ตอนที่ 21 คนมีสัตว์เลี้ยง
หลังจากล้างดินทรายบนตัวเ้าสัตว์น้อยออกไป เส้นขนสีเงินก็ค่อยๆ เผยออกมาให้เห็นรูปลักษณ์ที่แท้จริง เส้นขนที่เดิมทียุ่งเหยิงพองฟูถูกน้ำทำให้เปียกลู่แนบไปกับผิว เผยให้เห็นเขาเนื้อเล็กๆ ที่ซ่อนอยู่คู่นั้น
มะ...ไม่ใช่ว่านี่…คือเ้าสัตว์น้อยที่มักจะมา ‘ขโมยอาหารกิน’ ที่บ้านเขาทุกวันแล้วถูกเขาแอบๆ เลี้ยงทิพย์[1]ไว้เหรอ
ทะ...ทำไมมันถึงมาโผล่ที่นี่ได้ล่ะ แล้วทำไมสภาพถึงได้เละเทะแบบนี้ มันไปทะเลาะกับสัตว์อื่นมาเหรอ หรือจริงๆ แล้วมันเป็สัตว์จรจัดตัวหนึ่งแต่แรก
ตอนนี้มีคำถามนับไม่ถ้วนแล่นเข้ามาในหัวของถังเหอ
ก่อนหน้านี้เขายังสงสัยอยู่เลยว่าเ้าสัตว์น้อยตัวนี้เป็สัตว์ธรรมดาหรือสัตว์พันธะมีเ้าของ
ถึงแม้ว่าสัตว์พันธะส่วนใหญ่จะสูงใหญ่เปี่ยมอำนาจกันทั้งนั้น แต่ก็ยังมีสัตว์พันธะระดับต่ำส่วนน้อยที่รูปร่างค่อนข้างเล็กบาง ดูแล้วน่ารัก ดังนั้นเขาจึงไม่แน่ใจไปชั่วขณะหนึ่ง
แต่ตอนนี้ดูแล้วน่าจะเป็สัตว์ธรรมดาไร้เ้าของเสียมากกว่า
“อ๋าว”
จู่ๆ ััอันอบอุ่นบนตัวก็หยุดลง เ้าสัตว์น้อยจึงมองไปทางถังเหออย่างงุนงง
“ขอโทษทีนะ ใจลอยไปหน่อยน่ะ ไม่คิดว่าหลังจากอาบน้ำแล้วนายจะน่ารักขนาดนี้” ถังเหอพูดกลั้วหัวเราะเบาๆ
“อ๋าว…อ๋าว…” เสี่ยวเหอเหอมีวิสัยทัศน์ที่สุดแล้ว ไม่ต้องบอกก็รู้ว่ามันเป็ลูกสัตว์ที่งดงามและฉลาดที่สุด คนที่ได้มันก็โชคดีเสียยิ่งกว่าอะไร จะมีก็แต่เ้านายตาบอดของมันนี่แหละที่ไม่ตระหนักเื่นี้
เฮ้อ...ทำไมเ้านายของมันไม่ใช่เสี่ยวเหอเหอกันนะ ไม่ต้องสงสัยเลยว่าคนอย่างเสี่ยวเหอเหอที่ทั้งอ่อนหวานและใส่ใจ แถมยังทำอาหารอร่อยได้เยอะแยะนั้นเหมาะสมที่จะเป็นายของมันมากกว่า เ้าสัตว์น้อยรำพึงในใจด้วยความเสียดายเป็ครั้งที่หนึ่งพันหนึ่ง
หลังจากเปลี่ยนน้ำอ่างแล้วอ่างเล่า เ้าสัตว์น้อยที่ไปกลิ้งบนพื้นมาไม่รู้กี่รอบก็ถูกอาบน้ำจนสะอาดหมดจดเสียที ขณะเดียวกันถังเหอก็ตรวจสอบมันอย่างถี่ถ้วนแล้วหนึ่งรอบ พบว่าไม่มีาแภายนอกใดๆ บนตัวเ้าสัตว์น้อย จึงค่อยผ่อนลมหายใจโล่งอกออกมาเฮือกหนึ่ง
จนกระทั่งเป่าขนของเ้าสัตว์น้อยจนแห้ง ถังเหอก็ยังไม่กล้าเชื่อนักเลยว่าเ้าสัตว์น้อยที่เมื่อเที่ยงเขายังเลี้ยงทิพย์บนหน้าจอกล้องวงจรปิดอยู่เลยจะมานอนอยู่ข้างมือเขาตอนนี้ เขาแค่ยื่นมือออกไปก็ลูบขนเรียบสลวยเป็ประกายนั่น ลูบหัวจ้อยๆ กับพุงน้อยๆ ที่ััดีเกินบรรยายนั่นได้ นี่มันช่าง…ฟินจริงๆ!
ว่าแล้วเชียว อะไรปุกปุยๆ น่ารักที่สุด
“จากนี้ไปนายมาอยู่นี่นะ ฉันจะดูแลนายเองดีไหม” ถังเหอพูดหลอกล่อไปพลาง ควบคุมตัวเองให้ลูบขนนุ่มๆ ของเ้าสัตว์น้อยอย่างอ่อนโยนไปพลาง
ก่อนหน้านี้เขายังคิดว่าเ้าสัตว์น้อยมีเ้าของ แต่สัตว์เลี้ยงมีเ้าของที่ไหนจะอยู่ในสภาพเละเทะแบบนี้ ซ้ำยังมาขโมยอาหารที่บ้านเขาทุกวันอีก หรือว่าเ้านายเก่าจะรังแกมัน
ถ้ามันถูกรังแกมาจริงๆ แบบนั้นต่อให้มันมีเ้าของ เขาก็จะไม่ปล่อยเ้าสัตว์น้อยที่น่ารักตัวนี้กลับไปแล้วเหมือนกัน เ้าของแบบนี้ไม่คู่ควรจะเ้าตัวปุกปุยเลยสักนิด
ขณะเดียวกันนั้น จู่ๆ กู้ม่อฉีที่นั่งจัดการเื่ต่างๆ อยู่ข้างหน้าต่างห้องนอนก็จามเสียงดังสนั่นไปหนึ่งที
“อ๋าว…” เ้าสัตว์น้อยร้องเรียกถังเหอเหมือนกับกำลังตอบเขา
ถังเหอได้รับคำตอบ รอยยิ้มบนใบหน้าก็ยิ่งกว้างขึ้น “จากนี้เราก็เป็ครอบครัวเดียวกันแล้วนะ ฉันตั้งชื่อให้นายดีไหม”
“อ๋าวๆ…” เ้าสัตว์น้อยพยักหน้าอย่างเอาจริงเอาจัง ราวกับฟังรู้เื่จริงๆ
เสี่ยวเหอเหอของมันดีที่สุดแล้วจริงๆ ด้วย จะเลือกเ้านายต้องเลือกแบบนี้ถึงจะดี
ถึงแม้ว่ามันจะเลือกคนอื่นเป็นายไปแล้ว เปลี่ยนแปลงไม่ได้ แต่มันจะพยายามทำให้เสี่ยวเหอเหอกลายเป็อีกครึ่งหนึ่งของเ้านายมันให้ได้ เท่านี้ก็ถือว่าเป็นายของมันอีกคนแล้ว
เมื่อถึงเวลาที่เสี่ยวเหอเหอพิชิตเ้านายมันได้ สถานะของมันก็จะพลอยสูงขึ้นตามไปด้วยแน่นอน
ดูจากท่าทีของเสี่ยวเหอเหอที่มีต่อมันในตอนนี้ ไม่แน่ว่าในอนาคตมันอาจอยู่ในสถานะที่ทัดเทียมกับเ้านายมันก็ได้ แค่คิดก็ทำให้เ้าสัตว์น้อยตื่นเต้นแล้ว
เพื่อเป้าหมายที่ยิ่งใหญ่ มันจะต้องพยายาม!
“ตั้งชื่อนายว่าอะไรดีนะ” ถังเหอมองเ้าสัตว์น้อยที่น่ารักว่าง่ายตรงหน้า มันไม่มีพฤติกรรมซุกซนอย่างสัตว์เลี้ยงตัวอื่นเลยสักนิด ซุกตัวเข้าหาเขาอย่างเชื่อฟัง ยอมให้ลูบให้นวดด้วย “ขนสีเงินของนายสวยแบบนี้ ก็เรียกนายว่าเสี่ยวอิ๋นมันดื้อๆ เลยแล้วกัน”
“อ๋าว…” เ้าสัตว์น้อยตอบกลับอย่างยินดี ราวกับมันชอบชื่อนี้มากๆ
“นายชอบก็ดีแล้ว” ถังเหออุ้มเ้าสัตว์น้อยขึ้นสูงๆ อย่างระมัดระวัง แล้วซุกแก้มถูไถ รู้สึกดีเหมือนที่คิดเลย
จากนี้ไปเขาก็เป็คนที่มีสัตว์เลี้ยงแล้ว
เชิงอรรถ
^ หมายถึงพฤติกรรมของคนรักสัตว์ที่เลี้ยงสัตว์ไม่ได้ จึงอาศัยวิธีการต่างๆ เช่นเสพภาพหรือวิดีโอของสัตว์นั้นๆ ติดตามช่องหรือเพจสัตว์บนอินเทอร์เน็ตมาสนองความต้องการเลี้ยงสัตว์ ประหนึ่งได้เลี้ยงเอง
794
![[3P]ผมกลายเป็นเด็กของไอ้แฝด](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1645865528_45175243.webp)
