เช้าวันหยุดของหลายๆคน วันนี้เป็เช้าที่ณิชชารู้สึกี้เีตื่นมากๆ อาจจะเนื่องจากไม่เคยได้หยุดพักมานานณิชชาลืมตามองเพดาน นอนคิดอะไรสักพักก็ลุกขึ้น นั่งมองหนังสือเรียนเหลือเวลาอีกไม่ถึง 1 เดือน ณิชชาก็จะหมดเทอมแล้วหลังจากจบเทอมนี้ณิชชาวางแผนจะหาที่ฝึกงานดู และคงจะลาออกจากงานเด็กเสิร์ฟที่ผับโดยปกติณิชชาก็ไม่ได้อยากไปทำงานที่นั่นถ้าเลือกได้ แต่เพราะความจำเป็จึงต้องทำ ตอนนี้ณิชชารู้แล้วว่าคนที่ทำงานที่ผับที่บาร์มักถูกคนมองหรือดูถูกยังไง หากทุกคนไม่มีความจำเป็จริงๆ หากมีงานให้เลือกทำคงไม่มีใครอยากเข้าไปอยู่จุดนี้ เฮ้อออ อยากเรียนจบเร็วๆจัง จะได้ทำงานเต็มตัวสักที ในขณะที่กำลังคิดอะไรเพลิน ๆ เสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้น
" นิ นัทนะ วันนี้ว่างไหม"เสียงปลายสายจากนัทถามขึ้น
"วันนี้นิเข้างานตอน 10 โมงเลิกก็คงเข้าไปเยี่ยมพ่อที่โรงบาล ดารอนิอยู่ที่นั่นนัทมีอะไรไหม"
"ไม่มีอะไรครับ คิดถึง วันนี้ขอเจอนิได้ไหมก่อนเข้างาน" เมื่อหลุดปากพูดออกไปแล้ว นัทก็อยากกัดลิ้นตัวเองรอฟังเสียงของอีกคน
"ได้สิ ทำไมจะไม่ได้ อยากถามเื่งานนัทอยู่พอดีเลย" ชายหนุ่มดีใจมากที่ได้ยินแบนี้
"งั้นนัทไปรับนะ อีก 20 นาที เจอกัน"นัทพูดด้วยความดีใจ ณิชชาเหลือบมองนาฬิกา ตอนนี้ 7โมงครึ่ง จึงลุกขึ้นไปอาบน้ำแต่งตัวรอนัท
ณิชชาและนัทมานั่งร้านกาแฟเล็กๆ ที่ไม่มีคนอาจเนื่องจากเป็วันอาทิตย์และคนยังไม่ตื่นเพราะเป็วันหยุด ณิชชาและนัทคุยกันเื่งานและการร่วมกิจกรรมของมหาวิทยาลัยก่อนที่จะจบ และนัทตั้งใจจะชวนณิชชาไปเที่ยวด้วยกันสักครั้งก่อนที่จะจบจากมหาวิทยาลัย
"นิ นัทมีเื่อยากจะขอ" นัทมองหน้าณิชชาไม่แน่ใจว่าจะพูดดีไหม
"คือ เอ่อ ถ้าปิดเทอมนี้แล้วนัทอยากชวนนิไปเที่ยวทะเลด้วยกันสักครั้งจะได้ไหม เพราะเทอมหน้าก็ต้องฝึกงาน ทางบ้านของนัทอยากให้นัทไปฝึกที่ต่างประเทศดู สอบถามอาจารย์แล้วทางมหาวิทยาลัยให้ไปได้ นัทกลัวไม่ได้เจอกันนานเลยอยากไปเที่ยวกับนิก่อน"
ณิชชาได้ยินคำถามก็ลังเลแต่ก็ไม่รู้จะปฎิเสธยังไงดีถึงจะไม่ทำร้ายความรู้สึกนัท เพราะณิชชารับรู้ว่าลึกๆนัทคิดยังไงกับตน แต่ด้วยฐานะต่างกันณิชชาจึงไม่กล้าที่จะรับความรักที่นัทมอบให้
"ได้สินัท แต่...นิขอชวนกานดาไปด้วยได้ไหม นิอยากมีเพื่อนไปด้วย"นัทยิ้ม
"ได้สิ แล้วยังไง เราค่อยนัดวันกันอีกทีนะ"
เมื่อใกล้ถึงเวลาทำงาน นัทก็ขับรถมาส่งณิชชาที่ร้านกาแฟ ณิชชาลงจากรถและโบกมือให้นัทก่อนที่รถจะเคลื่อนออกไป
เอกวัฒน์จอดรถอยู่ข้างทางเพราะมาดักรอเจอณิชชากลับเห็นหญิงสาวลงจากรถกับผู้ชายอีกคน ยิ่งทำให้เขารู้สึกโมโหมากขึ้น กำมือแน่นความร้อนในร่างกายเขากำลังก่อตัวขึ้นทั้งๆที่ แอร์ในรถเขาเย็นเฉียบ เธอทำงานอะไรบ้าง ทำไมถึงมีผู้ชายมาเกี่ยวพันธ์กับเธอ เอกวัฒน์คิดทบทวนั้แ่รู้จักและถามคำถามตัวเองในใจ ก่อนที่จะขับรถออกไป
หลังเลิกงานณิชชาและพจน์ก็พากันไปโรงพยาบาลเพราะกานดารออยู่ที่นั่นก่อนแล้ว ทั้งสามคนอยู่เป็เพื่อนคุยกับคุณแม่ ทำให้แม่ไม่เหงาหลังจากที่ต้องเฝ้าคนไข้นาน พ่อก็อาการดีขึ้นเรื่อยๆ คุณหมอขอดูอาการอีกสักพักก็จะประเมินว่าจะให้ออกจากโรงพยาบาลได้วันไหน ณิชชาดีใจที่ได้ยินข่าวแต่ก็มีความกังวลเกี่ยวกับค่ารักษาพยาบาลไม่รู้ว่าจะมีเงินพอไหม
"ไม่ต้องห่วงนะนิ ถ้าไม่พอยังไงก็บอกกันพวกเราจะหาทางช่วยอีก"ณิชชาซาบซึ้งในน้ำใจของเพื่อน
"ขอบคุณทั้งดาและพจน์มากเลยนะ" ทั้งสามคนยิ้มให้กัน แม่มองดูหนุ่มสาวเห็นแบบนี้ก็ยิ้มดีใจที่ณิชชามีเพื่อนที่น่ารักคอยช่วยเหลือกันเสมอมา
เกือบสองทุ่มทั้งสามคนจึงขอตัวกลับและพากันแวะกินข้าว ร้านข้าวแกงข้างทาง
พออิ่มก็เดินคุยกันกลับกานดาขอแยกตัวก่อนเพราะถึงบ้านก่อน ส่วนของณิชชาประพจน์ต้องเดินเข้าไปอีกไม่ไกล
"อย่าลืมนะนิ มีอะไรบอกกันนะ พจน์ยินดีช่วยเสมอ"
"ได้จ๊ะพจน์ ขอบคุณมาก พจน์เป็เพื่อนที่ดีที่สุดของนิั้แ่เด็กเลย"ได้ยินคำว่า "เพื่อน"พจน์เจ็บแปล้บในใจ เราคงเป็ได้แค่เพื่อนจริงๆ พจน์คิดในในและเริ่มทำใจ ก่อนที่จะเดินกลับบ้าน
ณิชชากำลังเปิดประตูอยู่ก็มีมือมาดึงมือณิชชาลากออกมาข้างนอก ณิชชาใ
"ปล่อยนะ" พร้อมหันไปมองเ้าของมือนั้น ณิชชาอ้าปากค้างเมื่อสบตาเขา
"คุณเอกวัฒน์!!!" ณิชชาพูดออกมาได้เท่านี้ก็โดนเอกวัฒน์ลากไปขึ้นรถถึงแม้จะดึงมือกลับและขัดขืนแค่ไหนก็ไม่สามารถแกะมือออกมาได้
"ปล่อยนะคะ ปล่อยเอกวัฒน์ คุณจะพานิไปไหนปล่อยนินะคะ"
"ปล่อยแน่ แต่ไม่ใช่ตอนนี้" เอกวัฒน์ลากณิชชาขึ้นรถ พร้อมขู่
"ถ้าลงจากรถเจอดี อยากลองดูไหม?" เอกวัฒน์พูดและเดินมาทางคนขับรถก่อนจะสตาร์ทและขับรถออกไป
*********
3K
![CHRISTMAS ร้อนรัก [เรื่องสั้นเรื่องเสียว]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1764832684_21580514.webp)
