ลีโอ พาเพื่อนร่วมทีมมาที่ชั้น3 เมื่อมาถึง ลีโอ จึงพูดขึ้นว่า “ ช่วยกันยกน้ำพวกนี้ลงไปที่โรงอาหาร เราจะนำมันไปแลกเปลี่ยนกับอาวุธจากระบบของคนพวกนั้น น้ำเหล่านี้ผมไปค้นมาจาก ตู้เย็นในแต่ละชั้น ได้มาประมารณ 40 ขวด ผมแยกใส่ถุงไว้แล้ว 8 ถุง เดี๋ยวพวกเรายกกลับคนละ2 ถุงนะ ”
ลีโอ บอกกับเพื่อนร่วมทีมของเขาทุกคนให้ยกน้ำลงไปช่วยกัน แต่แท้จริงแล้วน้ำพวกนี้เขาเอาออกมาจาก กำไลครองพิภพ แล้วนำไปแพ็คใส่ถุงไว้ 8 ถุง เพื่อเตรียมพร้อมสำหรับการแลกเปลี่ยนอาวุธจากระบบ กับพวกคนที่อยู่ข้างล่าง
“ แล้วนายมั่นใจได้ยังไงว่าพวกนั้นจะยอมแลกอาวุธกับน้ำดื่มพวกนี้ ” เจมส์ถามขึ้นหลังจากที่ ลีโอ พูดจบ
“ ใช่ ลีโอถ้าพวกนั้นไม่ยอมแลกเปลี่ยนล่ะ” ไอริส ก็ถามลีโอด้วยความระแวงเช่นกัน
ลีโอ จึงยิ้มขึ้นอย่างเ็า แล้วมองหน้าของเจมส์ พร้อมกับพูดว่า “ เชื่อผมเถอะ คนเ่าั้ไม่เห็นอุปกรณ์จากระบบมีค่าหรอก เพราะพวกมันคิดว่ายังไงรัฐบาลก็จะต้องมาช่วยเหลือพวกมัน สิ่งที่พวกมัน้าคืออาหารและน้ำดื่มสำหรับการรอคอยความช่วยเหลือให้ได้นานที่สุด ”
“ ผมเห็นด้วยกับ ลีโอ นะ คนเ่าั้ไม่มีความกล้าที่จะสู้กับพวกสัตว์กลายพันธุ์และซอมบี้อยู่แล้ว ยังไงซะพวกนั้นต้องยอมแลกเปลี่ยนแน่ๆ ” ฮาเกน พูดขึ้นด้วยความมั่นใจ
เมื่อคุยกันจบแล้ว ทั้ง 4 คน จึงได้ช่วยกันยกน้ำลงมาที่โรงอาหาร เมื่อมาถึงบริเวณโรงอาหาร พวกเขาทั้ง 4 คน ก็ได้ยินเสียงครวญครางเบาๆ ออกมาจากมุมหนึ่งของโรงอาหาร บริเวณห้องน้ำ เมื่อได้ยินเสียงครางนั้น ไอริส ก็น่าแดงขึ้นมาทันที
ลีโอ จึงเดินไปหา โรเวล แล้วถามว่า “ พวกเขาทำอะไรกัน โรเวล ”
โรเวล ยิ้มจืดๆแล้วตอบ ลีโอ ไปว่า “ พวกเขาบอกว่าไม่รู้จะตายวันไหน เขาก็เลยมาขอผมไปทำกิจกรรม ร่วมกันนิดหน่อย ผมก็ไม่รู้จะห้ามยังไง ”
เมื่อ ลีโอ ได้ฟังดังนั้น เขาก็หลุดหัวเราะเสียงดังออกมา จนคนที่อยู่ในห้องมองมาที่เขาเป็ตาเดียว “ ฮ่าๆๆๆ ขอโทษทีๆ โรเวล ” ลีโอพูดพร้อมกับยกมือขึ้นมาปาดน้ำตาที่เล็ดออกมา จากการหัวเราะของเขา
เมื่อเห็น ลีโอหัวเราะชอบใจกับเื่พวกนี้ ไอริสจึงรีบเดินมาข้างหลัง ลีโอ แล้วหยิกเข้าไปที่เอวของเขาอย่างแรง
“ ทำอะไร ไอริส ผมเจ็บนะ ” ลีโอพูดไปพร้อมทั้งหัวเราะ
“ อีตาบ้า นายจะหัวเราะทำไม ” ไอริส ด่า ลีโอ ด้วยใบหน้าที่แดงก่ำ และด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความเขินอายของเธอ ทำให้เธอมองดูน่ารักยิ่งขึ้นไปอีกหลายเท่า
“ เอาล่ะๆ หยุดหยิกได้แล้ว ไอริส ” ลีโอ พูดขึ้นพร้อมกับหันหน้าไปที่ โรเวล แล้วพูดว่า “ มาคุยเื่อาหารและน้ำดื่มกันดีกว่า พวกผมพร้อมที่จะออกเดินทางแล้ว เรามาแบ่งอาหารและน้ำดื่มกันเถอะ ”
พูดจบ โรเวล ก็พยักหน้าทันที แล้วพวกเขาทั้ง5 คนก็เดินไปที่มินิมาร์ท เพื่อเก็บอาหารและแบ่งปันน้ำดื่ม “ น้ำจำนวน 8 ถุงนี้ ผมได้มาจากตู้เย็นที่ชั้นต่างๆฉะนั้นจะไม่นับรวมกับน้ำที่อยู่ในมินิมาร์ทนี้นะ โรเวล ”
“ เอาล่ะ ไอริส เจมส์ ฮาเกน มาเก็บเอาอาหารที่พวกคุณชอบใส่กระเป๋าสะพายได้แล้ว ” เมื่อได้ยินดังนั้น ทั้ง 3คนจึงเริ่มเก็บเอา อาหารแห้ง อาหารกระป๋อง รวมทั้งขนมต่างๆ ใส่เข้าไปในเป้ของตัวเองอย่างรวดเร็ว
ในขณะที่ลีโอและเพื่อนๆ กำลังเก็บรวบรวมอาหารอยู่นั้น คนที่อยู่ในโรงอาหารแห่งนี้ ก็จ้องมองมาที่พวกเขาด้วยสายตาที่บ่งบอกถึงความไม่เต็มใจ เพราะพวกเขาไม่้าให้ทั้ง 4คนนี้นำอาหารและน้ำดื่มออกไปแม้แต่นิดเดียว
ลีโอ มองเห็นสายตาของคนเ่าั้ แต่เขาก็ทำเป็ไม่สนใจ และเก็บของต่อไปจนอาหารเต็มกระเป๋าของเขา “ เอาล่ะ พวกผมจะไปแล้ว โรเวล คุณช่วยบอกให้ผู้ชายสัก 4 –5 คน ช่วยผมขนน้ำออกไปที่ประตูโรงจอดรถหน่อยได้ไหม ”
“ แล้วคุณจะเอาน้ำดื่มไปมากแค่ไหน ลีโอ ” โรเวลถาม ลีโอ ขึ้นด้วยความสงสัย “ ผมจะเอาน้ำดื่มไปครึ่งหนึ่งของจำนวนน้ำดื่มทั้งหมด เพราะจากข้อมูลของระบบ เชื่อไวรัสได้แพร่กระจายไปในอากาศแล้ว ผมไม่อยากเสี่ยงดื่มน้ำจากแหล่งน้ำที่ัักับอากาศ เพื่อป้องกันการติดเชื้อ ”
เมื่อได้ฟังดังนั้นสีหน้าของ โรเวล ก็เปลี่ยนไปทันที และคนอื่นๆที่อยู่ในห้องก็เริ่มแสดงสีหน้าใออกมาทันที เพราะพวกเขาลืมไปว่าน้ำที่ไม่อยู่ในภาชนะปิดอาจจะเกิดการปนเปื้อนได้ “ เราไม่เห็นด้วยที่คุณจะเอาน้ำไปเยอะขนาดนั้น คุณลีโอ ” ชายชรา คนหนึ่งพูดขึ้น พร้อมทั้งเดินมาหาพวก ลีโอ
“จำนวนคนที่อยู่ในสถานที่แห่งนี้ หากตัดพวกคุณออกไป4 คน เราจะมีสมาชิกทั้งหมดถึง 22 คน ดังนั้นเมื่อคนของเราเยอะกว่า เราก็ควรที่จะได้น้ำมากกว่าพวกคุณ คุณไม่มีสิทธิ์ที่จะเอาน้ำไปมากขนาดนั้น ”
เมื่อชายชรา คนนั้นพูดจบ ก็มีอีกหลายคนที่พูดสนับสนุนคำพูดของชายชราคนนั้นทันที จนเสียงเริ่มดังขึ้นเรื่อยๆ และไม่มีทีท่าว่าจะหยุดลงแม้แต่นิดเดียว
“ เงียบ !!!!! ” ลีโอ ะโขึ้นมาด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความโกรธ ทำให้ทุกคนที่อยู่ในห้องเงียบลงทันที “ ทำไมผมจะเอาไปไม่ได้ ก็ในเมื่อผมเป็คนเคลียร์โรงอาหารแห่งนี้ ถ้าผมไม่จัดการซอมบี้พวกนี้ แล้วพวกคุณจะมีอาหารกินไหม จะมีน้ำดื่มไหม และจะได้มาต่อว่าผมแบบนี้ไหม ” ลีโอพูดขึ้นพร้อมกับมองคนเ่าั้ที่อยู่ในห้องนี้ด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความไม่พอใจ
“ แต่ถึงยังไง พวกเราก็ยอมไม่ได้ ” ชายชรา คนเดิมพูดออกมาอีกครั้ง และเหล่าคนที่เงียบไปเมื่อสักครู่ก็เริ่มพูดขึ้นมา เพื่อกดดัน ลีโอกับพรรคพวก อีกครั้งหนึ่ง
ปัง !!! ด้วยความเหลืออดกับพฤติกรรมของคนเหล่านี้ ลีโอ จึงชักปืน 9 มม.ออกมาจากซองข้างเอว แล้วเหนี่ยวไกขึ้นเพดานทันที “ ได้คืบจะเอาศอกเหรอ อยากตายนักใช่ไหม ” ลีโอพูดขึ้นด้วยความเดือดดาล การแสดงออกของเขาทำให้ทุกคนที่อยู่ในห้องหน้าถอดสีทันที
“ ใจเย็นๆ ลีโอ พวกเขาแค่้าหลักประกันในการอยู่รอความช่วยเหลือเท่านั้น ” เป็ ฮาเกน ที่พูดขึ้นมา “ เอาแบบนี้ดีไหมครับทุกท่าน พวกผมจะเอาน้ำไปแค่ 1 ใน 3 จากน้ำทั้งหมด แต่พวกผมขออาวุธจากระบบ ของพวกคุณทุกคนเป็การแลกเปลี่ยน ดีไหมครับ ”
“ ยังไงสถานที่แห่งนี้ก็ปลอดภัย พวกคุณทั้งหมดทุกคนสามารถอยู่ที่นี่ เพื่อรอความช่วยเหลือได้ และอาวุธพวกนั้นก็ไม่มีความจำเป็ต้องใช้ สู้เอามาแลกเปลี่ยนกับพวกผมที่จำเป็ต้องออกไปข้างนอก จะไม่ดีกว่าเหรอครับ พวกเราจะได้ไม่ต้องมาทะเลาะกันด้วย ”
เมื่อ ฮาเกน พูดจบ ทุกคนก็จมลงสู่ห้วงความคิดทันที ผ่านไปประมารณ 1 นาที ชายชราคนเดิมจึงพูดขึ้นว่า “ 1 ใน 4 พวกคุณสามารถเอาน้ำไปได้แค่ 1 ใน 4 ส่วนเท่านั้น แล้วพวกเราจะมอบอาวุธจากระบบให้พวกคุณ ”
เมื่อชายชราพูดจบฮาเกน จึงหันมาถาม ลีโอว่า จะเอายังไง ลีโอจึงชักสีหน้าไม่พอใจแล้วพูดไปว่า “ เอาแบบนั้นก็ได้ พวกคุณทุกคน คนไหนที่มีอาวุธจากระบบ เอาออกมาให้พวกเราซะ ” เมื่อได้ยินคำตอบของ ลีโอ ชายชรา และคนอื่นๆ ก็ถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก ทันที
9K
![[นิยายแปล] เทพมังกรสงครามอหังการ](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1703544264_5400509.webp)
