เพลิงเดินเข้าไปใกล้ร่างบางที่กำลังนอนสลบอยู่บนเตียง มือหนาลูบไล้ไปที่ขาเรียวขาเนียนนั้น ไปจนถึงขาอ่อนที่ยังมีกางเกงสั้นสีขาวปกปิดไว้ จากนั้นลูบไปที่ดวงหน้าขาวของมีคุณ เขาสังเกตเห็นขนตางอนหนาราวกับผู้หญิงและรูปปากกระจับนั้นมันน่าจูบเป็ไหนๆ ทุกอย่างบนตัวร่างบางมันถูกใจคนๆ นี่ไปซะหมด
" ทำไมถึงถูกใจชั้นได้ขนาดนี้นะ ถ้าตื่นมาจะเอาให้ร้องครางไม่หยุดเลย" เขาพูดเสียงกระเส่ามองร่างที่สลบอยู่ด้วยความ้า
จากนั้นมือหนาค่อยๆ เเกะกระดุมเสื้อเชิตตัวใหญ่ที่อยู่บนตัวร่างบางออกทีละเม็ดๆ อย่างไม่รีบร้อน ตอนนี้เสื้อมันกว้างขึ้นจนเห็นลาดไหล่เเละหน้าอกเนียน แต่ยังเเกะไม่ทันออกหมด เขาก็หยุดการกระทำนั้นลง เเละเปลี่ยนไปถอดกางขาสั้นสีขาวนั้นออกแทน เขาค่อยถอดออกอย่างเบามือ เห็นขาอ่อนขาวๆ ของร่างบาง ถึงจะถอดกางเกงออกแล้ว ยังเหลือกางเกงชั้นในเเละยังมีเสื้อเชิตตัวใหญ่บนตัวเขาที่ยังปกปิดส่วนตรงนั้นของคนตัวเล็กอย่างิ่เหม่
มันช่างดูน่ายั่วยวนสำหรับเพลิง ร่างสูงลูบขาขาวๆ นั้นไปมาอย่างหื่นกระหาย เขาเริ่มที่จะซุกไซร้ไปที่คอขาวอย่างหื่นกระหาย จนตอนนี้ร่างบางเริ่มรู้สึกตัวเเล้ว เเละเมื่อมีคุณลืมตาขึ้นมาได้สติ เขาก็รู้สึกได้ถึงบางอย่างที่กำลังซุกไซร้คอเขาอยู่ร่างตรงหน้าไม่ใช้ แอล แต่เป็ผู้ชายแปลกหน้าคนหนึ่ง
ใบหน้าขาวตี๋จมูกโด่งเป็สัน มีไรหนวด เขาเริ่มใช้ปากหยักของเขาััไปที่คอขาวๆ ของมีคุณช้าเเละก็เริ่มเร็วขึ้นๆ
มีคุณใเบิกตาโพลง ไม่รอที่จะพลักคนที่กำลังลวนลามออกจากตัว แต่ขณะที่มีคุณกำลังจะขัดขืนนั้นด้วยความเร็วของผู้ชายคนนี้ เขาลุกคร่อมทับเเละกดเเขนทั้งสองข้างของร่างบางเอาไว้อย่างเเรงจนร่างบางขยับไปไหนไม่ได้
"คุณเป็ใครออกไป อย่ามาเเตะต้องตัวชั้นนะ! "
" ปล่อยชั้นเจ็บนะ!"
" ชู๊ววว ไม่เอาน่าชั้นถูกใจเธอนะ ถ้าทำตัวดีชั้นจะให้เงินเธอใช้ดีมั้ย หื่ม " เพลิงพูดเสียงกระเส่า
"ไม่ปล่อยชั้นไป แกเป็ใคร"
ความรู้สึกโล่ง่ท่อนล่างทำให้ใจของมีคุณหล่นวูบ
ตอนนี้ร่างบางกำลังกลัวจนตัวสั่น ขนาดร่างกายของมีคุณเเละเพลิงเเตกต่างกันมาก เพียงเเค่ใช้มือใหญ่ของเขากดตัวร่างบางลง คนใต้ร่างก็ขยับตัวไปไหนไม่ได้แล้ว
มีคุณดิ้นจนสุดตัวแต่ก็สู้เเรงเพลิงไม่ได้อยู่ดี ทันใดนั้น เพลิงถือโอกาสนี้จู่โจมจูบปากเล็กนั้นทันที
" อื้มม!!"
" โอ้ย!!"
เเละเพลิงก็ต้องร้องโอยเพราะโดนมีคุณกัดจนเืไหลออกเต็มปาก ร่างสูงพละตัวออกมา และเอามือเช็ดเืที่ไหลออกมาจากปากเขาออก
ใบหน้าของเขาเริ่มขึ้นสีเพราะความโกรธ สายตาเขามองไปที่ร่างบางอย่างน่ากลัว มีคุณใช้จังหวะนั้นวิ่งออกไป
" พูดกันดีๆ ไม่รู้เื่ใช้มั้ย" เพลิงลั่นเสียงออกมาอย่างดัง
ร่างสูงพูดพลางวิ่งไปคว้าตัวมีคุณที่กำลังวิ่งไปถึงประตูแต่ก็ต้องโดน คว้ากลับมาและโดนโยนกลับไปที่เตียงอย่างเเรง จนมีคุณรู้สึกจุกที่ท้อง จนตัวงอตอนนี้เพลิงมองมีคุณด้วยความโมโหที่ต้องเืออกและเเสยะยิ้มอย่างพอใจที่ร่างบางเริ่มหมดฤทธิ์
" โอ๊ย! "
ร่างสูงตบเข้าที่ใบหน้ามีคุณอย่างเเรงจนหน้าเล็กชาไปทั้งหน้า ร่างบางทั้งจุกทั้งเจ็บจนไร้เเรงขัดขืน
ทำไมเจ็บท้องแบบนี้นะ พี่แอลอยู่ไหน ช่วยผมด้วย
เพลิงเเทรกเข้าไปตรงกลางระหว่างขาของมีคุณ
" ชั้นจะไม่ออมมือเเล้ว ถ้าพยศขนาดนี้พูดกันดีๆ ไม่ชอบสงสัยจะชอบความรุนเเรง "
เพลิงพูดน้ำเสียงกร้าว
" ฮึก ขอร้องเถอะนะ ปล่อยชั้นไปเถอะ อย่าทำเเบบนี้เลยนะ "
มีคุณเริ่มร้องไห้ออกมาสะอึกสะอื้น ใบหน้าหวานเต็มไปด้วยน้ำตา คิดว่าตัวเองกำลังจะโดนข่มขืนแล้วเขาคงไม่มีทางหนีได้แล้ว เพลิงไม่สนใจสิ่งคนใต้ร่างขอร้องให้เขาหยุดเเละกำลังร้องไห้สักนิด
ร่างสูงจับขาอ่อนไล่ขึ้นไปถอดกางเกงชั้นในของมีคุณออก จนเหลือเเค่เสื้อตัวเดียวเท่านั้น
เขาจับขามีคุณอ้าออก
"ฮึกไม่ ไม่ อย่า " มีคุณร้องไห้อย่างน่าสงสาร
ทันใดนั้นมีคนประตูก็มีคนถีบเข้ามาคนๆนั้นพุ่งตัวเข้ามา กระชากตัวเพลิงออกจากร่างบาง เเละชกเข้าที่ใบหน้าอย่างเต็มเเรง
" ไอ้เหี้ย!! มึงปล่อยตัวเมียกูเดี๋ยวนี้!!" จากนั้นทั้งสองคนก็ชกกันอย่างสะบักสะบอม จนเป็ฝ่ายแอลที่ชนะมาได้ ตามมาด้วยบอดี้การ์ดแอลข้างนอกอีกหลายคน
แอลหยิบปืนจากลูกน้องมากำลังจะจ่อยิงคนที่นั่งอยู่บนพื้น เเต่เพลิงก็ไม่ได้มีแววตากลัวแต่อย่างใด เขามองแอลด้วยสายตาเเข็งกร้าว
"มึงเป็ใคร บอกกูมา " แอละโออกมาอย่างเดือดดาล
เพลิงไม่ยอมตอบคำถามนั้น มันยิ่งทำให้แอลโมโหมากขึ้น
ขณะที่แอลกำลังจะเหนี่ยวไกล มีคุณรวบรวมแรงที่มีลึกขึ้นห้ามแอลไว้ เป็คนจับเเขนขอร้องเขาไว้
" อย่าครับ อย่าทำเลยนะครับ เราไปกันเถอะนะ ผมกลัว ผมไม่อยากอยู่ตรงนี้แล้ว " มีคุณพูดเสียงสั่น
ถ้าไม่ได้มีคุณห้ามไว้ แอลคงเหนี่ยวไกออกไปแล้ว " กูจะปล่อยมึงไป แต่ถ้ามีคราวหน้าอีกมึงไม่โชคดีแบบนี้แน่ "
แอลลดปืนลง เเละพาตัวร่างบางออกไปข้างนอกทันที
แอลลอบเข้ามาโดยมีลูกน้องตามมาอีกหลายคน แอลเป็คนรอบคอบ ถึงแม้จะออกมาข้างนอกไกลๆแต่เขามีลูกน้องบอดี้การ์ดหลายคนประจำจุดเพื่อดูแลความปลอดภัยห่างๆอยู่แล้วเขามีคู่แข่งทางธุรกิจมากมาย จำเป็ต้องระวังตัวไว้ เเละเ้าตัวก็มีความสามารถทางด้านการต่อสู้และยิงปืนไม่เเพ้กัน คราวนี้ถึงแม้ว่าเพลิงจะมีลูกน้องคุมหนาเเน่น เเต่แอลก็ใช้ความสามารถฝ่าเข้ามาจนได้
เสียงลูกน้องของเพลิงด้านนอกบางส่วนกำลังโดนบอดี้การ์ดของแอลซ้อมและกุมตัวไว้ ที่แอลเข้ามาได้เพราะเขาปล่อยยาสลบไปตามอากาศ ทำให้ลูกน้องของเพลิงคนที่เฝ้าด้านนอกสลบไป จากนั้นจึงบุกเข้ามาอย่างเร็ว ร่างสูงได้ยินเสียงโวยวายมาจากห้องด้านใน จึงรีบพังประตูเข้าไป
ทันทีที่เห็นเมียตัวเองที่กำลังเกือบจะโดนข่มขืน ภาพตรงหน้าที่มีคุณโดนผู้ชายคนนั้นคล่อมทับ เเขนเรียวโดนกดทับจนขยับหนีไปไม่ได้ ร่างกายของคนตัวเล็กเหลือเพียงแค่เสื้อสีส้มของเขาเพียงตัวเดียวที่ปิดอยู่ ใบหน้านั้นเต็มไปด้วยคราบน้ำตา เเละแสดงสีหน้าเหมือนกำลังเ็ปเเละขาเรียวนั้นก็กำลังจะโดนยกขึ้น แอลโกรธจนเืขึ้นหน้า เขาเกือบมาไม่ทันแล้วจริงๆ
ทันทีที่แอลพามีคุณออกมาจากตรงนั้น เขาดึงตัวมีคุณเข้ามากอดทันที พลางลูบหัวเเละปลอบใจคนรักเอาไว้อย่างเเนบเเน่น
" ไม่เป็ไรแล้วนะคนดี พี่ขอโทษ ที่มาช่วยเราช้าไปนะ "
แอลกอดปลอบคนรักที่กำลังร้องไห้ใกลัว เหตุการณ์หลายๆ อย่างร่างบางเพิ่งเผชิญมา มีคุณได้แต่ร้องไห้เเละกอดแอลจนถึงที่พัก
ด้านคนที่โดนซ้อมจนสะบักสะบอม พร้อมทั้งลูกน้องอีกหลายคนที่โดนบอดี้การ์ดแอลจัดการ เพลิงเป็เดือดเป็เเค้นมากที่ต้องโดนแอลต่อยจนปากแตกใบหน้าเต็มไปด้วยรอยช้ำ เเละต้องเสียหน้าที่เขาเหมือนเป็คนเอาเมียคนอื่นมาข่มขืน ถึงแม้ว่าเพลิงจะโกรธจนอยากจะซัดเเอลให้หนำใจ แต่เขาไม่พูดตอบโต้แอลสักคำ เพราะเขาผิด
“ มิ้น นี่เธอหลอกใช้ชั้น เ้าเล่ห์นักนะ เเล้วจะได้เห็นดีกัน เดี๋ยวจะตอบแทนให้สาสมเลยที่กล้าหลอกชั้น”
เพลิงเป็คนเ้าชู้เเละเสเพลจริง เเต่สิ่งที่เขาไม่ทำคือเอาคนที่มีเ้าของเเล้วมาเป็ของเล่นหรือเอามาทำเมีย
เพราะเขาจะไม่ยอมเสียศักดิ์ศรีเพราะเื่นี้เด็ดขาด
ก่อนจะกลับถึงบ้านแอลจัดการให้ลูกน้องตามสืบหา คนที่มาช่วยเขาไว้ถึงสองครั้ง พบว่าเป็คนประจำถิ่นที่บ้านอยู่ไม่ไกลจากเเถวนั้นนัก เเล้วเขาก็ได้ตอบเเทนเเละฝากขอบคุณคนๆนั้นไปอย่างงาม แอลฝากข้อความบอดี้การ์ดไปว่า ถ้าเขามีโอกาสมาแถวนนี้อีก จะเเวะไปเยี่ยมเยียนอีกครั้ง ขอโทษด้วยที่เขาต้องกลับก่อนจึงไม่ได้ไปด้วยตัวเอง
“ ผมกลัวครับ ผมเป็คนที่อ่อนแอมากจริงๆ ” เสียงนั้นยังไม่คลายสะอื้น
“ ไม่เป็ไรนะ พี่จะไม่ทิ้งเราไปไหน ”
“ ผมผิดเองที่ไปโดยไม่บอกพี่ ผมไม่ควรไปคนเดียวแบบนั้น ”
“ ไม่เป็ไรนะ พี่สัญญาจะดูเเลปกป้องเราตลอดไป พี่จะไม่ทำให้เราเสียใจ จะไม่ทำให้เราต้องเจอเหตุการณ์ร้ายแบบนี้อีกนะ ” แอลพูดด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนเเละจูบหน้าผากมนของมีคุณเพื่อปลอบใจ
มีคุณโผเข้ากอดอีกคนอีกครั้ง ร่างบางรู้สึกถึงความอบอุ่นเเละเชื่อมั่นในคำสัญญาที่แอลมีต่อเขามากๆ
“ ผมรักพี่มากๆ มากจนอยู่ไม่ได้ถ้า พี่ไม่ได้อยู่ตรงนี้เเล้ว”
" พี่ก็รักเรามากนะ "
"พี่อยากรู้ว่าคนที่มันจับตัวเราไปเป็ใคร มันน่าจะต้องมีใครอยู่เื้ัแน่ๆ"
" อย่าสนใจพวกเขาอีกเลยนะครับ คงเป็คนโรคจิตที่มีอิทธิพลแถวๆนั้น ผมไม่อยากไห้พี่ได้รับอันตรายอีก "
" ถ้าเราไม่สบายใจพี่จะไม่ทำอะไรพวกมันก็ได้ พักผ่อนนะ เดี๋ยวพี่จะนอนอยู่ข้างๆ "
เเต่เป็ร่างบางขยับตัวขึ้นเเละบดจูบแอลอย่างเร่าร้อน
" ทำผมสิครับ ครั้งนี้ผมไม่อยากแค่นอนเฉยๆ "
" …"
"นะครับ"
"งั้นพี่จะไม่เกรงใจแล้วนะ แอลพูดเสียงกระเส่า"
ในจากนั้นค่ำคืนนั้น เป็การมีเซ็กซ์ที่อ่อนโยนและอบอุ่นที่สุดสำหรับร่างบางมันยาวนานจนถึงเช้า
จากที่ได้ผ่านเื่ที่ไม่ดีมา หลายวันมานี้มีคุณสภาพจิตใจดีขึ้นมาก เเต่อาการ เวียนหัวจนบ่อยไปมันเริ่มทำให้ร่างบางเริ่มคิดที่จะไปหาหมอ
่นี้แอลต้องเข้าบริษัทจนต้องกลับมามืดทุกวัน มีคุณจึงไม่คิดที่จะบอกเื่เล็กๆกับแอล ร่างบางจึงไปโรงพยาบาลที่ใกล้ที่สุดแถวนี้ คนเดียว โดยให้บอดี้การ์ดไปเฝ้าแค่หนึ่งคน
มีคุณเล่าอาการที่ผิดปกติให้คุณหมอฟัง ผลจากผลตรวจที่มันออกมาว่า
"คุณหมอครับ ผมเป็อะไรร้ายเเรงหรือเปล่าครับ" ร่างบางเเสดงสีหน้ากังวลเล็กน้อย เขาตื่นกลัวก่อนจะมาตรวจเพราะไม่เคยเป็แบบนี้มาก่อน
" หมอขอเเสดงความยินดีด้วยนะคะ " คุณหมอหญิงคราวเเม่ส่งยิ้มใจดียินดีกับร่างบาง
ร่างบางทำหน้าตาแปลกใจเล็กน้อย " ครับ? "
" คุณตั้งครรภ์ได้ 11 สัปดาห์แล้วค่ะ "
" มีคุณอึ้งไม่ชั่วขณะ ภายในใจมันตีรวนกันไปหมด "
" ไม่ต้องห่วงนะคะ หมอจะดูแลเคสคุณอย่างดีที่สุด นานๆทีเราจะเจอเคสผู้ชายท้องนะคะ ดูสิคุณแม่ก็น่ารักขนาดนี้ เ้าหนูต้องน่ารักมากๆ เเน่เลยนะคะ เดี๋ยวหมอจะนัดตรวจทุกๆนะคะ ครั้งต่อไปพาคุณพ่อด้วยนะคะ "
"ครับ ผมต้องดูแลตัวเองยังไงบ้างครับ " มีคุณยังอึ้งไม่น้อยที่เขาท้องได้เขาไม่เคยรู้มาก่อนเลย
" เบื้องต้นงดทานอาหารรสจัด งดแอลกอฮอล์ ค่ะ แล้วก็ระวังอย่ายกของหนักเกินไปค่ะ เดี๋ยวหมดจะจัดยาบำรุงไปให้นะคะ "
ร่างบางยังคงอึ้งและจับหัวใจของเขาไว้เเน่น หมอหญิงวัยกลางคนเห็นสีหน้ายังอึ้งของมีคุณ
" ฮ่ะๆ ตื่นเต้นใช้มั้ยคะ " หมอหญิงยิ้มกว้างอย่างใจดี
เธอมีหน้าที่หลักใน เคสคนไข้ที่เป็การตั้งครรภ์ในผู้ชาย เพราะพวกเขา้ากำลังใจมากๆ เพราะสังคมยังไม่ได้ ยอมรับเื่นี้มากนัก คุณหมอจึงต้องดูทั้งกายเเละใจของคนไข้ของเธอให้ดีที่สุดเท่าที่จะทำได้
" ใช่ครับ ผมตื่นเต้นมากผมใจดีมากๆครับที่มีเขา มันวิเศษจริงๆครับ "
เมื่อมีคุณได้พูดออกไปได้จากที่อึ้งจนพูดไม่ออก เขาเริ่มเผยยิ้มกว้างออกมาเพราะดีใจมากที่ตัวเองกำลังจะมีลูกกับคนที่เขารักสุดหัวใจ เขากำลังจะมีครอบครัวที่สมบูรณ์อย่างที่เคยใฝ่ฝันไว้แล้ว ร่างบางมองผลตรวจในมืออย่างปลื้มปริ่ม
เขาตื่นเต้นมากที่จะได้บอกเื่นี้กับแอล แต่่นี้แอลต้องไปสะสางงานที่ค้างไว้ที่บริษัทมีคุณรอ่เวลาที่เขาว่างบอกเื่นี้กับเขา
" พี่แอลจะต้องดีใจแน่ๆ เลยใช้มั้ยครับ เรากำลังจะมีลูกด้วยกันแล้วนะครับ ผมจะรอจนพี่มีเวลาว่างเเละบอกข่าวดีนี่นะครับ "
วันนี้มีคุณกลับบ้านไปด้วยความตื่นเต้น เขาเลือกที่จะเงียบไว้ก่อน เขาจะบอกกับแอลก่อนๆ ที่จะบอกกับทุกคน
มีคุณคิดว่าก็แอลคงจะรักเด็กเหมือนกัน เเละคิดว่าเขาจะต้องเป็พ่อที่น่ารักมากๆ
ร่างบางวาดฝันไว้ว่าพวกเขาจะต้องเป็ครอบครัวที่มีความสุขมากเเน่ๆ เหมือนที่เขาเห็นครอบครัวของเด็กน้อยแฝดในวันนั้น
ร่างบางของมีคุณตอนนี้ที่เริ่มอวบขึ้น กำลังนอนตะเเคงอยู่บนเตียงนอนที่คุ้นเคย เขาหยิบรูปของพ่อขึ้นมาดู เมื่อรู้ว่าตัวเองท้องเขาก็คิดถึงพ่อจนจับใจ
" พ่อครับ ผมกำลังจะมีลูกแล้ว ฮ่า แต่ผมเป็แม่นะครับ ผมไม่เสียใจเลยที่ผมไม่เหมือนผู้ชายคนอื่น พ่อกำลังจะมีหลานแล้วนะครับ ผมกำลังจะมีครอบครัวที่มีความสุขมากๆ พ่อไม่ต้องห่วงนะ พี่แอลรักผมมาก เขาสัญญากับผมว่าจะดูผมตลอดไป "
" พ่อดีใจใช้มั้ยครับ " เขาหยิบรูปพ่อขึ้นแนบอกกอดไว้อยู่แบบนั้นชั่วครู่ ใบหน้าหวานยิ้มอยู่ตลอดเขามีความสุขมาก
มีคุณเดินไปยังหน้ากระจกมองดูตัวเอง ที่เหมือนผิดหูผิดตาไป
" นี่เพิ่งสังเกตตัวเองนะเนี่ย "
มีคุณเปิดเสื้อขึ้นมือบางลูบหน้าท้องนูนขึ้นเล็กน้อย
" พุงออกเเล้วนี่น่า เราถึงได้หิวตลอดแบบนี้ ก็เพราะว่าเราท้องนี่เอง เ้าหนูของแม่เนี่ย กินเก่งมากนะ แม่หิวทั้งวันกินอะไรก็ไม่อิ่ม ฮ่ะๆๆ คลอดออกมาจะตัวจ่ำม่ำมั้ยน้า "
มือบางลูบท้องอย่างทะนุถนอมมองดูพุงน้อยๆ ของตัวเองด้วยเเววตาทอประกาย
" เ้าตัวน้อยของแม่จะเป็ผู้หญิงหรือผู้ชายนะ เดือนหน้าคุณพ่อจะพาเราไปโรงพยาบาลอีกครั้งนะ คุณพ่อจะต้องดีใจแน่เลย ที่แม่กำลังจะมีหนูนะ ฮ่า แม่มีความสุขจังเลยนะ "