้ง เพราะไม่ชอบกลิ่นของมัน
" ลูกว่า ลูกจะเริ่มทำชาดทาปากก่อนขอรับ "
" ดี แล้วเ้า้าวัตถุดิบแบบไหนเล่า เจียงเออร์ พ่อจะได้ช่วยหาให้ "
" ลูกคิดว่า จะทำชาดจากผลไม้ก่อนขอรับ "
" หืม? ชาดจากผลไม้หรือเจียงเออร์ มันมีด้วยเหรอ แล้วทำจากผลไม้อะไร "
" มีสิขอรับท่านพ่อ มันทำจาก สตรอเบอร์รี่ แบล็คเบอร์รี่ ราสเบอร์รี่ ทับทิม ขอรับ "
" ได้ เดี๋ยวพ่อจะเข้าป่าไปหามาให้ "
" ขอบคุณมากขอรับท่านพ่อ "
.
เมื่อเฟิงเสียน เข้าป่าไปหาผลไม้ที่เว่ยเจียง้า ด้านเซี่ยนหลาน เว่ยเจียงให้ช่วยเตรียมอุปกรณ์ในการทำชาด ไม่ว่าจะเป็ น้ำมันมะพร้าว ที่ไปซื้อมาในราคา 30 เหรียญทอง หม้อ ตลับใส่ชาด ทัพพี ผ้าขาว
เมื่อเตรียมของครบแล้วเซี่ยนหลานก็ปล่อยให้เว่ยเจียงอ่านตำราการทำชาด ส่วนตน เ้าครัวเพื่อทำอาหาร
วันนี้เขาจะทำโจ๊กหมูทรงเครื่อง โดยการนำน้ำไปตั้งเตาให้เดือด เมื่อน้ำเดือดก็ใส่ข้าวจ้าวลงไป คนให้สุกจนเละ จากนั้นใส่หมูสับ ปรุงเครื่อง แล้วรอให้หมูสุกเป็อันเสร็จ
เซี่ยนหลานยกหม้อลงจากเตา เป็เวลาเดียวกับที่เฟิงเสียนกลับมาพอดี
" ท่านพ่อ มาพอดีเลยขอรับ ข้าพึ่งทำข้าวต้มเสร็จร้อนๆเลย มากินกันเถอะขอรับ " เซี่ยนหลายใช้กระบวยตักข้าวต้มใส่ชาม 3 ใบ ก่อนจะยกไปโต๊ะอาหาร ที่มี พ่อและน้องนั่งรออยู่
" ฟืดด หอมมากเลยขอรับท่านพี่ " เว่ยเจียง ก้มลงสูดความหอมเ้าไปฟืดใหญ่ ก่อนจะตักกิน เมื่อได้กินคำแรก เว่ยเจียงก็ไม่เงยหน้าจึ้นมาพูดกับไครเลย
" เจียงเออร์ เ้าค่อยๆกินก็ได้ ไม่มีไครแย่งเ้าหรอก " ผู้เป็พ่อได้แต่มองศรีษะกลมๆของลูกที่แทบจะมุดลงไปในชามข้าวด้วยรอยยิ้ม ตะกละจริงๆเลยนะ ลูกของตนเนี่ย
.
ทานข้าวเสร็จ ก็เป็เวลา 07:00 น.
นั่งย่อยกันสักพัก เว่ยเจียงกับเซี่ยนหลานก็มาช่วยกันล้างผลไม้
เมื่อล้างเสร็จ เว่ยเจียงก็ตั้งเตาตั้งน้ำให้เดือด จากนั้น นำแบล็คเบอร์รี ราสเบอร์รี่ สตรอเบอร์รี่ ลงไปต้ม เมื่อเห็นว่าสุกแล้ว เว่ยเจียงก็ตักเอาผลไม้ทั้ง 3 อย่างออกมาใส่ชามที่เตรียมไว้ แล้วบดให้ละเอียด
เมื่อเละแล้ว เขาก็เอามากรองใส่ผ้าขาวเพื่อเอาน้ำของมัน
เมื่อได้น้ำมันแล้ว ก็เอามาผสมกับน้ำมันมะพร้าว ผสมให้เข้ากันจนเนื้อเนียน จากนั้นเทใส่ตลับที่เตรียมไว้ แล้วปิดฝาให้สนิท
เว่ยเจียงใช้พลังธาตุน้ำแข็งแช่แข็งตลับใส่ชาดเพื่อให้ชาดแข็งตัว เป็อันเสร็จ
เว่ยเจียงเอาตลับชาดมาเปิดดู ก็ได้กลิ่นหอมๆของผลไม้ และชาดสีแดงใสๆ
" หื้ม หอมมาก เนื้อก็เนียน ทาริมฝีปากแล้วมันวาวสวยมาก " เว่ยเจียงลองทาชาดที่ริมฝีปากของตน ก็ได้กลิ่นหอมๆชวนกิน และริมฝีปากแดงระเรื่อดูเป็ธรรมชาติ และมันวาวดูอวบอิ่มสวยงาม เรียกได้ว่าประสบผลสำเร็จในการทำครั้งแรก
เมื่อเห็นว่าได้ผลตามที่้า ทั้ง 3 คนจึงช่วยกันทำชาดผลไม้ จนได้มา 101 ตลับ
เวลา 08:30 น.
ตอนนี้ เซี่ยนหลานกับเว่ยเจียงกำลังเตรียมของใส่ตระกร้าเพื่อนำไปขายที่ตลาด
" เจียงเออร์ หลานเออร์ พวกเ้าระวังตัวกันด้วยนะ " เฟิงเสียนกล่าวด้วยความเป็ห่วง เพราะตนไม่ได้ไปกับลูกด้วย เขาคิดว่า ควรปล่อยให้เด็กๆทำตามที่ตัวเอง้า ได้รู้จักโลก รู้จักแก้ปัญหา โดยไม่มีตน ที่ทำแบบนี้ก็เพื่อให้ลูกโตขึ้น และอยู่ได้ในวันที่ไม่มีตน
เว่นเจียง กับเซี่ยนหลาน มาถึงตลอดโดยใช้เวลาไม่นาน
เมื่อได้ที่ที่้า ทั้งคู่ก็วางตระกร้า แล้วเปิดเอาตลับชาดออกมาวาง โดยมีตลับหนึ่ง เปิดฝาไว้
" ชาดทาปากขอรับ ชาดทาปอกสวยๆหอมๆ ขอรับ " เว่ยเจียงร้องเรียกลูกค้า
ผู้คนเมื่อได้นินว่าชาดทาปากก็แห่กันมาดูโดยเฉพาะ เกอ กับ สตรี
" ชาดทาปากรึ ของดีจริงรึเปล่า ไม่ใช่ว่าเอาของปลอมมาหลอกขายพวกข้านะ " สตรีสาวคนหนึ่งเอ่ยถามขึ้น
" ของดีจริงแน่นอนขอรับ ข้ามีให้พวกท่านทดลองใช้ฟรี ขอรับ นี่ขอรับ " เว่ยเจียง ยื่นตลับที่ตนเปิดใาไว้ไปให้สตรีนางนั้น
เมื่อสตรีนางนั้นเห็นชาดเรื้อสีแดงใส ที่มาพร้อมกับกลิ่นหอมๆ ก็ไม่รอชา ปาดชาดทาริมฝีปากตนทันที เนื้อััที่ได้นั้น หอม ทั้งยังทำให้ปากไม่แห้ง
" ว้าว นี่มันดีมากเลยนี่พ่อหนุ่ม เ้าขายราคาเท่าไดรึ "
" 30 เหรียญทองขอรับ " เขาขายเท่านี้คงไม่แพงไปหรอกใช่มั้ย ที่จริงเว่ยเจียงแอบกังวลนิดหน่อยว่าราคาชาดของตนจะแพงเกินไปจนไม่มีไคนซื้อ
" โอ้ แค่ 30 เหรียญทองเองรึ ถูกกว่าร้านอื่นเยอะเลย งั้นข้าเอา 3 ตลับนะ " เมื่อคนอื่นเห็นว่าราคาไม่แพง ก็รีบพูดแย่งกัน
" ข้าเอา 2 ตลับ "
" ข้าเอา 5 ตลับ "
" ข้า 10 ตลับ " เสียงเรียกซื้อดังขึ้นเรื่อยๆ ก่อนจะเหลือเพียง 10 ตลับ
เซี่ยนหลานรับเงิน ทอนเงิน มือระวิง ก่อนจะได้ยินเสียงกวนๆเอ่ยขึ้น
" ข้าเอา 10 ตลับนะ แมวน้อย ^•^ " วันต่อมา เวลา 05:00 น.
วันนี้ เฟิงเสียนกับลูกๆทั้ง 2 ตื่นเช้ากว่าปกตินิดหน่อย เพราะ้าหารือกันว่า จะทำอะไรกันดี
" ท่านพ่อขอรับ ลูกว่าเราทำเครื่องประทินโฉมกันก่อนดีกว่าขอรับ " เซี่ยนหลาน เอ่ยขึ้นด้วยท่าทางกระตือรือร้น
" ข้าเห็นด้วยขอรับ "
" ถ้าพวกเ้า 2 คน เห็นตรงกัน งั้นพวกเ้าก็เตรียมตัวทำกันได้เลย ว่าแต่ เครื่องประทินโฉมเนี่ย มันอะไรบ้างรึ เจียงเออร์ " เขาไม่เคยใช้เครื่องประทินโฉมเลยสักครั้ง เพราะไม่ชอบกลิ่นของมัน
" ลูกว่า ลูกจะเริ่มทำชาดทาปากก่อนขอรับ "
" ดี แล้วเ้า้าวัตถุดิบแบบไหนเล่า เจียงเออร์ พ่อจะได้ช่วยหาให้ "
" ลูกคิดว่า จะทำชาดจากผลไม้ก่อนขอรับ "
" หืม? ชาดจากผลไม้หรือเจียงเออร์ มันมีด้วยเหรอ แล้วทำจากผลไม้อะไร "
" มีสิขอรับท่านพ่อ มันทำจาก สตรอเบอร์รี่ แบล็คเบอร์รี่ ราสเบอร์รี่ ทับทิม ขอรับ "
" ได้ เดี๋ยวพ่อจะเข้าป่าไปหามาให้ "
" ขอบคุณมากขอรับท่านพ่อ "
.
เมื่อเฟิงเสียน เข้าป่าไปหาผลไม้ที่เว่ยเจียง้า ด้านเซี่ยนหลาน เว่ยเจียงให้ช่วยเตรียมอุปกรณ์ในการทำชาด ไม่ว่าจะเป็ น้ำมันมะพร้าว ที่ไปซื้อมาในราคา 30 เหรียญทอง หม้อ ตลับใส่ชาด ทัพพี ผ้าขาว
เมื่อเตรียมของครบแล้วเซี่ยนหลานก็ปล่อยให้เว่ยเจียงอ่านตำราการทำชาด ส่วนตน เ้าครัวเพื่อทำอาหาร
วันนี้เขาจะทำโจ๊กหมูทรงเครื่อง โดยการนำน้ำไปตั้งเตาให้เดือด เมื่อน้ำเดือดก็ใส่ข้าวจ้าวลงไป คนให้สุกจนเละ จากนั้นใส่หมูสับ ปรุงเครื่อง แล้วรอให้หมูสุกเป็อันเสร็จ
เซี่ยนหลานยกหม้อลงจากเตา เป็เวลาเดียวกับที่เฟิงเสียนกลับมาพอดี
" ท่านพ่อ มาพอดีเลยขอรับ ข้าพึ่งทำข้าวต้มเสร็จร้อนๆเลย มากินกันเถอะขอรับ " เซี่ยนหลายใช้กระบวยตักข้าวต้มใส่ชาม 3 ใบ ก่อนจะยกไปโต๊ะอาหาร ที่มี พ่อและน้องนั่งรออยู่
" ฟืดด หอมมากเลยขอรับท่านพี่ " เว่ยเจียง ก้มลงสูดความหอมเ้าไปฟืดใหญ่ ก่อนจะตักกิน เมื่อได้กินคำแรก เว่ยเจียงก็ไม่เงยหน้าจึ้นมาพูดกับไครเลย
" เจียงเออร์ เ้าค่อยๆกินก็ได้ ไม่มีไครแย่งเ้าหรอก " ผู้เป็พ่อได้แต่มองศรีษะกลมๆของลูกที่แทบจะมุดลงไปในชามข้าวด้วยรอยยิ้ม ตะกละจริงๆเลยนะ ลูกของตนเนี่ย
.
ทานข้าวเสร็จ ก็เป็เวลา 07:00 น.
นั่งย่อยกันสักพัก เว่ยเจียงกับเซี่ยนหลานก็มาช่วยกันล้างผลไม้
เมื่อล้างเสร็จ เว่ยเจียงก็ตั้งเตาตั้งน้ำให้เดือด จากนั้น นำแบล็คเบอร์รี ราสเบอร์รี่ สตรอเบอร์รี่ ลงไปต้ม เมื่อเห็นว่าสุกแล้ว เว่ยเจียงก็ตักเอาผลไม้ทั้ง 3 อย่างออกมาใส่ชามที่เตรียมไว้ แล้วบดให้ละเอียด
เมื่อเละแล้ว เขาก็เอามากรองใส่ผ้าขาวเพื่อเอาน้ำของมัน
เมื่อได้น้ำมันแล้ว ก็เอามาผสมกับน้ำมันมะพร้าว ผสมให้เข้ากันจนเนื้อเนียน จากนั้นเทใส่ตลับที่เตรียมไว้ แล้วปิดฝาให้สนิท
เว่ยเจียงยื่นตลับใส่ชาดให้เซี่ยนหลาน ก่อนจะให้เซี่ยนหลานใช้พลังธาตุน้ำแข็งแช่แข็งตลับใส่ชาดเพื่อให้ชาดแข็งตัว เป็อันเสร็จ
เว่ยเจียงเอาตลับชาดมาเปิดดู ก็ได้กลิ่นหอมๆของผลไม้ และชาดสีแดงใสๆ
" หื้ม หอมมาก เนื้อก็เนียน ทาริมฝีปากแล้วมันวาวสวยมาก " เว่ยเจียงลองทาชาดที่ริมฝีปากของตน ก็ได้กลิ่นหอมๆชวนกิน และริมฝีปากแดงระเรื่อดูเป็ธรรมชาติ และมันวาวดูอวบอิ่มสวยงาม เรียกได้ว่าประสบผลสำเร็จในการทำครั้งแรก
เมื่อเห็นว่าได้ผลตามที่้า ทั้ง 3 คนจึงช่วยกันทำชาดผลไม้ จนได้มา 101 ตลับ
เวลา 08:30 น.
ตอนนี้ เซี่ยนหลานกับเว่ยเจียงกำลังเตรียมของใส่ตระกร้าเพื่อนำไปขายที่ตลาด
" เจียงเออร์ หลานเออร์ พวกเ้าระวังตัวกันด้วยนะ " เฟิงเสียนกล่าวด้วยความเป็ห่วง เพราะตนไม่ได้ไปกับลูกด้วย เขาคิดว่า ควรปล่อยให้เด็กๆทำตามที่ตัวเอง้า ได้รู้จักโลก รู้จักแก้ปัญหา โดยไม่มีตน ที่ทำแบบนี้ก็เพื่อให้ลูกโตขึ้น และอยู่ได้ในวันที่ไม่มีตน
เว่นเจียง กับเซี่ยนหลาน มาถึงตลอดโดยใช้เวลาไม่นาน
เมื่อได้ที่ที่้า ทั้งคู่ก็วางตระกร้า แล้วเปิดเอาตลับชาดออกมาวาง โดยมีตลับหนึ่ง เปิดฝาไว้
" ชาดทาปากขอรับ ชาดทาปอกสวยๆหอมๆ ขอรับ " เว่ยเจียงร้องเรียกลูกค้า
ผู้คนเมื่อได้นินว่าชาดทาปากก็แห่กันมาดูโดยเฉพาะ เกอ กับ สตรี
" ชาดทาปากรึ ของดีจริงรึเปล่า ไม่ใช่ว่าเอาของปลอมมาหลอกขายพวกข้านะ " สตรีสาวคนหนึ่งเอ่ยถามขึ้น
" ของดีจริงแน่นอนขอรับ ข้ามีให้พวกท่านทดลองใช้ฟรี ขอรับ นี่ขอรับ " เว่ยเจียง ยื่นตลับที่ตนเปิดใาไว้ไปให้สตรีนางนั้น
เมื่อสตรีนางนั้นเห็นชาดเรื้อสีแดงใส ที่มาพร้อมกับกลิ่นหอมๆ ก็ไม่รอชา ปาดชาดทาริมฝีปากตนทันที เนื้อััที่ได้นั้น หอม ทั้งยังทำให้ปากไม่แห้ง
" ว้าว นี่มันดีมากเลยนี่พ่อหนุ่ม เ้าขายราคาเท่าไดรึ "
" 30 เหรียญทองขอรับ " เขาขายเท่านี้คงไม่แพงไปหรอกใช่มั้ย ที่จริงเว่ยเจียงแอบกังวลนิดหน่อยว่าราคาชาดของตนจะแพงเกินไปจนไม่มีไคนซื้อ
" โอ้ แค่ 30 เหรียญทองเองรึ ถูกกว่าร้านอื่นเยอะเลย งั้นข้าเอา 3 ตลับนะ " เมื่อคนอื่นเห็นว่าราคาไม่แพง ก็รีบพูดแย่งกัน
" ข้าเอา 2 ตลับ "
" ข้าเอา 5 ตลับ "
" ข้า 10 ตลับ " เสียงเรียกซื้อดังขึ้นเรื่อยๆ ก่อนจะเหลือเพียง 10 ตลับ
เซี่ยนหลานรับเงิน ทอนเงิน มือระวิง ก่อนจะได้ยินเสียงกวนๆเอ่ยขึ้น
" ข้าเอา 10 ตลับนะ แมวน้อย ^•^ "