หลี่จินจ้องมองทั้งสองอย่างไร้อารมณ์ เดินเข้ามาพลางคิดว่าควรใช้สีหน้าแบบไหนตอบสนองดี
"หลี่..หลี่จิน!เ้ามาที่นี้ได้ยังไงกัน!" ฟางเมิ่งลู่ใพร้อมกับขบคิดและได้ความคิดที่น่าใเข้า
"หรือว่าเ้าจะแอบตามข้ามา!" ฟางเมิ่งลู่ขมวดคิ้วและมองไปที่หลี่จิน
"นี้เฉินเฉินเ้ารู้จักหลี่จินด้วยหรือ" หลินฟานที่เฝ้ามองอยู่ก็ถามด้วยความประหลาดใจ
หลี่จินที่เดินมาปรับอารมณ์สักพักและพูดขึ้นด้วยสีหน้าล้อเลียน "ฟางเมิ่งลู่ข้าไม่ได้มาหาท่านแต่มาหาหลินฟานมาถาม...เกี่ยวกับหญิงสาวในชุดขาว"
"หญิงสาวในชุดขาว...หลี่จินเ้ารู้จักเหม่ยเหม่ยด้วยรึ…หลินฟานเ้าเล่าให้เขาฟังใช้หรือไม่" ฟางเมิ่งลู่ที่ได้ยินหญิงสาวในชุดขาวรีบหันไปถามหลินฟาน
"อะแฮ่มหลี่จินทำไมเ้ายังเรียกเฉินเฉินว่าฟางเมิ่งลู่ล่ะสหายของสหายก็คือสหายข้ากับเฉินเฉินเป็สหายกันเ้าก็เป็สหายกับข้าก็เท่าเราสามคนเป็สหายกันเ้าเรียกเฉินเฉินว่าเฉินเฉินก็แล้วกัน!"
ฟางเมิ่งลู่ที่ได้ยินก็เริ่มหันไปหาหลินฟาน “หลินฟานใครเป็สหายของเ้ากัน! แล้วก็หยุดเรียกว่าเฉินเฉินสักที” จากนั้นฟางเมิ่งลู่ก็หันไปทางหลี่จิน"ส่วนเ้าก็อย่ามาเรียกข้าว่าเฉินเฉินเด็ดขาดเข้าใจไหม"
หลี่จินพยักหน้าด้วยสีหน้าเรียบๆฟางเมิ่งลู่ที่เห็นก็โล่งใจ แต่ประโยคถัดมาของหลี่จินก็ทำให้ฟางเมิ่งลู่คิ้วกระตุก "ข้าจะทำตามที่เ้าบอก...เฉินเฉิน"
"นี่เ้า!..." ฟางเมิ่งลู่ไม่สิ...ตอนนี้คือเฉินเฉิน ในขณะที่เฉินเฉินขมวดคิ้วและกำลังจะเถียงกับหลี่จิน หลินฟานก็เบกเอาไว้
"เฉินเฉินชั่งเื่การเรียกชื่อเถอะข้าอยากรู้มากกว่าว่าพวกเ้าไปรู้จักกันได้ยังไง?" หลินฟานถามด้วยรอยยิ้มแล้วหรี่ตา
เฉินเฉินที่เห็นสายตตาของหลินฟานก็รีบอธิบายสถานการณ์ "เก็บสายตาแปลกๆของเ้าเอาไว้เื่มันไม่ใช้แบบที่เ้าคิดที่จริงมันคือ..." และเฉินเฉินก็เริ่มเล่า
.........................................................
"โห้หลี่จิน!!...ทำไมเ้าไม่โชว์ไอนั้นตอนชวนข้าไปดูปืนของเ้าเออ...มันเรียกว่าอะไร.."หลินฟานที่พูดก็เริ่มนึกถึงชื่อของอาวุธที่สามารถยิงแรดเขาน้ำแข็งทะลุไม่ได้
"ปืนใหญ่" หลี่จินพูดชื่อ
"ใช่!ปืนใหญ่ นี้หลี่จินมีอะไรนอกจากนี้อีกใหม่"หลินฟานถามด้วยความสนใจเพราะเื่เม่ยเม่ยครั้งก่อนเขาก็เลยไม่ได้ถามให้ละเอียด
"มีสิข้ากำลังจะสร้างลูกโม่ต่อด้วยKar98" หลี่จินตอบ
"อ่าเ้ากำลังจะสร้างลูกโม่กับ...คาว98เคน?" เฉินเฉินทวนชื่อแต่ดูเหมือนเธอจะออกเสียงคำอังกฤษผิด
"เ้าออกเสียงผิดแล้วเฉินเฉินมันออกเสียงเป็คา-98-เค รว่มรัดกันเป็Kar98k"หลี่จินสะกดให้ฟัง
"ขอบใจ" เฉินเฉินพยักพร้อมกับพูดอีกครั้ง"คา-98-เคร...ใช้ไหม" เธอพูดพร้อมกับมองหน้าหลี่จินอย่างกลัวๆ
หลี่จินกลืนน้ำลายหนึ่งอึกด้วยสีหน้าเรียบเฉยหยิบน้ำบนโต๊ะขึ้นมาจิบด้วยมือที่สั่นเล็กน้อยพร้อมกับตอบด้วยรอยยิ้ท "ถูกต้องเ้าเก่งมากเลยเฉินเฉิน"
"เย้!" เฉินเฉินพูดอย่างดีใจ
หลินฟานที่เห็นเฉินเฉินถามเสร็จก็ถามต่อทันที "หลี่จินลูกโม่กับเออ...ชั่งชื่อมันก่อนทั้งสามทำอะไรได้"
เฉินเฉินที่โดนขัดก็หันไปมองหลินฟานอย่างช้าๆทำเอาหลินฟานขนลุก!...
"ปืนลูกโม่เป็ที่พกได้ง่ายยิงต่อกันได้6นัดและบริโภคะุไม่เยอะส่วนปืนKar98kคือปืนที่เอาไว้ซุมโจมตีบางทีพวกเ้าอาจจะไม่ชอบคำนี้แต่ก็ต้องเข้าใจข้าด้วยมิราสของข้าคือการแปลงรูปโลหะ" หลี่จินพูดด้วยเสียงหน้าหนักใจ
จากที่เขาไปในหอสมุดมันจะมีหนังสือที่พูดเกี่ยวกับความกล้าหาญเช่นอู๋ฟงนักรบผู้ที่ต่อสู้ด้วยคนเดียวกับสัตว์เวท10ตัว..ซึ่งมันกลับไม่มีอะไรเกี่ยวกับการใช้มิราสซุมโจมตีเลยเป็การสู้แบบอลังการเหมือนนักเวทกับชาวยุทธ
"ซุ่มโจมตี...ไม่เป็ไรพวกเราเข้าใจใช้ไหมล่ะหลินฟาน! เหม่ยเหม่ยของเ้าก็ยังไม่รู้ว่ามิราสของเธอคืออะไร" เฉินเฉินพูดพร้อมกับหันหน้าไปมองหลินฟาน
หลินฟานพยักหน้าพร้อมกับพูด "บางทีเ้าอาจจะสงสัยว่าเหม่ยเหม่ยที่ข้ากับเฉินเฉินกล่าวคือใคร ข้าจะเล่าให้เ้าฟังแต่เ้าต้องรับปากช่วยข้าเื่หนึ่ง...แน่นอนว่าข้าจะตอบแทนเื่นี้แน่นอน" หลินฟานพูดด้วยเสียงหนักใจและกลืนน้ำลายด้วยความกดดันว่าหลี่จินจะตกลงรึเปล่า
หลี่จินก้มหน้าเพื่อแสดงสีหน้าสีหน้าครุ่นคิด…ต่อด้วยการพยักหน้าด้วยรอยยิ้มเพื่อให้หลินฟานกดดันน้อยลง
หลินฟานกับเฉินเฉินที่กำลังกดดันถอนหายใจด้วยความโล่งอก จากนั้นหลินฟานก็เริ่มเล่า"เหม่ยเหม่ยมีชื่อเต็มว่าซูเม่ยเม่ยเธอคือคนที่มาจากอาณาจักรของอีกฝั่งทะเล วันที่เจอเธอครั้งแรกก็คือเมื่อ 3 ปีก่อนตอนที่ข้าปลุกมิราสครั้งแรก..."
หลินฟานมองหน้าหลลี่จินที่กำลังขมวดคิ้วด้วรอยยิ้ม "เ้าอาจจะคิดว่ามิราสมันต้องปลุกตอนอายุ 15 ปี แต่มันมีวิธีพิเศษในการทำให้เพิ่มระดับได้ตอน 12 ปี ซึ่งวิธีนี้มันทำให้สามารถเพิ่มถึงระดับ13เท่านั้นต้องรอให้อายุครบ15ปีเหมือนคนปกติถึงจะเพิ่มขึ้นต่อได้"...
เห็นหลี่จินพยักหน้าหลินฟานก็พูดต่อ"ตอนที่ข้าไปเจอซูเหม่ยเหม่ยในตอนนั้นเธอนอนสลบอยู่ใต้ต้นไม้ข้างๆเธอก็มีน้องชายที่เฝ้าอยู่ แต่เมื่อกำลังจะเข้าใกล้ไปน้องชายของเธอกลับะโขู่แบบที่ไม่ใช่คำพูดของคนแต่เหมือนกับ..สัตว์ป่าที่กำลังขู่สัตว์ตัวอื่น..."
หลี่จินขมวดคิ้วพร้อมกับคิด 'อาณาจักรของอีกฝั่งทะเล...ถ้าจำไม่ผิดมันคืออาณาจักรที่เรียกว่าได้ว่าชั่วร้าย ซึ่งหนังสือในห้องสมุดบันทึกไว้ว่าแต่ก่อนอีกฝั่งของทะเลมี 3 อาณาจักรแต่ตอนนี้เหลือแค่หนึ่ง ซึ่งไอ้หนึ่งนั้นแหละที่เป็กำจัดอาณาจักรทั้งสอง…' หลี่จินคิดพร้อมกับฟังเื่ของหลินฟานต่อ
"ทำให้ข้าเฉินเฉินและพี่ฉินที่ตอนนั้นเดินทางไปปล่องูเาไฟเพื่อฝึกฝนต้องใช้กำลังเข้าช่วย เนื่องจากสื่อสารกันไม่รู้เื่ถ้าช้าเหม่ยเหม่ยอาจเป็อันตรายได้แแต่เมื่อพี่ฉินพุ่งเข้าไปน้องชายของเ้าซูเฟยกลับยกมือขึ้นชกพี่ฉินที่ตอนนั้นคือผู้ใช้มิราสระดับ21กระเด็นลอยไปชนต้นไม้3ต้น"
'เป็คนแข็งแกร่ง?แต่น้ำเสียงของหลินฟานตอนพูดถึงการชก มันช้าลงไปนิดเหมือนลังเลอะไรบางอย่าง' หลี่จินคิด
"หลี่จินเ้าอาจจะคิดว่าซูเฟยแข็งแกร่ง แต่หลังจากที่เขาใช้แขนกลับหักจนใช้การไม่ได้…ซึ่งหลังจากที่ซูเฟยใช้เขาก็สลบไปทำให้พวกเรา3คนเข้าช่วยได้"หลินฟานกล่าว
"หลังจากสองพี่น้องตื่นพวกเราก็ต้องคุุยกันไป 3 ชั่วโมง ทำให้ในที่สุด2พี่น้องก็หยุดระแวงและเข้าพักในบ้านของข้า หลังจากถามไปถามมาก็รู้ว่า
คนพี่มีมิราสเป็ประเภทการสร้างลักษณะเป็ก้อนวงกลม ที่มีเส้นแสงที่ส้มยื้นออกมาส่วนคนน้องผู้พี่เป็คนอธิบายเพราะดูเหมือนจะยังไม่ใว้ใจพวกเราและยังะโขู่เมื่อมีคนเข้าใกล้ แต่โชคดีหลังนั้น1เดือนก็ดีขึ้น"
หลินฟานที่กำลังนอกเื่ก็ถูกเฉินเฉินทักทำให้เขารีบกลับเข้าเื่
"ส่วนคนน้องเพราะถูกโจมตีจากคนที่มีมิราสรูปแบบพิเศษและยังไม่รู้สาเหตุที่เขารอดชีวิตมาได้ซึ่งมันดีมากที่เขารอดชีวิตมาได้
แต่มันก็ทำให้แกนมิราสของซูเฟยแตกออกเป็เสี่ยงๆ และกระจายตัวอยู่ในร่างกายแทนที่จะเป็แกนเดียวกันเหมือนคนปกติ..." เสียงพูดหยุดชะงักและทันใดนั้นหลินฟานพูดอยู่ดีๆก็คุกเข่าลง!