บรรยากาศริมสระน้ำเต็มไปด้วยความร้อนรุ่มที่แผ่ซ่านออกมาจากร่างของซีอีโอสาวก้อยรีบก้าวลงไปในสระน้ำอุ่นจัดเพื่อซ่อนเรือนร่างที่กำลังสั่นสะท้านและเปียกชุ่มไปด้วยความปรารถนาภายใต้ผิวน้ำสายน้ำที่โอบรัดรอบตัวบวกกับความลื่นของน้ำมันสกัด ทำให้เธอรู้สึกวาบหวามทุกครั้งที่ขยับตัว
เธอพยายามสูดลมหายใจลึกๆเพื่อดึงสติและมาดประธานบริษัทกลับคืนมา แต่เมื่อหันกลับไปมองที่ขอบสระลมหายใจของเธอก็ต้องสะดุดลงอีกครั้ง
ปั้นกำลังถอดเสื้อโปโลสีเข้มออกอย่างเชื่องช้าเผยให้เห็นแผงอกกว้างและหน้าท้องที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามเนื้อสมบูรณ์แบบราวกับรูปสลักหินอ่อนเขาดึงกางเกงสแลคออก ทิ้งไว้เพียงกางเกงว่ายน้ำทรงทรังก์สีดำสนิทที่รัดรึงแนบเนื้อทันทีที่เขาขยับตัวก้าวเข้ามาใกล้ขอบสระ สายตาของก้อยก็เผลอเลื่อนต่ำลงไปอย่างไม่อาจควบคุมได้
ภายใต้เนื้อผ้าสีดำที่เปียกชื้นเล็กน้อยนั้นปรากฏรอยนูนเด่นชัดที่พาดเฉียงไปตามหน้าขาความใหญ่โตและดุดันของสัดส่วนความเป็ชายที่ถูกขังอยู่ใต้ร่มผ้ามันชัดเจนเสียจนก้อยรู้สึกคอแห้งผาก
ก้อนเนื้อในอกเต้นระรัวจนแทบจะทะลุออกมาภาพนั้นดึงดูดสายตาและทำลายสมาธิของเธอจนหมดสิ้นเธอเผลอกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบากใบหน้าที่แดงซ่านอยู่แล้วยิ่งร้อนผ่าวขึ้นไปอีก
"ท...ทำไมคุณยังอยู่ที่นี่อีก?"
ก้อยรีบเบือนหน้าหนีพยายามตีหน้าขรึมและกดเสียงให้แข็งที่สุดเท่าที่จะทำได้ทั้งที่ในใจกำลังปั่นป่วนอย่างหนัก
"หน้าที่ของคุณเสร็จแล้วไม่ใช่เหรอ?ฉัน้าความเป็ส่วนตัว"
ปั้นเดินลงบันไดสระมาอย่างเงียบเชียบสายน้ำแหวกทางให้กับร่างกำยำของเขา เขาหยุดยืนห่างจากเธอเพียงไม่กี่ก้าวระดับน้ำที่สูงถึงหน้าอกทำให้เขายิ่งดูคุกคามและทรงอำนาจ
"คลับของเราไม่มีนโยบายปล่อยให้วีไอพีอยู่ตามลำพังครับ"
น้ำเสียงของเขายังคงราบเรียบนุ่มนวล แต่ไร้ซึ่งข้อต่อรอง
"สตาฟมีหน้าที่ต้องเฝ้าดูแลอย่างใกล้ชิดตลอดเวลาที่อยู่ในสระเพื่อป้องกันอุบัติเหตุ... และเพื่อสังเกตการณ์"
"สังเกตการณ์อะไร?ฉันแค่จะว่ายน้ำพักผ่อน!" ก้อยตวัดสายตามองดุแต่ก็ต้องรีบหลบตาเมื่อเผลอไปมองแผงอกเปียกน้ำของเขา
ปั้นเหยียดยิ้มบางๆที่มุมปาก ดวงตาสีนิลจ้องลึกเข้าไปในดวงตาที่กำลังสั่นไหวของเธอ
"ถ้าคุณก้อย้าว่ายน้ำ...ผมเสนอตัวเป็ผู้ฝึกสอนให้ได้นะครับ"
"ไม่ต้อง!"
ซีอีโอสาวสวนกลับทันควันเชิดหน้าขึ้นด้วยความหยิ่งทะนง
"ฉันว่ายน้ำเป็อยู่แล้วไม่จำเป็ต้องให้ใครมาสอน ดำน้ำ ฟรีสไตล์ กรรเชียง ฉันทำได้หมด"
ปั้นขยับตัวเข้ามาใกล้อีกก้าวจนก้อยััได้ถึงคลื่นน้ำที่กระเพื่อมมากระทบผิวกายความร้อนจากร่างสูงใหญ่แผ่ซ่านมาถึงตัวเธอ
"การว่ายน้ำมีอีกหลายท่วงท่าที่คุณอาจจะยังไม่เคยลองครับคุณก้อย... เช่นท่าที่ต้องอาศัยการจัดระเบียบร่างกายอย่างลึกซึ้ง"
ปั้นเอ่ยเสียงพร่าต่ำลงเล็กน้อยั์ตาของเขาหลุบมองยอดปทุมถันที่ดันเนื้อผ้าสีขาวโปร่งแสงอยู่ปริ่มน้ำ
"และตามกฎของคลับ...การสอนในระดับแอดวานซ์ สตาฟจำเป็ต้องใช้วิธี 'Manual Guidance' หรือการสอนแบบถึงเนื้อถึงตัว"
เขายื่นมือออกมาใต้น้ำปลายนิ้วสากเฉียดผ่านเอวคอดของเธอไปเพียงมิลลิเมตร
"ผมจะต้องัั...ประคอง... และจัดท่าทางของคุณด้วยร่างกายของผมทุกสัดส่วนเพื่อให้แน่ใจว่ากล้ามเนื้อของคุณทำงานได้อย่างถูกต้องและ ผ่อนคลาย ที่สุด...คุณก้อยสนใจจะเริ่มบทเรียนแรกเลยไหมครับ?"
"ฉันมาพักผ่อนนะไม่ได้มาเข้าแคมป์กีฬาทีมชาติ!"
ก้อยสวนกลับทันควันพยายามเชิดหน้าขึ้นเพื่อรักษากำแพงความหยิ่งทะนงหยดสุดท้ายเอาไว้
"ทำไมฉันต้องมานั่งเรียนอะไรพวกนี้ด้วย?"
"เพราะมันเป็กฎ ของการใช้สระในระดับแอดวานซ์ครับ คุณก้อย"
ปั้นตอบกลับด้วยรอยยิ้มบางเบาที่อ่านไม่ออกแววตาของเขามีอำนาจสะกดบางอย่างที่ทำให้ประธานสาวรู้สึกชาวาบไปทั้งตัว
"เพื่อดึงความตึงเครียดที่สะสมอยู่ลึกที่สุดในตัวคุณออกมา...คุณต้องให้ผมช่วย"
ก้อยเม้มริมฝีปากแน่นสมองของเธอร้องประท้วงว่านี่มันเื่บ้าบอชัดๆแต่ร่างกายที่ถูกปลุกปั่นด้วยน้ำมันอุ่นจัดและการนวดเฟ้นเมื่อครู่กลับโหยหาััจากชายตรงหน้าอย่างน่าสมเพช
แค่เรียนว่ายน้ำ...คงไม่เสียหายอะไรหรอกมั้ง เธอหลอกตัวเองก่อนจะพยักหน้าส่งๆ สองแขนยังคงกอดอกแน่น
"ก็ได้...จะสอนอะไรก็รีบๆ สอน"
"งั้นเรามาเริ่มบทเรียน กันครับ"
สิ้นคำพูดปั้นก้าวประชิดตัวเธอแทบจะในทันที ท่อนแขนแกร่งสอดเข้าใต้รอยคอดของเอวบางก่อนจะดึงร่างของซีอีโอสาวเข้ามาแนบชิดแผ่นหลังของก้อยปะทะเข้ากับแผงอกกว้างที่อุดมไปด้วยมัดกล้ามเนื้อความร้อนจากกายชายแผ่ซ่านทะลุสายน้ำเข้ามาจนเธอสะดุ้งเฮือก
แต่สิ่งที่ทำให้หัวใจของเธอแทบหยุดเต้นคือความแข็งขืนดุดันเบื้องล่างของเขาที่แนบชิดอยู่กับบั้นท้ายของเธอภายใต้ผิวน้ำทุกครั้งที่ขยับตัว มันเสียดสีเข้ากับร่องโค้งเว้าของเธออย่างจงใจ
"ปล่อยตัวตามสบายครับปล่อยให้ผิวน้ำและตัวผม... เป็ตัวพยุงคุณ"
เสียงทุ้มพร่ากระซิบชิดใบหูก้อยหลับตาปี๋ ร่างกายของเธอถูกช้อนอุ้มให้อยู่ในระนาบเดียวกับผิวน้ำมือหนาของปั้นไม่ได้หยุดอยู่แค่ที่เอวแต่เริ่มเลื้อยลุกลามชอนไชไปตามสัดส่วนโค้งเว้า
เขาอ้างว่านี่คือการจัดระเบียบร่างกาย มือข้างหนึ่งของเขาสอดเข้าใต้ทรวงอกสันมือจงใจบดเบียดเสียดสีกับฐานปทุมถันที่ล้นทะลักออกมาจากบิกินีสายเดี่ยวส่วนมืออีกข้างลูบไล้ลงไปตามหน้าท้องแบนราบ ลงลึกไปถึงต้นขาด้านในบังคับให้เรียวขาของเธอแยกออกกว้างขึ้น
"ท่านี้เรียกว่าการลอยตัวแบบเปิดรับ ครับ คุณก้อยต้องแอ่นหลังขึ้นอีก... และแยกขาออก"
นี่มันไม่ใช่ท่าว่ายน้ำปกติแล้ว!ก้อยร้องประท้วงในใจ แต่ทันทีที่เธอพยายามจะหุบขาหนีท่อนขาแกร่งของปั้นก็แทรกเข้ามาตรงกลางดันต้นขาของเธอให้เปิดกว้างออกรับการเสียดสีจากน้ำและร่างกายของเขามากยิ่งขึ้น
ปลายนิ้วสากที่สอดอยู่ใต้ทรวงอกเริ่มขยับรุกรานมันปัดป่ายเฉียดกรายผ่านยอดดอกบัวสีสดที่แข็งเป็ไตดันเนื้อผ้าโปร่งแสงครั้งแล้วครั้งเล่าความลื่นของน้ำมันที่ยังหลงเหลืออยู่บนผิวผสมผสานกับสายน้ำอุ่นจัดทำให้ทุกการเสียดสีขยายความเสียวซ่านเป็ทวีคูณ
"อ๊ะ...อ๊า... อื้มมม..."
มาดประธานบริษัทที่แสนเยือกเย็นแตกสลายไม่มีชิ้นดีก้อยเผลอเชิดหน้าขึ้น ครางกระเส่าออกมาอย่างลืมอายสองมือที่เคยกอดอกเปลี่ยนมาจิกทึ้งลงบนท่อนแขนล่ำสันของชายหนุ่มเพื่อหาที่ระบายร่างกายของเธอขยับบิดเร่าไปมาตามสัญชาตญาณ แต่ยิ่งเธอขยับ บั้นท้ายกลมกลึงก็ยิ่งบดเบียดเข้ากับความแข็งแกร่งของเขาที่อยู่ด้านหลังหนักขึ้นเท่านั้น
สติของก้อยขาดผึงไฟปรารถนาที่ถูกจุดขึ้นั้แ่บนแท่นหินอ่อนบัดนี้ลุกลามท่วมท้นจนเธอไม่สามารถทนทานต่อการถูกกลั่นแกล้งอย่างเชื่องช้าแบบนี้ได้อีกต่อไปความโหยหาบางอย่างที่ลึกล้ำกว่านั้นตีตื้นขึ้นมาจนจุกอก เธอหอบหายใจถี่รัวพลิกตัวกลับมาเผชิญหน้ากับปั้นกลางสระน้ำ ดวงตาที่เคยดุดันเย่อหยิ่งบัดนี้ฉ่ำเยิ้มและเว้าวอนอย่างถึงที่สุด
"ฉัน...ฉันไม่ไหวแล้ว..."
ก้อยหอบกระเส่าสองแขนเรียวเอื้อมไปโอบรอบลำคอแกร่งของสตาฟหนุ่มดึงรั้งใบหน้าของเขาลงมาใกล้จนััได้ถึงลมหายใจร้อนระอุ
"เลิกสอนบ้าๆนี่... แล้ว...มาเย็ดหีฉันซักที... ได้โปรด"