หมายความว่ายังไง ทั้งหมดเป็แผนการเพื่อเปลี่ยนให้ชาร์ล็อตเป็เฟอร์นิเจอร์อย่างงั้นเหรอ ?
ก็คงต้องบอกว่าใช่ เหตุการทั้งหมดมันเริ่มจากตอนที่เคทมาเยี่ยมคฤหาสน์ของมิว ทั้งสองคนนั้นเป็เพื่อนกันอยู่แล้ว ระหว่างที่พวกเธอกำลังจิบน้ำชายพร้อมกับพูดคุยเื่รสนิยมอันแปลกประหลาดอยู่นั้น เคทก็ขอตัวไปห้องน้ำ
แต่ทันใดนั้น เสียงโทรศัพย์ก็ดังขึ้น ชาร์ล็อตโทรไลน์มาหาเคท มิวจึงมองไปยังหน้าโทรศัพย์นั้นแล้วปรากฏผู้ที่โทรมา เป็เด็กสาวหน้าตาดูใสซื่อไร้เดียงสา ให้ความรู้สึกอยากถนอมและอยาก
“ฉันอยากได้เด็กคนนี้มาเป็เฟอร์นิเจอร์ของฉันค่ะ”
มิวบอกกับเคทแบบนั้น แต่เหมือนว่าโชคชะตาจะไม่เข้าข้างมิวเท่าไร เปล่าเลย เคทไม่ได้หวงเพื่อนของเธอ ว่ากันตามตรงเคทก็อยากจะให้เพื่อนของเธอมีรสนิยมแบบเดียวกัน แต่ว่าเคทก็ส่ายหน้าแล้วบอกว่า
“ชาร์ตล็อตเป็พวกขี้อาย แค่พูดถึงเื่การช่วยตัวเอง หรือรสนิยมทางเพศเธอก็เขินจนเอาหน้าไปซุกกระเป๋าแล้ว การที่จะช่วยเธอมาร่วมในรสนิยมแปลกๆ แบบนี้แทบจะเป็ไปไม่ได้เลย” เคทบอกอย่างนั้น แต่มิวก็เหมือนจะถูกใจชาร์ล็อตเอามากๆ เลยพยายามอ้อนวอนให้เคทพาชาร์ล็อตมาหาเธอให้ได้ และบอกเธอว่า ถ้าหากพาชาร์ล็อตเยี่ยมชมคฤหาสน์แล้ว เธอยังไม่ชอบ มิวก็จะยอมปล่อยเธอไป
สุดท้าย ด้วยความเป็เพื่อน แคทก็ยอมตบปากรับคำ และนั่นก็คือเหตุผลที่ทำให้เคทช่วยชาร์ล็อตมาที่คฤหาสน์
กลับมาที่ปัจจุบัน ภายในห้องอาหาร ตอนนี้หัวใจของชาร์ล็อตเต้นตึกตักด้วยความตื่นเต้น อาหารบนโต๊ะถูกทานจนหมดแล้ว แต่หญิงสาวที่ทำหน้าที่เป็จาน สองสาวที่ถูกพันธนาการและทำหน้าที่เป็เชิงเทียม พวกเธอยังนิ่งราวกับเป็รูปปั้น สร้างความรู้สึกอึดอัดให้กับชาร์ล็อตพอสมควร จนเธอต้องเดินออกไปข้างนอกเพื่อเปลี่ยนบรรยากาศ
และนั่นก็ทำให้เธอพบมิวกับเคทที่กำลังจะเดินเข้ามาในห้องพอดี มิวบอกว่าเดี๋ยวจะพาไปเยี่ยมชมส่วนอื่นของคฤหาสน์ ซึ่งน่าแปลกที่คราวนี้ ชาร์ล็อตยอมตบปากรับคำอย่างง่ายดาย ทำให้เคทแอบยิ้มและคิดว่า เพื่อนของเธอคงเริ่มชอบการเปลี่ยนคนให้กลายเป็เฟอร์นิเจอร์ขึ้นมาบ้างแล้ว ยิ่งแววตาที่เต็มไปด้วยความอยากรู้อยากเห็นของชาร์ล็อต ก็เป็เครื่องยืนยันได้ดี
“จะว่าไป คุณชาร์ล็อตยังไม่ได้ลองเข้าห้องน้ำเลยใช่ไหมคะ ห้องน้ำของเราพิเศษมากเลยนะคะ”
มิวแนะนำแบบนั้น ซึ่งก็ค่อนข้างจะเสียมารยาทข้างปฏิเสธ อีกทั้งชาร์ล็อตก็แอบพวกฉี่อยู่เล็กน้อย ทำให้เธอตัดสินใจยอมเข้าไปในห้องน้ำ
ไม่เห็นมีอะไรเป็พิเศษเลยนี่ ?
นั่นคือความคิดของของชาร์ล็อต เพราะในห้องน้ำก็ดูปกติทุกอย่าง ไม่ว่าจะเป็ส้วม อ่างล้างมือ ทุกอย่างล้วนเป็สีขาวอย่างที่ควรจะเป็ แล้วหมายความว่ายังไงกันนะ ที่บอกว่าห้องน้ำนี้พิเศษ
ยังไงก็เถอะ ตอนนี้ชาร์ล็อตรู้สึกปวดฉี่ เธอจึงทำการถอดกางเกงออกแล้วนั่งบนชักโครก ก่อนจะปล่อยของเสียออกจากร่างกาย ลงไปยังเบื้องล่าง ซึ่งข้างล่างนั้น
อ่า… อื้อ…
หญิงสาวคนหนึ่งกำลังส่งเสียงออกมาด้วยความทรมาน มือและเท้าของเธอถูกล็อกติดกับแผ่นไม้เอาไว้ ทำให้ไม่สามารถขยับตัวได้ ปากของเธอเมีท่อสีใสอุดเอาไว้เชื่อมไปยังส้วม้า และตอนนี้ ปัสสาวะและอุจาระของชาร์ล็อตก็กำลังไหลเข้ามาในปากของเธอ โดนที่เธอมีทางเลือกแค่สองอย่างคือ สำลักน้ำจนของเสียนั้นออกจมูก หรือว่าจะกลืมมันลงไป
มันป็นความทรมานที่แสนสุขสม หญิงสาวคนนั้นมีน้ำตาไหลซึมออกมา แต่เหมือนเธอกำลังยิ้ม และในชั่วอึดใจเธอก็ทำการกลืนของเสียนั้นลงไป แล้วส่งเสียงครวญครางออกมา ภายในห้องที่มืดมิด
อย่างน้อยก็ดีหน่อย ที่ชาร์ล็อตเพียงแค่ปล่อยเบาออกมาเท่านั้น เพราะปัญหาส่วนใหญ่ที่หญิงสาวคนนี้เจอก็คือ เวลาที่มีคนปล่อยหนัก ซึ่งมักจะมีปัญหาอยู่สองอย่างคือ หนึ่งอุจาระที่เป็ก้อนทำให้เธอต้องพยายามกลืนมันลงไป สองคือกลิ่นเหม็นของมันคลุ้งไปทั่วจมูกและปาก แต่ก็โชคดีที่คนซึ่งปล่อยหนักข้างบนนั้นได้กดชักโครกลงมาด้วย ทำให้เธอมีน้ำพอที่จะกลืนมันลงไปได้โดยง่าย สอ
ทำไมช่างต้อยต่ำขนาดนี้ ไม่มีสิทธิเรียกตัวเองว่าเป็มนุษย์ ถูกมองว่าเป็สิ่งของ เธอเป็เพีนงแค่ส้วมเท่านั้น หญิงสาวนึกถามกับตัวเอง แต่ว่าเธอก็ยิ้มออกมาอย่างมีความสุข
“ไม่เห็นมีอะไรพิเศษเลยนี้”
ชาร์ล็อตเดินออกมาแล้วบอกกับมิวและเฉยแบบน้น แต่ทั้งสองคนก็หันหน้ามองอย่างรู้กัน ก่อนจะบอกเธอว่า
“ถ้างั้นรบกวนตามฉันมานะคะ”
“จะไปที่ไหนเหรอ”
“อือ… สถานที่ที่คุณจะต้องใจเต้น ล่ะมั้งคะ”
มิวพาชาร์ตเดินลงไปยังบันไดก่อนจะพบกับประตูห้องหนึ่งซึ่งมีป้ายเขียนเอาไว้ว่า ห้องเก็บของเสีย ซึ่งเมื่อเปิดประตูเข้าไปใน ชาร์ล็อตก็พบว่า…
“นี่มันอะไรกันเนี่ย”
ชาร์ล็อตเบิกตากว้างกับสิ่งที่เห็น ภายในห้องที่มืดทึบมีแงไฟสลัวที่ติดอยู่ตามผนังห้อง หญิงสาวมากมายถูกล็อกมือและเท้าเอาไว้ด้วยแผ่นไม่ ทำให้เธออยู่ในสภาพหมอบคลานตลอดเวลา และไม่สามารถขยับร่างกายหนีไปไหนได้ เธอทุกคนใส่ชุดเมด บ่งบอกว่าคนเหล่านี้เป็คนของมิว แต่ว่า ที่ทำให้ชาร์ล็อตต้องแปลกใจนั้น ก็คือท่อสีใสซึ่งอุดเข้าไปในปากแล้วโยงไปถึง้า
“เหมือนว่าจะเป็เธอคนนี้นะคะ”
มิวพาชาร์ล็อตมายังผู้หญิงคนหนึ่ง ซึ่งตอนนี้กำลังแสดงสีหน้าพะอึดพะอึม เธอคนนั้นพยายามที่จะกลืนของเสียของชาร์ล็อตที่ปล่อยออกมาเมื่อครู่ ใบหน้าของเธอดูทรมาน
“นั่นมัน อย่าบอกนะว่า”
“ใช่ค่ะ เธอพวกนี้คือส้วม มีหน้าที่ในการเก็บของเสียจากห้องน้ำทั้งหมดในคฤหาสน์ ส่วนเธอคนนี้ก็คือคนที่คุณชาร์ล็อตเพิ่งปล่ยของเสียออกไป อ่า… เหมือนว่าจะเป็ก้อนใหญ่พอสมควรเลยนะคะ เธอคนนี้ถึงพยายามกลืนอย่างยากลำบากแบบนี้”
มิวมองหญิงสาวที่กำลังพยายามกลืนอุจาราะของชาร์ล็อต นั่นทำให้เธอรู้สึกผิดแล้วเอ่ยขอโทษออกมา แต่มิวก็หันมายิ้มแล้วบอกว่า
“ไม่เห็นต้องขอโทษเลยนี่ค่ะ เธอคนนี้เป็แค่ส้วม ไม่ต้องใส่ใจหรอกค่า”
สิ่งที่ชาร์ล็อตกำลังเผชิญสร้างความหวาดกลัวให้กับเธอ เธอลองคิดว่าถ้าตัวเองต้องตกอยู่ในสภาพนี้ ไม่สามารรถขยับแขนขา และต้องกลืนของเสียของคนอื่น ไม่ว่าจะอยากหรือไม่ก็ตาม มันคงทรมานน่าดู แต่ว่าทำไมกันนะ หัวใจของเธอถึงเต้นระรัวด้วยความสนอกสนใจกัน
“อยากลองเป็บ้างไหม ส้วมน่ะ”
คำถามของเคททำให้ชาร์ล็อตสะดุ้ง เธอหันมาปฏิเสธแล้วส่ายหน้าไปมา แต่เคทก็ยิ้มแล้วหันไปมองมิว
หลังจากพาชมส้วมคฤหาสน์ไปหลายที่ ชาร์ล็อตไปพบกับหญิงสาวมากมายที่ถูกทำให้กลายเป็สิ่งของ ไม่ว่าจะเป็รู้ปั้น โต๊ะ เก้าอี้ ไปจนกระทั่งชั้นวางของ พวกเธอเ่าั้ล้วนมีความสุข จนเมื่อการพาเที่ยมชมเสร็จสิ้น มิวก็หันมามองชาร์ล็อตและเอ่ยถาม ทำไมกันนะ คำถามนี้ถึงสร้างความตื่นเต้นให้กับหัวใจของเธอ
“เอาล่ะค่ะคุณชาร์ล็อต ในฐานะที่คุณชนะการแข่งม้าก่อนหน้านี้ คุณมีสิ่งสั่งให้ฉันเป็อะไรก็ได้ตามที่คุณ้าค่ะ… ออกคำสั่งมาได้เลยค่ะ นายหญิงชาร์ล็อต”