“ถ้าเธอยังปากดีไม่เลิก พี่ก็จะจูบเธอไปแบบนี้แหละ”
ลมหายใจทั้งสองปะทะกันสายไหมหอบเหนื่อยคล้ายๆกับว่าใช้พลังงานไปเยอะทั้งที่ความจริงเขาแค่จูบไม่ได้ทำอะไรมาก ลิ้นร้อนที่สอดเข้ามาในปากอย่างไม่ค่อยเต็มใจแต่มันก็ให้ความรู้สึกตื่นตัวลึกๆกระตุ้นบางอย่างเพราะอ่อนไหวหรือเพราะฤทธิของแอลกอฮอล์ก็สุดจะเดาได้เหมือนกัน
“จะเอาไงไหม จะกลับหรือจะทำต่อดี”
สายตาเขาดุดันแต่น้ำเสียงเริ่มอ่อนมีแววล้อเลียนเขาต้องโอบเอวหญิงสาวไม่ให้ล้ม อ่อนแบบนี้ยังคิดอยากจะมาต่อรองกับคนอย่างเขา
“กลับก็ได้”น้ำเสียงห้วนนิดๆ กดโทรศัพท์หาพี่เสือและเปิดลำโพงโดยที่เขาไม่ต้องสั่งแต่อย่างใด
“ไหมกลับก่อนนะคะพอดีมีธุระด่วน วันหลังค่อยเจอกัน”
สายหนุ่มมองอย่างไม่ค่อยชอบใจสักเท่าไหร่ที่พูดไปปาวๆกรอกหูตลอดเวลายังไม่เข้าใจอีกเหรอวะยังคิดจะเจอกันวันหลังอีกไม่เข็ดใช่ไหม แววตาอวดดีอวดรั้นคู่นั้นมันทำให้อยากปราบและทำให้เธอเชื่องเป็ลูกแมว
“ธุระอะไรบอกได้ไหม พี่ไปส่งไหมได้ทุกที่นะ” ไอ้ห่านี่ก็ว่างงานเกินจะตามอะไรผู้หญิงคนอื่นผู้หญิงอื่นเยอะแยะดันไม่สนใจมาสนคนมีเ้าของเขาคิดอย่างหงุดหงิดกับน้ำเสียงและความห่วงใยที่ผู้ชายคนอื่นให้กับผู้หญิงของเขา
“ไม่เป็ไรค่ะ ไม่อยากรบกวน พี่เที่ยวให้สนุกเถอะอย่าห่วงไหม”
“ครับ ถึงบ้านปลอดภัยแล้วไลน์มาบอกพี่ด้วยนะครับ”
“ค่ะ”
เธอตอบรับและกดปิดโทรศัพท์ก็เจอกับสายตาไม่พอใจของเขา กับคนอื่นทำไมเธอพูดดีพูดเพราะง่ายจัง แต่ทำไมกับเขาถึงต้องหาเื่มาทะเลาะกันจนได้
“งั้นก็ไปซะที ร่ำลากันอยู่นั่นแหละ” เขาตวาดด้วยความโมโหคว้าแขนนุ่มนิ่มและดึงให้เดินตามผ่านประตูห้องทำงานมาตามบันไดทางเดิน เหมือนสายไหมจะนึกอะไรได้บางอย่างจึงหยุดเดิน
“เดี๋ยว ลงข้างหลังร้านดีกว่า”
“ทำไม กลัวมันเห็น”
“กลัวเห็นสิ ไหมโกหกพี่เสือ อยากเห็นไหมเป็คนไม่ดีหรือไง”เริ่มจะหงุดหงิดอีกครั้ง สายไหมเก่งที่ทำให้อารมณ์เขาขึ้นได้ง่ายขยันในการต่อปากซะเหลือเกิน
“ที่ทำอยู่นึกว่าดีนักเหรอ มีผัวแล้วแต่เที่ยวแรดไปให้ความหวังกับคนอื่น”
“ใครผัว พูดดีๆช่วยจำวิธีการที่ได้มาด้วย พี่ข่มขืนไหม”สายไหมหันขวับมองอย่างไม่พอใจ
“ก็แค่ครั้งแรกละวะ ต่อมาเธอยอมพี่ไหมละ”น้ำเสียงของเขาดูถูกดูแคลนทำหน้าตายิ้มเยาะ
“ไอ้” สายไหมสั่นไปทั้งตัวพูดไม่ออกเขาเอาเื่แบบนี้มาพูดหน้าตาเฉยได้อย่างไร เธอสะบัดตัวไปข้างหน้าอย่างโกรธ
“จะไปทางนั้นไม่กลัวคนเห็นแล้วเหรอ”ชายหนุ่มยังตามมาพูดยั่วอีกคว้าแขนเธอแล้วดึงให้เดินตามไปยังด้านหลัง สายไหมฮึดฮัดแต่ก็ยอมตามจนมาถึงรถเธอปิดประตูรถเขาเสียงดังมาก
“คิดว่าเป็รถสาธารณะหรือไง พังมารับผิดชอบไหวหรือเปล่า”
เขาถามเอาเื่หน้าตาไม่พอใจคงหวงรถหรูราคาแพงของเขามากสินะ ดี..อะไรที่เขาไม่ชอบจะทำให้หมดในเมื่ออยากได้ตัวเธอนักก็ทนกับความเจ็บใจให้ได้ละ
“ไหวไม่ไหวไม่รู้ มันจะราคาเท่าไหร่เชียว” เธอทำหน้ากวนๆยักไหล่ยิ้มเหมือนเหนือกว่าทำให้เขาของขึ้นอีกครั้ง
“อะไหล่ชิ้นหนึ่งเท่ากับค่าตัวเธอเป็ปีเลยนะสายไหม อย่าทำเป็พูดเล่นไป”
เขายิ้มเยาะและกราดมองเธอทั่วร่างกายอย่างประเมิน รถคันนี้เขาได้มาด้วยน้ำพักน้ำแรงของเขาไม่ใช่สมบัติของตระกูลอย่างที่เข้าใจเขาทำงานใหญ่จนสำเร็จพ่อก็เลยให้โบนัสมาก้อนหนึ่ง
“ช่าง ซ่อมไม่ไหวก็ขายตัวแม่งเลย สองสามครั้งคงไม่เป็ไรมั้ง ไม่สึกหรอ”
เธอพูดยั่วอารมณ์และได้ผลเขาทำหน้าเหมือนโกรธคนทั้งโลก บีบแขนเล็กจนแดงเป็รอย สายไหมไม่ร้องสักแอะให้มันเจ็บไปทั้งใจเจ็บเยอะๆแหละดีจะได้มีภูมิต้านทานและจำไว้ให้ดีว่าผู้ชายคนนี้เคยทำอะไรไว้บ้าง
“อยากขายมากเลยหรือวะ เอากับกูคนเดียวมันไม่พอหรือไง ถึงอยากแบให้คนอื่น”เขาเหวี่ยงเธอกับเบาะรถแล้วขึ้นคล่อม ถลกชุดเดรสขึ้นพ้นขาสายไหมกลัวมากกับอาการบ้าของเขา กลัวว่าเขาจะทำอะไรในรถ
“ปล่อยไอ้เหี้ย ปล่อยกู” เธอร้องโวยวายเขาทำกับเธอเกินไปแล้วเกินไปจริงๆถ้อยคำหยาบคายจึงออกมาจากปากและนั่นก็เป็เชื้อเพลิงอย่างดีที่ทำให้เขารุนแรงกับเธอ
“ได้สายไหม ชอบแรงๆกูจะจัดให้”
คำก็ขายสองคำก็ขายคิดจะเอาร่างกายไปแลกเงินโกรธจนควันออกหู ร่างกายท่อนล่างขาวโพลนเนื้อขาวนุ่มนิ่มเขาเห็นแล้วของขึ้นจึงกระชากกางเกงในเนื้อบางจนขาดติดมือ บังคับขาเล็กให้แยกจากกันมืออีกข้างก็ปลดกางเกงตัวเองลงจนถึงข้อเท้า
“สวบ” เขายัดท่อนเอ็นที่ผงาดจนแข็งเป็ลำเข้าไปกึ่งกลางร่างกายของสายไหมเธอทำหน้าเบ้เพราะความเจ็บไม่มีการเล้าโลมอะไรทั้งนั้น ร่างกายเหมือนจะฉีกขาดแขนเล็กๆจึงทุบหน้าอกเขาดันตัวให้ออกไปจากร่างกาย
“อยู่นิ่งๆดิวะ เดี๋ยวได้ฉีกแน่”
เขาขู่เสียงเข้มเห็นเืซึมติดตรงปลายเอ็นเขาดันออกและกระแทกกลับเข้าไปใหม่ โดนไปขนาดไหนแม่งยังฟิตร่องรักสีสดบีบรัดเขาตุบๆ เขาต้องขยับตัวเคลื่อนไหวแต่ทำได้ยากเย็น น้ำตาของเธอที่ไหลรินลงตรงหางตาทำให้ไม่ทำอะไรรุนแรงมากนักไม่งั้นคนใต้ร่างคงจะเละไปซะก่อน
เขาบีบหน้าอกอวบและดูดเม้มอยากตะกละท่อนร่างก็เคลื่อนไหวไปพร้อมกันอย่างช้าๆเน้นๆสายไหมกลั้นเสียงสะอื้นไม่ให้ร้องออกมาให้เขาเห็น
“แน่นชิบ”
เขาโยกสะโพกบดคลึงหน้าตาเสียวซ่านสายไหมเบือนหน้าหนีอยากให้่เวลาผ่านไปให้ไว เขาทำกับเธอได้ไงบนรถถึงแม้ว่าตอนนี้จะเป็ที่จอดรถส่วนตัวสำหรับเขาก็เถอะมันก็ไม่ไกลจากประตูทางออกสักเท่าไหร่
“พั่บ พั่บ” สะโพกอัดกระแทกถี่ๆฝ่ามือหนาฟอนเฟ้นหน้าอกอวบอย่างแรงด้วยความรู้สึกที่ใกล้จะปลดปล่อยเขาบีบปลายคางของเธอให้หันมามอง เธอปัดป้องไม่ยอมทำตามเขายิ่งกระแทกสะโพกใส่อย่างบ้าคลั่งจนรถสั่นทั้งคันต้องยอมอยู่นิ่งๆเพื่อให้มันผ่านพ้นไป น้ำตาคลอ
“อ่าส์สสสส ”เขาครางลากยาวก่อนที่ปล่อยน้ำคาวข้นไหลเข้าสู่ร่องรักจนเปรอะล้นหน้าขาก่อนจะผละจากร่างกายเธอ
สายไหมดึงชุดเดรสลงคลุมท่อนล่างปกปิดเนื้อตัวสั่นเทาสายตาที่มองเขามีแต่ความเกลียด
เขาไม่ใช่คนนึกจะเอาที่ไหนก็ได้ไม่ได้สนใจว่าเธอจะรู้สึกอย่างไร ถ้อยคำต่างๆอัดแน่นในใจเธอนั่งรถมาเงียบๆไม่พูดไม่คุยอะไรกับเขา จนรถมาจอดที่คอนโดของเขา
ไม่อยากถามว่าทำไมไม่ไปส่งเธอที่ห้องแต่เลือกที่จะเดินตามเขาขึ้นคอนโดไปอย่างง่ายๆ ถึงห้องเขาโยนยาคุมฉุกเฉินให้เธอคนอย่างเขาคงพกติดตัวตลอดเพราะสันดานที่คิดจะทำอะไรเมื่อไหร่ตามใจตัวเองคงไม่แปลกอะไร เธอรับยาเข้าปากและดื่มน้ำตาม
เสียงโทรศัพท์ของเธอดังหลายๆครั้งแต่เธอก็ไม่ได้สนใจจะตอบมองและวางมันไว้ที่เดิม ในตอนนี้เขาทำให้เธอรู้สึกเหมือนสัตว์นึกจะสมสู่เมื่อไหร่ก็ได้ไม่มีคุณค่าความเป็คนหลงเหลืออยู่เลย
-รุ่งเช้า-
ตื่นมาพร้อมกับอาการระบมตรงส่วนนั้นตัวก็ร้อนทำท่าว่าจะป่วย ฝืนลุกขึ้นยืนอยากออกไปจากห้องจะแย่แล้วเย็นนี้มีงานถ่ายแบบด้วย
“จะรีบลุกทำไมยังเช้าอยู่” เขารู้สึกตัวเพราะร่างนิ่มที่ดิ้นยุกยิกข้างกายหน้าเธอแดงซีดเซียวเหมือนไม่ค่อยสบาย แตะโดนตัวก็รู้สึกว่าตัวร้อน
“เธอป่วยหรือเปล่า” เขาถามเธอแต่ก็ไม่ได้รับคำตอบเ้าตัวยังพยายามลุกจากเตียงนอนจนเขาต้องคว้าแขนไว้และดึงให้กลับมานอน
“ปล่อย” น้ำเสียงห้วนๆสายตาก็ดูไม่ค่อยพอใจ
“ไม่สบายยังจะฝืนอีก จะรีบไปไหน” สายไหมมองตาวาวโรธแต่ไม่ตอบไม่อยากคุยอะไรกับเขา
“จะไม่ตอบดีๆใช่ไหม ชอบให้พี่ใช้กำลัง” เขาขู่เธอและดันตัวเธอให้ล้มบนเตียงนอนและขึ้นคล่อม
“ออกไปนะ” หญิงสาวดันตัวเขาให้ออกจากร่างกายไม่เห็นหรือไงว่าเธอป่วย ไอ้เหี้ยนี่มันยังจะรังแกให้ได้
เขาไม่สนใจยืนหน้ามาคลอเคลียซอกคอที่ร้อนผ่าวเพราะพิษไข้สายไหมทั้งผลักและทุบจนเหนื่อย ก็ไม่ได้มีทีท่าว่าจะยอมปล่อยเธอจึงหมดแรงอยู่นิ่งๆให้เขาคลอเคลียจนพอใจ
“กว่าจะสิ้นฤทธิได้ต้องให้ใช้กำลัง” เขาลงจากร่างนุ่มนิ่มและคว้าเอวเธอมากอดไว้หอมแก้มใสอย่างห้ามไม่อยู่ หน้าเธอตอนสดมันใสมากทีเดียวจะแต่งไม่แต่งก็ดูดีไปอีกแบบ ต่างจากผู้หญิงบางคนที่เคยเจอ
สายไหมหันหน้าหนีไปทางอื่นปวดหัวตุบๆจึงหลับตาลงไม่ได้สนใจกับเขาอีก แค่ครู่เดียวเธอก็หลับในอ้อมกอดของเขา
“หลับซะแล้ว”
ได้ยินเสียงลมหายใจที่มันดังสม่ำเสมอ จึงชะโงกหน้ามองขนตาแพยาวปิดสนิทเส้นผมสลวยปิดไว้หน้าไว้เขาต้องใช้มือเกลี่ยอย่างอ่อนโยนเวลาเธอนอนหลับก็ดูไร้เดียงสา ไม่ดื้อน่ารักอีกแบบ
ฝ่ามือหนาอังเข้าที่หน้าผากบางจึงได้รู้ว่าเธอตัวร้อนดังไฟที่หลับไปคาดว่าน่าจะเพลียเพราะไข้ ไม่รอช้าก้าวลงจากเตียงและกดโทรศัพท์ออก
“ลุงหมอครับผมมีเื่รบกวน” เขากดโทรหาหมอประจำตระกูลคุยกันสักพักก็วางสาย เขาเข้ามาหาสายไหมและกระซิบบอก
“เดี๋ยวหมอจะมาตรวจ รอแป็บนึงนะไหม” สายไหมสะลึมสะลือรู้บ้างไม่รู้บ้างระหว่างนี้เขาต้องเช็ดตัวเปลี่ยนเสื้อผ้าให้ไม่ถึงชั่วโมงคุณหมอก็ปรากฏตัวหน้าคอนโด
“น้องหลับอยู่ในห้องครับ”
กาฟิวตอบลุงหมอและพาเดินมาห้องท่านมองหลานชายอย่างแปลกใจ พอถึงเตียงก็จัดการวัดไข้และตรวจทั่วไปและซักถามอาการโดยรวม
“ลุงหมอครับ ไหมเป็อะไรมากหรือเปล่า”
“เป็ไข้ธรรมดา คงจะพักผ่อนน้อยถึงป่วยได้ กินยาตามที่ลุงจัดนะฟิวทานให้ครบ”
“ครับลุงหมอ” เขาเดินมาส่งลุงหมอหน้าห้องลุงมองมองหนาคล้ายๆมีเื่จะคุยด้วย
“ฟิว ลุงขอพูดอะไรอย่างหนึ่งในฐานะญาติผู้ใหญ่นะลูก”
“ครับ ลุงมีอะไร” กาฟิวก้มหน้าไม่กล้าสบตาลุงหมอถึงเขาจะร้ายกับคนอื่นๆแต่กับคุณลุงที่เหมือนคนในครอบครัวญาติสนิทเขาจะรับฟังและนำไปคิด
“อย่าใช้ความรุนแรงกับผู้หญิง เขาเป็เพศเดียวกับแม่เรา”
“ครับ”
เขาก้มหน้ายอมรับผิด ที่เธอป่วยคงมาจากเขาใช่ไหมเมื่อวานที่ลานจอดรถของผับไม่ได้ตั้งใจจะให้มันเกิดไม่ได้อยู่ในแผนมาก่อนถ้าเธอไม่พูดยั่วจนเขาโกรธ นี่ยังถือว่าเบาแค่รอบเดียว
3K
