****มีการบรรยายฉากร่วมเพศของตัวละครเล็กน้อย***
ลาร์ซเริ่มรู้สึกตัวจากบางสิ่งบางอย่างที่กำลังกระแทกเข้ามาในช่องทางหลังของตนในขณะนี้
อึก เกิดอะไรขึ้น อะ อะไรร้อนๆ อ่ะ มันกระแทกเข้ามาอีกแล้ว
สมองของลาร์ซว่างเปล่า ท้องน้อยร้อนวูบวาบไปหมด กายของเขาสั่นกระตุกเพราะความเสียวสะท้านจากสิ่งแปลกปลอมที่กำลังกระแทกใส่จุดเสียว
“อะ อ๊า”
เสียงครางแหบพร่าทรงเสน่ห์ถูกเปล่งออกมาจากปากของลาร์ซ ลาร์ซเริ่มรู้สึกว่ามันมีบางอย่างแปลกไป ปกติเสียงเขาไม่แหบขนาดนี้ แบบนี้มันแปลกเกินไปแล้ว!!!
เปลือกตาบางของลาร์ซค่อยๆ ลืมขึ้น สิ่งแรกที่เห็นคือแสงสว่างของหลอดไฟบนเพดาน แสงของมันแสบตาจนเขาต้องหรี่ตาลงเพื่อปรับสายตา จากนั้นลาร์ซก็เลื่อนสายตาไปยังตัวการที่ทำให้เขาเปล่งเสียงน่าอายออกมา ใบหน้าหล่อคมสันฉบับชาวยุโรปปรากฏสู่สายตา ด้วยความใเขาเผลอใช้เท้าถีบอกแกร่งของร่างสูงใหญ่จนชายหนุ่มตกเตียง
“อึก” ลาร์ซเสียววาบ มือเรียวกุมท้องไว้เพราะความเสียว ช่องทางหลังกระตุกตอดรัดอากาศแทนท่อนเอ็นร้อนที่ถูกกระชากออกไป เพราะแรงถีบของตนเมื่อครู่อย่างกระทันหัน เมื่อลาร์ซได้สติเขารีบคว้าผ้าห่มผืนใหญ่มาคลุมกายไว้ทันที
“โอ้ย! อึก นายถีบฉันทำไม!” เ้าของร่างสูงใหญ่ลงไปนอนขดตัวที่พื้นและกุมอกไว้ด้วยความจุก
“เฮ้ย! คุณ คุณเป็ใครกัน ผมมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง” สาบาน! ตื่นมาเจอคนแปลกหน้าบนเตียงที่กำลังกระแทกท่อนเอ็นใหญ่ใส่ช่องทางหลังของตนอย่างเมามัน ใครบ้างจะไม่ใ ลาร์ซ ลอว์ลีย์ คนนี้ใสุดๆ เลยละ
“ออเธีย! เป็บ้าอะไรของนาย ทำตัวอย่างกับสาวน้อยบริสุทธิ์” ร่างสูงใหญ่มองออเธียที่ตอนนี้ทำตัวแปลกไปจากเดิม
“ผมลาร์ซ! ไม่ใช่ออเธีย แล้วผมมาอยู่กับคุณบนเตียงได้ยังไง”
“นายเป็คนเสนอตัวให้ฉันเองนะ จำไม่ได้?”
“เดี๋ยวนะ โอเค ผมกับคุณ? ผู้ชายเนี่ยนะ!” ลาร์ซกุมหัวของตนพร้อมส่ายไปส่ายมาอย่างบ้าคลั่ง
“เฮ้เพื่อน! ฟังฉันนะ นายเป็เกย์! และนี่ก็ไม่ใช่ครั้งแรกของพวกเรา” ร่างสูงใหญ่เข้าไปกุมใบหน้าเรียวของออเธียให้หยุดทำการกระทำที่ราวคนเสียสติและจ้องเข้าไปที่นัยย์ตาสวยของออเธีย
“หา! ผมเนี่ยนะเป็เกย์” ลาร์ซเบิกตาขึ้นอย่างตะลึงกับคำพูดของร่างสูงใหญ่ “ไม่จริง เป็ไม่ได้” ลาร์ซพึมพำซ้ำไปซ้ำมาราวกับว่าตอนนี้เขาเป็คนที่เสียสติไปแล้วจริงๆ
“เฮ้อ เอาเถอะ ฉันหมดอารมณ์แล้ว อาทิตย์หน้าอย่าลืมไปที่กองถ่ายด้วยล่ะ” เ้าของใบหน้าหล่อคมสันส่ายหัวอย่างปลงตกกับอาการของออเธียที่เป็อยู่ ชายหนุ่มหยิบเสื้อผ้าที่ถูกถอดทิ้งไว้ที่ปลายเตียงมาสวมใส่ พอจัดการตัวเองเรียบร้อยแล้ว ก่อนจะออกจากห้องเขาหันมาพูดกับออเธีย
“อ้อ! ค่าห้องในโรงแรมฉันจ่ายให้แล้วนะ จริงสิ นายไปหาหมอหน่อยก็ดี ที่ฉันพูดแบบนี้เพราะหวังดีกับนายหรอกนะออเธีย”
แกร๊ก ปัง!
สุดท้ายร่างสูงใหญ่ก็เปิดประตูแล้วเดินออกจากห้องไป เสียงปิดประตูไม่ได้ทำให้สติของลาร์ซกลับมาเลย
“โอ้พระเ้า! ฉันกับผู้ชายคนนั้น เื่จริงเหรอ?” ลาร์ซยังรู้สึกตื่นตะลึงกับเื่ที่เกิดขึ้นไม่หาย เขารู้สึกเจ็บแปล๊บที่ช่องทางด้านหลังขึ้นมาทันทีเมื่อตนลองขยับร่างกาย
“เื่จริงสินะ” ลาร์ซรู้สึกแปลกๆ กับเื่ที่เกิดขึ้น แม้เขาจะไม่ได้เป็หนุ่มบริสุทธิ์ผุดผ่องก็ตาม
ลาร์ซพอจะมีประสบการณ์เื่อย่างว่ามาบ้าง แต่ครั้งนี้มันต่างจากเดิม นี่เป็ครั้งแรกที่เขามีอะไรกับผู้ชาย แถมตนยังเป็คนถูกเสียบอีก ปกติเขาเคยแต่หลับนอนกับผู้หญิงเท่านั้น
“จะว่าไปมันก็เสียวดีเหมือนกันแฮะ” ลาร์ซส่ายหัวเมื่อตนดูเหมือนจะโฟกัสผิดประเด็น ลาร์ซมองหาเสื้อผ้าของเขา ตรงข้างเตียงมีเสื้อผ้าสีแสบตาตกอยู่บนพื้น
“นั่นคือเสื้อผ้าฉัน?” ปกติเขาใส่เสื้อผ้ามีสีสันขนาดนี้เลยหรือ ลาร์ซมองไปรอบๆ เตียงอีกครั้ง ปรากฏว่าในห้องมีแค่เสื้อผ้าตัวนั้นที่กองอยู่ข้างเตียงเท่านั้น นอกจากไอ้ที่กองอยู่ก็ไม่มีตัวอื่นอีกแล้ว คงเป็เสื้อฉันเองสินะ
ลาร์ซลุกขึ้นจากเตียงจนผ้าห่มผืนใหญ่ที่คลุมกายไว้ก่อนหน้านั้นล่วงลงมา เผยให้เห็นผิวขาวซีดของชายหนุ่ม
“อะ ปกติผิวฉันขาวซีดแบบนี้เหรอ?” ลาร์ซเริ่มรู้สึกว่านี่มันแปลกเกินไป เขารีบก้มตัวลงเก็บเสื้อผ้าแล้วตรงไปที่ห้องน้ำทันที
กระจกบานใหญ่ในห้องน้ำของโรงแรมหรูสะท้อนให้เห็นใบหน้าขาวซีดเรียวคมสวย “เชี่ย! ไม่จริงใช่ไหม ”
ลาร์ซไม่อยากจะเชื่อเลยว่าตนเข้ามาอยู่ในร่างของนักแสดงที่มีข่าวฉาวไม่เว้นวันอย่าง ออเธีย แวนซ์
ในความคิดของลาร์ซ ออเธีย แวนซ์ คนนี้นั้นมีหน้าตาที่ราวกับพระเ้าบรรจงสร้างมาอย่างดี ใบหน้าลูกครึ่งที่มีความเป็เอเชียมากกว่ากับยุโรปถูกผสมผสมผสานกันอย่างลงตัว รูปร่างเองก็สูงโปร่งผอมบางชนิดที่ว่าลมพัดมาก็คงปลิวทันที อีกสิ่งที่โดดเด่นบนใบหน้านี้ก็คือ ดวงตาสีน้ำตาลปละกายทองคู่สวยที่หากใครได้จ้องมองก็คงหลงเสน่ห์ได้ไม่ยาก ลาร์ซกวาดสายตาทั่วร่างกายขาวซีดอีกครั้ง
“ใหญ่อยู่เหมือนกันแฮะ” ชายหนุ่มก้มมองที่หว่างขาของตนที่ตอนนี้มีท่อนเอ็นนอนจำศีลอยู่
“เดี๋ยวนะ จริงสิ แสดงว่าพระเ้าส่งฉันมาเกิดใหม่ในร่างของเขางั้นเหรอ” ลาร์ซจมอยู่กับความคิดของตนชั่วครู่ก็เข้าใจเื่ที่เกิดขึ้น
ดูเหมือนว่าพระเ้าจะส่งเขาให้มาเกิดใหม่ในร่างของคนอื่นเลย แบบนี้ก็ดีเหมือนกันเพราะเขาเองก็ี้เีกลับไปเป็เด็กอีกครั้ง ขอแค่เ้าของร่างนี้รวยก็พอ เขาจะได้ใช้ชีวิตอย่างสุขสบายเสียที
“มิน่าละ ผู้ชายคนนั้นถึงเรียกฉันว่าออเธียแทนที่จะเป็ลาร์ซชื่อของฉันแล้วที่บอกว่าอาทิตย์หน้าให้ไปที่กองถ่ายมันหมายความว่ายังไง เขาเป็ใครกันแน่นะ”
ลาร์ซสะบัดหัวหยุดคิดทุกอย่างเพราะยิ่งคิดก็ยิ่งปวดหัว ชายหนุ่มเข้าไปยืนที่ใต้ฝักบัว เสียงน้ำค่อยๆ ไหลผ่านร่างกายของเขา
“ซี๊ด อึก เจ็บ” เสียงแหบทรงเสน่ห์ของออเธียที่ตอนนี้มีลาร์ซเข้ามาอยู่ในร่างถูกเปล่งออกมา ลาร์ซรู้สึกแสบและเจ็บขัดที่ช่องทางหลัง
ลาร์ซปิดฝักบัวเมื่อชำระร่างกายทุกซอกทุกมุมจนสะอาดดี เขาหยิบผ้าเช็ดตัวมาเช็ดกายให้แห้งแล้วหยิบเสื้อสีแสบตามาสวมต่อ
“รสนิยมไม่ธรรมดาเลยจริงๆ” ลาร์ซอดพูดถึงเ้าของร่างคนเดิมไม่ได้ ชายหนุ่มรีบแต่งตัวให้เสร็จแล้วออกไปข้างนอก
ตอนนี้ลาร์ซกำลังมองหาอะไรสักอย่าง อย่างเช่นกระเป๋าเงินของร่างนี้ เขาหาอยู่นานในที่สุดก็เจอ กระเป๋าเงินใบเล็กสีดำที่ถูกทำมาจากหนังอย่างดีที่คาดว่าน่าจะเป็ของร่างนี้นั้นตกอยู่ใต้เตียง ลาร์ซก้มตัวลงไปหยิบมันขึ้นมาและเปิดดูข้างใน ในนั้นมีนามบัตรกับบัตรเครดิตหลายใบของร่างนี้อยู่
“ออเธีย แวนซ์ จริงๆ สินะ” ลาร์ซได้แต่คิดในใจ ถ้าตอนนี้ฉันมาอยู่ในร่างนี้แล้วิญญาของออเธีย แวนซ์ ไปอยู่ที่ไหนกัน เขาตายแล้วงั้นเหรอ
ลาร์ซขึ้นรถแท็กซี่กลับมาถึงบ้านของออเธียตามที่อยู่ในนามบัตรได้โดยสวัสดิภาพ เขาเปิดประตูบ้านเข้าไปและอดบ่นไม่ได้
“ประตูก็ไม่ได้ล็อค อะไรจะรีบขนาดนั้น”
บ้านของออเธียเป็บ้านเดี่ยวขนาดกลางที่มีสภาพค่อนข้างดีพอสมควร ด้านในถูกตกแต่งอย่างเรียบง่ายดูสบายตา ลาร์ซเดินตรงไปยังห้องนอนที่คาดว่าน่าจะเป็ของออเธีย เขาผงะเล็กน้อยเมื่อเปิดประตูเข้าไป
“ความสกปรกที่ขัดแย้งกับด้านนอกนี่มันอะไรกัน” ภายในห้องนอนมีกลิ่นอับและเต็มไปด้วยข้าวของที่วางกองกันจนระเกะระกะ ลาร์ซคงต้องทำความสะอาดมันสักหน่อย ไม่อย่างงั้นคนรักสะอาดอย่างเขาคงอยู่ไม่ได้