ดั่งหทัยภูผา

    รู้สึกแปลกๆ

    วันต่อมา“แพรไปนะคะยาย” ผ้าแพรเข้ามาเอ่ยปากบอกยายของเธอพร้อมภูผาที่ในครัวใต้ถุนบ้านในตอนเช้าก่อนจะออกไปข้างนอก“อย่าพากันกลับดึกนักล่ะแถบนั้นมันอันตราย” พิกุลเห็นหน้าแป้นแล้นอารมณ์ดีของผ้าแพรเธอก็เริ่มสบายใจทั้งเตือนทั้งสองว่าอย่ากลับดึกเพราะแถบนั้นมัน...

    ต้องการเปิดตอนเพื่ออ่านต่อใช่ไหม?

    เปิดตอนนี้ใช้ 4.00 กำลังใจ
    ยอดกำลังใจที่เหลือ 0.00 กำลังใจ