ชะตารักหวนคืน

อิงฮวาหลังจากตื่นมาพบกับความจริงว่านางได้เป็นขันทีไปเสียแล้ว เรี่ยวแรงของนางเหมือนจะหายไปหมด ต่างจากจงจี่อและโส่วจางที่อารมณ์ดีเป็นพิเศษ

"เอาละพวกเจ้ามาครบกันหรือยัง"

หัวหน้าขันทีเหลียนอู้มองสำรวจคนขันทีหน้าใหม่ทั้งหลาย ที่ยังไม่รู้ว่าจะต้องเจอกับอะไรสำหรับวันนี้ก่อนหน้าที่จะเริ่มขึ้นเหล่าขันทีมากหน้าหลายตาต่างถูกแบ่งไปช่วยงานต่างๆ

"ทำไมนางต้องไปช่วยโรงครัวด้วย" อิงฮวาบ่นในใจ

"เจ้าเป็นใครมาทำอะไรที่ห้องครัวหลวง"

หัวหน้าพ่อมองบุรุษตัวเล็กตรงหน้า อิงฮวานางเพียงตอบไปว่าเป็นขันทีใหม่ก่อนหัวหน้าพ่อครัวจะส่ายหน้า

"แขนเช่นนี้หรือจะมาเป็นขันที"

หัวหน้าพ่อครัวจับแขนเรียวยาวผอมบางก่อนจะสายหน้าไปมา บอบบางยิ่งกว่าสตรีเช่นนี้จะไปทำอันใดได้

"ข้าแข็งแรงมากเลยนะ"

นางพยายามเบ่งกล้ามให้หัวหน้าพ่อครัวดู แต่หัวหน้าพ่อครัวกลับส่ายหน้าพร้อมหัวเราะ

"เอาละในเมื่อเจ้ามาแล้วข้าหัวหน้าพ่อครัวชุน"

"ข้าน้อยตงขอรับ"

หัวหน้าพ่อครัวชุนพยักหน้า ก่อนจะให้อิงฮวาไปล้างผัก นางต้องโกหกชื่อของตนเองไปหากชื่อเหมือนสตรีมากจนเกินไปก็อาจจะเป็นที่สงสัยได้

หลังจากอิงฮวานางช่วยในโรงครัวนางได้รู้ว่าพรุ่งนี้จะเป็นวันพิเศษสำหรับโรงครัวแห่งนี้แต่ด้วยโอกาสอะไรไม่อาจจะทราบได้

ขันทีน้อยช่วยงานอย่างขยันขันแข็งซึ่งสร้างความพอใจให้ชุนเป็นอย่างมาก แม้ร่างกายจะเป็นดั่งเช่นสตรีแต่นางผ่านอะไรมามากมายนัก

"เสร็จเสียที" อิงฮวาที่วุ่นอยู่กับการเตรียมผักก่อนพ่อครัวชุนจะตามนางให้ไปหา

"ขันทีตงเจ้าเอานี่ไป"

หัวหน้าพ่อครัวยื่นขนมให้นางก่อนจะกลับเข้าไปในห้องครัว นางน้ำตาจะไหลนางเคยเห็นขนมจับกิ๊มเป็นครั้งแรก หลายวันที่ผ่านมานางต้องกินอาหารที่มีให้เท่านั้นไม่คิดว่าจะมาเจอพ่อครัวชุนใจดีเช่นนี้

หลังจากกลับเข้าที่พักสำหรับขันทีฝึกหัด จงจื่อและโส่วจางก็กลับมาก่อนนางเสียแล้ว

"เจ้าตงน้อยเป็นอย่างไรบ้างงานที่โรงครัว"

ก่อนจงจื่อถามก่อนนางจะไปตอบไปว่าสบายมากในความคิดของนางตอนนี้คิดว่าที่นี่อาจจะไม่แย่เท่าไหร่นัก 

.

.

.

ผ่านพ้นไปอีกวัน ซีซวยกำลังที่กำลังหาบางอย่างด้วยสีหน้าเคร่งเครียดมันคือจดหมายของมารดาที่ฝากไปให้น้องสาวของเขา

"มันหายไปที่ใดกันนะ?"

ก่อนจะออกไปด้านนอกเขาจะต้องหามันให้เจอก่อนน้องสาวของเขาจะมาถึง

"โอ้ย!"

ซีซวนด้วยความเร่งรีบมิได้ทันระวังอันใดก่อนจะชนเข้ากับร่างของขันทีน้อย อิงฮวาที่โดนชนจนล้มนางจะเงยหน้าจะไปด่าคนที่เดินชนนางแต่ทว่าใบหน้าของบุรุษผู้นั้นก็คือองครักษ์ที่เคยมาส่งนาง

ด้วยความเร่งรีบของซีซวนทำให้ไม่ได้สนใจบุรุษร่างเล็กเพราะเขารีบเดินไปห้องทรงอักษร

อิงฮวาที่ปัดฝุ่นมองตามหลังบุรุษที่ช่วยนางอย่างไม่เข้าใจ บุรุษผู้นี้ไม่เห็นนางหรืออย่างไร

"ลองตามไปดูดีกว่า?"

ถึงอย่างไรโรงครัวนางก็มิมีอะไรให้ทำแล้วตามไปดูหน่อยก็มิเป็นไรหรอกมั่ง

อิงฮวาเดินมาเรื่อย ๆก่อนจะมองไปรอบบุรุษที่ช่วยนางไว้เข้าไปด้านในตำหนักแห่งหนึ่ง ผ่านองครักษ์เข้าไปอิงฮวาได้เพียงแอบมองอยู่ด้านนอก

"เฮ้ยเจ้าขันทีมายืนด้อมๆมองๆอะไรแถวนี้"

องครักษ์ที่ผ่านทางมาเห็นทันทีตัวเล็กทำตัวหน้าสงสัยก่อนที่ อิงฮวาเกือบจะโดนองครักษ์ผู้นี้เอาดาบมาจ่อคอ

"นี่เจ้าเองหรอกหรือ?"

องครักษ์ผู้นี้จำขันทีตัวเล็กผู้นี้ได้ เป็นขันทีที่เดิมตามองค์จักรพรรดิออกมาในสวนพฤกษา

อิงฮวาพยักหน้าถึงนางจะไม่รู้ว่าบุรุษตรงหน้าจะเป็นผู้ใดก็ตาม

"แล้วเจ้ามาทำอะไรที่นี่?"

"คือข้าตามบุรุษที่ช่วยข้ามาแต่ข้าต้องรออยู่ด้านนอกนะขอรับ"

"อืมงั้นหรือ"

อิงฮวามองบุรุษตรงหน้าก่อนจะได้รู้ว่าชื่อจิ้นชิน เป็นรองหัวหน้าองค์รักษ์

จิ้นชินมองขันทีตัวเล็ก พร้อมคิดไปว่าหรือจะตามองค์จักรพรรดิมาแต่องค์รักไม่ให้เข้าหน้าประตู เมื่อคิดได้เช่นนี้

"หมับ!"

จิ้นชินจับข้อมือบางลากอิงฮวาให้ก้าวตามไปด้วยความตกใจของนางที่อยู่ก็ถูกลากไปโดยไม่ถามอะไรนางสักคำ

อิงฮวาทำอะไรไม่ถูกนางไม่ได้อยากเข้าไปแต่ไม่ทันแล้วบุรุษผู้เป็นรองหัวหน้าองค์รักษ์พานางเข้ามาเสียแล้ว แต่เมื่อมองไปรอบๆที่นี่มันมีหนังสือมากมายเต็มไปหมด

"ใครเข้ามามาช่วยข้าหาของหน่อย องค์รักษ์จิ้นชินรึ"

ซีซวนกำลังหาบางอย่างตามหนังเขานำมันไปไว้ที่ใด โดยไม่มองมายังด้านหลังเลยแม้แต่น้อย

อิงฮวาที่เข้ามาโดยไม่ได้รับอนุญาตแต่นางกลับโดนเรียกให้ไปช่วยหาของก่อนจะได้ยินว่าบุรุษที่ช่วยนางไม่ได้สนใจหันมามองแม้แต่น้อย

"ใครเข้ามาไม่มีปากไว้ตอบหรืออย่างไร?"

ซีซวนกำลังวุ่นวายอยู่กับการหาของ

"ข้าเองขอรับ"

อิงฮวาตอบไปอย่างกล้าๆกลัวๆบุรุษตรงหน้านางช่างดุร้ายเสียจริง

ก่อนซีซวนจะหันไปมอง ก็พบกับบุรุษร่างเล็กยืนมองเขาอยู่

"เจ้าอีกแล้วหรือ?"

ซีซวนไม่เข้าใจบุรุษผู้นี้เข้ามาได้อย่างไรเหตุใดถึงเข้ามาได้แต่ตอนนี้เขาไม่มีเวลามาคิดเรื่องนี้

"เข้ามานี่หน่อยมาช่วยข้าหาของ"

อิงฮวานางเดินเข้าไปใกล้บุรุษร่างสูงก่อนจะได้รู้ว่าเขากำลังหาซองสีขาวที่ใส่ข้อความอะไรบางอย่างอิงฮวาจึงช่วยหา หนึ่งบุรุษและสตรีในคราบบุรุษช่วยกันหาของอยู่ในห้องทรงอักษรด้วยความวุ่นวาย..

จบตอน..