คราวน์จ้องเขม็งมาที่เธออย่างหงุดหงิด ก่อนจะลั่นไกปืนออกไปจนหมดแม็กโดยไม่มีการเล็งยิง เกว็นเน็ตมองผลงานของคราวน์อย่างพอใจ มันต้องแบบนี้สิ
“เอาล่ะเด็กน้อย โอกาสเป็ของเราแล้ว”
“ขอโทษครับ แต่แบบนี้มัน......”
“เอาเถอะ เห็นแก่ที่เธอเป็เด็กดีไม่อยากหักหน้าพพี่ชายปากร้าย เดี๋ยวพี่สาวคนนี้จะปิดเกมส์ให้เอง” เ้าตัวใช้มือซ้ายคว้าปืนขึ้นมาแล้วลั่นไก่ออกไปทันที ส่วนผลก็ดังคาด เธอชนะอย่างสวยงาม
“ฉันชนะแล้วนะคราวน์ ทำตามสัญญาซะ” เกว็นเน็ตเริ่มทวง
“นายเก่งมากฟีบี” ประโยคสั้นๆถูกพูดผ่านน้ำเสียงเรียบนิ่ง แต่นั้นก็ทำให้คนฟังใจเต้นระรัวด้วยความดีใจ คำชมถึงเ้าตัวจะไม่ยินดีที่จะพูดออกมา แต่มันก็เป็คำชมแรกจากพี่ชาย
“ขอบคุณครับ”
“ส่วนรางวัลของฉัน ขอยืมตัวน้องชายสุดรักสุดหวงของนายหน่อยนะ”
“เอ่อ ดะเดี๋ยวครับ เราจะไปไหน”
“ไปเดทจ้ะ”
“แต่ว่า......” ฟีบีมองหน้าพี่ชายอย่างลำบากใจ เธอกลัวร่างสูงไม่พอใจ เธอไม่อยากทำให้ใครต้องรับเคราะห์เพราะเธออีก
“ไม่ต้องห่วงหรอก มันเป็หนึ่งในเดิมพันที่เขาจ่ายจ้ะ......ฉันไปก่อนนะ”
“เชิญ แต่ฉันจะให้ลูเซียไปด้วย” ใบหน้าคนพูดเต็มไปด้วยรอยยิ้มหยัน
“นี่คราวน์ คุณไปรู้อะไรมาหะ” แขกสาวะโถามกลับไป
“ถิ่นของฉันมีอะไรที่ฉันไม่รู้บ้างล่ะ”
หน่อย ไอ้คนเ้าเล่ห์เคี้ยวไม่ลงจริงๆนะ เกว็นเน็ตได้แต่นึกเข่นเขี้ยวในใจ จะมีสักครั้งไหมที่เธอจะเอาชนะอีกฝ่ายได้อย่างราบคาบ คำตอบคือไม่ มันไม่เคยมี ยิ่งคิดยิ่งหงุดหงิด ยิ่งเห็นไอ้มือขวาหน้านิ่งก็ยิ่งหงุดหงิด ตอนคัดคนเข้าทำงานนี่เลือกจากนิสัยไม่พูดไม่จา ลักษณะของพวกไม่น่าคบเหมือนกันสินะ แต่ไม่เป็ไร ตอนนี้เธอมีไม้ตายอยู่ในมือ สักวันคราวน์จะต้องสยบอยู่แทบเท้าเธอ คอยดู!
ฟีบีถูกพี่สาวคนใหม่ลากไปโน่นทีไปนี่ที ั้แ่ดูหนัง ช็อปปิ้ง เล่นเกมส์ และมาจบลงที่การกิน มันทำให้ร่างเล็กผ่อนคลายลงมาก เธอยิ้มกว้างกว่าทุกทีหลังจากเกิดเหตุการณ์ในคืนนั้น กล้าพูดกับเกว็นเน็ตมากขึ้น ยิ้มให้ ไม่แสดงท่าทีเว้นระยะห่าง อาจจะมีความขี้เกรงใจที่หลงเหลืออยู่บ้างก็ตาม ไม่กี่ชั่วโมงที่ได้เที่ยวด้วยกันทำให้เธอััได้ว่าน้องสาวที่ถูกยัดเยียดให้เป็ชายของคราวน์คนนี้เป็เด็กขี้อายมากๆ แต่มันไม่ได้เป็ข้อเสียหรือข้อด้อยของเ้าตัวแต่อย่างใด กลับทำให้เด็กคนนี้ยิ่งมีเสนห์มากขึ้นด้วยซ้ำ
“เป็ยังไงบ้าง รู้สึกดีขึ้นไหม” คุณพี่สาวถามยิ้มๆตอนนี้ทั้งคู่กำลังนั่งละเลียดไอศรีมอยู่ในร้านดังในห้างหรูกลางเมือง ส่วนคุณบอดีการ์ดโดนสั่งให้เฝ้ารถ แม้ตอนแรกลูเซียจะไม่ยอมแต่ก็ขัดไม่ได้ ยิ่งนายน้อยของเขาออกปากช่วยพูดอีกคน เขาเลยเลิกเถียง ไม่สิ พูดว่ายอมให้จะถูกกว่า
“ครับ?” ร่างเล็กไม่เข้าใจคำถามของเกว็นเน็ต ขมวดคิ้มถามอย่างสงสัย
“ก็โดนกักตัวมาตั้งหลายวันคงอึดอัดแย่” ฟีบีเลยได้รู้ถึงเหตุผลจริงๆที่เกว็นเน็ตลากเธออกมา นั่นทำให้เด็กสาวรู้สึกว่าพี่สาวคนนี้เป็คนจิตใจดีมากๆ ถึงจะดูเหมือนคนเรื่อยๆไม่สนใจอะไร แต่ที่จริงแล้วเธอคอยใส่ใจคนรอบข้างอยู่ตลอดเวลา
“พี่รู้นะว่านายก็อยากได้คำชมจากคนๆนั้น แล้วพี่ก็เห็นด้วยตอนที่คราวน์พูดอะไรแย่ๆแบบนั้นออกมา” เธอหมายถึงตอนที่คราวน์บอกว่าฝีมือคนตัวเล็กต้องพัฒนาอีกมาก ใบหน้าหงอยๆนั้น
“มันเป็เื่ปกติที่เราจะอยากได้รับคำชมจากคนสำคัญ และตอนนี้เขาก็เป็คนสำคัญเพียงคนเดียวที่เหลืออยู่ของเธอ พี่รู้ว่าเธออาจจะน้อยใจบ้าง เสียใจบ้าง แต่ว่านะเด็กน้อย คราวน์น่ะ เขาภูมิใจในตัวเธอมาก เธออาจไม่เชื่อ แต่มันคือความจริง พี่กับเขาเราโตมาด้วยกันั้แ่เด็ก เขาเป็ยังไงพี่รู้ดี อย่าคิดว่าเขาไม่รัก ไม่สนใจ อย่าคิดว่าเขาเกลียด ความจริงคือเขาทั้งรักและหวงเธอมากกว่าใคร อาจจะแย่หน่อยตรงที่เขาแสดงความรู้สึกนั้นออกมาไม่เป็” คนฟังดวงตาสั่นระริกด้วยความดีใจ น้ำตารื้นขึ้นอย่างห้ามไม่อยู่ แต่เพราะถูกสอนมาให้เป็คนเข้มแข็งเลยไม่ยอมปล่อยให้มันไหลลงมาต่อหน้าคนอื่น
“ขอบคุณนะครับ พี่เป็คนดีจริงๆ” เธอยิ้มให้อย่างจริงใจ
ส่วนคนฟังอย่างเกว็นเน็ตแค่เหยียดยิ้ม กับคำชม คนดีเหรอ ไม่หรอก คนแบบพวกเธอ คนที่อยู่ในสังคมมืดแบบพวกเธอมันไม่มีหรอกความดี สิ่งที่เธอทำก็แค่ความเวทนาเท่านั้น
“เด็กน้อย พี่สาวขอถามอะไรหน่อยสิ”
“ถาม? ถามอะไรเหรอครับ”
“สัญญาก่อนว่าจะตอบตามความจริง”
“ขอโทษครับ ผมสัญญาไม่ได้ นายท่านบอกว่าอย่าสัญญากับใครส่งเดช”
“เถอะนา ฉันรับรองว่าสิ่งที่ถามไม่ใช่เื่ไม่ดีที่ทำให้ใครเดือดร้อน”
“ผมไม่สัญญาแต่ผมยืนยันได้ว่าถ้าสิ่งที่พี่เกว็นถามมันไม่เกินไปนัก ผมจะตอบตามความจริง”
“ก็ได้ นายนี่ดื้อเหหมือนที่คราวน์บอกไว้จริงๆ” คนตัวเด็กถึงกับใจกระตุกเมื่อได้ยินว่าพี่ชายเคยพูดเื่ถึงเธอให้คนอื่นฟังด้วย
“นายคิดยังไงกับคราวน์”
“ครับ? คิดยังไงหมายถึงอะไรเหรอครับ”
“ก็รู้สึกยัไงกับคราวน์”
“ผมรักและเคารพนายท่าน นับถือเขาเป็พี่ชายและคนสำคัญในครอบครัว”
“แล้วความรู้สึกอื่นล่ะ”
“ขอโทษครับ แต่ผมไม่เข้าใจคำถาม”
“ก็แบบความรักของหนุ่มสาวอะไรแบบนั้น”
“เขาเป็พี่ชายของผมนะครับ”
“นายก็รู้ว่าเขาไม่ใช่พี่ชายแท้ๆ เธอกับเขาไม่ใช่สายเืเดียวกัน” เกว็นเน็ตบอกเสียงจริงจัง
“แล้วอีกอย่างผมเป็ผู้ชาย” ในขณะที่ฟีบีก็ยังมึนงงในคำถาม
“ฟีบีนายก็รู้ คราวน์ก็รู้ ทุกคนในครอบครัวต่างก็รู้ดี เธอไม่ใช่ แค่เสื้อผ้า ทรงผม ที่ทำให้เธอเหมือนผู้ชาย แต่เพสภาพของเธอยังไงก็เป็ผู้หญิง” เด็กสาวหันมองผนังที่เป็กระจก ร่างของตัวเองถูกสะท้อนออกมาอย่างชัดเจน ผมสั้นสีน้ำตาลอ่อนถูกตัดเข้าทรงตามแบบผู้ชาย เสื้อเชิ้ตสี่ฟ้าอ่อน สวมทับด้วยเสื้อคลุมสีเข้ม ใบหน้าใสเกลี้ยงเกลาปราศจากเครื่องสำอางที่ผู้หญิงควรจะมี ริมฝีปากสีชมพูระเรื่อเกือบจะซีด ทุกอย่างที่เห็นนี่คือตัวตนของเธอ เด็กผู้ชายที่คราวน์อยากให้เป็
“ผมไม่เคยคิดอะไรที่ไม่ควรแบบนั้นกับพี่ชาย ผมพอใจแล้วที่เป็แบบนี้ ได้เป็น้องชายที่เขาอยากให้เป็”
“ถ้าพี่ชายสุดที่รักของเธอคิดล่ะ”
“....”
“ว่ายังไงล่ะ จะตอบคำถามของฉันได้หรือเปล่า
“...ผมว่าเรารีบกลับกันเถอะครับ ตอนนี้คุณลูเซียคงรอแย่แล้ว” พูดจบเธอก็เดินนำออกไปทันทีโดยไม่รอ
“เหอะ ปากแข็งทั้งพี่ทั้งน้องจริงๆ เห็นแล้วหงุดหงิดแทนชะมัด” ร่างระหงพึมพำตามหลังคนที่ตัดบทหนีเธอไปดื้อๆ
“วันนี้ขอบคุณมากๆเลยนะครับ ผมสนุกมากเลย”
“ยินดีจ้า ถ้าอยากหนีเที่ยวเมื่อไหร่บอกพี่ได้เลย เดี๋ยวพี่สาวคนนี้จัดให้” เ้าตัวป้องปากเหมือนกระซิบ แต่น้ำเสียงไม่ได้กระซิบตามท่าทาง
“ขอบคุณครับ” ฟีบีบอกกับแขกของพี่ชายอีกครั้งก่อนที่จะเดินแยกเข้าห้องของตัวเอง
*****สุขสันต์วันหยุดจ้า
ปล. เราขายE-book แล้วนะ ใครไม่อยากรอทีละตอน ไปตามอุดหนุนกันได้จ้า แต่ถ้ายังไม่แน่ใจในความมันส์และความสนุกรออ่านตัวอย่างไปอีกหน่อยก็ได้จ้ะ แล้วค่อยตัดสินใจ ซึ่งเราจะลงต่อไปอีก6ตอนย่อยเด้อ ขอสปอยล์ว่าความมันส์ตามวิถีมาเฟียจะเริ่มในตอนต่อไป จะอุดหนุนไม่อุดหนุนยังไงก็ฝากติดตามให้กำลังใจกันด้วยนะ
http://www.mebmarket.com/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NzoiMjc2ODgzNSI7czo3OiJib29rX2lkIjtzOjY6IjEyOTM1MCI7fQ
251
![[มี E-book] พลิกชะตานางร้ายกับระบบตัวป่วน ยุค 80](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1752312919_77347771.webp)
![[จบ] ข้าได้ทะลุมิติมาเป็นตัวประกอบทั้งที งานนี้เหล่าศิษย์พี่ตัวร้ายต้องรอด!](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1738144821_14208400.webp)
