อาซันปล่อยยันต์ตาข่ายเทพฤทธิ์ กับยันต์จักรวาล 8 ทิศเข้าปกป้องโรงแรมแห่งนี้เอาไว้ไม่ให้ปีศาจเข้าไปทำร้ายคนได้ จากนั้น ก็หันมารวมร่างกับภูมะ แล้วมือซ้ายก็กลายเป็ ไมโครกัน ระดมยิงใส่ฝูงหมาป่าที่เข้ามากันเป็ร้อย ตูม ! มีพลังเทพระดับ 6 อัดพลังเข้าใส่อาซันจนกระเด็นไปตามแรง แต่ว่าโชคดีที่ อาซันมีสวมเกราะไหมสีขาวที่พี่ใหญ่เทียนให้ใส่ป้องกันเอาไว้เลยไม่เป็อะไร
พลังเทพปีศาจ ระดับ 6 ทั้ง สองตัวเลยหรือ เทียนหันไปมอง เหล่าฝูงหมาป่ากำลังพยายามทำลายยันต์ทั้งสองแต่ว่าไม่สำเร็จ อาซันไม่สนใจ แต่หันมามอง
ปีศาจหมาป่าทั้งสองที่ยืนเด่น ร่างกายใหญ่โตเป็ สองเท่าของหมาป่าทั่วไป
อาซันยิงปืนกลเข้าใส่ เปรี้ยงๆๆๆ แต่ว่ามันเคลื่อนไหวรวดเร็วมากทำให้ไม่สามารถยิงถูกมันได้ ทั้งที่ร่างกายของมันใหญ่โตไม่น่าเคลื่อนไหวได้เร็วขนาดนี้
โครม อาซัน ถูกอีกตัวฟาดกรงเล็บเข้าใส่ร่าง อาซันกระเด็นไปอีกรอบ พวกมันกำลังจะเข้ามาซ้ำอีก อาซันปล่อยกงจักรพิฆาตมาออกไป จาก 1 กลายเป็สองพุ่งเ้าใส่หมาป่าั์ทั้งสอง แต่พวกมันก็หลบเร็วยิ่งนัก อาซันใช้จิตสงบนิ่ง แล้วยิงปืนกลใส่ อีกครั้ง เปรี้ยงๆๆๆๆ ชุดแรกะุเงินออกไปเป็ชุดยิงเข้าใส่หมาป่าปีขาว มันหลบไปได้ แต่ะุเงินเหล่านี้กลับย้อนเข้าหามันอีก ไม่ว่ามันจะหนีไปไหนะุเงินที่อาซันปล่อยไป ก็ไล่ตามมันไปทุกที อาซันยิงอีกชุดไปดักหน้ามัน เปรี้ยงๆ ๆ ๆๆๆ คราวนี้ต่อให้มันไวแค่ไหน ร่างของมันก็พรุนไปด้วยะุสีเงิน กงจักรพิฆาตมารพุ่งเข้าตัดหัวมันขาดกระเด็นร่างมันกลายเป็ขึ้เถ้าไปในทันที
ส่วนหมาป่าขนเงิน เห็นเพื่อนถูกฆ่าตายก็แค้นใจยิ่งนัก ปล่อยกรงเล็บออกมาจากมือพุ่งเข้าใส่อาซัน หลายร้อยกรงเล็บ อาซันสาดะุเข้าทำลายกรงเล็บพังไปจนหมด แล้วระดมยิงปืนกลเข้าใส่ร่างที่หายวับไปวับมา แต่ไม่อาจหลบลูกะุสีเงินนำวิถีของอาซันได้ ถูกยิงร่างพรุนไปหมด อาซันใช้ะุะเิยิงใส่หัวมันอีกเม็ด หัวะเิกลายเป็ขี้เถ้าไปอีกตัว ขณะนี้ที่อาซันกำลังต่อสู้กับปีศาจหมาป่าอยู่นั้น เ้าหน้าที่โรงแรม ก็แจ้งยังสถานีตำรวจท่าเรือ ที่อยู่ห่างไม่ไกลให้มาช่วย ทางตำรวจพอทราบว่ามีสัตว์นับร้อยจึงแจ้งไปทางหน่วยรบพิเศษให้มาทันที
พอมาถึงที่เกิดเหตุก็ระดมยิงใส่หมาป่าพวกนี้ทันที แต่ไม่สามารถทำอันตรายมันได้สักตัว ได้แต่ยิงต้านเอาไว้อย่างเดียว แล้วแจ้งหัวหน้าหน่วยให้ส่งกำลังเสริมมาอีก
อาซันเวลานี้เผชิญหน้ากับปีศาจหมาป่า ระดับ 7 อีก 2 ตัว กับอีกตนน่าจะเป็ปีศาจหมาป่าต้นกำเนิดเซอร์ซุลแวนแน่ มีพลังมหาเทพระดับ 2 มีพลังมหาเทพระดับ 2 อยู่บนโลกมนุษย์นี่นะ มันเป็ไปได้อย่างไร อาซันคิดไม่ออกจริง
ไลแคนท์ซุลแวนใช้พลังมหาเทพระดับ 2 กดดันอาซันไม่ให้เคลื่อนไหว แล้วให้
ไลแคนท์ระดับ 7 ทั้งสองใช้กรงเล็บพุ่งเข้าใส่อาซันจากทั้งสองทาง
อาซันขยับไม่ได้ อยู่แปบหนึ่ง แต่ปล่อยะุเงิน นำวิถีออกไปสามชุด ยิงเข้าใส่สัตว์ทั้งสองที่พุ่งเข้าจากทั้งสองทาง ร่างทั้งสองถูกะุเจาะเข้าที่หัวใจ พร้อมกันทั้งคู่ ร่างกายสลายกลายเป็ขึ้นเถ้า หมดสิทธิ์เกิดเป็มนุษย์อีกต่อไป ส่วนะุอีกชุด พุ่งเข้าใส่ซุลแวน ทะลุร่างเช่นกัน แต่ว่าร่างกายมันกลับไม่เป็อะไรเลย มันปล่อยพลังกระแทกเข้าใส่อาซัน เข้าเต็มแรงตูม ! อาซันกระเด็นถอยหลังไปติดกำแพง เซอร์ซุลแวนมองหน้าอาซันอย่างเ็า
“ เ้ามนุษย์ตัวเล็ก เ้าคิดหรือว่า พลังเทพขั้น 3 อย่างเ้ามีปัญญาทำอะไรข้าได้”
เซอร์ซุลแวนยังไม่เปลี่ยนร่างเป็ปีศาจหมาป่า ยังมีพลังขนาดนี้ ถ้าเปลี่ยนร่างแล้วจะมีพลังขนาดไหนกัน อาซันรอให้มันเข้ามาใกล้ๆ แต่ว่ามันไม่เข้ามา กลับใช้พลัง
นำส่งก้อนหินพุ่งเข้าใส่อาซัน หวังจะให้อาซันถูกทับจนร่างแหลกเหลว แต่อาซันระดมยิงปืนกลจนหินะเิไปจนหมด แล้วยิงใส่ร่างของซุลแวนอีกครั้ง ถึงแม้ซุลแวนจะใช้ม่านพลังเทพคอยปกป้อง แต่ะุก็พุ่งทะลุจนร่างของ ซุลแวนถูกยิงอีกเป็ชุดๆ อาซันใส่ะุะเิเข้าไปอีก ตูม ร่างซุลแวน คราวนี้เปลี่ยนร่างเป็ มนุษย์หมาป่า ร่างั์ทันที ตัวมันใหญ่กว่าหมาป่าทั่วไปถึง 3 เท่า ขนมันเป็สีเงินผสมสีดำร่างที่ทะลุเป็รูกลวงโบ๋ กลับมีเนื้อเยื่อมาสมานแผลเข้ากันได้อย่างรวดเร็ว
ที่แท้มันมีพลังฟื้นคืนชีพจากพลังมหาเทพมาช่วยด้วยผสมกับพลังต้นกำเนิดปีศาจของมัน ถึงได้ไม่สามารถฆ่ามันได้นี่เอง อาซันเข้าใจทันที จากนั้นมันพุ่งเข้าใส่
อาซันอย่างรวดเร็ว โครม รถหลายคันที่ขวางมันอยู่ล้วนถูกเซอร์ซุลแวน ใช้กรงเล็บฟาดจนขาดกลางไปหลายคัน ฝ่ายตำรวจเห็นปีศาจหมาป่าไล่ทำลายรถ จึงไล่ยิงถล่มด้วยเครื่องปืนกลหนัก สไนเปอร์ และ เครื่องยิงรถถังมาวางไว้นับสิบกระบอก ต่างก็ระดมยิงเข้าใส่ปีศาจหมาป่าั์ ตูม ๆ ๆ ๆ จนมันถอยหลังไปหลายก้าว อาซันต้องหลบวิถีะุอย่างรวดเร็วเช่นกัน แต่ปีศาจหมาป่าั์ไม่เป็ไร ะโเข้าไปจับก้านกระบอกปืนเครื่องยิงรถถัง ฟาดเข้าไป เครื่องยิงรถังและพวก หน่วยปืนกล สไนเปอร์ ล้วนแตกหนีกระเจิง อาวุธถูกทำลายไปจนหมด
อาซันขึ้นเมฆสีดำระดมยิง จนร่างปีศาจพรุนไปทั้งร่าง พร้อมอัดะุะเิเข้าไปอีก ตูม ร่างมันกระจายไปบนพื้น เป็ชิ้นเล็กชิ้นน้อย แต่มันสมานแผลได้อย่างรวดเร็วยิ่งนัก ไม่นานก็กลับมาเป็เหมือนเดิม อาซันยิงเข้าใส่ไปอีกชุด แล้วใส่ะุะเิเข้าไปอีก แต่คราวนี้พอมันจะสมานแผลให้เป็เหมือนเดิม กลับถูกอาซันขว้างลูกแก้วบรรจุน้ำศักดิ์สิทธิ์ จากแม่น้ำสติกซ์ ใส่เข้าไปที่ลำตัวของมัน
เซอร์ซุลแวน กลับเป็ร่างหมาป่าสมบูรณ์แล้ว สงสัยอาซันขว้างลูกแก้วบรรจุน้ำอะไรมาใส่ตน ไม่เห็นรู้สึกอะไรเลย อาซันก็สงสัยเช่นกันทำไม มันถึงไม่เป็ไร
อาซันยิงะุปืนกลเข้าใส่มันอีกครั้ง ปังๆๆๆๆๆ คราวนี้เืสดๆ ของมันไหลออกมามากมายกว่าเดิมอย่างเห็นได้ชัด ร่างกายที่เป็มนุษย์หมาป่ากลับกลายร่างเป็มนุษย์เหมือนเดิม มันมองมาที่อาซันเหมือนกับว่าไม่เชื่อสายตาตัวเอง
ว่าร่างที่ถูกสาปของมัน เดี่ยวนี้กลายร่างเป็มนุษย์ปกติไปแล้ว และขาดใจตายทันทีโดยไม่คาดฝัน เหล่าฝูงหมาป่าที่กำลังตะเกียกตะกายจะเข้าไปในโรงแรมก็กลายร่างเป็มนุษย์เหมือนเดิม แต่ฝ่ายกองกำลังพิเศษยิงไม่ยั้ง ร่างที่กลับกลายเป็มนุษย์ถูกยิงจนตายทั้งหมด อาซันลองดูิญญาของผู้คนเหล่านี้ที่ตาย
สุดท้ายิญญาพวกมันก็สลายไปจริงๆ ไม่สามารถรวมตัวกันได้อย่างที่พี่ใหญ่ว่าไว้ แม้กระทั่งเซอร์ซุลแวน ก็เป็แบบเดียวกัน ภูติน้อยแฟรี่บินออกมาเกาะไหล่ซูซัน แล้วปรบมือให้
“ สุดยอดไปเลยพี่ซัน ไม่คิดว่าพี่ซันจะปราบมันได้” แฟรี่บินไปมารอบตัวอาซัน
“ จบแล้วกลับไปนอนกันเถอะ” ซูซันหายตัวกลับไปที่ห้องนอนของเขาโดยไม่สนว่าเื่ราวภายนอกจะเป็อย่างไร จนกระทั่ง เช้ามีเสียงโทรศัทย์ดังขึ้น
“ คุณซูซันใช่ไหมครับ “ เสียงผู้ชายดังขึ้น
“ ใช่ครับ”
“ ท่านผบ.หน่วยรบพิเศษ ขอเชิญที่ห้องล็อบบี้โรงแรมด้วยครับ” อาซันรีบลงมาหาทันที
“ อาซันมาคุยกันหน่อย” ท่านวิษณุ พ่อของผิงผิงนี่เอง
“ ท่านผบ. มีอะไรหรือครับ”
“ เรียกฉันว่าอาเถอะ เธอเป็เพื่อนกับผิงผิง ก็เปรียบเหมือนกับลูกหลานของฉันเหมือนกัน” พ่อของผิงผิงคราวนี้มาแปลกๆ
“ ครับคุณอา ไม่ทราบว่าเรียกผมมามีอะไรหรือเปล่า”
“ เธอไม่ต้องห่วงเื่พลังเทพในตัวเธอ เพราะฉันก็มีพลังเทพเหมือนกัน เรามาคุยกันตรงๆ เมื่อคืนเกิดอะไรขึ้น ทำไมถึงได้มีเหตุการณ์ พังวินาศสันตะโรขนาดนี้”
อาซันมองพลังเทพในตัวพ่อของผิงผิง มีถึงระดับ 7 แล้ว ก็ไม่อยากปิดบังอะไร
“ เมื่อคืนพวกไลแคนท์จากอังกฤษนำกำลังมา 300 คนเพื่อมาจับตัวทายาทแวมไพร์คนสุดท้าย ที่ชื่อเซลิน่า เพื่อนำไป ผสมพันธุ์ ที่อังกฤษ แต่ว่าพวกมันทั้ง 300ตนถูกผมกำจัดไปหมดแล้ว สภาพภายนอกอาจเละเทะไปบ้าง แต่ผมพยายามแล้วไม่ให้พวกมันเข้าในตัวโรงแรมแห่งนี้ “ อาซันเอ่ยตอบตามความจริง ลูกน้องอีกสองคนที่ยืนฟังอยู่ต่างทำหน้าใมองหน้ากันแบบไม่อยากเชื่อ
“ นี่เธอพูดจริงหรือ” ท่านวิษณุถามด้วยความตื่นตะลึง
“ ท่านสอบถามทหารที่เกิดเหตุก็ได้นี่ครับ แต่พวกเขาไม่เห็นผม เพราะผมท่องคาถาบังกายไว้ ถ้าไม่ใช่พวกพลังเทพด้วยกัน มองไม่เห็นผมหรอกครับ” ซูซันบอกตามตรง
“ เอ้อ ฉันรู้มาบ้างว่าเธอไม่ธรรมดา แต่ไม่คิดเลยว่าเธอจะสามารถทำลายพวกมันได้ ะุยิงปืนใหญ่ ปืนกลหนัก สไนเปอร์ทำอะไรมันไม่ได้เลย แล้วเธอยิงมันด้วยอะไร?” ท่านวิษณุถามเป็ความรู้
“ ะุเงินครับ พวกนี้จุดอ่อนอยู่ที่ หัวใจ ตัดคอหรือจะใช้ะุเงินพวกมันก็จะตายทันที” อาซันบอกความจริง
“ เฮ้อ คราวหน้าคงต้องให้พวกเขาเตรียมทำะุเงินแบบเธอไว้บ้างแล้ว”
ท่านวิษณุเอ่ยยิ้มๆ ทันใดนั้นผิงผิง ก็รีบเดินเข้ามานั่งข้างท่านวิษณุ
“ พ่อเกิดอะไรขึ้น พ่อถึงกับมาที่นี่ด้วยตัวเองเลยหรือ” ผิงผิงสงสัย
“ ก็ดูสภาพหน้าโรงแรมซิ อย่างกับผ่านาโลกมาอย่างนั้น นักข่าวทีวีมากันเต็มไปหมด พ่อไม่มีข้อมูลอะไรสักอย่าง ก็เลยมาถามอาซันเขาเพราะเขาพักอยู่ที่นี่น่าจะรู้มากกว่าพ่อ” ท่านวิษณุตอบลูกสาว
“ อาซัน หน้าตานายเหมือนไม่ได้นอน เมื่อคืนนายไปลุยกับใครมาหรือเปล่าเนี่ย”
ผิงผิงมองหน้าอาซันก็รู้ทันที ทำเอาอาซันตอบไม่ถูกเลย
“ เอาเถอะ อาซันเธอไปพักผ่อนเถอะ หากมีอะไรฉันจะโทรมาถามอีกที” ท่านวิษณุให้อาซันไปพักผ่อน
“ อย่าเพิ่งไป วันนี่ที่ชมรม มีงานสำคัญ อาซันนายต้องไปด้วย พี่โบว์บอกให้ฉันมาตามนายด้วยถ้าเจอ” อาซันเลยต้องเดินตามผิงผิงเพื่อไปที่ชมรมพิทักษ์โลกไม่รู้ว่ามีงานอะไรกันนะ อาซันสงสัย ส่วนท่านวิษณุเห็นสองคนเดินคู่กันไปก็เอะใจ
ปกติลูกสาวไม่เคยใกล้ชิดสนิทกับผู้ชายคนไหนเลย แต่กับอาซัน นี่ดูคุยกันเหมือนสนิทกันมากโดยไม่มีการเคอะเขินเหมือนสมัยเด็กเลย น่าแปลก
ณ ห้องชมรมพิทักษ์โลก
“ วันนี้เป็ภารกิจแรกของชมรมของเรา ดังนั้นขอให้ทุกคนเตรียมตัวให้พร้อมสถานที่เราจะไปพิทักษ์โลก คือสถานรับเลี้ยงเด็กกำพร้า ชุมชนท่าเรือ ซึ่งอยู่ไม่ห่างจากที่นีไม่ไกล วันนี้เราได้จัดอาหารสด และข้าวสารอาหารแห้งไปแจกแล้วเราก็จะลงในโซเซียลมีเดีย เพื่อผู้คนได้รับรู้ และช่วยกันบริจาค กันให้มากขึ้นจุดมุ่งหมายคือ จะให้สถานที่นี่เป็ต้นแบบ ของการช่วยเหลืออย่างยั่งยืนให้พวกเขา สามารถหานายทุนที่จะมาช่วย เหลือพวกเขาได้ตลอดไป” พี่โบว์ยืนอยู่ด้านหน้า พูดออกไมค์ ทั้งที่มีคนอยู่เพียงไม่ถึงสิบคน อาซันก็ยืนฟังอยู่ด้วย จากนั้นก็มีรถตู้มา สองคัน กับรถกระบะบรรทุกของอีก 2 คันรถมาจอดรับทั้งหมด
เพื่อไปส่งที่สถานรับเลี้ยงเด็กกำพร้า ชุมชนท่าเรือ ที่ห่างจากมหาลัยไม่ถึง 3 กิโลเมตร พออาซันก้าวลงไปที่สถานรับเลี้ยงเด็กแห่งนี้ เข็มทิศในมือของอาซันก็หมุนติ้ว อย่างรวดเร็ว แล้วชี้ไปที่ศาลเ้าโบราณแห่งหนึ่งที่อยู่ติดกับ สถานรับเลี้ยงเด็กกำพร้าแห่งนี้