เชลยรักท่านบาตูข่าน

    บทที่7ลุ่มหลง

    “อื๊อ....อ๊า...” บาตูยิ้มย่องด้วยความภาคภูมิใจที่สามารถชนะนางได้อีกครั้ง อสรพิษร้ายที่เขากล่าวหานั้นเชื่องลงทันตาเมื่อสัมผัสกับ ริมฝีปากอุ่น ๆ ของเขาขณะที่กำลังครอบครองยอดถันอย่างหลวม ๆ เรียวลิ้นตวัดเลียยอดถันถี่ระรัว จนซาไมบิดกายหนีด้วยเกรงว่าจ...

    ต้องการเปิดตอนเพื่ออ่านต่อใช่ไหม?

    เปิดตอนนี้ใช้ 2.00 กำลังใจ
    ยอดกำลังใจที่เหลือ 0.00 กำลังใจ