นิยายเสียงตอนที่ 4 มาแล้วนะคะ
ประตูห้องพักฟื้นของโรงพยาบาลถูกเปิดออกในเช้าวันต่อมา หลังจากคนด้านนอกเคาะให้สัญญาณ เขาก้าวเข้ามาพร้อมกับรอยยิ้มกว้าง
“สวัสดีครับคนเก่งของพี่หมอ” ชายหนุ่มเอ่ยทักทั้งที่ตัวยังอยู่หน้าประตู เ้าหน้าที่พยาบาลแจ้งว่าหญิงสาวเข้ามาที่โรงพยาบาลหลังจากที่เขาเข้าห้องผ่าตัดด่วนไม่นาน ความเหนื่อยหลังจากการคลอดด้วยวิธีทางธรรมชาติทำให้เธอหลับไปนาน เพิ่งจะตื่นขึ้นมาในตอนเช้า
ใบหน้าที่อิดโรยและซีดเซียวของคนบนเตียงหันไปมองตามเสียง เธอเสียเืมากหลังจากคลอดทำให้มีอาการวิงเวียนหน้ามืด หญิงสาวเพิ่งตื่นก่อนหน้าที่นายแพทย์หนุ่มจะเดินเข้ามาไม่นาน แม้กระทั่งใบหน้าของลูกเธอยังไม่มีโอกาสได้เห็น
แพทย์หญิงที่ทำคลอดเธอแจ้งว่าเด็กทั้งคู่มีสุขภาพร่างกายที่สมบูรณ์แข็งแรง เพียงแต่พวกเขาน้ำหนักต่ำกว่าเกณฑ์มาตรฐานจึงต้องพักฟื้นในตู้อบไปอีกสักระยะ จนกว่าร่างกายของพวกเขาจะพร้อมกับสภาพอากาศภายนอก
“สวัสดีค่ะพี่หมอ” หญิงสาวเอ่ยทักทายอีกคน
“แอบหนีมาคลอดก่อนเลยนะ” ชายหนุ่มกระเซ้าคนบนเตียง เขาเพียงอยากให้เธอยิ้มกลบใบหน้าที่ซีดเซียวเท่านั้น และก็ได้ผลอย่างที่นายแพทย์หนุ่ม้า หญิงสาวยิ้มออกมาทั้งที่ยังเหนื่อยอ่อน
“พี่หมอนับวันพลาดเองต่างหากละคะ” หญิงสาวหยิบรีบโยนความผิดให้เขา
“พี่หมอยอม” นายแพทย์หนุ่มยอมยกธงขาวง่ายๆ คราวนี้เขาก็ได้รับรอยยิ้มพอใจจากเธออีกครั้ง เป็โบนัสสำหรับการอ่อนข้อยินยอมครั้งนี้
“มาได้ยังไงคะ พยาบาลบอกว่าพี่หมอติดเคสผ่าตัดต้องอยู่ยันเช้า”
“พี่หมอเพิ่งออกจากห้องผ่าตัด ออกมาก็สวนทางกับคุณแม่ที่หน้าห้องพักพอดี ท่านบอกว่าตลาอยู่คนเดียวก็เลยแวะเข้ามาก่อน”
“อะไรจะพอดีขนาดนั้นคะ” หญิงสาวกระเซ้า
“ถ้าพอดีมาก ตลาคงไม่หนีมาคลอดตอนที่พี่ติดผ่าตัดด่วนแบบนี้หรอก แล้วทำไมอยู่คนเดียว... ฮึ!”
“ตลาอยากให้พวกท่านกลับไปพัก เหนื่อยนั่งลุ้นนั่งรอมาหลายชั่วโมง ตลาช่วยเหลือตัวเองได้แล้ว”
“ทำเป็เก่งนะเรา คนเพิ่งคลอดสมควรจะนอนพักอีกสักหน่อย”
“พี่หมอก็ยังไม่ได้พักเหมือนกันไม่ใช่เหรอคะ ติดเคสผ่าตัดด่วนั้แ่เมื่อคืน ยังไม่ได้นอนเหมือนกัน สมควรกลับไปพักได้แล้ว”
“พี่เป็หมอ ทำงานอดนอนแบบนี้จนชินแล้วล่ะ ว่าแต่อาการของตลาเป็ไงบ้าง ยังหน้ามืดอยู่หรือเปล่า”
หญิงสาวส่ายหน้า เรือนผมกระจายบนหมอน ยิ้มออกมาทั้งที่ใบหน้ายังซีดเซียวไร้สีเื “นิดหน่อยค่ะ แต่หัวใจยังไหว”
“แกร่งเกินตัวจริงๆ นะเรา” นายแพทย์หนุ่มขยับตัวไปนั่งบนเก้าอี้ข้างเตียงของเธอ ยกมือยีศีรษะอย่างหยอกเย้าพร้อมบอกเสียงนุ่ม
“หลังจากคลอดลูกที่ต้องเสียเืมากๆ ควรนอนพักเยอะๆ ร่างกายจะได้ปรับตัวเข้าสู่สภาวะปกติเร็วขึ้น เดี๋ยวก็ต้องดูแลลูกอีกตั้งสองคน”
ใบหน้าของหญิงสาวสลดลงเมื่อพูดถึงลูกทั้งสอง เธอได้รับแจ้งจากแพทย์หญิงที่ทำคลอดเธอว่าเด็กทั้งคู่มีน้ำหนักตัวต่ำกว่าเกณฑ์ปกติ ต้องอยู่ในตู้อบอีกสักระยะ แต่เพื่อความมั่นใจเธอจึงถามเขาอีกครั้ง
“อาการของพวกเขา ไม่มีปัญหาใช่ไหมคะ” หญิงสาวถามไม่เต็มเสียง
“ไม่มีอะไรน่าห่วงจ้ะ” ชายหนุ่มบอก แต่แววตาของศกุนตลายังติดกังวล
“ตลากับลูกยังเป็คนไข้ของพี่หมอเหมือนเดิม พี่จะดูแลเราทั้งสามคนเป็อย่างดี เพียงแค่เมื่อคืนพี่ไม่ได้ทำคลอดเองเท่านั้น”
ชายหนุ่มยิ้มกว้างเมื่อเห็นความกังวลในดวงตาของเธอ รอยยิ้มทำให้เธอคลายความกังวลลงได้อย่างที่เขาตั้งใจ เพราะริ้วรอยแห่งความกังวลในดวงตาของเธอเลือนหายไปทันที แต่ชายหนุ่มก็บอกย้ำ
“เด็กทั้งคู่สุขภาพแข็งแรงสมบูรณ์ เพียงแต่ไขมันใต้ิัน้อยและยังปรับตัวกับสภาพอากาศด้านนอกไม่ได้ อยู่ในตู้อบสักระยะก็จะดีขึ้น ตลาไม่ต้องกังวลนะ”
“ขอบคุณนะคะพี่หมอ”
หญิงสาวบอกอย่างซึ้งใจ เขาเป็คนดีเสมอต้นเสมอปลายั้แ่วันที่เธอได้รู้จักกับเขาในวันแต่งงาน หากว่าเธอจะตัดสินใจเลือกใครเป็คู่ชีวิตสักคน เขาจะเป็ผู้ชายคนแรก
“ก็ตลาเป็คนพิเศษของพี่หมอนี่นา” ชายหนุ่มบอกย้ำ แววตาสื่อความหมายไปถึงเื่ที่เขาเคยพูดไว้ก่อนหน้า ศกุนตลารีบตัดบท
“ตลาอยากพักผ่อนแล้วค่ะ พี่หมอเองก็ควรจะได้พักเหมือนกัน”
“โอเคครับ พี่กลับก็ได้ ทั้งที่ใจอยากนั่งเฝ้าตลามากกว่า” ชายหนุ่มหยอดคำหวาน
“รับรองว่าได้เฝ้ายาวแน่นอนค่ะ แต่วันนี้ควรจะเอาตัวให้รอดก่อน อายุเยอะแล้วไม่ควรประมาทนะคะ” หญิงสาวแซ็วเื่อายุของเขาอีกรอบ ก่อนหน้านี้เธอชอบเรียกเขาว่าคุณลุง จนที่สุดเขาก็กลายเป็ลุงหมอของเด็กๆ ไป
“อายุสามสิบเก้าเขาไม่นับว่าแก่นะ นี่ผู้ชายวัยกลางคน บอกกี่หนว่าอย่าเรียกว่าแก่ ขัดใจผู้ชายวัยกลางคนชะมัด” ชายหนุ่มรีบบอก
คราวนี้ศกุนตลาหัวเราะเสียงใสเมื่อเห็นแววตาจริงจังของเขา ชายหนุ่มยกมือขึ้นกดหน้าผากของเธอลูบเบาๆ อย่างหยอกเย้าก่อนจะบอกลา
“บ่ายๆ พี่หมอแวะมาใหม่นะ”
“ค่ะ”
“พี่หมอแจ้งขอพยาบาลพิเศษไว้ให้แล้ว สักพักเธอคงเข้ามา” ชายหนุ่มบอกอีกครั้ง เขาส่งยิ้มให้เธอก่อนที่จะเดินออกไป
ฟินกับพี่หมอจนอยากจับพี่หมอมาเป็พ่อจริงๆ
พอพ่อตัวจริงกลับมา จะทำหน้ายังไงกันนะคุณผู้โชม
อ่านฉบับเต็มๆ แบบไม่ค้างคา
มีรูปเล่มนะคะ
อีบุ๊กจิ้มที่ลิงค์ได้เลยค่ะ
สำหรับนักอ่านที่ไม่มีเวลาอ่าน ฝากติดตามเสียงอ่านในช่องนิยายเสียงด้วยนะคะ
บันทึกเสียงจบเล่มแล้ว เริ่มทะยอยลงวันละตอนนะคะ
ประเดิมเื่แรก คุณแม่ฝากรัก คุณพ่อรับฝากและเชตสลัดคานค่ะ
ช่อง BaanRarisa Story คลิกที่รูปภาพได้เลยค่ะ