จ้าวยุทธภพเหนือฟ้า

"นั่นน่ะสิ ไปกันเถอะ...เสียเวลามามากละ" หยิงฉางว่าจบก็ลุกขึ้นยืน พร้อมๆกับคนอื่นๆ
"อ่าฮะ! สาวน้อยทั้งสองมาจากไหนกันเหรอจ๊ะ" พริบต่อต่อมาหยิงฉางและหลินปิง ก็ตวาดตามองทันที ภาพที่เขาพบก็คือ ลูกน้องกิลวิหกเพลิงที่เดินแตกแถวจำนวน 5 คน เดินเข้ามาใกล้ๆสาวๆในกลุ่มเขา
"ฉันจะมาจากไหนทำไมต้องบอกสวะอย่างนาย" เมย์พูดขึ้นด้วยน้ำเสียงแสลงหู สมุนทั้ง 5 ของกิลวิหกเพลิงได้ยินก็ยกยิ้มสนุก พร้อมๆกับแววตาหื่นกระหายออกมาอย่างไม่ปิดบัง
"อู้ยยย! ปากเก่งจังเลยน้องสาว...พี่อยากรู้จังเลยว่า ถ้าอยู่ใต้ร่างพี่จ- อ๊อค!" ตูมมม! เมย์ตวัดมือต่อยเข้าที่หน้าท้องอีกฝ่ายอย่างแรง จนร่างกายของอีกฝ่ายกระเด็นไปไกลกว่า 30 เมตร ลูกสมุนกิลที่เห็นก็ระเบิดโทสะออกมา ด้วยเสียงต่อยที่รุนแรง ทำให้กิลวิหกเพลิงที่กำลังเดินขบวนอยู่นั้น หันมามองอย่างสนใจ
"แก! ตายซะ!" เสียงคำรามของลูกกิล 4 ใน 5 ดังขึ้นทำให้คนรอบนอกมากมายหันมามองอย่างรวดเร็ว ชายหนุ่มดังกล่าวที่ตะโกนออกมา คว้าดาบใหญ่สูง 2 เมตรตวัดดาบแนวนอนอย่างรวดเร็ว
ด้วยระดับที่ 67 ของอีกฝ่าย ทำให้เมย์ไม่หลบให้เปลื่องกำลังเปล่าๆ เธอหยิบดาบระดับ 7 ออกมากันด้านข้างด้วยแววตานิ่งๆ หยิงฉางที่อยู่ไม่ไกลเห็นอะไรบางอย่างผิดปกติที่ใบดาบ ทำให้เขาร้องตะโกนออกมาทันที
"หลบเร็วเมย์!" ตูมมมม! แรงระเบิดของทั้งสอง ทำให้หยิงฉางและคนอื่นๆในปาร์ตี้กระเด็นออกมาอย่างรุนแรง วินาทีต่อมาก็ปรากฏร่างของเมย์กระเด็นออกไป 3 เมตรโดยมีแขนซ้ายช่ำ 1 จุด
"ฮ่าๆๆ! ดูถูกฉันเกินไปแล้ว...ดาบนี้จะทำให้คนที่ปะทะกระเด็นออกไปด้วยพลังของอีกฝ่าย 10% ถึงแม้จะเพิ่มความเสียหายให้กับฉันขึ้น 20% ก็ตาม หรือก็คือ ถ้าเธอฟันใส่ดาบฉัน ก็ไม่ต่างจากฟันใส่ตัวเองอย่างไงละ ฮ่าๆๆ!" ลูกสมุนดาบใหญ่พูดขึ้นอย่างโอหัง หยิงฉางเห็นรอยช่ำของน้องสาวของเขาก็แทบอยากจะลากไอ้บัดซบนั้นไปฆ่า แต่ด้วยระดับของเขาที่น้อยนิด กับทักษะที่มีดีแค่ป้องกัน ทำให้เขาไม่อาจจะฆ่าไอ้หมอนั้นได้
เพลิงอสูรหัวหน้ากิลวิหกเพลิงหน่วยที่ 2 หันมามองอย่างสนใจ และก็เดินผ่านไปอย่างไม่สน ทำไม่หยิงฉางนึกอยากจะฆ่าพวกมันไม่หมดจริงๆ เมื่อวินาทีนั้นไอเดียบางอย่างได้เข้าหัวหยิงฉาง เขาก็ไม่รอช้าที่จะทำตามทันที
"ฆ่ามันซะ : บอสม้าเพลิงเท้าไฟ" สิ้นสุดคำสั่งของหยิงฉางก็เกิดระเบิดขึ้นที่เบื้องหน้าเขา ตูมมมม! วินาทีต่อมาก็ปรากฏร่างของม้าสีเพลิงระเบิดทักษะออกมา ทำให้พื้นหญ้าและต้นไม้ในระยะเป็นทะเลเพลิงทันที ลูกสมุนทั้ง 4 ที่เคยยิ้มให้กับชัยชนะก็พลันหน้าซีดเผือดทันที
ฮี้ๆๆ! เสียงร้องของบอสม้าเพลิงเท้าไฟดังขึ้น ตูมมมๆ! พร้อมๆกับเสียงระเบิดของวงแหวนแห่งไฟ ทำให้คนในวงแหวนระยะ 40 เมตรต่างก็เดินโซซัดโซเซไปมาอย่างน่าสะใจ หยิงฉางคว้าธนูระดับ 4 และลูกธนูน้ำมันออกมาจุดไฟ และยิงใส่คนที่ทำร้ายเมย์ทันที
ฟ้าวๆๆๆ! เสียงตัดอากาศหลายเสียง ทำให้คนที่ได้ยินต่างมึนงงว่านั้นคือเสียงอะไรกัน ฉึกๆๆๆ! อ๊ากก! พริบตาต่อมาก็ปรากฏลูกธนูกว่า 10 ดอกก็พุ่งทะลุเนื้อหนังของอีกฝ่ายไป 3 เซนพร้อมๆกับน้ำมันที่หัวลูกดอก ทำให้อีกง่ายถูกย่างสดอย่างน่าหวาดหวั่น
"แกจะตายไม่ได้.." หยิงฉางว่าจบ ก็ลากตัวของลูกสมุนกิลวิหกเพลิงที่ทำร้ายเมย์ออกมา ส่วนบอสม้าเพลิงของเขานั้น หยิงฉางก็สั่งให้ฆ่าผู้เล่นกิลวิหกเพลิงอีก 3 คนที่เหลือ
ตุบ! หยิงฉางขว้างชายหนุ่มอัดกำแพงด้วยแววตาเย็นชา หลินปิงเดินตามมาใกล้ๆก็ลากอีกฝ่ายไปทางอื่นทันที โดยมีหยิงฉางโยนเม็ดยาพิษกัดร่างกายที่เขาซื้อจากเมืองฝึกหัดไป 3 เม็ด
"อยู่นิ่งๆ...เดี๋ยวหลินปิงก็กลับมา แต่น่าจะนานอยู่อะนะ" หยิงฉางพูดขึ้นพร้อมกับมองรอยช่ำของน้องสาวของตัวอย่างคับแค้น แต่เขาก็สงบอารมณ์ได้ เพราะเขานั้นทรมานคนอื่นไม่ค่อยเก่ง แต่สำหรับหลินปิงนั้น เรียกได้ว่า 'ไอ้นั้นมันโรคจิตมหาเทพนั้นแหละ'
ทางด้านหลินปิง ที่กำลังลากผู้เล่นไร้เรี่ยวแรงไปยังพุ่มไม้จำนวนมากแห่งหนึ่ง ซึ่งสามารถหลบซ่อนตัวจากทุกสารทิศได้สบาย
ตุบ!
"ฮะโหล!" หลินปิงพูดขึ้นพร้อมกับฉีกยิ้มสนุกๆขึ้น ทำให้อีกฝ่ายเห็นก็รู้สึกหวาดกลัวเล็กน้อย
"แกตอนนี้ไม่มีแรงขัดขืนฉันหรอกนะ...เด็กน้อย" ลูกสมุนวิหกเพลิงใช้สายตามองแรง หลินปิงเห็นก็หัวเราะในลำคอเล็กน้อย
"นั้นแหละ ใช่เลย มองอย่างงั้น อยากรู้จริงๆว่ามึงจะแน่สักแค่ไหน" ว่าจบ หลินปิงก็กำลูกธนูที่ต้นขาของอีกฝ่ายบิดไปมาอย่างช้าๆ เพื่อทรมารอีกฝ่ายทีละนิด
"อะ! อั่ค! อ๊ากกก!" ลูกสมุน A ร้องดังด้วยความเจ็บปวด ซึ่งระบบความเจ็บปวดในเกมนี้จะถูกลดความเจ็บปวดจากโลกจริงไป 40%
"ร้องได้ไพเราะมากเลยวะ ฮ่าๆๆ!" ฉึก! อ๊ากก! หลินปิงกดลูกธนูสุดแรงจนทะลุร่างกาย เขาไม่รอช้าคว้าน้ำยาฟื้นฟูเลือดกับฟื้นฟูบาดแผล กรอกเข้าที่ปากอีกฝ่ายอย่างทารุณ อ๊ากก! อั่คๆๆ!
"เมื่อกี้แค่แกล้งเบาๆนะ" ว่าจบหลินปิงก็หยิบเชือกเส้นใหญ่ออกมาจากกระเป้า มัดรอบๆตัวของสมุน A อย่างแน่นหนา จนอีกฝ่ายหายใจแทบไม่ออก
"เราจะไม่ใช่ให้ขวดนี้สูบเปล่านะ" ว่าจบ หลินปิงก็กระทืบขวดแก้วจนเป็นเศษๆ ก่อนจะเก็บขึ้นมายัดปากอีกฝ่ายอย่างไม่สงสาร อ๊ากก! อั่ค! วินาทีต่อมาอีกฝ่ายก็เด็นเป็นแมวโดนรถชน หลินปิงเห็นก็หัวเราะท้องแข็ง
"สุดยอดวะ...เด็นแม่งโคตรแรง ต่อไป ต่อไป" หลินปิงกรอกน้ำตาฟื้นฟูเลือดและน้ำยาฟื้นฟูบาดแผลอีกรอบ ก่อนจะเตะเข้าที่ท้องอีกฝ่ายอย่างแรงหลายๆครั้ง จนอีกฝ่ายพ้นเลือดออกมาจำนวนมาก
"ต่อไปหมอจะให้ยานะครับ" หลินปิงว่าจบก็เตะเข้าที่ลำคออีกฝ่ายอย่างแรง จนสมุน A หายใจไม่ออก เขาไม่รอช้า ใส่ยากัดร่างกายลงไปในร่างกายอีกฝ่ายทันที อึก!
"อ๊ากก!" ผิวสีขาวอ่อนแปรเปลี่ยนเป็นผิวสีขาวเนียน แน่นอนว่ามันคือผิวแท้ของมนุษย์นั้นเอง หลินปิงมองอย่างภูมิใจ เขาไม่รอช้ากรอกน้ำยาฟื้นฟูเลือดให้อีกฝ่ายดื่มอีก 1 ขวด
"เอ๊ะ! ฉันไม่เคยกินเนื้อคนซะด้วยสิ" ว่าแล้วหลินปิงก็ฉีกยิ้มทันที เขาเดินไปรอบๆอย่างสนใจ ก่อนจะหยิบกิ่งไม้ขนาดเล็กหลายอันมาวางไว้หลายท่อน และจุดไฟขึ้นด้านข้างสมุน A
"อุตะ! หกหมดแล้วลูก" หลินปิงทำหน้าที่เป็นแม่จำเป็น เขาหยิบท่อนไม้ที่ติดไปไปจี๊กับเนื้อของอีกฝ่ายเพื่อกันเลือดออก ซึ่งก็ได้จริงๆ อ๊ากกก!
สมุน A ร้องโหนหวนด้วยความเจ็บปวด แววตาทั้งสองทอประกายความหวาดกลัวออกมาอย่างไม่ปกติ ด้วยยาของหยิงฉางนั้น ทำให้ร่างกายถูกกัดกร่อนไปเรื่อยๆ และแน่นอนว่าเลือดของมันก็จะออกมาด้วยเช่นกัน
"ใจเย็นสิครับ น้องแม่...อย่าเด็นสิ เดี๋ยวตีตายเลย" หลินปิงว่าจบ ก็กรอกน้ำยาฟื้นฟูเลือดให้อีกฝ่ายไปอีก 1 ขวด ก่อนจะก้มลงมองสภาพของมนุษย์สีเผือกผสมสีเลือดอย่างสนใจ
"แม้ เป็นผลงานที่น่าชื่นชมจริงๆ ฮ่าๆๆ! เอาละ...เข้าเรื่องกันดีกว่า" ฉึก! อ๊ากก! หลินปิงแทงดาบลงไปที่ขาขวาของสมุน A อย่างแรง ก่อนจะเงยหน้าฉีกยิ้มโรคจิต
"ฉันจะปล้นแก ปล้นทั้งหมด ถ้าแกให้ความร่วมมือ ฉันจะฆ่าแกแบบรวดเดียวจบ แต่ถ้าไม่.." ดาบที่ปักอยู่ขาขวาก็บิดไปมาเป็นรูขนาดใหญ่ ทำห้อีกฝ่ายร้องออกมาพร้อมๆกับน้ำตา
"อ่า! นั้นแหละ น้ำตาแห่งความเจ็บปวด ซีด! รู้สึกดีจริ๊งจริง" หลินปิงพูดไปทำหน้าโรคจิตเคริ้มๆไป ซึ่งแน่นอนว่าเขาทำเพื่อแสดงเท่านั้น จริงๆแล้วเขาไม่โรคจิต แต่เพราะอยากให้ความน่ากลัวของเขา ฝักเข้าไปที่ส่วนลึกของหัวใจอีกฝ่าย จนไม่สามารถแก้ออกได้
"เอาละ แกจะต้องส่งทุกอย่างมาให้หมด ถ้าไม่หมด...ฉันจะทรมานแกแน่" อีกฝ่ายรีบพยักหน้าอย่างรวดเร็ว หลินปิงเห็นก็ยกยิ้มดีใจขึ้น
"เก่งมาก เชืองๆอย่างงี้สิถึงจะถูกใจ" ว่าแล้วหลินปิงก็จับมือของอีกฝ่าย และแลกเปลี่ยนของทันที เมื่อหลินปิงได้ของทั้งหมดที่ต้องการ ก็ปล่อยมือของอีกฝ่ายทันที
'โฮ้! มีของเด็กแค่นี้เองเหรอ ดาบใหญ่ระดับ 7 หนึ่งอัน ดาบระดับ 6 สองอัน ธนูระดับ 6 หนึ่งคันกับคัมภีร์ทักษะ 2 อัน...และเงินหยวนอีก 5 ล้านหยวน อือ! ไปแบ่งหยิงฉางดีกว่า เดี๋ยวจะหาว่าไม่ช่วย' หลินปิงพูดในใจเสร็จ ก็หันมามองลูกหมาตัวเชืองๆของเขา
"ดีมากเจ้าหมาน้อย เอาละปิดฉากละกัน" ว่าจบหลินปิงก็หยิบดาบใหญ่ระดับ 7 ที่อีกฝ่ายเคยใช้ออกมา พร้อมกับตวัดดาบฟันที่ลำคออย่างรวดเร็ว ฉับ! ตุบๆๆ!
.

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

โรคจิต

นิยายแนะนำ

จ้าวยุทธภพเหนือฟ้า

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

โรคจิต

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้